Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"SARNECKI"

Zastosowanie równań stanu do opisu fazy gazowej i równowag fazowych

Czytaj za darmo! »

Związek matematyczny f (T, P, p) = 0 pomiędzy intensywnymi (jednakowe wartości we wszystkich miejscach układu) parametrami stanu danej fazy: temperaturą T wyrażoną w stopniach Kelwina, ciśnieniem p i gęstością molową p lub objętością molową V (albo objętością układu v dla znanej ilości moli n, które są wielkościami ekstensywnymi) nazywa się równaniem stanu (termiczne równanie s[...]

Ocena jakości eksploatacyjnej glikolowych cieczy chłodzących zastosowanych w instalacjach przemysłowych DOI:10.15199/9.2017.11.6

Czytaj za darmo! »

1. Wprowadzenie Do rozwijających się w szybkim tempie urządzeń należą między innymi instalacje (urządzenia) grzewcze, chłodnicze, klimatyzacyjne, solarne itp., w których wykorzystywane są glikolowe ciecze chłodzące, przeznaczone dotychczas głównie na potrzeby przemysłu motoryzacyjnego. Glikolowe ciecze chłodzące, ze względu na właściwości fizyczne, wykorzystywane są w instalacjach tam, gdzie występuje możliwość okresowego spadku temperatury. Bardzo szybko rośnie rynek tego typu cieczy w obiektach użyteczności publicznej (np. budynkach jednorodzinnych, letniskowych, budynkach gospodarczych, galeriach handlowych itp.). Do podstawowych zadań takich chłodziw, oprócz transportu ciepła oraz skutecznego zabezpieczenia układów przed wpływem ujemnej temperatury, należy także antykorozyjne zabezpieczenie elementów metalowych współpracujących urządzeń, ochrona przed korozją elementów konstrukcyjnych instalacji, czyli szeroko pojęta wielofunkcyjność działania. Pojawiające się na rynku krajowym chłodziwa w nowych zastosowaniach sprawiają coraz więcej problemów ich użytkownikom. Najczęściej jest to korozja części metalowych instalacji, pomp, wydzielające się osady oraz szlamy (osady) utrudniające wymianę ciepła. Usuwanie awarii spowodowanych złą jakością cieczy jest kosztowne, a także konieczne są przerwy eksploatacyjne w pracy instalacji i urządzeń. 2. Krótka charakterystyka cieczy przeznaczonych do układów chłodzenia Ciecze do układów chłodzenia są wodnymi roztworami glikoli, zawierającymi p[...]

Wpływ trawienia chemicznego na parametry elektrooptyczne krawędziowych ogniw fotowoltaicznych


  Wydajność energetyczna krawędziowego ogniwa fotowoltaicznego zależy od właściwości optycznych i elektrycznych materiałów, z którego jest ono zbudowane oraz od technologii wykonania złącza p -n. Głównymi przyczynami zmniejszania się wydajności ogniwa są straty optyczne spowodowane odbiciem światła od powierzchni płytki, mikrozwarcia elektryczne na krawędziach złącz oraz mikropęknięcia powstałe podczas cięcia płytek na pojedyncze ogniwa. Straty optyczne mogą zostać zniwelowane przez teksturyzację oraz przez pokrycie powierzchni złącza warstwą pasywacyjną i antyodbiciową. Redukując stopień odbicia światła od powierzchni, można zwiększyć prąd zwarcia, a co za tym idzie, zwiększyć wydajność konwersji energii świetlnej w elektryczną. Bardziej prozaicznym powodem obniżenia sprawności jest niekorzystny stan powierzchni po procesie cięcia płytek. Powierzchnia płytek po cięciu zawiera liczne mikrouszkodzenia, pęknięcia i defekty, które powodują zwiększenie prawdopodobieństwa rekombinacji powierzchniowej "elektron-dziura", a to z kolei - zmniejszenie sprawności ogniwa. Teksturyzacja powierzchni płytek krzemowych jest jedną z najważniejszych metod podnoszenia sprawności ogniwa fotowoltaicznego. W procesie tym, usuwając uszkodzoną warstwę materiału, niweluje się uszkodzenia spowodowane procesem cięcia płytek, a także zmniejsza się odbicie powierzchniowe poprzez pułapkowanie fotonów na rozwiniętej powierzchni, zwiększając tym samym prąd zwarciowy ogniwa. Do teksturyzacji krzemu krystalicznego stosuje się roztwory alkaliczne, które w wyniku anizotropowego trawienia powierzchni, prowadzą do ukształtowania się na niej przypadkowych struktur w kształcie piramid. [1, 2, 5] W przypadku trawienia zasadowego mechanizm reakcji jest następujący: Si + 2OH- → Si(OH)2 2+ + 4e- Jednocześnie przebiega[...]

