Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Genry Galstyan"

Study on liquid-phase oxidation of 4-acetoxytoluene with ozone Badanie procesu utleniania 4-acetoksytoluenu ozonem w fazie ciekłej DOI:10.15199/62.2016.4.23


  4-AcOC6H4Me was oxidized with O3-contg. gases (0.4-0.5 Pa) in AcOH in presence of Co(OAc)2 at 298 K or 368 K to 4-AcOC6H4COOH (yield 85.5%). When the reaction was carried out in (AcO)2O in presence of Mn(OAc)2 and H2SO4, 4-AcOC6H4CH2OAc was the main product (yield 63.3%). After addn. of KBr to the reaction mixt., 4-AcOC6H4CH(OAc)2 was the main product (yield 68.2%). Zbadano kinetykę i mechanizm katalitycznego utleniania 4-acetoksytoluenu ozonem w fazie ciekłej. Wykazano, że w kwasie octowym w obecności kobaltu(II) udaje się skierować utlenianie w stronę syntezy kwasu 4-acetoksybenzoesowego. Zatrzymanie utleniania w stadium powstawania alkoholu lub aldehydu 4-acetoksybenzoesowego staje się możliwe, kiedy proces jest prowadzony w bezwodniku octowym w obecności kwasu siarkowego, octanu manganu(II) lub jego mieszaniny z bromkiem potasu. Pochodne p-krezolu są cennymi surowcami dla przemysłu chemicznego i farmaceutycznego. Technologia otrzymywania tych związków przez syntezę jest bardzo złożona. Dlatego w ostatnich latach uwaga zespołów badawczych skupia się na opracowaniu procesów bezpośredniego utleniania metylobenzenów tlenem cząsteczkowym w fazie ciekłej1, 2). Pomimo wielu zalet bezpośrednie utlenianie krezoli jest trudne do przemysłowego wdrożenia, ponieważ ich utlenianie tlenem cząsteczkowym do odpowiednich kwasów zachodzi w podwyższonej temperaturze (393-523 K) i pod zwiększonym ciśnieniem (0,2-0,7 MPa)3).Trudności tych nie sprawiają procesy przeprowadzane przy użyciu ozonu (alotropowej odmiany tlenu cząsteczkowego). Wcześniejsze badania4, 5) wykazały, że krezole w reakcji z ozonem ulegają szybkiej ozonolizie pierścienia aromatycznego (k = (1-5)∙103 L/(mol·s)) z wytworzeniem produktów zawierających tlen o charakterze alifatycznym. Ich duża zdolność do ozonolizy jest spowodowana obecnością w cząsteczce pary elektronów na atomie tlenu, na którą kieruje się elektrofilowy atak ozonu z dalszym utworzeniem rodnika f[...]

Utlenianie p-toluidyny ozonem w fazie ciekłej DOI:10.15199/62.2018.3.10


  Produkty utleniania p-toluidyny (4-toluidyna, 4-amino-1-metylobenzen) są powszechnie stosowane w produkcji barwników syntetycznych, substancji farmaceutycznych i zapachowych oraz pestycydów1- 3). Większość klasycznych metod ich wytwarzania nie ma jednak przyszłości z uwagi na złożoność technologii, trudne warunki syntezy i małe stopnie konwersji surowców. Problemy te mogą być rozwiązane przez utlenianie p-toluidyny ozonem, który jest łatwo dostępnym i bezodpadowym utleniaczem4-6). Wiadomo, że w środowisku kwasu octowego i w obecności octanu kobaltu(II) oraz bromku potasu metyloareny utleniają się ozonem z dużą selektywnością do odpowiednich aromatycznych kwasów karboksylowych4, 5), ale nie udaje się zatrzymanie reakcji na stadium utworzenia odpowiednich alkoholi lub aldehydów. Jednak dane co do utleniania toluidyn ozonem są sprzeczne i niedostateczne do technicznej realizacji tego procesu7, 8). Niektórzy autorzy uważają, że ozon atakuje przede wszystkim pierścień aromatyczny substratu z utworzeniem małocząsteczkowych produktów alifatycznych, zaś inni wskazują na przeważające utlenianie grupy aminowej. Utleniania grupy metylowej w literaturze w ogóle nie brano pod uwagę. Dlatego badanie reakcji ozonu z p-toluidyną i stworzenie podstaw technologii otrzymania produktów utlenienia jest zadaniem godnym uwagi. Zarówno w skali laboratoryjnej, jak i przemysłowej alkohol 4-aminobenzylowy, 4-aminobenzaldehyd oraz kwas 4-aminobenzoesowy otrzymuje się w reakcji ozonu z p-toluidyną w obecności soli manganu lub kobaltu jako katalizatorów. W porównaniu z innymi metodami, które charakteryzują się podwyższonym ciśnieniem i małą wydajnością docelowego produktu9, 10) oraz powstawaniem toksycznych ścieków11), te reakcje pozwalają na prowadzenie praktycznie bezodpadowych procesów w miękkich warunkach i na syntetyzowanie produktów docelowych z dużymi wydajnościami12, 13). W pracy przedstawiono wyniki badań procesu katalitycznego utleniania p-tolui[...]

