Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Arkadiusz Panuś"

Ocena skuteczności kremów tiksotropowych stosowanych do odtwarzania strukturalnych blokad przeciwwilgociowych DOI:10.15199/33.2017.03.02


  W artykule przedstawiono wyniki najnowszych badań dotyczących efektywności stosowania kremów tiksotropowych do odtwarzania blokad przeciwwilgociowych w murach ceglanych o zróżnicowanym poziomie zawartości wilgoci. Na podstawie wyników uzyskanych w warunkach laboratoryjnych, a także w obiektach historycznych ustalono uwarunkowania dotyczące szczelności i trwałości zabezpieczeń przeciwwilgociowych z zastosowaniem preparatów zawierających silany oraz siloksany. Do badań wykorzystano zaawansowane technologicznie urządzenia umożliwiające pomiar wpływu procesów starzeniowych na kąt zwilżania zaimpregnowanej struktury, a także ocenę wpływu impregnatu na zmianę porowatości muru. Słowa kluczowe: izolacje przeciwwilgociowe, podciąganie kapilarne, tiksotropowy krem silanowo-siloksanowy, kąt zwilżania, porozymetria rtęciowa.Wostatnich latach zauważa się znaczne zawężanie oferty produktów na rynku ochrony murów przed podciąganiem kapilarnym wód gruntowych. Spośród wielu stosowanych do niedawna produktów obecnie iniekcje izotermiczne wykonuje się głównie metodą grawitacyjną z zastosowaniem tzw. kremów tiksotropowych. Jest to najczęściej zalecany preparat, który swoją popularność zawdzięcza łatwej aplikacji polegającej na wstrzyknięciu spienionej emulsji za pomocą wyciskacza w wywiercony otwórwmurze bez konieczności stosowania pakerów iniekcyjnych oraz specjalistycznych pomp. Kremy należą do grupy preparatówzawierających w swoim składzie silany, siloksany oraz emulgatory [6]. Konsystencja kremu tiksotropowego zapewnia łatwy sposób iniektowania bez koniecznościwstępnego doszczelniania i suszenia struktury muru. Nawet w przypadku zawilgoconej ściany można uzyskać efekt hydrofobowej blokady. Siloksany są związkami chemicznymi, które zawierają w swojej strukturze atomy krzemu połączone atomami tlenu.Do atomówkrzemu są przyłączone grupywęglowodoroweCH3, które zapewniają silne właściwości hydrofobowe. Pomimo bardzo dobrych właściwoś[...]

Badanie podciągania kapilarnego w murach z wykorzystaniem detekcji promieniowania w podczerwieni DOI:10.15199/33.2017.10.25


  Wstarych budynkach częstowystępuje zawilgacanie murów przyziemia wilgocią gruntową. To niekorzystne zjawisko jest najczęściej spowodowane technicznym zużyciem lub brakiem poziomych izolacji przeciwwilgociowych.Rozwiązaniemmoże być strukturalne odtworzenie blokadymetodą iniekcji. Preparaty dostępne na rynku nie zawsze jednakmająwiarygodne badania potwierdzające skuteczność ich działania.Wady wykonywanych prac izolacyjnych polegające na braku ciągłości uszczelnienia, a także starzeniowej utracie wilgociochronnych właściwości skutkują wystąpieniem powtórnego zawilgocenia. Dotychczas stosowanemetody kontroli oddziaływania hydrofobowego lub uszczelniającego środków modyfikujących strukturę muru, opisane np. w niemieckich instrukcjachWTA, należą do pracochłonnych iwymagających długiego czasu. Ponadto poziom podciąganiawody uzyskiwanywwarunkach laboratoryjnych jest znacznie niższy od występującegoweksploatowanych budynkach. Istniejewięc zapotrzebowanie na opracowywanie nowych metod oceny szczelności i trwałości blokad strukturalnych. Na podstawie własnych, wieloletnich doświadczeń [7, 8] podjęto prace badawcze nad usprawnieniem monitorowania stanu wilgotnościowego murków testowych wykorzystywanych do badań blokad przeciwwilgociowych. Eksperymentalnie wykazano, że w pełni zadowalające wyniki uzyskuje się, stosując prezentowaną w artykule metodę IR. Podciąganie kapilarne wody w murze Potencjał inicjacji podciągania kapilarnego zależy od wielu czynników przedstawionych m.in. w [1, 7]. Przede wszystkim woda powinna wypełnić kapilarę (utworzyć fazę ciągłą), czyli osiągnąć tzw. wilgotność krytyczną, a ścianki naczynekmuszą być hydrofilowe. Dobre zwilżanie powoduje, że ciecz, o ile występuje odpowiednie napięcie powierzchniowe, pełznie po ściankach, tworząc menisk wklęsły [2]. Zakrzywienie powierzchni wody w kapilarze skutkuje zmniejszeniemciśnienia poniżej menisku i wyporem wody ku górze do momentu wyrównania ciśnieni[...]

 Strona 1