profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły

Wyniki wyszukiwania

Wyniki 11-13 spośród 13 dla zapytania: authorDesc:"KAROL KORCZ"

» Przygotowania do Światowej Konferencji Radiokomunikacyjnej (WRC-12) w zakresie radiokomunikacji morskiej

Jerzy Czajkowski  Karol Korcz  
Od 1992 roku regularnie co 3-4 lata odbywają się światowe konferencje radiokomunikacyjne - WRC (World Radiocommunication Conferences). WRC są najważniejszym forum ustalającym podstawy działania i przepisy obowiązujące 192 administracje radiokomunikacyjne na całym świecie. Konferencje te ustalają konieczne modyfikacje Regulaminu Radiokomunikacyjnego (Radio Regulations) - dokumentu uzupełniającego Konstytucję i Konwencję Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego - ITU (International Telecommunication Union) [1]. Modyfikacje te prowadzą do efektywniejszego wykorzystywania widma częstotliwości radiowych. WRC są także światowym forum dla rozwoju technicznego łączności elektronicznej. Od początku radiokomunikacji bardzo istotną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa statków morskich miała radiokomunikacja morska. Wszelkie regulacje jej dotyczące odnoszą się w Regulaminie Radiokomunikacyjnym do dwóch służb: morskiej służby ruchomej (Maritime Mobile Service) - w zakresie częstotliwości naziemnych oraz morskiej ruchomej satelitarnej służby (Maritime Mobile Satellite Service) - w zakresie częstotliwości satelitarnych. Szybki rozwój techniki informacyjnej i komunikacyjnej powoduje konieczność ciągłych zmian Regulaminu Radiokomunikacyjnego w zakresie dotyczącym radiokomunikacji morskiej. Dotyczy to także zbliżającej się Światowej Konferencji Radiokomunikacyjnej, która odbędzie się w Genewie w 2012 roku [2, 3]. ŚWIATOWE KONFERENCJE RADIOKOMUNIKACYJNE 24 maja 1844 roku Samuel Morse wysłał pierwszą wiadomość przez linię telegraficzną długiego zasięgu między Waszyngtonem a Baltimore, zapoczątkowując erę telekomunikacji. W początkowym okresie telegrafii przewodowej większość krajów używała różnych systemów, które wymagały konwersji i kopiowania treści przy przekazach pomiędzy różnymi krajami. Biorąc pod uwagę powolność i nieporęczność tego systemu, wiele krajów decydowało się "uporządkować" wzajemne sieci i procedury połączeń. W rezultacie p[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE 2010/11


 

» Tematyka radiokomunikacji morskiej w świetle obrad COMSAR-15

Jerzy Czajkowski  Karol Korcz  
W połowie ubiegłego wieku, wraz z dynamicznym rozwojem żeglugi, wzrastało przekonanie państw morskich, iż najlepszym sposobem zwiększenia bezpieczeństwa na morzu będzie przyjęcie i stosowanie w praktyce międzynarodowych regulacji w tym zakresie. W 1948 roku na międzynarodowej konferencji w Genewie przyjęto konwencję formalnie powołującą Międzynarodową Organizację Morską - IMO (International Maritime Organization). Do 1982 roku nazwa organizacji brzmiała: Międzyrządowa Morska Organizacja Konsultacyjna (Inter-Governmental Maritime Consultative Organization - IMCO). Konwencja IMO weszła w życie w roku 1958. Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) jest wyspecjalizowaną agendą ONZ, zajmującą się wyłącznie sprawami morskimi. W szczególności dotyczą one bezpieczeństwa na morzu oraz zapobiegania zanieczyszczaniu środowiska morskiego przez statki. Cele działania IMO są realizowane przez szeroką wymianę informacji, analiz i koncepcji rozwiązań wypracowywanych w jego 4 komitetach, 11 podkomitetach merytorycznych i na bieżąco powoływanych grupach roboczych. W wyniku tych prac są sporządzane i uchwalane międzynarodowe umowy (konwencje) oraz wydawane uchwały i okólniki, zawierające zalecenia i instrukcje oraz interpretacje dla rządów państw członkowskich, a także poprawki do wcześniej uchwalonych konwencji i dokumentów. IMO zajmuje też stanowiska w odniesieniu do działań innych organizacji międzynarodowych, w zakresie zagadnień będących przedmiotem jej zainteresowań. Do wspomnianych komitetów IMO należą: - Komitet Bezpieczeństwa na Morzu - MSC (Maritime Safety Committee), - Komitet Ochrony Środowiska Morskiego - MEPC (Marine Environment Protection Committee), - Komitet Prawny - LEG (Legal Committee) oraz - Komitet ułatwień w Obrocie Morskim - FAL (Facilitation Committee). Sprawami radiokomunikacji morskiej zajmują się Podkomitet ds. radiokomunikacji, Poszukiwań i Ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radio-communications, Search and[...] więcej»
w zeszycie PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE 2011/5


 

» Zagadnienia dotyczace radiokomunikacji morskiej na światową konferencję radiokomunikacyjną WRC-2012

JERZY CZAJKOWSKI  KAROL KORCZ  
Tuż po wynalezieniu w 1895 roku telegrafii bezprzewodowej - pierwszego rodzaju radiokomunikacji - i wdrożeniami tej nowej techniki, m.in. do zastosowań morskich, podjęto decyzję o zwołaniu w 1903 roku wstępnej konferencji radiowej, która zajęła się problematyką ustanowienia międzynarodowych przepisów dla komunikacji radiotelegraficznej. W rezultacie tych prac, w 1906 roku w Berlinie, przedstawiciele rządów 27 krajów spotkali się na pierwszej Międzynarodowej Konferencji Radiotelegraficznej (International Radiotelegraph Conference), przyjmując pierwszą Międzynarodową Konwencję Radiotelegraficzną (International Radiotelegraph Convention), ustanawiającą zasady łączności pomiędzy radiowymi stacjami telegraficznymi, a w szczególności wymiany korespondencji pomiędzy stacjami nadbrzeżnymi a statkami znajdującymi się na morzu. Stacje statkowe i nadbrzeżne były wówczas jedynymi, działającymi stacjami radiowymi. Zasady te uznaje się jako początek obecnego Regulaminu Radiokomunikacyjnego (Radio Regulations). W roku 1932, podczas Konferencji w Madrycie, zadecydowano o połączeniu Międzynarodowej Konwencji Telegraficznej z 1865 r. i Międzynarodowej Konwencji Radiotelegraficznej z 1906 r. i stworzeniu Międzynarodowej Konwencji Telekomunikacyjnej (International Telecommunication Convention). Zadecydowano również o zmianie nazwy Związku na Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (International Telecommunication Union). Nowa nazwa, która weszła w życie 1 stycznia 1934, miała odzwierciedlać pełen zakres obowiązków ITU, który w tamtych czasach obejmował wszystkie formy przewodowej i bezprzewodowej komunikacji. W 1947 roku ITU zorganizowało konferencję w Atlantic City, której głównym celem było zmodernizowanie Związku. W konsekwencji podjętych tam decyzji kwaterę główną ITU przeniesiono z Berna do Genewy, powołano Międzynarodowe Biuro Rejestracji Częstotliwości - IFRB (International Frequency Registration Board) odpowiedzialne za koordynowanie[...] więcej»
w zeszycie ELEKTRONIKA - KONSTRUKCJE, TECHNOLOGIE, ZASTOSOWANIA 2011/5


 

« Poprzednia strona  Strona 2 
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).