Krzemowe struktury epitaksjalne dla krawędziowych ogniw słonecznych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiona w niniejszej pracy idea krawędziowego przetwornika fotowoltaicznego współpracującego z kolektorem fluorescencyjnym nawiązuje do rozwiązań proponowanych w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, które dotyczyły oświetlanych krawędziowo wielozłączowych ogniw VMJ (ang. Vertical Multi- Junctions), utworzonych przez bezpośrednie połączenie szeregu pojedynczych płytek krzemowych zawierających złącze p-n [1-3]. Zasadniczą zaletą ogniwa VMJ jest możliwość pracy przy bardzo wysokiej gęstości mocy padającego promieniowania [4-5]. Dla wytworzenia struktury krzemowej przeznaczonej do konstrukcji krawędziowego ogniwa fotowoltaicznego zastosowano metodę epitaksjalnego osadzania warstw krzemowych. Struktura czynna ogniwa została otrzymana w procesie epitaksji Wnioski Zastosowana technologia wytwarzania ogniw słonecznych pozwala na otrzymanie ogniwa o sprawności 14,2%, co świadczy o możliwości zastosowania jej w produkcji seryjnej. Dodatkowo badania własności optycznych ogniw pokazują, że w zakresie długości fali od 500…1000 nm znajduje się ponad 80% fotonów biorących udział w generacji par elektron‑dziura. Wzrost sprawności ogniwa uzyskano dzięki teksturowaniu przedniej powierzchni krzemowej płytki w roztworze 30% KOH pozwalającemu na zwiększenie powierzchni czynnej ogniwa słonecznego dzięki wytworzeniu na ich powierzchni nierównomiernie rozłożonych piramid. Uzyskana rezystancja właściwa świadczy o dobrym omowym kontakcie elektrody przedniej z krzemem. Literatura Rys. 5. Wewnętrzna wydajność kwantowa - EQE dla krzemowego ogniwa słonecznego, EQE_Si dla wzorca (fotodioda krzemowa Hamamatsu) Fig. 5. Internal quantum efficiency of solar cell - EQE for a silicon solar cell, EQE_Si for a standard (silicon photodiode Hamamatsu) Rys. 6. Topografia elektrody przedniej oraz strefy jej połączenia z podłożem krzemowym (SEM) Fig. 6. Topography of front electrode and its connection zone with Si substrate (SEM) [1] Dobrzań[...]

Luminescencyjne koncentratory energii promieniowania słonecznego w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni

Czytaj za darmo! »

Koncentrator luminescencyjny wykonywany jest w formie płyty lub folii polimerowej zawierającej centra luminescencyjne. Padające promieniowanie słoneczne jest absorbowane przez te centra. Koncentrator pracuje jako światłowód emitując promieniowanie do umieszczonego na krawędzi koncentratora ogniwa fotowoltaicznego. Stosowanie koncentratorów luminescencyjnych umożliwia zastąpienie materiału półprzewodnikowego tanim polimerem, co wiąże się z obniżeniem kosztów wytworzenia energii elektrycznej. Ideę koncentratora luminescencyjnego LSC (ang. Luminescent Solar Concentrator) przedstawia rys. 1. W ostatnich latach zespoły badawcze z Wielkiej Brytanii, Holandii i Niemiec realizując program Unii Europejskiej "Fullspectrum", zajmują się problematyką koncentratorów luminescencyjnych. W prowadzonych obecnie badaniach stosowane są znacznie trwalsze i sprawniejsze barwniki perylenowe.. Ponadto, jako centra luminescencyjne w polimerowych koncentratorach LSC można wykorzystać kropki kwantowe oraz nanomateriały domieszkowane jonami ziem rzadkich [3]. Luminescencyjny koncentrator słoneczny powinien charakteryzować się następującymi właściwościami: - silną absorpcją promieniowania w zakresie długości fal do 950 nm oraz maksimum emisji ~1000 nm, - minimalnymi stratami w wyniku reabsorpcji, - bliską jedności wartością kwantowej sprawności luminescencji (FQY), - wysoką odpornością na warunki atmosferyczne. Wybór barwników O wyborze barwników organicznych decydowały następujące parametry: sprawność fluorescencji, przesunięcie stokesowskie determinujące straty związane z reabsorpcją, skuteczność wprowadzania barwnika w matrycę PMMA oraz trwałość fotochemiczna [6-8]. Wytypowano kilka rodzajów barwników, tak aby absorpcja zachodziła dla możliwie szerokiego zakresu widma światła słonecznego. Kierując się tymi kryteriami wyselekcjonowano z dwudziestu kilku dostępnych na rynku barwników następujące barwniki: dcm-pyran, coumarin 151 i styryl9 M. W f[...]

