Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Błażej Gaze"

Koncepcje ograniczenia emisji szkodliwych substancji pochodzących z kotłów małej mocy w świetle dyrektywy Ecodesign DOI:10.15199/62.2019.5.23


  Jakość powietrza na terenie Polski należy do najgorszych w Europie. Według Europejskiej Agencji Środowiska (EEA)1) w pierwszej dziesiątce miast z najbardziej niekorzystnymi wskaźnikami znalazło się aż 6 polskich metropolii. W 2013 r. we wszystkich tych miastach przez ponad pół roku przekraczane były dopuszczalne limity stężeń szkodliwych substancji w powietrzu. Stężenie rakotwórczego benzo(a)pierenu ciągle przekraczało wartości określone w normach (rys. 1) nawet o 500%2). Na liście 30 najbardziej zanieczyszczających środowisko zakładów przemysłowych w UE aż 25 znajduje się w krajach starej Unii. Spośród 30 elektrowni węglowych emitujących największe ilości CO2 do atmosfery 10 jest zlokalizowanych w Niemczech i 7 w Polsce. 976 98/5(2019) Dr inż. Łukasz ŚWIĄTEK w roku 2013 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. W 2017 r. uzyskał stopień doktora i rozpoczął karierę w przemyśle. Specjalność - kataliza stosowana, technologia oczyszczania gazów. Dr hab. inż. Marek KUŁAŻYŃSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 1/2019, str. 53. Ochrona jakości powietrza w Unii Europejskiej znalazła oparcie w wielu aktach prawnych. Najważniejszym z nich jest dyrektywa3) w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy. Jest ona podstawą polskich regulacji ujednolicających zapisy dyrektywy. Prawo obliguje do obowiązkowego sporządzania programów ochrony powietrza (POP) oraz wprowadza nowy instrument prawny w postaci programu ograniczenia niskiej emisji (PONE) lub programu wsparcia materialnego ,,Czyste Powietrze". W ten sposób prawo jasno określa rodzaj i zakres ochrony jakości powietrza w Polsce4). Zanieczyszczenia powietrza powodują wiele negatywnych konsekwencji bezpośrednich i pośrednich. Słaba jakość powietrza wpływa w głównej mierze na zdrowie ludzi i zwierząt, powodując liczne choroby układu oddechowego i centralnego układu nerwowego. Konsekwencją długotrwałego zanieczyszczania [...]

Pelet z torfu jako alternatywne paliwo dla stałych nośników energii DOI:10.15199/62.2019.7.6


  Zanieczyszczenie powietrza w Polsce, szczególnie na terenach silnie uprzemysłowionych, takich jak Górny Śląsk, znacznie spadło w porównaniu ze stężeniami rejestrowanymi w latach 70.-90. XX w. Jedną z głównych przyczyn tego stanu były przemiany polityczno- -gospodarcze po 1989 r. Upadek wielu gałęzi przemysłu oraz likwidacja dużej liczby fabryk spowodowała zmniejszenie ilości zanieczyszczeń dostających się do powietrza z tych źródeł. Obecnie, mimo wcześniej zarejestrowanego spadku zanieczyszczeń, ich poziom jest jednym z najwyższych w Europie. Według Europejskiej Agencji Środowiska (EEA) w pierwszej dziesiątce miast z najbardziej niekorzystnymi wskaźnikami znalazło się aż sześć polskich metropolii. Wielkość emisji w Polsce utrzymuje się na tym samym poziomie, podczas gdy w innych miastach europejskich obserwuje się systematyczny jej spadek1). Według raportu EEA z 2016 r. największy wpływ na pogorszanie jakości powietrza mają emitowane pyły zawieszone (PM2,5 i PM10), tlenki azotu (NOx) oraz ozon troposferyczny (O3). Zanieczyszczone powietrze jest pośrednią lub bezpośrednią przyczyną ok. 47 tys. zgonów rocznie na terenie samej Polski. W skali światowej ginie rocznie ok. 0,5 mln ludzi tylko z powodu złej jakości powietrza, którym oddychają2). Biorąc pod uwagę obecne regulacje prawne, przemysł i duża energetyka mają narzucone ścisłe standardy dotyczące emisji szkodliwych substancji. Należy się zastanowić gdzie, wbrew obiegowej opinii, znajduje się największe źródło zanieczyszczenia (rys. 1). Fig. 1. Division of anthropogenic emissions into individual sources Rys. 1. Podział emisji antropogenicznej na poszczególne źródła 1070 98/7(2019) Prof. dr hab. inż. Leszek ROMAŃSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 6/2019, str. 975. Zanieczyszczenia powietrza pochodzenia antropogenicznego emitowane są przez przemysł (17% całkowitej emisji) i transport (10% całkowitej emisji), ale w głównej mierze przez systemy grzewc[...]

Określenie dominującego mechanizmu powstawania NOx w kotłach małej mocy zasilanych biomasą DOI:10.15199/62.2020.2.8

Czytaj za darmo! »

Tlenki azotu należą do bardzo licznej i zróżnicowanej pod względem budowy oraz właściwości grupy związków chemicznych. Należą do istotnych związków zanieczyszczających atmosferę. Emitowany podczas procesu spalania tlenek węgla(II) lub ditlenek siarki są kilkakrotnie mniej szkodliwe niż tlenki azotu. Wielkość emisji tlenków azotu, oznaczanych jako NOx, określa sumaryczną emisję NO i NO2 1). Tlenki azotu biorą udział w reakcjach fotochemicznych, których następstwami są takie zjawiska, jak smog, kwaśne deszcze i niszczenie ochronnej warstwy ozonowej2). Duże stężenia NOx w atmosferze bezpośrednio zagrażają również organizmom żywym, powodując u roślin opadanie liści lub ich całkowite obumarcie, a u ludzi mogą one powodować problemy z układem krwionośnym, oddechowym lub być bezpośrednią przyczyną chorób nowotworowych3). Emisja NOx zachodzi w wyniku zjawisk naturalnych, jednak nie jest tak groźna jak emisja antropogeniczna. Tlenki azotu pochodzące ze źródeł naturalnych są rozprzestrzeniane równomiernie po całej kuli ziemskiej. Poziom stężenia NO2 nad obszarami słabo zaludnionymi mieści się w przedziale 0,0004-0,0094 mg/m3. W rejonach zurbanizowanych i uprzemysłowionych stężenia ditlenku azotu są kilkakrotnie wyższe4). 99/2(2020) 229 Dr hab. inż. Arkadiusz DYJAKON w roku 1999 ukończył studia na Wydziale Mechaniczno- -Energetycznym Politechniki Wrocławskiej. Od 2010 r. jest zatrudniony na stanowisku adiunkta na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu w Zakładzie Niskoemisyjnych Źródeł Energii i Gospodarki Odpadami. Specjalność - wykorzystanie biomasy w celach energetycznych. Prof. dr hab. inż. Leszek ROMAŃSKI w roku 1972 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej. Od 1976 r. pracuje w Instytucie Inżynierii Rolniczej na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, od 2010 r. na stanowisku profesora. Jest kierownikiem Zakładu Niskoemisyjnych Źródeł Energii i Gospodarki Odpadami. Specjalność - niskoemisyjne źró[...]

 Strona 1