Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"AGNIESZKA MYKA"

Ocena szybkości korozji stali węglowej oraz próba ochrony inhibitorowej w ciekłych nawozach azotowo-siarkowych


  W pracy przedstawiono wyniki badań korozyjnego działania ciekłych nawozów azotowo-siarkowych na stal węglową. Oceniono skuteczność ochrony przed korozją stali przez wybrany inhibitor. Stwierdzono, że inhibitor skutecznie chroni stal węglową w badanych roztworach nawozów zawierających mocznik, siarczan amonu i roztwory siarczanu amonu poekstrakcyjnego i pooksymacyjnego. Dla nawozu zawierającego mocznik, siarczan amonu, azotan amonu i chlorek amonu inhibitor nie sprawdza się, bowiem szybkość korozji przekracza uznawaną za wartość bezpieczną 0,1 mm/rok. Badania wykonano metodą grawimetryczną i potencjodynamiczną. Słowa kluczowe: korozja, stal węglowa, płynne nawozy, inhibitor korozji Evaluation of carbon steel corrosion rate and corrosion inhibition attempt in liquid fertilizers containing nitrogen and sulfur The paper presents results of carbon steel corrosion rate in the environment of liquid fertilizers containing nitrogen and sulfur. Corrosion protection effi ciency of a selected inhibitor was evaluated. It was found that inhibitor protects carbon steel effi ciency in the tested fertilizer solutions containing urea, ammonium sulfate and post-extraction and post-oximation ammonium sulfate solutions. The inhibitor is not effi cient in case of a fertilizer containing urea, ammonium sulfate, ammonium nitrate and ammonium chloride, because corrosion rate exceeds a limit at 0.1 mm/a which is considered safe. Tests were made with gravimetric and potentiodynamic method. Keywords: corrosion, carbon steel, liquid fertilizers, corrosion inhibitor ochrona przed korozja 4-5/2011 XIX Ogólnopolska Konferencja Naukowo-Techniczna SYSTEMY - MATERAŁY - POWŁOKI A N T Y K O R O Z J A 1. Wprowadzenie Realizowana w krajach Unii Europejskiej i USA polityka gospodarcza chroniąca środowisko naturalne nakłada na rolników oraz na producentów nawozów obowiązek zracjonalizowania procesów wytwarzania i stosowania nawozów mineralnych. W ramach systemu zró[...]

Evaluation of reactivity of carbonate filler powders applied in nitrogen fertilizer technology. Ocena reaktywności wypełniaczy węglanowych stosowanych w technologii nawozów saletrzanych


  Dolomites, magnesite and anhydrite were added to NH4NO3 to decrease its reactivity during heating up to 1000°C under DTA and TG conditions. Addn. of dolomites resulted in the highest decrease of NH4NO3 reactivity, while the addn. of anhydrite accelerated the decmpn. of NH4NO3. Przedstawiono sposób i wyniki badania reaktywności wypełniaczy węglanowych względem azotanu amonu. Na podstawie przebiegu krzywych TG badane wypełniacze uszeregowano wg malejącej reaktywności (wapień dolomityczny, dolomit wapienny, dolomit wapnisty, magnezyt). Stwierdzono, że wzajemna reaktywność w układzie azotan amonu-wypełniacz ma bardzo duże znaczenie i wpływa na jakość produktu, bezpieczeństwo procesowe oraz wielkość emisji amoniaku. Nawozy azotowe są najsilniej działającym czynnikiem plonotwórczym. Najchętniej stosowanymi nawozami azotowymi zarówno na rynku polskim, jak i europejskim są nawozy stałe granulowane na bazie azotanu amonu, takie jak saletra amonowa AN (ammonium nitrate) i saletrzak CAN (calcium ammonium nitrate). Roczna konsumpcja AN w Europie wynosi 3,2 mln t N (22% światowej produkcji), a ok. 2,8 mln t N w tym regionie jest aplikowane w postaci CAN1). Według obecnego stanu prawa te rodzaje nawozów stanowią jeden typ nawozów o wspólnej nazwie azotan amonu lub azotan amonu z wypełniaczem. Zwyczajowo nazwą saletra amonowa określa się produkty o zawartości powyżej 28% N, a nazwą saletrzak produkty o zawartości 20-28% N. Nazwa saletrzak odnosi się do nawozu zawierającego azotan amonu oraz przynajmniej 20% wypełniacza (wapniak i/lub dolomit) o czystości powyżej 90%2). Nawozy saletrzane mogą zawierać różne dodatki,których głównym celem jest ograniczenie niekorzystnych właściwości fizykochemicznych azotanu(V) amonu. Jedną z takich właściwości jest niestabilność postaci fizycznej produktów przejawiająca się ich skłonnością do zbrylania oraz skłonnością do zmiany struktury granul, w tym [...]

