» Z PÓŁKI KSIĘGARSKIEJ
|
|
Jonathan Clayden, Nick Greeves, Stuart Warren, Peter Wothers
CHEMIA ORGANICZNA cz. 1
(Przekład z j. angielskiego: Dominika Bal, Ewa Mironiuk-Puchalska, Tadeusz Mizerski i Janusz
Stępiński)
Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2009 r., ISBN 978-83-204-1, stron 338, cena 99,- zł
Książka jest
tłumaczeniem
pierwszej części
5. wydania
podręcznika,
który ukazał
się w 2007 r. pod tytułem The organic chemistry
nakładem Oxford University Press. Pierwsze
jego wydanie ukazało się w 2001 r. W oryginale
podręcznik ukazuje się w formie jednotomowej,
liczącej ponad 1500 stron. Polski
wydawca zdecydował się podzielić to dzieło
na 4 części o porównywalnej objętości.
Myślę, że ze względów praktycznych jest to
rozwiązanie słuszne. Nadmierna objętość podręcznika
ogranicza jego użycie d[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ CHEMICZNY 2010/1
|
|
|
» Karkade - ulubiony napój faraonów
|
|
Świat zna ponad 300 odmian hibiskusa. Jedna z nich
- Karkade (Hibiscus sabdariff a), nazywany także malwą
sudańską, roselle albo nieco mniej zachęcająco ketmią
szczawiową jest powszechnie wykorzystywana jako
surowiec do sporządzania napojów, galaretek, dżemów
i... leków. Znajdujemy ją prawie we wszystkich herbatach
owocowych. Warto jej się przyjrzeć z bliska.Napar z suszonych całych kielichó[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEGLĄD PIEKARSKI I CUKIERNICZY 2007/11
|
|
|
|
|
|
|
|
|
» Wykorzystanie barwników spożywczych w przetworach owocowo-warzywnych
|
|
Dorota Czerwińska 
Barwniki to substancje dodatkowe nadające lub przywracające barwę środkom
spożywczym. Stosując barwniki żywności, można przywrócić naturalną barwę produktom,
których barwa w czasie obróbki technologicznej uległa niekorzystnej zmianie
(np. groszku zielonego) lub też wzmocnić barwę charakterystyczną dla danego produktu
[1, 2]. Dodawanie barwników do żywności ma na celu nadanie nowej barwy
produktom nieposiadającym barwy lub których barwa jest nieatrakcyjna. Barwniki
dodaje się też w celu zamaskowania niekorzystnych przebarwień [1, 2].
Barwniki stosowane do barwienia żywności można podzielić na organiczne
naturalne i syntetyczne, przy czym w grupie barwników syntetycznych wyróżnia się
identyczne z naturalnymi i sztuczne. Ponadto do barwienia można stosować związki
nieorganiczne (rys.) [1, 2].
Barwniki naturalne mogą być pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Izoluje się
je z zagęszczonych ekstraktów wodnych, alkoholowych, acetonowych lub olejowych
uzyskiwanych z surowców jadalnych (warzywa, owoce), jak i z takich, które nie są
spożywane przez ludzi (liście, kwiaty, łupiny, korzenie, owady). Uzyskuje się w ten
sposób preparaty barwiące [2].
Barwniki naturalne mają niestety wiele wad. Mają słabą siłę barwiącą, co wynika
z obecności substancji towarzyszących (cukry, sole) i która zmienia się zależnie od pH
środowiska. Poza tym ich stosowanie nie daje możliwości uzyskania szerokiej gamy
barw. Ponadto pod wpływem temperatury, światła, jonów metali oraz utleniaczy niektóre
barwniki tracą swe właściwości barwiące [2, 3]. W celu zwiększenia stabilności
barwników naturalnych stosuje się m.in. dodatek przeciwutleniaczy [4, 5]. Barwniki
naturalne często mają specyficzny smak i zapach oraz wysoką cenę [2, 3].
Poszukuje się nowych źródeł takich barwników naturalnych, które odznaczałyby
się lepszymi cechami użytkowymi lub były tańsze od stosowanych obecnie. Można
do nich zaliczyć np. algi (źródło karotenów, chlorofili, ksantofili, fikocyjanin i fiko[...]
więcej»
w zeszycie
PRZEMYSŁ FERMENTACYJNY I OWOCOWO-WARZYWNY 2010/11-12
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
« Poprzednia strona
Strona 2
Następna strona »
|
Twój Profil
Twój koszyk
