Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Alicja Puszkarewicz"

Zastosowanie pyłu klinoptylolitowego do usuwania związków ropopochodnych z wody

Czytaj za darmo! »

Rozwój wydobycia i przetwórstwa ropy naftowej oznacza ryzyko przedostania się dużych ilości substancji ropopochodnych do środowiska. Produkty ropopochodne w zależności od rodzaju i stężenia wywierają negatywny wpływ na środowisko wodne. Szczególnie niebezpieczne są związki występujące w formie zdyspergowanej, jako trwałe emulsje olejowo-wodne lub koloidalne. Są to substancje patogenne na wsz[...]

Analiza zużycia wody w osiedlach miejskich o zróżnicowanym wyposażeniu mieszkań

Czytaj za darmo! »

Zasoby wody, czyli dziedziczone dobro, które musi być bronione i chronione, nie są nieograniczone. Dlatego też celem kierunkowym właściwego gospodarowania zasobami wodnymi, zgodnie ze Strategią Gospodarki Wodnej, jest zaspokojenie potrzeb ludności i gospodarki, przy poszanowaniu zasad zrównoważonego rozwoju, tj. takiego, w którym nie narusza się równowagi przyrodniczej [1, 6]. Działania zapewniające ochronę i oszczędne gospodarowanie wodą, a także zapobieganie marnotrawstwu wody, powinny być podejmowane począwszy od najmniejszych jednostek podziału administracyjnego państwa jakim są gminy. Władze lokalne (powiatowe, gminne) zobowiązane są do działań organizujących i stymulujących ochronę i racjonalne użytkowanie wód. Osiąganie przyjętych celów możliwe jest dzięki podstawowym instrumentom legislacyjno - prawnym (ustawy i rozporządzenia) i finansowym (opłaty) [3, 5]. Z początkiem lat 90-tych obserwuje się znaczący spadek zużycia wody przez odbiorców, a każdy czynnik wpływający na oszczędniejsze gospodarowanie wodą zasługuje na uwagę i wdrożenie. Można przypuszczać, iż przeciętna konsumpcja wody zmniejszyła się ze względu na wzrost taryf, instalację wodomierzy i stosowanie opłat za wodę pokrywających koszty działalności usług wodociągowych [2]. Niestety, polskie unormowania prawne związane z tym zagadnieniem, nie nadążają za zmianami przeciętnego zużycia wody, co niekiedy bardzo utrudnia pracę projektantom [...]

Technologia uzdatniania wody podziemnej o podwyższonej zawartości arsenu


  Celem badań było opracowanie technologii uzdatniania wody do spożycia przez ludzi z dwóch studni głębinowych na ujęciu w Białym Borze. Woda charakteryzowała się nadmierną ilością arsenu, ponadnormatywną zawartością manganu, żelaza, azotu amonowego oraz specyficznym zapachem siarkowodoru i substancji gnilnych. Do układu technologicznego wprowadzono proces koagulacji i filtracji. Do procesu filtracji zastosowano złoże katalityczne (braunsztynowe) w celu efektywnego usunięcia manganu, żelaza i azotu amonowego z wody. Dokonano analizy dwóch wariantów technologicznych: I - z zastosowaniem koagulacji powierzchniowej, II - z zastosowaniem koagulacji objętościowej. Optymalnym koagulantem okazał sie PAX-XL19, w dawce 2 mgAl/dm3. W obu wariantach osiągnięto zadowalającą jakość wody, ale lepszym rozwiązaniem technologicznym pod względem efektywności usuwania arsenu, okazał się wariant II: napowietrzanie + koagulacja objętościowa + napowietrzanie + filtracja przez złoże katalityczne. W wodzie uzdatnionej związki arsenu występowały w ilościach śladowych, a wszystkie pozostałe analizowane pierwiastki były usunięte w całości.Wody podziemne stanowią doskonałe źródło wody do celów wodociągowych. Zanieczyszczenia, które najczęściej występują w tych wodach to związki żelaza i manganu, agresywny dwutlenek węgla, a niekiedy azot amonowy. Bardzo rzadko w tego typie wód występują mikrozanieczyszczenia specyficzne, do których możemy zaliczyć arsen. W wodach podziemnych średnie stężenie arsenu zazwyczaj nie przekracza wartości 10 μg/dm3, ale może sięgać aż do 5000 μg/dm3 [11]. Podwyższone stężenie arsenu w wodach jest warunkowane wieloma czynnikami. Wody z arsenem mogą się charakteryzować zarówno warunkami utleniającymi (przy podwyższonym odczynie) jak i redukującymi. Mogą na nie oddziaływać procesy geotermalne, a także działalność człowieka, przede wszystkim wydobywcza i przemysłowa[1, 6, 10]. Metody usuwania arsenu z wody można podzieli[...]