Evaluation of methods used for determination of functional properties of fertilizers. Ocena metod badań własności użytkowych nawozów


  A review, with 10 refs., and an evaluation of methods for detn. of fertilizer grain size distribution and shape, compression strength, ability to caking and ageing, hygroscopicity, d., viscosity, crystn. temp., oil absorbability, and explosion hazards. Przedstawiono nowe metody badawcze stosowane do oceny właściwości fizykochemicznych i użytkowych produktów nawozowych wytwarzanych w skali przemysłowej oraz produktów wytwarzanych w skali laboratoryjnej i półtechnicznej. Przedstawiono też sposoby oceny właściwości półproduktów, pozwalające na dobór optymalnych parametrów technologicznych. Metody oceny jakości produktów nawozowych były niejednokrotnie publikowane oraz dyskutowane na wielu konferencjach naukowych o tematyce technologicznej i agrochemicznej. Problem jakości wyrobów nawozowych jest bardzo istotnym zagadnieniem z punktu widzenia zarówno ich producentów, dystrybutorów, jak i użytkowników. Stąd też, konieczne jest zwracanie szczególnej uwagi na właściwości użytkowe produktów nawozowych oraz na stosowane do tego celu metody badawcze. W Instytucie Nawozów Sztucznych (INS) oraz w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej (ITNiNM PWr) niejednokrotnie dokonywano porównywań i oceny produktów nawozowych dostępnych na rynku polskim. Sytuacja w branży nawozowej w Kraju, (wyższa podaż niż popyt), zmusza producentów do ciągłego szukania nowych rozwiązań technologicznych oraz dbałość o ciągłą poprawę jakości oferowanych produktów. Jakość każdego nawozu mineralnego, to zespół cech określających jego właściwości użytkowe, odróżniające go od innych wyrobów tego typu i określających jego zachowanie od chwili wytworzenia do użycia1). Do oceny jakości nawozów służą kryteria, ujęte najczęściej w normach dotyczących całych grup nawozów lub pojedynczych wyrobów przemysłu nawozowego i przemysłów pokrewnych. Nie obejmują one jednak wszystkich istotnych dla użytkowników właściwości nawozów. Istni[...]

Inhibitor corrosion protection of a carbon steel in a liquid medium of nitrate-urea fertilizers Ochrona inhibitorowa stali węglowej przed korozją w środowisku płynnych nawozów saletrzano-mocznikowych


  Three com. corrosion inhibitors were added to NH4NO3, urea and (optionally) S-contg. solns. to decrease the rate of a C steel corrosion. Przedstawiono wyniki badań korozyjnego działania roztworów saletrzano-mocznikowych (RSM) i saletrzano-mocznikowych z siarką (RSMS) na stal węglową oraz wyniki badań korozyjności tych nawozów wraz z testowanymi inhibitorami. Skuteczność działania inhibitorów w środowisku płynnych nawozów oceniono na podstawie badań grawimetrycznych i potencjodynamicznych. Nawozy płynne znalazły miejsce na rynku nawozowym ze względu na wiele zalet. Najpopularniejszymi tego typu nawozami niezmiennie pozostają roztwory saletrzano-mocznikowe (RSM). W latach 2010 i 2011 w krajach Unii Europejskiej przy całkowitym zużyciu azotu wynoszącym 10,6 mln t (w przeliczeniu na czysty składnik), azot pochodzący z RSM stanowił 12% tej wielkości1). Polska pomimo dynamicznego rozwoju produkcji RSM zużywa tylko 180-200 tys. t/r2) (większość produkowanego nawozu jest eksportowana), podczas gdy Francja, europejski lider, rocznie zużywa 2400 tys. t tych nawozów. W związku z wdrożeniem przez Grupę Azoty Zakłady Azotowe Puławy SA produkcji nawozów płynnych RSMS (26N + 3S) oraz Pulaska (20N + 6S) można spodziewać się, że zainteresowanie nawozami płynnymi wzrośnie, a rozszerzenie asortymentu i zamierzona produkcja będzie odpowiedzią na potrzeby rynku. Niestety, oprócz wielu pozytywnych aspektów stosowania nawozów płynnych (jednorodny i stały skład chemiczny, wyższa równomierność rozprowadzenia w porównaniu z formami stałymi) pojawił się problem korozyjności. RSM jest transportowany w cysternach zbudowanych ze zwykłej stali, a bez dodatków antykorozyjnych nawóz ten powoduje korozję zarówno tej stali, jak też metali nieżelaznych i ich stopów3). O aktywności korozyjnej roztworów nawozowych decyduje obecność anionów (NO3 -, Cl-, SO4 2-), kationów (NH4 +, Na+, Ca2+), mikroskładników, czynników kompleksujących oraz innych dodatków lub [...]

Production of liquid fertilizers in the fertilizer complex of Grupa Azoty Zakłady Azotowe Puławy Wytwarzanie nawozów płynnych w kompleksie nawozowym Grupy Azoty Zakłady Azotowe Puławy SA


  Prodn. technol. of liq. N-S fertilizers in a new fertilizer complex was described. Heat and mass balances as well as phys. and chem. properties of the fertilizers were presented. Omówiono technologię otrzymywania płynnych nawozów azotowo-siarkowych Pulaska i RSMS w nowym kompleksie nawozowym Grupy Azoty Zakłady Azotowe Puławy SA. Przedstawiono bilanse masowe i cieplne oraz fizykochemiczne właściwości nawozów. W ostatnich latach obserwuje się wzrost zapotrzebowania rolników na nawozy zawierające zarówno azot, jak i siarkę. Wynika to w dużej mierze z obniżenia się zawartości siarki w glebie na skutek ograniczenia jej emisji do atmosfery1). Odpowiednie zaopatrzenie roślin w siarkę jest istotnym czynnikiem plonotwórczym oraz warunkiem uzyskania produktów roślinnych o pożądanej jakości. Nawozy z siarką należą do grupy nawozów zalecanych do stosowania pod większość roślin uprawnych, w tym w szczególności pod rośliny siarkolubne, takie jak rzepak2). Należą one do nawozów poszukiwanych na rynku i są bezpieczne w użytkowaniu. Od 2010 r. Grupa Azoty Zakłady Azotowe Puławy SA realizuje inwestycję w nowym kompleksie nawozowym, przygotowując się do uruchomienia produkcji nowych nawozów typu Pulgran® S, Pulaska® i RSMS3). Te innowacyjne dwuskładnikowe nawozy mineralne dostarczają roślinom zarówno azotu, jak i siarki przy jednorazowej aplikacji. Grupa płynnych nawozów azotowo-siarkowych typu Pulaska® RSMS o zawartości 20-26% azotu oraz 3-6% siarki to produkty o nowym składzie i o znacznie korzystniejszej zawartości azotu i siarki, a więc korzystniejszych właściwościach w porównaniu z właściwościami nawozów jednoskładnikowych (mocznik, siarczan amo[...]

Safety hazards and product losses in processes for manufacturing ammonium nitrate melts. Part II. Effect of impurities Zagrożenie bezpieczeństwa i straty produkcyjne w procesach wytwarzania stopu azotanu(V) amonu. Część II. Wpływ zanieczyszczeń DOI:10.12916/przemchem.2014.1189


  Cl- and Fe3+ and 2 lubricating oils were added to aq. soln. of NH4NO3 to study its decomp. at b. temp. The addn. of NH4Cl and Fe(NO3)3 resulted in an acceleration of NH4NO3 decomp. The addn. of oils was also not recommended. Przedstawiono wyniki badań wpływu zanieczyszczeń, takich jak jony chlorkowe, jony żelaza(III) oraz oleje smarowe na rozkład azotanu( V) amonu w roztworach wodnych. Przebieg reakcji rozkładu NH4NO3 w obecności wymienionych zanieczyszczeń jest przyczyną zagrożenia bezpieczeństwa procesu wytwarzania stopu azotanu(V) amonu, a w przypadku olejów może być także przyczyną trudności ruchowych związanych z osadzaniem się produktów degradacji olejów w wybranych elementach aparatury. Stwierdzono, że obecność chlorków znacznie zwiększa niebezpieczeństwo awarii spowodowanych szybkim rozkładem NH4NO3. Jony Fe3+ oddziałują nieco słabiej, a oddziaływanie olejów jest silnie zależne od rodzaju oleju.W pierwszej części pracy1) przedstawiono wyniki badań wpływu produktów rozkładu czystego azotanu(V) amonu oraz wybranych dodatków na bezpieczeństwo i straty produkcyjne w procesach wytwarzania stopu azotanu(V) amonu. Stwierdzono, że spośród produktów rozkładu NH4NO3 amoniak poprawia stan bezpieczeństwa i ogranicza straty produkcyjne, kwas azotowy(V) i tlenki azotu(II) i azotu(IV) powodują wzrost zagrożenia bezpieczeństwa i zwiększają straty produkcyjne, a wpływ pozostałych produktów rozkładu jest praktycznie nieistotny. Najczęściej stosowanymi dodatkami stosowanymi w technologii wytwarzania granulowanych nawozów saletrzanych są siarczan(VI) amonu, azotan(V) magnezu i azotan(V) wapnia. Stwierdzono, że wszystkie wymienione dodatki wykazują korzystne oddziaływanie na bezpieczeństwo, jak i na straty produkcyjne podczas wytwarzania stopu azotanu(V) amonu. Druga część pracy to wyniki badań rozkładu NH4NO3 w obecności najczęściej występujących zanieczyszczeń w surowcach wykorzystywanych do jego produkcji, a mianowicie: (i) jonów [...]

 Strona 1