Wyniki 11-14 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"Anna Witenberg"

Transformaty page'a do badania odpowiedzi anteny na wymuszenie impulsem diraca DOI:10.15199/59.2017.10.1


  Zjawiska przejściowe w antenach najczęściej analizuje się w jednej z dziedzin: częstotliwości lub czasu. Transmisje wąskopasmowe w poprzednich latach bezpośrednio przyczyniły się do sformułowania parametrów anten w dziedzinie częstotliwości. I dlatego badanie procesów przejściowych w tej dziedzinie ma głęboko zakorzenioną tradycję w ośrodkach naukowych i przemysłowych. Jednak ostatnio coraz powszechniej mamy do czynienia z transmisjami szerokopasmowymi i ultraszerokopasmowymi (technologie UWB). Spowodowało to postrzeganie badań w dziedzinie czasu jako atrakcyjnych, niezwykle interesujących i potrzebnych. Świadczy o tym pokaźna liczba prac publikowanych na całym świecie. Chociaż analizy procesów w dziedzinie czasu wydają się matematycznie prostsze (generalnie nie wychodzi się poza obszar liczb rzeczywistych), to jednak nowe techniki stworzyły niespotykane dotychczas problemy pojęciowe i numeryczne. Najważniejszym problemem jest brak zdefiniowanych parametrów anten w dziedzinie czasu. Istniejące określenia stworzono dla dziedziny częstotliwości. Zjawiska zawsze następują w czasie. Obserwujemy je, rejestrujemy i mówimy o ich historii. Z tego względu analiza zjawisk w dziedzinie czasu wydaje się czymś naturalnym. Pomiędzy opisem w dziedzinie czasu a opisem w dziedzinie częstotliwości działają transformaty (przekształcenia) Fouriera. Transformacja Fouriera I(w = 2 pf) = {I(t)} = i(t) . exp(- jwt)dt (1) przenosi sygnał i(t) z dziedziny czasu w dziedzinę częstotliwości. Odwrotna transformacja Fouriera i(t) = -1{I (w = 2 pf)} = I(w) . exp(jwt)dw (2) przenosi sygnał I(w) z dziedziny częstotliwości w dziedzinę czasu. Kolejnym krokiem powinno być pojawienie się narzędzi (metod) do analizy w dwuwymiarowej przestrzeni czas - częstotli[...]

Parametry anten promieniujących impulsy DOI:10.15199/59.2017.10.2


  Istnieją sytuacje, w których antena promieniuje pojedynczy krótki impuls albo też repetycję krótkich impulsów. Czasy trwania takich impulsów mogą być rzędu nanosekund lub nawet pikosekund. Ze względu na cele zastosowań, anteny takie promieniują niekiedy z olbrzymią mocą, rzędu mega- a nawet gigawatów. Do opisu zachowania się anteny w takich przypadkach mało przydatne wydają się tradycyjnie stosowane parametry anten. Trzeba przypomnieć, że tradycyjnie wszystkie elementy układów elektromagnetycznych traktuje się przede wszystkim jako związane z dziedziną częstotliwości. Pojęcia częstotliwości, pulsacji, długości fali, przesunięcia fazowego itd. są związane z dziedziną częstotliwości. Wszystkie definicje parametrów anteny, obejmujące wymienione wielkości, są odniesione do dziedziny częstotliwości i dobrze opisują antenę w tej właśnie dziedzinie. Przykładem może być określenie granicy obszaru dalekiego anteny. PRZYKŁADY ANTEN IMPULSOWYCH Klasyczne anteny pracują najczęściej wąskopasmowo i dlatego nie są odpowiednie do zastosowań impulsowych. Krótkie impulsy oznaczają bowiem szerokopasmowość albo ultraszerokopasmowość (UWB). Istnieje wiele konstrukcji anten UWB, spośród których najczęściej wykorzystywane są anteny: - reflektorowe, - częstotliwościowo niezależne, - aperturowe, - z falą bieżącą. Ostatnio duże zainteresowanie wzbudzają anteny z falą bieżącą. Warto wymienić tutaj antenę Dragonfly oraz jej modyfikacje: Libellule oraz Valentine [2]. Wszystkie te anteny zbudowano opierając się na profilu Vivaldiego. Antenę Valentine (rys.1) charakteryzuje pasmo przenoszenia od 300 MHz do 3 GHz. Na kierunku głównego listka ma ona zysk 12 dB. Może być zasilana napięciem do 10 kV. Pole elektryczne jest najpierw prowadzone pomiędzy dwoma ramionami anteny. Promieniowanie rozpoczyna się wtedy, gdy prowadzony impuls przejdzie na dalszą część ramion wygiętych ekspotencjalnie. Antena musi być dopasowana do linii zasilającej. W przeciwnym ra[...]

