Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Najda"

Zawartość wybranych metabolitów wtórnych i zdolność przeciwutleniająca ziela Mentha × piperita L. var. officinalis Sole f. pallescens Camus suszonego próżniowo DOI:10.15199/62.2020.1.18


  Mięta biała (Mentha × piperita L. var. officinalis Sole f. pallescens Camus) jest odmianą mięty pieprzowej, należącą do rodziny Lamiaceae1). To aromatyczna roślina przyprawowa i zielarska, której właściwości lecznicze wynikają z obecności specyficznych składników lotnych. Olejek miętowy jest jednym z najpopularniejszych i szeroko stosowanych olejków eterycznych na świecie, a jego głównymi składnikami są mentol, menton i izomenton2, 3). Surowiec mięty, zwykle używany w celach kulinarnych, jest źródłem związków 124 99/1(2020) Prof. dr hab. inż. Wiesław PIEKARSKI w roku 1972 ukończył studia na Wydziale Techniki Rolniczej w Akademii Rolniczej (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy) w Lublinie. Jest kierownikiem Katedry Energetyki i Pojazdów Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Specjalność - paliwa niekonwencjonalne. Fig. 1. Moisture of the herb white peppermint depending on the drying temperature of the raw material in vacuum; various letters a, b, c, d, e indicate statistically significant differences (p < 0.05) Rys. 1. Wilgotność ziela mięty białej w zależności od temperatury suszenia surowca w próżni; różne litery a, b, c, d, e wskazują statystycznie istotne różnice (p < 0,05) polifenolowych o potwierdzonych właściwościach antyoksydacyjnych4, 5). Wzrost zainteresowania naturalnymi przeciwutleniaczami wynika głównie z obaw dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego spożywania substancji syntetycznych używanych jako konserwanty w żywności i napojach oraz z przekonania opinii publicznej, że fitozwiązki są bezpieczniejsze niż syntetyczne substancje. Znajduje to odzwierciedlenie w popycie na suszone zioła, ekstrakty roślinne i ich stosowanie w celach leczniczych6). Ze względu na dużą zawartość wilgoci bezpieczne przechowywanie świeżych roślin przez długi okres nie jest możliwe. Woda uczestniczy w interakcjach mikrobiologicznych i chemicznych, prowadząc do pogorszenia jakości. Suszenie obniża zawartość wody i wydłuża trwałość roślin [...]

Wpływ czasu fermentacji gnojowicy świńskiej na wytwarzanie i skład chemiczny biogazu DOI:10.15199/62.2019.10.5

Czytaj za darmo! »

Rozwój technologii związanych z odnawialnymi źródłami energii (OZE) przyniósł wzrost zainteresowania budową biogazowni, a szczególnie biogazowni rolniczych, które powinny gwarantować stałą produkcję biogazu ze względnie stałą zawartością metanu. Określenie "biogaz" informuje, że powstał on z biomasy w procesie fermentacji metanowej1). Przyjmuje się, że biogaz składa się w ok. 2/3 z metanu i prawie w 1/3 z ditlenku węgla. Pozostałe składniki mogące występować w biogazie to m.in. siarkowodór, wodór, tlenek węgla, azot, tlen, amoniak, para wodna, pył, etan, węglowodory i związki chloroorganiczne2). W literaturze dostępne są różne dane dotyczące składu biogazu. Według Romaniuka3) zawiera on 52-85% metanu, 14-48% ditlenku węgla, 0,08-5,5% siarkowodoru i ok. 0,5% wodoru. Produkcja biogazu rolniczego odbywa się w instalacjach biogazowych w wyniku prowadzonego w kontrolowanych warunkach procesu fermentacji metanowej4), który jest procesem podobnym do naturalnego powstawania metanu w przyrodzie. Fermentacja beztlenowa, której końcowym produktem jest metan zachodzi w czterech fazach, przy udziale czterech grup mikroorganizmów, z których każda wymaga odpowiednich dla siebie, ściśle określonych warunków środowiska reakcji5). W fermentacji jednoetapowej fazy przebiegają jednocześnie, a w technologii dwu- lub wieloetapowej mogą być rozdzielone i prowadzone w oddzielnych reaktorach, w których odpowiednio dostosowuje się pH i środowiska reakcji1, 6). W I etapie (hydroliza) bakterie hydrolityczne zdolne do rozkładu złożonych związków organicznych (białka, tłuszcze, węglowodany) trawią za pomocą enzymów litycznych substrat w wyniku reakcji biochemicznych. Powstają proste związki organiczne, takie jak aminokwasy, kwasy tłuszczowe, glicerol i cukry, a porcja podanej biomasy zmienia się w pulpę. W II etapie (kwasogeneza) bakterie kwasowe przerabiają aminokwasy, kwasy tłuszczowe i cukry na kwasy organiczne, takie jak kwas octowy, propionowy i masłow[...]

