Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Iwona Jaskulska"

Ocena oddziaływania nowego asortymentu żelowych nawozów dolistnych na plonowanie roślin uprawnych DOI:10.15199/62.2019.6.15


  Historia badań nad zdolnością liści do wchłaniania wody sięga drugiej połowy ХVІІ w., a pobierania składników pokarmowych z roztworów wodnych i ich fizjologicznego oddziaływania w roślinie XIX w.1). Obecnie dolistna aplikacja nawozów, zwłaszcza mikroelementowych, jest ważnym, uznanym przez naukę i praktykę rolniczą sposobem nawożenia roślin2, 3). Pozwala ona dostarczyć roślinom składniki pokarmowe w warunkach niewystarczającego ich pobierania przez system korzeniowy. Ma to miejsce przy niedoborze składników w glebie lub ich występowaniu w formie trudno przyswajalnej, antagonizmie pomiędzy jonami, ograniczonej aktywności systemu korzeniowego i braku możliwości przemieszczania składnika w roślinie4, 5). Efekt nawożenia dolistnego zależy od właściwości nawozów i cieczy roboczej, decydujących o zwilżaniu liści, wchłanianiu i przemieszczaniu się składników w roślinie. Do właściwości tych należą m.in. rozpuszczalność, stężenie, masa cząsteczkowa, ładunek elektryczny oraz pH. Równie ważna jest formulacja nawozu i obecność w jego składzie związków poprawiających właściwości cieczy roboczej6). Dokarmianie i nawożenie dolistne jest obecnie w świecie powszechnie stosowane w agrotechnice różnych gatunków i grup użytkowych roślin: rolniczych, warzywnych, sadowniczych, cytrusów i roślin szklarniowych7). Pozwala ono dostarczyć składniki pokarmowe roślinom w niekorzystnych warunkach siedliskowych, np. przy małej ilości opadów i tym samym niewystarczającej wilgotności gleby8). Ważnym argumentem przemawiającym za dolistną aplikacją nawozów jest możliwość ich łącznego stosowania w jednym zabiegu ze środkami ochrony roślin. Ułatwia to organizację produkcji roślinnej, zmniejsza koszty i ogranicza presję agrotechniki na środowisko9). Efektywność użycia nawozów dolistnych zależy jednak od wielu czynników, m.in. od sposobu i warunków siedliskowych ich aplikacji10). Silny wpływ wywierają właściwości gleby i elementy pogody, np. nasłon[...]

Efekty stosowania nanocząstek srebra i miedzi w nawozach dolistnych DOI:10.15199/62.2020.2.13

Czytaj za darmo! »

Nawożenie jest podstawowym elementem agrotechniki, a nawozy plonotwórczym środkiem produkcji roślinnej. Są one źródłem makro- i mikroskładników pełniących rolę konstytucyjną, regulującą podstawowe procesy i reakcje fizjologiczne roślin oraz decydujących bezpośrednio i pośrednio o ich kondycji. Nawozy, oprócz kształtowania wielkości produkcji rolnej i jakości plonów, niosą ze sobą jednak ryzyko niekorzystnego wpływu na glebę, wodę i powietrze. Dlatego nauka i praktyka rolnicza podejmują ciągłe wysiłki na rzecz opracowania i wdrażania nowych produktów oraz sposobów ich stosowania, efektywnych i bezpiecznych dla środowiska1, 2). Możliwości takie stwarza m.in. recykling, wykorzystanie odpadów organicznych i mineralnych3-5) oraz rozwój nanotechnologii6). Nanotechnologia jest nauką i działalnością interdyscyplinarną. Obejmuje wiedzę i elementy postępu technologicznego z zakresu takich dziedzin, jak biologia, fizyka, chemia, inżynieria, informatyka i cybernetyka. Zajmuje się badaniami, syntezą i wykorzystaniem materiałów występujących w nanoskali, na poziomie pojedynczych atomów, cząstek lub ich skupisk, których wielkość, przynajmniej w jednym wymiarze, mieści się w umownych granicach 1-100 nm. Właściwości fizykochemiczne nanocząstek wynikają z ich bardzo małego rozmiaru, a tym samym dużej powierzchni. Są przez to bardzo reaktywne, a będąc nośnikiem nawozów lub pestycydów mogą je dostarczać do określonych komórek, a nawet organelli7, 8). Nanotechnologia ma znaczący wkład w stan wielu współczesnych dziedzin nauki i gospodarki, takich jak medycyna i farmakologia, ale również rolnictwo i produkcja żywności. Jej rozwój datowany jest od XVIII w., ale głównie przypada na koniec XX w. i na początek XXI w.9). W rolnictwie, zwłaszcza zrównoważonym, zastosowanie nanomateriałów i nanotechnologii dotyczy oceny i poprawy warunków środowiskowych, odżywiania i ochrony roślin oraz rolnictwa precyzyjnego. W produkcji roślinnej dają one możliwość oddz[...]

Technologia wytwarzania nawozu magnezowego granulowanego z wykorzystaniem odpadów po produkcji chloru


  Przedstawiono nową technologię wytwarzania nawozu mineralnego z wykorzystaniem odpadów powstających przy produkcji chloru. Jako surowce wykorzystano osad po oczyszczaniu solanki, rozcieńczony kwas siarkowy i prażony magnezyt. Otrzymany produkt ma postać granulowaną i zawiera 15-17% MgO, 5-9% CaO, 29-35% SO3. Próbne badania wykazują korzystny wpływ nawozu na zawartość w glebie przyswajalnych dla roślin form magnezu i siarki oraz na plon roślin uprawnych. A new technol. for manufg. a granulated mineral Mg fertilizer by using wastes from Cl prodn. was presented. The fertilizer-contained Mg (15-17% calcd. as MgO) and S are well available to plants in soil. Zagospodarowanie odpadów, będących efektem rozwoju cywilizacyjnego, staje się ważnym problemem społeczno-gospodarczym wielu krajów. Wymaga on zarówno odpowiednich unormowań prawnych, jak i efektywnych rozwiązań technologicznych1, 2). Produkty uboczne i odpady z różnych działów i gałęzi gospodarki mogą być wykorzystane do rekultywacji, użyźniania i nawożenia gleb. Do takiego sposobu zagospodarowania nadają się szczególnie substancje i związki zawierające w swoim składzie materię organiczną oraz składniki pokarmowe dla roślin. W większości przypadków odpady muszą zostać poddane jednak różnorodnym procesom biologicznym i fizykochemicznym3, 4). Celem tych działań jest ich higienizacja oraz wyeliminowanie substancji i związków szkodliwych. Przed rolniczym wykorzystaniem odpadów, zwłaszcza z przemysłu chemicznego, zachodzi często konieczność nadania im formy i postaci pozwalających na łatwe, bezpieczne dla ludzi i środowiska użycie, a także zwiększające efektywność oddziaływania na glebę i rośliny. Odpady z produkcji chloru Podstawową technologią produkcji chloru jest elektroliza, a chlorek sodu jest głównym surowcem do jego wytwarzania. W zakładach Anwil S.A. we Włocławku, będących największym producentem chloru w Polsce, stosowana jest elektroliza membranowa. Proces ten charakt[...]

 Strona 1