Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Barbara Łaska-Zieja"

Technical and technological aspects of pretreatment of raw materials for the methane fermentation Techniczno-technologiczne aspekty wstępnej obróbki surowców dla procesu fermentacji metanowej DOI:10.15199/62.2016.9.26


  mieszanymi. 95/9(2016) 1789 Prof. dr hab. inż. Andrzej MYCZKO w roku 1974 ukończył studia na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w Poznaniu. W 1980 r. uzyskał stopień doktora nauk rolniczych w Akademii Rolniczej w Poznaniu, Wydział Rolniczy, Mechanizacja i organizacja produkcji zwierzęcej. W 2000 r. został doktorem habilitowanym (inżynieria rolnicza) w Instytucie Budownictwa Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. Od 2008 r. jest profesorem (inżynieria rolnicza) w Instytucie Budownictwa Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. Obecnie jest dyrektorem naukowym ds. inżynierii rolniczej w Instytucie Technologiczno- Przyrodniczym. Specjalność - zootechnika. Mgr inż. Łukasz ALESZCZYK w roku 2012 ukończył studia na Wydziale Rolnictwa i Biotechnologii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Pracuje na stanowisku inżyniera w Zakładzie Odnawialnych Źródeł Energii w Instytucie Technologiczno-Przyrodniczym w Falentach, oddział w Poznaniu. Specjalność - biotechnologia. Fermentacja metanowa jest procesem biologicznym, w którym bakterie metanowe rozkładają materię organiczną w warunkach beztlenowych, a produktem końcowym tego procesu jest biogaz zawierający CH4 (50-75%) i CO2 (25-50%)3, 5). Fermentacja metanowa przebiega w czterech etapach (rysunek), obejmujących hydrolizę (enzymy wytwarzane przez bakterie hydrolityczne rozkładają białka, lipidy i węglowodany do aminokwasów, kwasów tłuszczowych o długich łańcuchach i cukrów), zakwaszanie (bakterie kwasotwórcze ze związków powstałych podczas hydrolizy wytwarzają kwas masłowy, octowy i propionowy oraz ditlenek węgla, wodór i etanol), acetogenezę (przy udziale bakterii kwasotwórczych powstaje kwas octowy, wodór i ditlenek węgla) oraz metanogenezę (z kwasu octowego i wodoru wytwarzany jest biogaz). (stopień rozdrobnienia, jednorodność wymieszania, obecność dodatków w postaci ściółki i niestrawionej paszy), (ii) cechy konstrukcyjne urządzeń (cechy geometr[...]

LCA jako narzędzie do oceny wpływu produktu na środowisko DOI:10.15199/62.2016.11.1


  Analiza cyklu życia jest stosowna do oceny wpływu na środowisko naturalne procesu powstawania produktu, jego eksploatacji oraz utylizacji. Wyniki analizy cyklu życia mogą być wykorzystywane w strategiach zagospodarowania zasobów poprzez dobór odpowiednich technologii przetwarzania, efektywne ich wykorzystanie, zmniejszenie emisji zanieczyszczeń i zagospodarowanie odpadów. Przedstawiono podstawowe etapy analizy cyklu życia oraz przykłady ocen przeprowadzonych dla technologii pozyskiwania energii z zasobów odnawialnych i nieodnawialnych w odniesieniu do potencjału obniżenia emisji CO2 oraz czasu zwrotu nakładów energetycznych. Analiza cyklu życia LCA (life cycle assessment) stanowi proces oceny obciążeń środowiska związanych z produktem, procesem lub działalnością poprzez identyfikację ilościową energii i użytych materiałów oraz odpadów uwolnionych do środowiska, którego celem jest określenie ich wpływu na środowisko oraz wskazanie możliwości poprawy jego stanu1) . Po raz pierwszy termin LCA wprowadzono na konferencji SETAC w Vermont w 1990 r.2). LCA umożliwia określenie współzależności występujących pomiędzy wytwarzaniem produktów lub usług a konsekwencjami tych działań dla środowiska naturalnego, tym samym jest pomocna przy realizacji wymagań zawartych w Dyrektywach Europejskich odnoszących się do ograniczania negatywnego wpływu działalności człowieka na środowisko3). Zgodnie z normą4) analiza LCA obejmuje cały cykl życia wyrobu od wydobycia surowca i jego pozyskania, przez produkcję energii i materiałów oraz wytwarzanie, po eksploatację i przetwarzanie po zakończeniu eksploatacji oraz utylizację, co zostało przedstawione na rys. 1. Analiza LCA w odniesieniu do produktów, procesów lub usług umożliwia wykazanie zależności istniejących pomiędzy działalnością człowieka a konsekwencjami dla środowiska naturalnego, stanowi źródło informacji w procesach decyzyjnych, pomocne w realizacji celów związanych z ograniczan[...]

Badania potencjału produkcji biogazu z odpadów zielarskich DOI:10.15199/62.2020.2.7

Czytaj za darmo! »

Rozwój technologii wytwarzania biogazu w instalacjach rolniczych jest jednym z 17 celów zrównoważonego rozwoju przyjętych przez Polskę w 2015 r. Biogazownia rolnicza przez zagospodarowanie pozostałości powstających w produkcji rolniczej wpływa na ograniczenie emisji metanu do środowiska, a także umożliwia konwersję biomasy do użytecznej energii oraz nawozu rolniczego. Najczęściej źródłem substratów dla biogazowni rolniczej są odchody zwierząt gospodarskich, słoma, liście buraków, trawa, odpady z przetwórstwa rolno-spożywczego, surowce roślinne z upraw dedykowanych (kukurydza, sorgo, burak) oraz rośliny wieloletnie (m.in. miskant cukrowy, ślazowiec, rośliny motylkowate i ich mieszanki z trawami)1). Alternatywnym potencjalnym źródłem energii mogą być pozostałości powstające w produkcji zielarskiej. W Polsce uprawa roślin zielarskich obejmuje powierzchnię ponad 25 tys. ha2). Uprawianych jest ok. 60 gatunków roślin zielarskich3), wśród których szczególnie pożądanych przez przemysł i konsumentów jest 16 gatunków, do których należą m.in. babka lancetowata, mięta pieprzowa, rumianek właściwy, cząber ogrodowy, arcydzięgiel lekarski, dziurawiec zwyczajny, koper włoski, kozłek lekarski, majeranek ogrodowy, szałwia lekarska i ostropest plamisty4). W zależności od przeznaczenia i właściwości różne części roślin (liście, kwiaty, korzenie, owoce) wykorzystywane są w przemyśle farmaceutycznym, spożywczym i kosmetycznym. Niewykorzystane pozostałości są utylizowane lub kompostowane. Innym sposobem zagospodarowania pozostałości z produkcji zielarskiej może być wykorzystanie ich jako wsadu do biogazowni rolniczych, co umożliwi uzyskanie energii oraz pofermentu stanowiącego wartościowy nawóz rolniczy. Jednak materiał roślinny może być bardziej problematycznym substratem dla biogazowni n[...]

 Strona 1