Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Ewa Baran"

Wytwarzanie granulowanego nawozu mineralnego z odpadowego gipsu w granulatorze z płaską matrycą DOI:10.15199/62.2020.2.10

Czytaj za darmo! »

W trosce o środowisko naturalne obecne technologie spalania mają na celu minimalizację szkodliwych dla niego produktów spalania, m.in. tlenków węgla i siarki1). Najbardziej rozpowszechnioną w energetyce i elektrociepłownictwie metodą usuwania siarki ze spalin jest metoda mokra. Polega ona na absorpcji tlenku siarki(IV) i jego reakcji w zawiesinie kamienia wapiennego. Produktem tej metody jest gips syntetyczny w postaci krystalicznego dwuwodnego siarczanu wapnia, określanego w nomenklaturze krajowej nazwą gipsu IOS (instalacja odsiarczania spalin). W literaturze angielskojęzycznej znany jest on pod nazwą gipsu FGD (flue gas desulfurization). Z jednej strony zastosowanie tej metody powoduje zmniejszenie emisji szkodliwych tlenków do atmosfery, z drugiej jednak implikuje problem zagospodarowania powstających odpadów z procesów odsiarczania spalin, tzw. ubocznych produktów spalania (UPS). W Polsce co roku powstaje ok. 15 mln t popiołów i żużli energetycznych oraz ok. 2,5 mln t gipsów IOS2, 3). Aby tak duże ilości odpadów z procesów spalania nie zalegały na hałdach, wykorzystuje się je do produkcji cementu oraz tynków, rekultywacji gruntów, stabilizacji gruntów pod budowy dróg, wypełniania wyrobisk górniczych, nawożenia gruntów rolnych lub odśnieżania dróg. Mimo tak wielu metod wykorzystania ubocznych produktów spalania, wciąż ich zagospodarowanie jest niskie (57%)2). Gips jest stosowany powszechnie w rolnictwie amerykańskim. Początkowo używano gipsu naturalnego, jednak koszty jego pozyskiwania oraz transportu stawiały pod znakiem zapytania opłacalność tego przedsięwzięcia. Właściwości gipsu syntetycznego są lepsze w porównaniu z materiałem naturalnym4) i dlatego zasadne jest jego stosowanie w rolnictwie. Czystość gipsu powstającego podczas oczyszczania spalin w IOS często przekracza [...]

 Strona 1