Wyniki 11-20 spośród 21 dla zapytania: authorDesc:"Sławomir Gąsiorowski"

Powracająca tradycja.Tynki zawierające wapno

Czytaj za darmo! »

Przez wieki wapno było podstawowym materiałem w zaprawach murarskich, później również tynkarskich. Sytuacja zmieniła się w momencie pojawienia się na rynku cementu.Nie bacząc na pozytywne doświadczenia zgromadzonewciągu stuleci, zaczęto w zaprawach coraz śmielej zastępować wapno cementem. Z czasemzaprawy zwapnemstały sięwbudownictwie "niechcianymdzieckiem", któremu niesłusznie zaczęto przypisywać wyłącznie złe cechy, a więc: dłuższy czas wiązania, który opóźnia postęp robót; niższą wytrzymałość mechaniczną oraz mniejszą mrozoodporność w porównaniu z zaprawami cementowymi.Coraz śmielszemu zastępowaniu wzaprawach tynkarskichwapna cementemnie towarzyszyło jednak powszechnie oczekiwane wydłużenie żywotności elewacji budynków. Najszybciej widoczne stało się to przy renowacji zabytkó[...]

Jeden surowiec - wiele produktów - wiele zastosowań

Czytaj za darmo! »

Wapno kojarzy się nam zwykle z budownictwem oraz z murowaniem lub tynkowaniem. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę, że jakkolwiek kariera wapna zaczęła się od zastosowania go przy wznoszeniu starożytnych budowli, to z czasemw gospodarce pojawiało się coraz więcej różnego rodzaju produktów bazujących na skale wapiennej lub wapnie palonym. Dziś, nie wiedząc nawet o tym, otoczeni jesteśmy przedmiotami, do których produkcji wykorzystano kamień wapienny albo wapno palone lub hydratyzowane. Stal, szkło, papier, cegła silikatowa, beton komórkowy, nawet zwykła pasta do zębów to tylko niektóre z wyrobów, przy których wytwarzaniu stosuje się produkty przemysłu wapienniczego. Ich podstawowy podział to produkty niepalone oraz palone. Do tych pierwszych zalicza się kamień wap[...]

Rynek wapna w Polsce

Czytaj za darmo! »

Wapno budowlane jest jednym z najstarszych znanych spoiw budowlanych. Ślady stosowania wapna znajdowane są na terenie dzisiejszych Chin, Indii, a także Grecji oraz starożytnego Rzymu. Od wielu dziesiątków lat podstawowym odbiorcą materiałów wapiennych w Polsce jest budownictwo, w którym zużycie w2001 r.wyniosło ponad 54%wytworzonegowapna.W2002 r. 40%wyprodukowanychwnaszymkrajuwypalanychwyrobów wapiennych zużyto w przemyśle materiałów budowlanych, a 12% w pozostałych działach budownictwa, natomiast w 2003 r. proporcje te wynosiły odpowiednio 50% i 8%. Z danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) wynika, że największa produkcjamateriałówwapiennychwPolsce przypadała na połowę lat siedemdziesiątych XX wieku.Wytwarzano wówczas ok. 5 mln t wapna palonego rocznie. W następnych lat[...]

Wapno a elewacje z klinkieru

Czytaj za darmo! »