Opracowane w ITE krzemowe detektory cząstek do międzynarodowych badań nad transaktynowcami


  Transaktynowce - najcięższe pierwiastki chemiczne (liczba atomowa większa od 103), nie występujące w przyrodzie, otrzymywane w wyniku reakcji jądrowych, są przedmiotem badań w wielu ośrodkach światowych, z których najważniejszymi są: ● Lawrence Berkeley National Laboratory w Berkeley, w USA (BNL), ● Zjednoczony Instytut Badań Jądrowych w Dubnej w Rosji (ZIBJ), ● GSI Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung GmbH w Darmstadt w RFN (GSI). W 2004 roku Instytut Technologii Elektronowej nawiązał współpracę z Institut für Radiochemie - Technische Universität München (IR TUM) w dziedzinie detektorów do badań nad transaktynowcami. Na zamówienie i we współpracy z IR TUM opracowano i wykonano w ITE 4 typy 64-elementowych matryc chromatograficznych (64 x 100 mm2) nazwanych TUM1/Al i TUM1/Au, oraz TUM2/SiO2, TUM2/Au do opracowanego tam systemu detekcyjnego COMPACT (Cryo On-line Multidetector for Physics And Chemistry of Transactinides) przeznaczonego do międzynarodowych badań, prowadzonych głównie w GSI. Matryce TUM1 i TUM2 stosowano w badaniach nad otrzymywaniem i właściwościami hasu (symbol Hs, liczba atomowa 108). Kolejne 2, zmodyfikowane typy (TUM4/SiO2, TUM4/Au) opracowano i wykonano dla GSI. Matryce TUM4 stosowano w badaniach nad pierwiastkiem 114, a obecnie stosowane są do pierwszych na świecie badań nad pierwiastkiem 119 i 120. Bardzo dobre rezultaty, uzyskane w badaniach hasu, przy zastosowaniu matryc TUM1, spowodowały zainteresowanie Paul Scherrer Institut - Villigen - Szwajcaria (PSI) detektorami ITE. Na zamówienie i we współpracy z PSI opracowano i wykonano w ITE[...]

Krzemowe, 16-elementowe matryce fotodiodowe specjalizowane do monitorowania optycznego czujników mikrodźwigniowych


  W czujnikach mikrodźwigniowych, zmiany stanu fizyko-chemicznego rejestrowane są poprzez rejestrację przemieszczenia (ugięcia) mikrodźwigni. Jedną z najczulszych metod pomiaru tego przemieszczenia jest metoda odbicia wiązki optycznej (Optical Beam Deflection - OBD). W metodzie tej, odchylenie wiązki świetlnej odbitej od mikrodźwigni, padającej na matrycę fotodiodową o odpowiedniej konfiguracji elementów światłoczułych, wykrywane jest przez pomiar zmiany rozkładu mocy optycznej na [...]

Detekcja neutronów i detekcja radonu przy wykorzystaniu krzemowych detektorów naładowanych cząstek – nowa koncepcja osobistej dozymetrii


  W Institut für Strahlenschutz, Helmholtz Zentrum München (HZM) opracowywane są przyrządy nowej generacji do monitorowania zagrożeń radiacyjnych, wykorzystujące detektory krzemowe. Są one jednymi z pierwszych na świecie miniaturowych, zasilanych bateryjnie przyrządów tego typu - o wymiarach porównywalnych z dozymetrami kliszowymi. Czas ich nieprzerwanej pracy bez wymiany baterii przekracza 6 miesięcy. Pomiar odbywa się w sposób ciągły (w czasie rzeczywistym), co umożliwia natychmiastowe sygnalizowanie zagrożeń. Wyniki pomiarów są gromadzone w pamięci, dzięki czemu możliwe jest kontrolowanie historii występowania zagrożeń. W Instytucie Technologii Elektronowej (ITE) opracowywane są we współpracy z HZM i wytwarzane detektory krzemowe do opracowywanych w HZM przyrządów. Detektory te, dla spełnienia wymagań stawianych przez przyrządy nowej generacji muszą charakteryzować się ekstremalnie dobrymi parametrami (bardzo mały prąd ciemny, bardzo małe szumy, duża czułość, duża powierzchnia aktywna, małe napięcie pracy). W niniejszej pracy opisano opracowane w ITE sensory neutronów dla dozymetru neutronów do monitorowania składowisk zużytego paliwa nuklear[...]

 Strona 1