» Uczenie się w klasterach
|
|
Jan MACIAS 
Założenia nowej ekonomii instytucjonalnej
i ekonomii branży wskazują na znaczenie powiązań
korporacyjnych, interakcji i sieci oraz zaufania
w stosunkach między współczesnymi podmiotami
gospodarczymi. Proponuje się nawet zastąpienie
pojęcia "competition" (konkurencja) terminem
"co-opetition" (jednoczesna konkurencja i współpraca).
Oznacza to orientację na współpracę
z wybranymi partnerami, w tym z konkurentami,
zwłaszcza na niektórych odcinkach i kształtowanie
wyniku gry "wygrany - wygrany" ("win and
win"), a więc o sumie niezerowej. Występujące
elementy kooperacyjne w stosunkach między
podmiotami gospodarczymi nie oznaczają jednak
negacji dominującej orientacji konkurencyjnej
w gospodarkach rynkowych, jako ich ideowej,
immanentnej cechy.
Szczególny przypadek jednoczesnego występowania
relacji konkurencyjnych i kooperacyjnych
stanowi klaster (cluster). Klaster jako sposób regulacji
zachowań podmiotów gospodarczych (obok
klasycznej regulacji rynkowej i regulacji państwowej),
wykorzystuje elementy kooperacyjne, interakcje
i sieci oraz zaufanie. Stosunki kooperacyjne nie
zastępują jednak co do zasady rywalizacji i selekcji
rynkowej, lecz ją uzupełniają.
Klastery uznaje się za nową formę (typ) organizacji
przedsiębiorczości, głównie małej i średniej
oraz organizacji przemysłów, zarówno z obszaru
wysokich technologii, jak i przemysłów tradycyjnych.
Liczne kraje realizują polityki rozwoju gospodarczego
oparte o struktury klasterowe (np. USA,
W. Brytania, Indie, Słowenia, Włochy, Holandia czy
Dania).
J. Macias, Nowe koncepcje przewagi konkurencyjnej współczesnych
przedsiębiorstw, "Przegląd Organizacji" 2008, nr 9, s. 12.
M. Gorynia, B. Jankowska, Koncepcja klasterów jako sposób
regulacji zachowań podmiotów gospodarczych, "Ekonomista" 2007,
nr 3, s. 311.
Kształtowanie polityki rozwoju gospodarczego
opartego na klasterach jest przedmiotem zainteresowania
i działania regionalnej integracji gospodarczej,
jaką stanowi Unia Euro[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2010/11
|
|
|
» Nowe kierunki ochrony konsumenta w Polsce
|
|
Jan Macias
Celem polityki konsumenckiej UE jest stworzenie
zintegrowanego i skutecznego rynku wewnętrznego.W obrocie cywilnym szczególny status mają
konsumenci. W kodeksie cywilnym konsumenta
określa się jako osobę fizyczną, która zawiera
umowę (a więc dokonuje czynności prawnej)
z przedsiębiorcą w celu bezpośrednio nie związanym
z działalnością gospodarczą. Definicja ta
została wprowadzona do K.c. w 2000 r.
Ochrona interesów konsumentów na świecie
ma stosunkowo długą historię, jej początki sięgają
bowiem gwałtownych procesów uprzemysłowienia
w drugiej połowie XIX wieku. Uważa się, iż
nowy kształt współczesnej ochronie konsumentów
nadał w 1962 r. J. F. Kennedy, przedstawiając Kongresowi
Stanów Zjednoczonych projekt ustawy
o prawach konsumentów (ang. Consumer Bill
of Rights). Ustawa ta zawierała najważniejsze
prawa konsumenta, a w szczególności prawo do
bezpieczeństwa (ochrona przed oferowaniem produktów
niebezpiecznych dla zdrowia i życia), do
wyboru towarów i usług o odpowiadającej cenie
i jakości oraz rzetelnej informacji. Te uniwersalne
prawa konsumenta zostały przejęte przez Międzynarodową
Organizację Związków Konsumenckich
oraz stanowiły podstawę "Wytycznych w sprawie
ochrony konsumentów" Zgromadzenia Ogólnego
ONZ w 1985 r.