Utlenianie alkilobenzenów ozonem w fazie ciekłej DOI:10.15199/62.2018.11.24


  Obecnie znaczna część zawierających tlen pochodnych alkilobenzenów, takich jak nadtlenki, alkohole benzylowe, benzaldehydy, ketony i kwasy benzoesowe, jest syntezowana przez bezpośrednie utlenianie związków wyjściowych za pomocą tlenu cząsteczkowego1-5). Tlen cząsteczkowy ma stosunkowo niski potencjał redoks, a co za tym idzie potrzebne są ostre warunki syntezy a selektywność procesu jest względnie niska. W takich przypadkach do wytwarzania pochodnych zawierających tlen powszechnie stosowane są wielostopniowe syntezy chemiczne lub drogie i deficytowe utleniacze, takie jak nadmanganiany, dichromiany, nadsiarczany i podchloryny. Jednak z praktyki wynika, że większość tych procesów nie ma przyszłości ze względu na wieloetapowość, złożoność technologiczną, trudne warunki przetwarzania odczynników i tworzenie zmineralizowanych odpadów, które trudno utylizować6, 7). Rozwiązanie tych problemów nie jest możliwe bez nowoczesnych opracowań naukowych, mających na celu opracowanie nowych skuteczniejszych metod syntezy tlenopochodnych alkilobenzenów. Jednym z najbardziej obiecujących utleniaczy jest ozon, alotropowa modyfikacja tlenu8-19). Czystość ekologiczna ozonu i największy wśród znanych utleniaczy potencjał redoks (2,07 V) przyczyniają się do stopniowego wprowadzania go do laboratoryjnej i przemysłowej praktyki w chemii organicznej. Szczególne miejsce wśród reakcji ozonu z arenami zajmuje jego reakcja z alkilobenzenami. Jako modelowe produkty wyjściowe są one od dawna używane do badania ogólnego mechanizmu reakcji ozonu ze związkami organicznymi, możliwości praktycznego zastosowania tej reakcji oraz perspektyw ich wykorzystania w przemyśle. Pierwsze prace były poświęcone głównie reaktywności benzenu i jego pochodnych w reakcji z ozonem8). Mechanizm reakcji nie był szczegółowo badany i zakładano, że jest on podobny do mechanizmu oddziaływania ozonu z alkenami20). W większości przypadków identyfikowano tylko produkty ozonolitycznej deg[...]

Katalityczne utlenianie w fazie ciekłej etylobenzenu ozonem w lodowatym kwasie octowym DOI:10.15199/62.2020.2.23

Czytaj za darmo! »

Reakcja ozonu z alkilobenzenami została szczegółowo zbadana na przykładzie układu toluen-ozon-kwas octowy1, 2). Wykazano, że w temp. 293-373 K następuje atak elektrofilowy ozonu na pierścień aromatyczny, powodujący jego destrukcję z utworzeniem nadtlenków. Wprowadzenie do układu katalizatorów (sole metali o zmiennej wartościowości) pozwala skierować reakcję na łańcuch boczny. W obecności octanu kobaltu(II) w temp. ok 363 K alkilobenzeny utleniają się do odpowiednich kwasów benzoesowych z wydajnością 71-95%. Nie badano jednak reakcji ozonu z etylobenzenem w obecności tego typu katalizatorów, mimo że reakcja ta może być interesująca z punktu widzenia małoodpadowej technologii produkcji acetofenonu i jego pochodnych z podstawnikami w pierścieniu benzenowym. W związku z tym wskazane było przeprowadzenie szczegółowych badań reakcji katalitycznego utleniania etylobenzenu ozonem. Część doświadczalna Materiały W badaniach stosowano, bez dodatkowego oczyszczania, kwas octowy lodowaty cz.d.a. (Sigma-Aldrich), etylobenzen i acetofenon cz. (Acros Organics), octany metali ch.cz. oraz bromek potasu cz.d.a. (Chempur). Przed użyciem odczynnika oznaczano jego stałe fizykochemiczne lub zawartość substancji podstawowej. Metodyka badań Proces prowadzono w temp. 283-313 K w termostatowanej kolumnie szklanej z porowatą szklaną przegrodą do dyspersji gazu. Do kolumny wprowadzono 10 mL lodowatego kwasu octowego lub roztworu katalizatora w lodowatym kwasie octowym, a następnie 0,4 mol/L etylobenzenu. Mieszaninę ozonowo-powietrzną podawano z szybkością 30 L/h. Stężenie O3 w fazie gazowej określano metodą spektrofotometryczną3) w zakresie długości fali 254-290 nm. Do analizy związków nadtlenkowych oraz utlenionych postaci katalizatora w roztworze stosowano technikę jodometrii. Stałe szybkości reakcji ozonu ze związkami organicznymi określano poprzez zmianę jego stężenia w fazie gazowej na wylocie kolumny4), a stałe szybkości reakcji utlenionej formy[...]

 Strona 1