Bardzowielu inwestorówindywidualnych i komercyjnych decyduje się na elewacje z cegły klinkierowej.Ajeśli nie elewacja domu, to przynajmniej ogrodzenie powinno byćwykonane z klinkieru. Bardzo często okazuje się jednak, że zamierzony efekt był jedynie marzeniem. To co miało być estetyczną ozdobą domu, staje się zmorą jego mieszkańców, walczących każdego roku z wykwitami solnymi, jakie pojawiły się na ogrodzeniu lub elewacji.Wczasach, gdy spoiwem do produkcji zapraw murarskich było wyłącznie wapno, problem wykwitów solnych praktycznie nie istniał. Trudno znaleźć wykwity solne na murach liczących niekiedy kilkaset lat.Współczesne zaprawy i cegły są bardziej zwarte imniej nasiąkliwe dla wody niż produkowane dawniej, a mimo to obserwuje się obecnie bardzo duże nasilenie wykwitów solnych na murach licowych (fotografia 1). Istnieje nawet pewna zależność: im mniej wapna w zaprawie, tym większe prawdopodobieństwo, że na murze pojawią się różnokolorowe naloty i odwrotnie, co zostało potwierdzone licznymi badaniami naukowymi i długoletnimi obserwacjami istniejącychmurów. Wartykule postaramsię odpowiedzieć na pytania: jakie czynniki wpływają na pojawianie sięwykwitówsolnych oraz czy wapno jest za nie odpowiedzialne? Wykwity solne Terminem "wykwity solne" określa się związki chemiczne zaliczane do soli rozpuszczalnych w wodzie, które w postaci nalotów wykrystalizowały na powierzchni porowatego materiału budowlanego. Wykwity solne kojarzone są zwykle z kolorem białym oraz z elewacjami lub ogrodzeniami z cegły klinkierowej. Jeśli jednak rozejrzymy się wokół siebie, to dostrzeżemy, że naloty solne nie dotyczą wyłącznie cegły klinkierowej i ni[...]

Ulepszanie i stabilizacja gruntów spoiwem wapiennym


  W ostatnich latach dużo mówi się o potrzebie modernizacji i rozwoju polskich szlaków transportowych. Projektowanie, budowa lubmodernizacja dróg i autostrad, a także linii kolejowych jest przedsięwzięciem technologicznym, dla którego należy znaleźć punkt równowagi pomiędzy szybkością wykonywania prac budowlanych, ich jakością a ekonomiczną opłacalnością. Ma to zostać osiągnięte przy jak najmniejszej ingerencji w środowisko naturalne, co dodatkowo oznacza poszukiwanie "złotego środka" pomiędzy szybkością i jakością wykonania prac budowlanych a negatywną ingerencją w naturalne środowisko. Optymalnymrozwiązaniem jest stosowanie spoiw wapiennych wszędzie tam, gdziemamy do czynienia z koniecznością posadowienia dróg lub podtorzy na gruntach spoistych. Eliminują one bowiem konieczność wymiany gruntu spoistego na nowy, co inwestorom i wykonawcom przynosi wymierne korzyści ekonomiczne.Jak ponownie użyć grunt pochodzący z wykopów, aby uzyskać poprawny bilans materiałów potrzebnych do budowy szlaku transportowego? Co zrobić z gruntami wysadzinowymi? Jak poprawić ich parametry? W jaki sposób prowadzić prace w terenach gęsto zaludnionych, aby nie obciążać zbytnio lokalnego środowiska i mieszkańców? Jak prowadzić prace budowlane, aby zminimalizować utrudnienia w komunikacji? Są to pytanie, które stawiają sobie zarówno projektanci, jak i wykonawcy robót. Znalezienie właściwej odpowiedzi przekłada się bowiemna wymiar finansowy inwestycji. Wdawnych czasach, gdy przy budowie lubmodernizacji szlaku komunikacyjnego natrafiano na grunty spoiste lub wysadzinowe, jedynymrozwiązaniembyławymiana gruntu plastycznego na grunt niespoisty dający się łatwo zagęszczać imający żąda[...]