Rozpoczęta w Polsce w 1989 r. transformacja
systemowo - ustrojowa i budowa społecznej gospodarki
rynkowej uwidoczniły konieczność tworzenia
odpowiedniego prawa konsumenckiego. Okazało
się bowiem, iż sam tylko mechanizm rynkowy nie
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, Dz. U.
nr 16 , poz. 93, z późn. zm. (art. 384).
R. Sierpińska, Ochrona konsumenta, "Komentarz do Dziennika
Ustaw" nr 7 z 11 marca 2001 r. (wkładka).
chroni interesów konsumentów. Tezę tę potwierdza
polityka gospodarcza krajów o rozwiniętej
gospodarce rynkowej, gdzie ochrona interesów konsumentów
stanowi od lat obszar aktywnej działalności
działalności rządów (państwa). Realizowana
w tych krajach polityka konsumencka ma na ce[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2011/3
|
|
|
» Komunikacja marketingowa - kluczem do sukcesu
|
|
Jan Macias
Obecnie odchodzi się stopniowo od klasycznego pojęcia
promocji na rzecz komunikacji marketingowej.Komunikacja marketingowa jest elementem funkcji
marketingowej przedsiębiorstwa oraz integralnym
instrumentem strategii marketingowej. Oznacza ona
ciągły dialog firmy z jej otoczeniem rynkowym.
We współczesnym wysoce złożonym i zmiennym
otoczeniu zewnętrznym, tylko dwukierunkowy
przepływ informacji między przedsiębiorstwem
a obecnymi i potencjalnymi klientami może zapewnić
mu sukces na rynku. Jednocześnie komunikacja
marketingowa jest sztuką i techniką biznesu.
Komunikacja marketingowa jest promocją, jeśli
dotyczy realizacji określonych celów rynkowych
przedsiębiorstwa i posługuje się określonym zestawem
instrumentów wywierających bezpośredni
wpływ na aktywizację sprzedaży. Głównym celem
komunikacji rynkowej (promocji) jest zapewnienie
trwałej obecności przedsiębiorstwa na rynku a to
oznacza konieczność utrzymywania stałej komunikacji
z rynkiem. Poprzez promocję przedsiębiorstwo
może zająć trwałe miejsce w świadomości
nabywców.
Promocja w świetle nowych poglądów i koncepcji
teoretycznych
Klasyczna koncepcja marketingu - mix (ang. marketing
- mix lub "4P") obejmuje cztery podstawowe
elementy (instrumenty, strategie) oddziaływania
przedsiębiorstwa na rynek: produkt (Product), cenę
(Price), dystrybucję (Place) i promocję (Promotion).
Zgodnie z tą koncepcją, promocja jest jednym z elementów
kompozycji marketingu - mix. Samo zaś
słowo "promocja" wywodzi się od określeń w języku
J. W. Wiktor, Promocja. System komunikacji przedsiębiorstwa
z rynkiem, WN PWN, Warszawa 2005, s. 11.
A. Payne, Marketing usług, PWE, Warszawa 1996, s. 40.
łacińskim: "promotio" i "promovere", czyli poparcie,
szerzenie, posuwanie naprzód. Promocja może być
zdefiniowana jako działanie informująco-nakłaniające,
mające na celu pobudzanie popytu na promowaną
ofertę lub kształtowanie wizerunku marki tej oferty i
jej oferenta (przedsiębiorstwa, organizacji).
[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2011/4
|
|
|
» Wpływ jakości nadzoru korporacyjnego na efektywność spółek
|
|
Jan Macias
Nadzór właścicielski określa przede wszystkim relacje
pomiędzy właścicielami a zatrudnionymi przez nich
menedżerami.Jednym z wielu czynników, które wpływają na
poziom efektywności spółek jest nadzór korporacyjny
(ang. Corporate governance). Termin corporate
governance pojawił się na przełomie lat 70. i 80. XX
w. w USA. Istotną przesłankę rozwoju teorii i praktyki
nadzoru korporacyjnego był rozwój kapitalizmu
menedżerskiego (powstanie dużych organizacji gospodarczych,
czyli korporacji oraz oddzielenie własności
od zarządzania). Problematyką nadzoru korporacyjnego
zajmuje się szereg dyscyplin naukowych, jak:
ekonomia, nauki o zarządzaniu, finanse czy prawo.
