Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Konrad CHABOWSKI"

Badanie wpływu alkoholi na odpowiedź funkcjonalizowanych czujników impedancyjnych


  Obecnie obserwuje się wzrost zainteresowania zastosowaniem monowarstw samoorganizujących (Self Assembled Monolayer - SAM) do funkcjonalizacji powierzchni bioczujników [1]. W badaniach właściwości elektrycznych warstw samoorganizujących na powierzchni SiO2 czujnika wykorzystuje się min. metodę spektroskopii impedancyjnej [3, 8]. Wiadomym jest, że konduktywność i przenikalność elektryczna cieczy wpływa na odpowiedź planarnego czujnika impedancyjnego. Celem niniejszej pracy było zbadanie, czy jest możliwa identyfikacja zjawisk zachodzących na powierzchni międzyelektrodowej czujnika w zależności od jej właściwości fizykochemicznych zmienianych za pomocą funkcjonalizacji w środowiskach modelowych cieczy. Powierzchnia międzyelektrodowa może adsorbować molekuły cieczy, w której znajduje się czujnik, tworząc dodatkową warstwę przewodnictwa powierzchniowego lub sama wykazywać przewodnictwo. Kształtuje w ten sposób dodatkowy kanał przepływu ładunku elektrycznego w zdominowanym przez przewodnictwo objętościowe środowisku. Pomiary właściwości zmiennoprądowych czujników przeprowadzono w wybranych cieczach z szeregu homologicznego pierwszorzędowych alkoholi zawierające odpowiednio 1, 2, 3, 4, 6 i 8 atomów węgla w łańcuchu alkilowym. Miniaturowe czujniki impedancyjne Na rysunku 1 przedstawiono miniaturowy czujnik impedancyjny ze złotymi elektrodami o strukturze palczastej wykonane na krzemie. Dla zapewnienia separacji galwanicznej elektrody oddzielono od podłoża warstwą dwutlenku krzemu. Odległość między elektrodami i szerokości palców elektrod wynosiły 20 μm zaś cały czujnik miał wymiary 0,6×1 mm2. Sensor zaprojektowano tak, aby można było umieszczać go we wtyczce micro USB B, co wyeliminowało kon[...]

Porównanie elektrycznych właściwości mikroczujników impedancyjnych wykonanych na podłożach krzemowych i szklanych DOI:10.15199/ELE-2014-012


  Technologie mikroelektroniczne dają możliwość wykonywania miniaturowych czujników, przyrządów półprzewodnikowych, układów scalonych oraz systemów mikro- i nanoelekromechanicznych. Systemy te, ze względu na bardzo duży stopień integracji, wymagają łączenia ze sobą różnych materiałów i struktur. Jako przykład można wymienić mikrosystemy przepływowe z wbudowanymi czujnikami impedancyjnymi, znajdujące zastosowanie w genomice, proteomice i badaniach komórek [1-3]. Konstruowano również biokompatybilne mikrosystemy przewidziane do zastosowań In vivo w ludzkim organizmie, służące np. do programowanego dozowania leków wraz z monitoringiem jego uwalniania [4] oraz wczesnego wykrywania niedokrwienia serca podczas operacji kardiochirurgicznych [5]. Prostszymi konstrukcjami mikroelektronicznymi są pojedyncze czujniki impedancyjne na jednolitym podłożu z utlenionego krzemu lub szkła, wykorzystywane m.in. do monitorowania wzrostu biofilmu bakteryjnego [6-8] lub, po biochemicznej funkcjonalizacji powierzchni podłoża, służące jako biosensory, które selektywnie detekują obecność analitu w próbce [9, 10]. Innym rodzajem czujników wykonanych w technologii krzemowej są czujniki mikromechaniczne wykonane na mikrodźwigniach krzemowych [11]. Struktury czujników impedancyjnych mogą być wykonane na podłożach dielektrycznych (szkło, polimer) [1-3, 8, 10] bądź na półprzewodniku pokrytym cienką warstwą dielektryka [4, 6, 7]. To drugie rozwiązanie jest interesujące ze względu na to, że daje ono możliwość integracji w jednej strukturze czujnika z układami elektronicznymi niezbędnymi do wykonania pomiaru. Badania prezentowane w artykule dotyczą porównania właściwości czujników impedancyjnych z elektrodami palczastymi o takiej samej geometrii, wykonanych na różnych podłożach: szkle, utlenionym krzemie oraz utlenionym krzemie z elektrodą ochronną. Porównywano zmierzone widma impedancyjne czujników umieszczonych w powietrzu, wodzie destylowanej oraz fizjologi[...]

 Strona 1