Wpływ ozonowania na zawartość olejku eterycznego i aktywność biologiczną surowca Mentha × piperita L. DOI:10.15199/62.2018.7.4


  Zachowanie właściwości antyoksydacyjnych, stabilności przechowywania i standardów bezpieczeństwa ma ogromne znaczenie w produkcji przetworzonej żywności. Ozonowanie było postrzegane jako alternatywna technologia dezynfekcji w procesie pozyskiwania produktów spożywczych. Zioła i przyprawy są stosowane nie tylko jako konserwanty żywności, środki aromatyzujące i kosmetyczne, ale przede wszystkim jako tradycyjne leki1-6). Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że w krajach rozwijających się najczęstszą formą stosowanych medy1056 97/7(2018) Dr inż. Grzegorz MAJ - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 3/2018, str. 377. Prof. dr hab. inż. Wiesław PIEKARSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 3/2018, str. 378. Dr inż. Paweł KRZACZEK - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 3/2018, str. 378. Mgr inż. Sebastian BALANT jest absolwentem studiów I stopnia na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, a w 2018 r. ukończył studia magisterskie na Wydziale Agrobioinżynierii tej samej uczelni. Specjalność - wpływ procesu stabilizacji surowca roślin leczniczych na zawartość substancji czynnych. kamentów są leki tradycyjne oparte na ziołach7, 8). Zainteresowanie produktami ziołowymi rośnie w związku z coraz lepszym poznaniem mechanizmów działania substancji pochodzenia roślinnego oraz określeniem standardów bezpieczeństwa, jakości a także niezawodności ich stosowania9, 10). Potencjalne znaczenie produktów pochodzenia roślinnego dla zdrowia ludzi w skali całego świata zachęca do przeprowadzania badań klinicznych na tych produktach oraz do podwyższenia standardów uprawy i przygotowywania surowca. Z ziół wytwarza się nie tylko herbatki i leki roślinne, ale produkuje się również kosmetyki i produkty spożywcze11-15). Badania naukowe potwierdzają potencjalne korzyści zdrowotne będące efektem stosowania ziół i ekstraktów roślinnych wykazu[...]

Optymalizacja ekstrakcji polifenoli z Mentha spicata różnymi rozpuszczalnikami DOI:10.15199/62.2019.8.16


  Przyprawy i zioła są źródłem naturalnych związków bioaktywnych o potwierdzonym działaniu prozdrowotnym1, 2). Właściwości lecznicze roślin przypisywane są głównie ich składnikom fitochemicznym, które należą do trzech głównych grup: terpenoidów, metabolitów fenolowych i alkaloidów3). Związki fenolowe są najintensywniej badane ze względu na ich właściwości biologiczne, w tym działania przeciwutleniające, przeciwdrobnoustrojowe i przeciwnowotworowe4, 5). Wśród związków fenolowych wyróżnia się kwasy fenolowe (kwasy hydroksybenzoesowe i hydroksycynamonowe), polifenole (hydrolizowalne i skondensowane The dried Mentha spicata leaves were ground in a mill and extd. with H2O, anhyd. organic solvents (MeOH, EtOH, (Me)2CO and CH3CN) and their 50% aq. solns. The extn. was carried out at 35°C for 40 min in the presence of ultrasounds. The extracts contained 3.90-168.0 mg/100 g (in gallic acid equiv.) of phenolic coupds. and 21.3-326.2 mg/100 g (in rutin equiv.) of flavonoids. The highest yield of extn. of phenolic compds. and flavonoids was obtained in the presence of 50% aq. solns. of EtOH and Me2CO. The exts. showed an antioxidant activity as detd. with 1,1-diphenyl- 2-picrylhydrazyl radical. Mięta zielona jest znaną rośliną przyprawową i leczniczą o potwierdzonej obecności substancji biologicznie aktywnych. Procesy ekstrakcji związków aktywnych z matrycy roślinnej zależą od zastosowanej techniki, surowca i rozpuszczalnika. Wysokiej jakości ekstrakty roślinne są podstawą do produkcji preparatów ziołowych i wyodrębniania składników bioaktywnych. Tendencja do zastępowania syntetycznych przeciwutleniaczy, ze względu na ich toksyczne i potencjalnie nowotworowe działanie, naturalnymi przeciwutleniaczami skłania do zintensyfikowania badań nad antyoksydacyjnym i biologicznym działaniem ekstraktów roślinnych, a także wpływem warunków ekstrakcji na te efekty i na wydajność ekstrakcji. Jako rozpuszczalnik do ekstrakcji mięty zielonej zastosow[...]