Największe znaczenie dla rozwoju koncepcji nadzoru
korporacyjnego miała teoria agencji (teoria zaprezentowana
w pracy M. Jensena i W. Mecklinga w 1976 r.)
a ponadto teoria firmy czy teoria własności.
Badania empiryczne dotyczące wpływu typu nadzoru
korporacyjnego na efektywność spółek, są prowadzone
na świecie od ponad pięćdziesięciu lat (S. C.
Vance, 1951). Jest to uzasadnione tym, iż pozytywnie
postrzegany system nadzoru korporacyjnego stanowi
istotną determinantę wyboru miejsca alokacji coraz
bardziej mobilnego kapitału międzynarodowego,
a zwłaszcza inwestycji bezpośrednich.
Współcześnie, postępujące procesy globalizacji,
rozwój regionalnych integracji gospodarczych (np.
UE) oraz wzrastająca rola w gospodarce światowej
korporacji ponadnarodowych oraz mega - fuzji
i przejęć, czynią problematykę systemów nadzoru
korporacyjnego jeszcze bardziej istotną. Dotyczy to
w szczególności, właściwego funkcjonowania systemu
nadzoru korporacyjnego w wielopoziomowych
grupach kapitałowych, przejrzystości zarządzania,
zapobiegania oszustwom finansowym i podatkowym
oraz eliminowania kreatywnej rachunkowości (np.
afera ENRON-u w USA) oraz "szarej strefy".
W ujęciu ogólnym, funkcjonowanie systemów
nadzoru korporacyjnego w spółkach, wykracza poza
ich granice i interesy i ma wpływ na s[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2011/6
|
|
|
» Istota i koncepcje zarządzania wiedzą w przedsiębiorstwie
|
|
Jan Macias
Wiedza jest podstawowym źródłem przewagi konkurencyjnej,
jest zasobem strategicznym.Wiedza jest przedmiotem zainteresowania wielu
dyscyplin naukowych, m. in. filozofii, psychologii,
informatyki, nauk o zarządzaniu.
Lata 90. XX w. przyniosły przełom w podejściu
do roli i znaczenia wiedzy. Wiedzę zaczęto traktować
jako kluczowy czynnik strategicznej zdolności
przedsiębiorstwa (np. K. R. Conner i C. K. Prahalad
1996; R. M. Grant 1996; B. Kogut i U. Zender 1992;
J. C. Spender 1996). Podstawowym fundamentem
rozwoju społeczno - gospodarczego staje się wiedza.
Oznacza to rozwój biznesu i społeczeństwa
opartego na wiedzy.
Funkcjonowanie współczesnych przedsiębiorstw
w turbulentnym otoczeniu, charakteryzującym się
nieciągłością, rosnącą złożonością, silnymi zawirowaniami
związanymi z procesami globalizacji,
deregulacją rynków, zmieniającymi się wymaganiami
klientów i inwestorów oraz zaostrzeniem
się konkurencji, oznacza konieczność zdobywania
i wykorzystywania wiedzy. Wiedza stała się najważniejszym
pod względem strategicznym zasobem
firmy, a zdolność do uczenia się szybciej od
konkurentów stanowi jedyną, rzeczywiście trwałą
formę przewagi konkurencyjnej. Wiedzę, jako
specyficzny zasób o charakterze niematerialnym,
cechuje wysoka elastyczność, jeśli chodzi o zastosowanie.
Zarządzanie wiedzą uważa się za nowy kierunek
w rozwoju nauki o zarządzaniu. Wiedza stała się
P. F. Drucker, Post Capitalist Society, Harper Business, New York
1993, s. 134.
S. Davis, J. Botkin, The Coming of Knowledge - Based Business,
“Harvard Business Review" 1994, vol. 72, no. 5, s. 166.