Efficiency of the chromium(VI) removal from aqueous solutions by ion exchange process. Efektywność usuwania chromu(VI) z roztworów wodnych w procesie wymiany jonowej


  Two com. ion exchange resins were used for removal of Cr(VI) ions from aq. solns. at pH 2-8, contact time up to 4 h and initial Cr(VI) concn. up to 100 mg/L. After contact time 1 h, the Cr(VI) concn. was decreased down below 2 mg/L at pH 3. Under flow conditions (filtration) the final Cr(VI) concn. was below 0.005 mg/L after throughput of 200-230 L. The resins were regenerated with NaOH or NaCl solns.Celem przeprowadzonych badań była ocena przydatności dwóch handlowych anionowych żywic jonowymiennych do usuwania jonów chromianowych z roztworów wodnych. Stężenie początkowe chromu Cr(VI) w roztworach standardowych wynosiło 1-100 mg/dm3. Testowano żywice silnie zasadowe Purolite A-600 i Purolite A-520E. Stwierdzono, że najwyższe całkowite pojemności jonowymienne (Pc) uzyskano przy pH 2-3. W przypadku A-520E Pc wynosiło 19,6 mg Cr6+/g, a dla A-600 18,6 mg Cr6+/g. Badania w warunkach dynamicznych (filtracja) do punktu przebicia i wyczerpania złóż jonitowych prowadzono przy założonej prędkości filtracji 5 m/h i czasu retencji ok. 7 min. Lepiej usuwany był chrom na złożu jonitowym A-520E. Przez ca.y czas filtracji st..enie chromu w wycieku Ck by.o poni.ej 0,005 mg/dm3. Robocza pojemno.. wymienna jonitu w punkcie przebicia z.o.a wynios.a 12,7 mg/g, za. po wyczerpaniu z.o.a 13,5 mg/g. Dla anionitu A-600 pojemno.ci jonowymienne wynios.y odpowiednio 11,4 mg/g i 12,1 mg/g. Z danych do.wiadczalnych wida., .e oba anionity wydaj. si. by. obiecuj.ce w zastosowaniu ich do oczyszczania i odzyskiwania chromu(VI) ze .ciekow przemys.owych w szerokim zakresie st..e. pocz.tkowych. Zasadniczym .rod.em zwi.zkow chromu w .rodowisku wodnym s. .cieki przemys.owe. Uwalnianie chromu do .rodowiska naturalnego wyst.puje g.ownie podczas bezpo.redniego zrzutu nieoczyszczonych .ciekow, niew.a.ciwej technologii produkcji, a tak.e nieprawid.owego sk.adowania zanieczyszcze. zawieraj.cych chrom. [...]

Removal of Mospilan 20SP pesticide from its aqueous solutions by coagulation and adsorption Usuwanie pestycydu Mospilan 20SP z roztworów wodnych przez koagulację i adsorpcję DOI:10.15199/62.2015.6.9


  Aq. soln. of a com. pesticide (acetamipiride) was treated with dusty activated C or clinoptylolite, Al2(SO4)3 or FeCl3, and, optionally, with a com. polyelectrolyte at 15°C and pH 5-10 under stirring in lab. stand. The solid sorbents were added before, after or simultaneously with addn. of the coagulants. The effectiveness of the coagulation was low. The addn. of activated C (0.07 g/L) 5 min before the coagulation with FeCl3 resulted in a decrease in pesticide content from 5 mg/L down to 0.2 mg/L. Przedstawiono wyniki laboratoryjnych badań skuteczności procesu koagulacji zastosowanego do usuwania wybranego pestycydu Mospilan 20SP z wody. Zastosowanie tradycyjnych koagulantów (siarczan glinu, chlorek żelaza(III)) nie przyniosło znaczących efektów, gdyż zawartość pestycydu zmniejszyła się tylko o odpowiednio 8,8% i 8,2%. Wspomaganie koagulantów polielektrolitem kationowym Zetag- 50 poprawiło efektywność procesu o odpowiednio 10,6% i 10,2%. Największy stopień usunięcia pestycydu (100%) uzyskano, dozując dodatkowo pyliste węgle aktywne z wyprzedzeniem 5 min w stosunku do koagulantu podstawowego. Efektywność koagulacji pestycydu również wzrosła po zastosowaniu pylistego klinoptylolitu, ale w mniejszym stopniu niż przy dawkowaniu węgli aktywnych. Lepsze wyniki uzyskano, dawkując pylisty klinoptylolit równocześnie lub po koagulancie. Do związków organicznych zakwalifikowanych jako groźne zanieczyszczenia środowiska wodnego zalicza się pestycydy. Głównym źródłem przedostawania się tych zanieczyszczeń do gleby, wody i powietrza, a stamtąd do organizmów roślinnych i zwierzęcych jest ich stosowanie w ochronie roślin. Są one pobierane przez rośliny, ale również pewna ich część przemieszcza się w głąb profilu glebowego, gdzie ulegają sorpcji i degradacji. Intensywność i szybkość tych procesów jest ujemnie skorelowana z pH gleby, a dodatnio z temperaturą, wilgotnością i biomasą organizmów glebowych1). Przyczyną groźnych skażeń środo[...]

 Strona 1