Wpływ częstości mieszania na skład i produkcję biogazu w fermentatorze DOI:10.15199/62.2019.10.6

Czytaj za darmo! »

Biogazownia rolnicza to zespół urządzeń służących do prowadzenia fermentacji metanowej substratów organicznych wytworzonych w gospodarstwie rolnym, jak również umożliwiających ich wykorzystanie po zakończonym procesie fermentacji1). Są to systemy biologiczne, które obejmują współpracę różnych mikroorganizmów degradujących w warunkach beztlenowych materię organiczną2). Rozkład obejmuje hydrolizę, kwasogenezę, octanogenezę i metanogenezę3). Bakterie hydrolityczne, które uczestniczą w pierwszej fazie procesu fermentacji metanowej za pomocą enzymów zewnątrzkomórkowych rozkładają spolimeryzowane, nierozpuszczalne związki organiczne wchodzące w skład substratów (celuloza, ligniny, białka, tłuszcze) do związków rozpuszczalnych w wodzie, takich jak kwasy tłuszczowe, alkohole i amoniak. Wśród bakterii hydrolitycznych dominują beztlenowce obligatoryjne, żyjące jedynie w warunkach pozbawionych tlenu, który jest dla nich toksyczny (Bacillus, Pseudomonas, Clostridium, Bifidobacterium) oraz fakultatywne beztlenowce, rozwijające się zarówno w warunkach tlenowych, jak i w warunkach beztlenowych (Streptococcus, Enterobacterium)2). Optymalne dla tych mikroorganizmów warunki wzrostu istnieją przy pH ok. 6 oraz temp. ok. 30°C4). Szybkość wzrostu bakterii hydrolitycznych waha się od ok. 5 h przy rozkładzie węglowodorów do ok. 72 h podczas rozkładu tłuszczów5). Bakterie kwasotwórcze odpowiadają za rozkład produktów hydrolizy do krótkołańcuchowych kwasów organicznych, głównie do lotnych kwasów tłuszczowych (mrówkowy, octowy, propionowy, masłowy, walerianowy, kapronowy), do alkoholi (metanol, etanol), aldehydów i produktów gazowych (CO2 i H2). Pozostała część jest biodegradowana do octanów5). Niektóre z bakterii kwasotwórczych są bezwzględnymi beztlenowcami (m.in. Aerobacter, Alcaligenes, Clostridium, Escherichia). Bakterie acetogenne (Syntrophomonas sp. i Syntrophabacter sp.) przetwarzają etanol i lotne kwasy tłuszczowe do octanów oraz CO2 i H2 5, 6)[...]