A. Jashapara, Zarządzanie wiedzą. Zintegrowane podejście,
PWE, Warszawa 2006, s. 307.
nowym przedmiotem zarządzania w organizacji
(przedsiębiorstwie). Do rozwoju teorii zarządzania
wiedzą przyczyniły się wcześniejsze teorie:
"uczenie się przez działanie" i "uczenie się przez
doświadczenie" (L. Prusak 1998). Na rozwój zarządzania
wiedzą wywarły wpływ wyłaniające się[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2011/7
|
|
|
» Efektywność zarządzania w świetle prakseologii i norm
|
|
Jan Macias
Do natury jakości należy jej ciągłe doskonalenie oraz ciągłe uczenie się.Zarządzanie, jego kompetencje, rzetelność
i wydajność decydują o przyszłości organizacji
w danym społeczeństwie. Już P. F. Drucker w 1954 r.
pisał, iż pojawienie się zarządu, jako istotnej, odrębnej
i przywódczej instytucji, stało się punktem
zwrotnym w historii społecznego rozwoju.
Zarządzanie jest w części nauką, a w części sztuką
(w zarządzaniu są potrzebne pewne umiejętności).
Zarządzanie biznesem zawiera cechę przedsiębiorczości,
co oznacza, iż powinna to być sfera aktywności
przede wszystkim twórczej, a nie adaptacyjnej.
Zarządzanie sprawdza się ostatecznie tylko przez
jego dokonania i jest procesem racjonalnego działania.
Organizacje, szczególnie biznesowe, mogą wyznaczać
sobie cele dotyczące tego, co jest pożądane, a nie
tylko przystosowywać się do tego, co jest możliwe.
Celem artykułu jest przedstawienie podstawowego
celu zarządzania, postaci sprawności działań na
gruncie prakseologii oraz efektywności zarządzania
jakością zgodnie z normami serii ISO 9000:2000.
Podstawowy cel zarządzania
Podstawowym celem zarządzania jest zapewnienie
sprawnego i skutecznego osiągnięcia celów
danej organizacji. Zobrazować to można graficznie
za pomocą sekwencji:
P. F. Drucker, Praktyka zarządzania, Czytelnik, Nowoczesność,
Akademia Ekonomiczna w Krakowie 1998, s. 17.
R. W. Griffin, Podstawy zarządzania organizacjami, WN PWN,
Warszawa 2007, s. 6.
Ogólnie, w zarządzaniu trzeba ustalać cele, aby
móc badać jego efektywność.
Zasady sprawnego działania na gruncie polskiej
prakseologicznej szkoły w teorii organizacji
i zarządzania
Najbardziej ogólne kryteria oceny rezultatów działań,
które mogą być zastosowane w kontroli zarówno
działań indywidualnych, jak i funkcjonowania organizacji,
zostały sformułowane na gruncie prakseologii.
Cykl działania zorganizowanego stanowi uniwersalną
dyrektywę sprawności działań. W ujęciu
H. Le Chateliera, działanie zorganizowane,[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2011/9
|
|
|
» Zarządzanie jakością informacji w przedsiębiorstwie
|
|
Jan Macias
Dobra, wewnętrzna jakość informacji jest znana jako "inteligencja
biznesu".Znaczenie informacji we współczesnym świecie
może być wyrażone za pomocą trzech terminów:
społeczeństwo informacyjne (information society),
ekonomia informacyjna (information economy) i era
informacji (information age). Znajduje to odzwierciedlenie
w rozwoju takich dyscyplin naukowych,
jak: informatyka (nauka o przetwarzaniu informacji),
infologia (nauka o informacji) czy ekonomika
informacji.
Laureat Nagrody Nobla z 2001 r. J.E. Stiglitz
(za przedmiotowe badania naukowe zostali także
nagrodzeni w 2001 r. G.A. Akerlof i M. Spence)
wskazuje na fundamentalną zmianę dominującego
w ekonomii paradygmatu - od paradygmatu konkurencyjności
do paradygmatu informacji. Zdaniem
J. E. Stiglitza, przez ponad sto lat dominowało
w modelach ekonomicznych założenie doskonałej
informacji. Twórcy modelu neoklasycznego (paradygmatu),
który panował w ekonomii XX w., zignorowali
czynione przez swoich wielkich poprzedników,
w XIX w. i wcześniej, ostrzeżenia, iż uwzględnienie
kwestii informacji może zmienić wnioski
płynące z ich analiz. J. E. Stiglitz wykazał ze swoimi
współpracownikami na podstawie badań, iż przy
założeniu niedoskonałej informacji model rynku
konkurencyjnego w swojej naturalnej postaci często
nie posiadał żadnego stanu równowagi i to nawet
wówczas, gdy przyjmowano arbitralnie niewielki
stopień niedoskonałości informacji. Z paradygmatu
niedoskonałej informacji wynika, iż rynki prawie
nigdy nie są efektywne w sensie V. Pareta. Badania
"Noblistów" z 2001 r. akcentują kluczową rolę
P. B. Lowry, J. O. Cherrington, R.R. Watson (eds), The E-business
Handbook, St. Lucie Press 2002, s. 1.