Zastosowanie wapna w budownictwie


  Jakkolwiek większość z nas kojarzy wapno wyłącznie z zaprawami murarskimi i tynkami, to jednak obszar jego zastosowania w budownictwie daleko wykracza poza zaprawy. Artykuł zawiera podstawowe informacje o sposobach wykorzystania w budownictwie produktów palonych (wapna palonego - CaO, wapna hydratyzowanego - Ca(OH)2 ) oraz produktów niepalonych (kruszyw, mączki wapiennej).Wapno palone CaO otrzymuje się w wyniku dysocjacji kamienia wapiennego CaCO3 w piecu wapienniczym. Reakcja CaCO3→CaO + CO2 jest endotermiczna, co oznacza, że do jej zajścia wymagane jest dostarczenie odpowiedniej ilości ciepła. Dysocjację kamienia wapiennego w piecach wapienniczych prowadzi się w temperaturze 900 ÷ 1 200 °C. Otrzymany produkt, po przemiale do granulacji zgodnej z normą PN-EN 459-1, jest sprzedawany jako tzw. wapno palone mielone. Z kolei, wynikiem reakcji wapna palonego z wodą jest wodorotlenek wapnia Ca(OH)2 sprzedawany w postaci wapna suchogaszonego, zwanego również wapnemhydratyzowanym. Reakcja łączenia się wapna palonego z wodą jest reakcją silnie egzotermiczną, w wyniku której wydzielają się duże ilości ciepła. Szybkość reakcji wapna palonego z wodą stała się podstawą klasyfikacji wapna na podstawie parametru t60 czyli tzw. szybkości gaszenia. Parametr ten określa czas, w jakim po dodaniu wody do wapna palonego, temperatura mieszaniny osiągnie wartość 60 °C. Zależy ona od struktury wapna palonego, a ta z kolei od temperatury, w jakiej prowadzona była dysocjacja kamienia wapiennego. Kamień wapienny wypalany w niższej temperaturze charakteryzuje się dużą porowatością i rozwinięciem powierzchni, przez co reakcja wapna palonego z wodą przebiega bardzo szybko. Z kolei w wyższej temperaturze dysocjacji kamienia intensyfikują się procesy związane ze spiekaniem ziaren tlenku [...]

Odporne na korozję biologiczną i trwałe tynki wapienne


  W budownictwie słowo tradycyjny oznacza materiał sprawdzony i przetestowany przez kolejne pokolenia budowniczych i użytkowników. Zaprawy murarskie i tynkarskie na spoiwie wapiennym istnieją w budownictwie od kilku tysięcy lat. Zmieniają się technologie, ale wapno jak było, tak nadal jest używane, pomimo tego, że w budownictwie dokonał się ogromny skok technologiczny.Tynkiwapienne i cementowo-wapienne są rozwiązaniem sprawdzonym przez kolejne pokolenia, a jednocześnie nowoczesnym, uniwersalnymi trwałym. O ich uniwersalności świadczy możliwość stosowania na zewnątrz i wewnątrz budynku, zarówno w pomieszczeniach suchych, jak pokoje, salony, klatki schodowe, piwnice, garaże, jak i o dużej wilgotności, takich jak kuchnia, łazienka, pralnia. Uniwersalność oznacza również, że bez stosowania chemicznych środków adhezyjnych poprawiających przyczepność tynków do podłoża, tynki cementowo-wapienne i wapienne dają się nakładać z[...]

Efekty uboczne nadmiernego napowietrzenia zapraw cementowych


  "Primum non nocere" - po pierwsze nie szkodzić. Ta zasada etyczna znana jest już studentommedycyny. Ma ona przypominać lekarzom, aby przed podjęciemleczenia pacjenta rozważyli, czy ich działanie nie spowoduje nieodwracalnych szkódwjego zdrowiu.Rozszerzając wspomnianą zasadę na budownictwo, lekarzami są projektanci i wykonawcy, a pacjentami budynki i ich użytkownicy.Wmyśl zasady "Primumnon nocere" osoby zaangażowanewproces budowlany powinny podejmować tylko takie działania, które dobrze przysłużą się zarówno wznoszonym budynkom, jak i ich przyszłym użytkownikom.Wartykule odniosę się do jednego zagadnienia, które w mojej opinii ściśle wiąże się z regułą "Primum non nocere". Chodzi mianowicie o efekty uboczne wywołane nadmiernym napowietrzeniem zapraw cementowych. Norma PN-EN 934-3 Domieszki do betonu, zaprawy i zaczynu. Część 3: Domieszki do zapraw do murów wyróżnia dwa typy domieszek, które mogą być stosowane w zaprawach murarskich. Są to: domieszka napowietrzająco/uplastyczniająca oraz domieszka opóźniająca wiązanie/znacznie wydłużająca czas zachowania właściwości roboczych. Najbardziej popularnym typem domieszek stosowanych na polskich budowach są domieszki napowietrzająco/ uplastyczniające nazywane zwyczajowo plastyfikatorami. Bez większych trudów można je kupić w wielu składach i marketach budowlanych. Od czasu kiedy w latach dziewięćdziesiątych XX wieku pojawiły się na rynku, wokół ich stosowania narosło tyle błędnych tez, że warto niektóre z nich wyjaśnić. [...]