Symulacja i prototyp anteny Kosheleva DOI:10.15199/59.2018.8-9.8


  Od kilkunastu lat powstają anteny o konstrukcji specjalnie przeznaczonej do promieniowania krótkich impulsów pola o ekstremalnie wielkich natężeniach. W tej publikacji nie będą opisywane przeznaczenia takich anten; zainteresowany czytelnik łatwo znajdzie wyjaśnienie w literaturze. Mówiąc o krótkich impulsach pola elektromagnetycznego, ma się na myśli impulsy trwające nawet kilka pikosekund, choć zwykle są takie impulsy o kilka rzędów dłuższe. Z podstawowych zasad rządzących teorią sygnałów wiadomo, że wraz ze skracaniem czasu trwania impulsu rośnie szerokość widma w dziedzinie częstotliwości. Wynika stąd, że anteny projektowane do promieniowania krótkich impulsów muszą być jedno cześnie antenami szerokopasmowymi. Anteny szerokopasmowe zaś są szczególnie pożądane w wielu systemach transmisyjnych, na przykład w systemach ultraszerokopasmowych (UWB). Przy tym należy zauważyć, że wiele anten przeznaczonych do pracy z pojedynczymi impulsami ma niezbadane właściwości szerokopasmowe. W artykule są opisane właściwości szerokopasmowe jednej z anten - anteny Kosheleva - która od kilku lat jest z powodzeniem stosowana w układach promieniujących pojedyncze impulsy oraz repetycje takich impulsów. O ile parametry impulsowe anteny Kosheleva [1] są dość dokładnie opisane w literaturze, to parametry szerokopasmowe tej anteny są nieznane. W celu zbadania zachowania się anteny Kosheleva przy pobudzeniu szerokopasmowym, zaprojektowano taką antenę, przeprowadzono symulację jej zachowania w środowisku numerycznym, a następnie zbudowano jej prototyp i wykonano odpowiednie pomiary. zaproponowaniu narzędzia symulacyjnego, umożliwiającego modelowanie kanału radiowego w sieciach WBAN typu body-to- -body z zadowalającą dokładnością. Przedstawione w artykule badania prowadzone są w ramach COST Action CA15104 Inclusive Radio Communication Networks for 5G and beyond (IRACON), a także w ramach porozumienia o współpracy pomiędzy Wydziałem Elektroniki, Tel[...]

SPRZĘŻENIE IMPULSU POLA ELEKTRYCZNEGO Z PRZEWODEM DOI:10.15199/59.2019.6.44


  1. WSTĘP W ostatnich latach problemy oddziaływania impulsów elektromagnetycznych o dużej mocy na linie energetyczne, zasilające, telekomunikacyjne były badane pod kątem bezpieczeństwa i zabezpieczeń aparatury radiowej. Oczywiście, trudno jest oczekiwać szerokich badań eksperymentalnych takich impulsów. Wiadomo, że interakcja impulsów elektromagnetycznych o dużej mocy z wszelką infrastrukturą elektryczną (elektroenergetyczną, telekomunikacyjną, informatyczną) kończy się albo czasową dysfunkcją takiej infrastruktury, albo całkowitym zniszczeniem. Impulsy takie nie niszczą zwykle żywych organizmów i urządzeń nieelektrycznych. Stopień uszkodzeń rośnie z natężeniem padającego na infrastrukturę pola elektrycznego oraz czasu trwania ekspozycji na działanie impulsu. Dlatego zrozumienie istoty problemów fizycznych zachodzących w sferze oddziaływań: impuls o dużej mocy - elektronika oraz wyniki symulacji numerycznych są cenne i wzbogacają bibliotekami informacji o tych zjawiskach. Jedną z technik służących badaniu powyższych problemów jest metoda różnic skończonych w dziedzinie czasu (FDTD). Innym narzędziem służącym do badania tych zjawisk jest całkowe równanie pola elektrycznego (TD-EFIE). Odpowiednio wykorzystane, metody te pomagają w sposób dokładny i efektywny dać odpowiedzi na postawione pytania dotyczące pobudzania impulsami pola elektromagnetycznego [1, 2]. Inną metodą służącą badaniu powyższych problemów jest odpowiednia adaptacja modelu lini[...]

« Poprzednia strona  Strona 2