Wpływ ozonowania wody na zawartość bioaktywnych związków fenolowych i okres przydatności do spożycia świeżej kolendry (Coriandrum sativum L.) DOI:10.15199/62.2019.10.7

Czytaj za darmo! »

Ozon jest w chemii jednym z najsilniejszych środków utleniających o dobrze znanych właściwościach biobójczych i szerokim spektrum działania podczas oczyszczania wody i ścieków. Surowce ozonowane nie wykazują żadnych pozostałości produktów ubocznych procesu sanitacji, co sprawia, że aplikacja ozonu wzbudza znaczące zainteresowanie komercyjne w rolnictwie i ogrodnictwie ze względu na jego nie rezydualną właściwość i elastyczność metod aplikacji w postaci gazowej lub wodnej1, 2). W przypadku surowców roślinnych, ryzyko strat produkcyjnych z powodu urazów mechanicznych podczas zbiorów oraz zanieczyszczenia mikroorganizmami fitopatogenicznymi jest bardzo wysokie. Warzywa liściowe i aromatyczne przyprawy, takie jak kolendra, są płukane przed pakowaniem w celu usunięcia nieorganicznych i organicznych odpadów i atrakcyjnego prezentowania produktu. Skuteczna dezynfekcja wody do płukania jest zatem niezbędna, aby wyeliminować ryzyko infekcji liści kolendry, które obciążone mikroorganizmami mogą infekować liście wcześniej niezanieczyszczone. W ostatnich kilku latach zastosowanie znajduje coraz więcej środków odkażających i jednym z nich jest ozon. Ozon jest silnie bakteriobójczy i grzybobójczy i nie generuje niebezpiecznych pozostałości2). Świeże produkty uznane są za zdrową żywność, a zatem rośnie zapotrzebowanie konsumentów na świeże owoce, warzywa i przyprawy. Okres przydatności do spożycia świeżych produktów jest jednak stosunkowo krótki i ograniczony przez skażenie mikrobiologiczne lub wizualną, teksturalną i odżywczą utratę jakości. Świeże zioła, przyprawy i warzywa zasiedlane są przez rodzimą mikroflorę, wśród której wyróżnić można bakterie Gram- -dodatnie i Gram-ujemne. Pierwszą grupę bakterii najliczniej reprezentują laseczki przetrwalnikowe z rodzaju Bacillus, a zwłaszcza B. megaterum oraz B. mesentericus. W obrębie tej grupy drobnoustrojów, w surowcach warzywnych i przyprawowych występować mogą również promieniowce 98/10(2019) 1[...]

Badania potencjału produkcji biogazu z odpadów zielarskich DOI:10.15199/62.2020.2.7


  Rozwój technologii wytwarzania biogazu w instalacjach rolniczych jest jednym z 17 celów zrównoważonego rozwoju przyjętych przez Polskę w 2015 r. Biogazownia rolnicza przez zagospodarowanie pozostałości powstających w produkcji rolniczej wpływa na ograniczenie emisji metanu do środowiska, a także umożliwia konwersję biomasy do użytecznej energii oraz nawozu rolniczego. Najczęściej źródłem substratów dla biogazowni rolniczej są odchody zwierząt gospodarskich, słoma, liście buraków, trawa, odpady z przetwórstwa rolno-spożywczego, surowce roślinne z upraw dedykowanych (kukurydza, sorgo, burak) oraz rośliny wieloletnie (m.in. miskant cukrowy, ślazowiec, rośliny motylkowate i ich mieszanki z trawami)1). Alternatywnym potencjalnym źródłem energii mogą być pozostałości powstające w produkcji zielarskiej. W Polsce uprawa roślin zielarskich obejmuje powierzchnię ponad 25 tys. ha2). Uprawianych jest ok. 60 gatunków roślin zielarskich3), wśród których szczególnie pożądanych przez przemysł i konsumentów jest 16 gatunków, do których należą m.in. babka lancetowata, mięta pieprzowa, rumianek właściwy, cząber ogrodowy, arcydzięgiel lekarski, dziurawiec zwyczajny, koper włoski, kozłek lekarski, majeranek ogrodowy, szałwia lekarska i ostropest plamisty4). W zależności od przeznaczenia i właściwości różne części roślin (liście, kwiaty, korzenie, owoce) wykorzystywane są w przemyśle farmaceutycznym, spożywczym i kosmetycznym. Niewykorzystane pozostałości są utylizowane lub kompostowane. Innym sposobem zagospodarowania pozostałości z produkcji zielarskiej może być wykorzystanie ich jako wsadu do biogazowni rolniczych, co umożliwi uzyskanie energii oraz pofermentu stanowiącego wartościowy nawóz rolniczy. Jednak materiał roślinny może być bardziej problematycznym substratem dla biogazowni n[...]

 Strona 1