Gdzie ci murarze?


  Nowe budynki, a szczególnie budowane w technologii szkieletu żelbetowego ze ścianami wypełniającymi są wykonywane tak, jakby ci, którzy te ściany murowali, chcieli wszystkim dookoła powiedzieć: nie ma się co przejmować, że krzywo wymurowane (fotografia 1), gdyż system dociepleniowy wszystko przykryje. Rzeczywiście, przykryje ścianę z zewnątrz budynku i zamaskuje błędy wykonawcze, ale nie zapobiegnie zarysowaniu ścian, które będą widoczne od strony klatek schodowych lub mieszkań. Tak źle, jak obecnie, z doborem właściwej zaprawy do rodzaju stosowanych elementów murowych oraz z dokładnością i starannością murowania jeszcze nigdy dotychczas nie było. Iluzją jest przekonanie, że niezależnie od tego, jaką zastosuje się zaprawę: cementowo-wapienną; cementową; cementową z plastyfikatorami, to będzie dobrze. Mury, które w ciągu kilku lat odmomentu ich wymurowania uległy zniszczeniu, nie potwierdzają tego optymizmu (fotografia 2). Przez ostatnie kilkanaście lat zagubiliśmy gdzieś wiedzę gromadzoną przez murarzy i budowniczych przez setki lat. Dawnimurarze wiedzieli, że niema zapraw uniwersalnych, że zaprawę dobiera się w zależności od nasiąkliwości cegieł, że podczasmurowania uwzględnia się nawet temperaturę otoczenia. Zaprawy przygotowywane w bardzo gorące dni różniły się nieznacznie składem od tych wykonywanych w dni chłodne. Dawniej murowano w zimie tylko w wyj[...]

O czym nie mówi norma dotycząca zapraw murarskich DOI:


  Zkońcem grudnia 2016 r. w katalogu Polskich Norm została opublikowana znowelizowana wersja normy europejskiej PN-EN 998-2:2016-12 Wymagania dotyczące zapraw do murów - Część 2: Zaprawa murarska, zastępując tym samym normę, która obowiązywała od 2012 r. Starsza wersja normy została wydana w języku polskim, natomiast nowa jest dostępna wyłącznie w wersji angielskiej. Treść zaktualizowanej normy zasadniczo nie odbiega od wersji wycofanej. Nowością jest Załącznik D dotyczący częstotliwości wykonywania badań laboratoryjnych. Od czasu wydania pierwszej wersji omawianej normy upłynęło już kilkanaście lat, ale nadal nie ma jasnej odpowiedzi, w jaki sposób należy poprawnie badać trwałość zaprawy oraz w jaki sposób dobierać jej rodzaj do wykonywanego zadania. Podobnie jak poprzednio, w zaktualizowanej normie znalazł się zapis, że dopóki nie zostanie opracowana europejska norma pozwalająca ocenić trwałość zaprawy, należy posługiwać się lokalnymi doświadczeniami. Sprawę jeszcze bardziej komplikuje dołączony do normy Załącznik B zatytułowany Stosowanie elementów murowych i zapraw murarskich.Wbrew tytułowi, po którym można by się spodziewać jasno określonych wytycznych, jak dobrać zaprawę murarską do elementów murowych, już w pierwszym zdaniu załącznika podkreślono, że dotychczas nie została opracowana norma dotycząca tej problematyki. Załącznik B skupia się wyłącznie na podziale warunków klimatycznych, biorąc pod uwagę narażenie danego fragmentumuru na równoczesne działani[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »