Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Aleksandra Gorączko"

Wykorzystanie lokalnego kamienia budowlanego w świetle przepisów DOI:10.15199/33.2016.08.15


  Na rynku materiałów budowlanych w Polsce coraz większą popularność zdobywają materiały pochodzenia naturalnego. Dobrym przykładem jest kamień budowlany, którego baza surowcowa jest na terenie kraju bogata i zróżnicowana. Właściwości użytkowe tego materiału zostały pozytywnie zweryfikowane, o czym świadczą liczne obiekty budowlane, zachowane do dziś w dobrym stanie technicznym. Dotyczy to także przedstawionego w artykule rejonu Kotliny Kolskiej, gdzie kamień wapienny jest nadal stosowany przy wznoszeniu budynków użyteczności publicznej oraz małej architektury. Niezależnie od udowodnionej wieloletnią praktyką przydatności kamienia wapiennego do celów budowlanych, zastosowanie tego materiału oraz obrót handlowy wymagają dostosowania do obowiązującego systemu normalizacji i regulacji prawnych. W artykule przedstawiono uregulowania dotyczące określania cech użytkowych kamienia jako surowca oraz półproduktów z kamienia. Zawarto w nim także wybrane wyniki badań cech fizycznych i mechanicznych prezentowanych opok, wykonane zgodnie z wymaganiami przedmiotowych norm zharmonizowanych. Słowa kluczowe: kamień budowlany, kamień wapienny, architektura regionalna.Wraz ze wzrostem świadomości, że harmonia [...]

Degradacja dworku w Gusinie wykonanego z kamienia wapiennego DOI:10.15199/33.2017.12.17


  Wzniesiony w połowie XIX w. niewielki dworek w Gusinie (fotografia 1) w powiecie łęczyckim w województwie łódzkim, mimo że nie przedstawia znacznej wartości architektonicznej, stanowi ważny element dziedzictwa kultury narodowej, ponieważ w latach 1872 - 1877 zamieszkiwała go Maria Konopnicka [8]. Wśród lokalnej społeczności wskazuje się na konieczność rewitalizacji dworku, głównie ze względu na jego duże znaczenie historyczne.Wartykule omówiono stan techniczny obiektu i wskazano możliwe sposoby naprawy konstrukcji. Charakterystyka obiektu Dworek w Gusinie (fotografia 1) to niepodpiwniczony dwutraktowy budynek parterowy o powierzchni ok. 130m2, z dwuspadowym dachem, pokrytym blachą płaską. Skromną bryłę urozmaica frontowy ryzalit z facjatą oraz przybudówka przylegająca do jednej ze ścian szczytowych. Wnętrze dworku tworzą: sień; cztery izby mieszkalne oraz pomieszczenie gospodarcze. Budynek został wzniesiony w znacznej części zmiejscowegomateriału skalnego (opoki), wydobywanego w lokalnych kamieniołomach, nazywanego kamieniem wapiennym i powszechnie stosowanego w budownictwie wiejskim aż do lat 60. XXw. [2].Wprzypadku łukowych nadproży otworów okiennych i drzwiowych oraz naroży budynku, a także przewodów kominowych użyto cegły ceramicznej. Zastosowano ją także w konstruk[...]

 Strona 1