J. E. Stiglitz, Informacja i zmiana paradygmatu w ekonomii
(część pierwsza), "Gospodarka Narodowa" 2004, nr 3, s. 78-92.
informacji jako podstawy podejmowania decyzji
w przedsiębiorstwach, nie tylko rynkowych.
Krytycznie ważnym dla przetrwania i sukcesu
przedsiębiorstwa jest[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2011/10
|
|
|
» Zarządzanie wartością przedsiębiorstwa jako nowy nurt w zarządzaniu
|
|
Jan Macias
Wartość dla klienta stanowi warunek tworzenia wartości
przedsiębiorstwa.Ostatnio powstał i rozwinął się nowy nurt w teorii
zarządzania - zarządzanie wartością przedsiębiorstwa
(Value - Based Management, VBM). Zamienne
określenia spotykane w literaturze przedmiotu to:
tworzenie wartości ekonomicznej (Economic Value
Creation, EVC), zarządzanie wartością ekonomiczną
(Economic Value Management, EVM). Koncepcja
zarządzania wartością przedsiębiorstwa została
pozytywnie zweryfikowana w praktyce światowej.
Wśród przyczyn powstania i ekspansji zarządzania
wartością (VBM) wymienia się: słabości
tradycyjnych metod pomiaru i oceny wyników
przedsiębiorstwa opartych na zysku: zwrot inwestorów
w kierunku metod wyceny opartych na
przepływach gotówkowych; rozwój rynków kapitałowych;
ekspansję prywatnego kapitału i rosnące
oczekiwania akcjonariuszy; wzrost znaczenia
właściwego nadzoru korporacyjnego; postępującą
globalizację biznesu; rosnące znaczenie firm doradczych
i konsultacyjnych oraz rozwój technologii
informatycznych i telekomunikacyjnych.
Już w latach 80. ub. wieku pojawiły się koncepcje
nowych metod (mierników) kreacji wartości:
EVA (Economic Value Added), MVA (Market Value
Added) czy SVA (Shareholder Value Added), za
sprawą J. Sterna i G. B. Stewarta oraz A. Rappaporta.
Zmiany na rynkach kapitałowych pod koniec
XX w. oraz perspektywa i oczekiwania inwestorów,
zarówno instytucjonalnych, jak indywidualnych,
stanowiły punkt wyjścia i jednocześnie determinują
podstawowe zasady zarządzania ukierunkowane na
wzrost wartości przedsiębiorstw (spółek).
Kategoria "wartość" jest także przedmiotem zainteresowania
ekonomii, finansów, rachunkowości
zarządczej, marketingu, socjologii, psychologii, etyki.
Pojęcie "wartość" w ramach ogólnej koncepcji
wartości może być rozumiane jako pozytywna ocena
potencjalnych lub rzeczywistych korzyści związanych
z danym przedmiotem, zjawiskiem itd.
Celem artykułu jest przedstawienie istoty zarządzania
wa[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2012/1
|
|
|
» OFFSHORING jako strategia globalnego pozyskiwania zasobów
|
|
Jan Macias
Offshoring i outsourcing stanowią dwa różne typy decyzji
strategicznych przedsiębiorstwa dotyczące produkcji.
Jan
Macias
OFFSHORING jako
strategia globalnego
pozyskiwania zasobów
Wprowadzenie
Globalizację współczesną charakteryzują zmiany
ilościowe i jakościowe. J. H. Dunning, jako
podstawowe atrybuty procesów globalizacji przełomu
XX/XXI w. (niejednokrotnie postrzeganych
przez pryzmat przyczyn), wymienia: liberalizację
rynku; postęp techniczny (głównie w transporcie
i komunikacji); przeobrażenia ideologiczne
poprzedzające lata 80. (w tym zmiana roli
społeczeństwa w kreacji bogactwa narodowego
i wzrost roli kapitału ludzkiego w rozwoju przedsiębiorstw);
wzrost znaczenia nauki, doświadczenia
i wiedzy w procesie rozwoju; wzrost współpracy
i powiązań między firmami i wewnątrz
firm; pojawienie się nowych uczestników na
światowym rynku (Chiny i Indie - wschodzące
ekonomiki XXI w., nowi "gracze"), nową rolę
struktury instytucjonalnej społeczeństwa (traktowaną
jako warunek sukcesu gospodarczego
krajów i regionów).
Głównymi kreatorami rozwoju procesów globalizacji
stały się korporacje transnarodowe (KTN).
Ich udział w obrotach handlu światowego już
w 2002 r. wynosił aż 70%. W ślad za tym rozwinęło
się nowe zjawisko - globalne pozyskiwanie
zasobów (global resourcing). W ujęciu ilościowym
i jakościowym odnosi się ono najczęściej do
geograficznych kierunków, zakresu i form pozyskiwania
przez przedsiębiorstwa zasobów, w tym
zasobów ludzkich, niezależnie od typu przewagi
N. Acocella, Economic Policy in the Age of Globalization, Cambridge
University Press 2005, s. 5.
J. H. Dunning, Towards a New Paradigm of Development: Implications
for Determinants of International Business, “Transnational
Corporations" 2006, vol. 15, no. 1.
M. B. Steger, Globalization. A Very Short Introduction, Oxford
University Press, Oxford 2003, s. 49.
konkurencyjnej (np. absolutna, innowacyjna czy
lokalizacyjna).
Jednym z doniosłych efektów post[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2012/2
|
|
|
» Rozwój sektora mśp po integracji Polski z Unią Europejską
|
|
Jan Macias
MŚ P są siłą napędową gospodarki.
Jan
Macias
Rozwój sektora mśp
po integracji Polski
z Unią Europejską
Wprowadzenie
Znaczenie sektora MŚP (Small and Medium
Enterprises, SMEs) dla lokalnych, narodowych
i międzynarodowych gospodarek jest szeroko uznawane
jako podstawowe dla rozwoju przedsiębiorczości,
innowacji, kreacji nowych miejsc pracy oraz
dynamiki przemysłu.
Przeważającą większość (ponad 98%) biznesu
w krajach rozwiniętych stanowią właśnie małe
i średnie przedsiębiorstwa. Jest to spowodowane
przede wszystkim rozpowszechnianiem małych
firm w biznesie na świecie. Np. w Australii, W. Brytanii
i Stanach Zjednoczonych, małe firmy stanowią
ponad 95% wszystkich przedsiębiorstw w ujęciu
ilościowym (United States Small Business Administration
2006; Department of Trade and Industry
2005; Australian Bureau of Statistics 2001). Zaś
według Komisji Europejskiej (2005) mikroprzedsiębiorstwa
reprezentują ponad 91% europejskiego
biznesu (przedsiębiorstw). I chociaż małe przedsiębiorstwa,
a szczególnie mikroprzedsiębiorstwa
mają ograniczony udział w generowaniu wartości
dodanej w gospodarkach narodowych a ich udział
w tworzeniu PKB jest dużo mniejszy niż dużych
przedsiębiorstw, to jednak są one krytyczne dla
zatrudnienia i kreowania pierwotnego i wtórnego
dochodu w gospodarkach narodowych.
D. A. Shepherd, J. Wiklund, Entrepreneurial Small Business:
A Resource Based Perspective, Edward Elgar Publishing Ltd., Cheltenham
2005, s. 1.
H. Deresky, International Management. Managing Across Borders
and Cultures, Prentice Hall, Inc., Upper Saddle River, New
Jersey 2000, s. 15.
L. Liberman - Yaconi, T. Hooper, K. Hutchings, Toward a Model
of Understanding strategic Decision - Making in Micro - Firms: Exploring
the Australian Information Technology Sector, “Journal of Small
Business Management" 2010, vol. 48, no. 1, s. 71.
Putting SMEs First - Europe Is God for SMEs, SMEs Are Good for
Europe, European Commission Publications Office[...]
więcej»
w zeszycie
PROBLEMY JAKOŚCI 2012/3
|
|
|
|
« Poprzednia strona
Strona 2
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
