Wyniki 11-20 spośród 31 dla zapytania: authorDesc:"MIECZYSŁAW TRYPUĆ"

Selective separation of vanadium and iron from vanadium catalyst leachate Selektywne wydzielanie wanadu i żelaza z roztworu po ługowaniu zużytego katalizatora wanadowego DOI:10.12916/przemchem.2014.258


  V, Fe and K were leached with H2SO4 from spent V catalyst and eptd. either by pptn. with NaOH and Na2CO3 or by ion exchange on 2 com. chelating resins. The yield of Fe pptn. was higher than 95% and well contributed to removal of Fe ions from the leachate. One of the ion exchange resins was very efficient in recovering V ions (90%). Przeprowadzono próby rozdzielenia wanadu i żelaza z roztworu po ługowaniu zużytego katalizatora wanadowego przez wytrącanie i wydzielanie z wykorzystaniem kationitów chelatujących Dowex® M4195 i Purolite® S957. Strącanie żelaza głównie w postaci trudno rozpuszczalnego wodorotlenku w zależności od warunków prowadzania procesu przekracza 95%. Jednocześnie straty wanadu z roztworu nie przekraczają kilkunastu procent. Kationit Dowex® M4195 charakteryzuje się największym powinowactwem do jonów wanadu i umożliwia adsorpcję tego pierwiastka z wydajnością prawie 90%, przy stratach żelaza wynoszących 14%. Złoże jonowymienne Purolite® S957 pozwala na usunięcie z roztworu ponad 96% jonów żelaza, jednak jego selektywność jest znacznie mniejsza i wraz z jonami żelaza adsorbuje się ok. 30% zawartych w roztworze jonów wanadu. Zagospodarowanie katalizatora wanadowego zdezaktywowanego w procesie produkcyjnym stanowi jeden z podstawowych problemów współczesnego przemysłu, który wymaga kompleksowego rozwiązania. Katalizator wanadowy wykorzystywany w technologicznym procesie utleniania SO2 do SO3 traci swoje katalityczne właściwości. Do odpadów można zaliczyć odsiewy powstające przy każdorazowym przesiewaniu katalizatora, katalizator wycofany z eksploatacji ze względu na utratę przydatności do dalszego stosowania oraz depozyt katalizatora z instalacji przemysłowych, które zostały zatrzymane z powodu osłabienia aktywności gospodarczej1-4). Dezaktywacja katalizatora i ilość powstającej zużytej masy kontaktowej zależą od skuteczności osuszania powietrza wykorzystywanego do spalania siarki, gatunk[...]

Krystalizacja CaCl2*2H20 z płynu odpadowego po regeneracji amoniaku w przemyśle sodowym DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad krystalizacją dwuwodnego chlorku wapnia przebiegającą w krystalizatorze podciśnieniowym podczas zatężania płynu odpadowego z węzła regeneracji amoniaku w procesie produkcji sody metodą Solvaya. Na podstawie bilansu masy badanego procesu oraz fizykochemicznych właściwości fazy ciekłej i osadu zaproponowano racjonalny sposób wytwarzania produktu o wymaganej czystości chemicznej i pożądanym składzie granulometrycznym kryształów. Chlorek wapnia jest jednym z cenniejszych produktów ubocznych wytwarzanych w procesie produkcji sody metodą Solvaya. Początkowym surowcem jest odpadowa zawiesina z węzła regeneracji amoniaku. Nominalny skład tej zawiesiny przedstawia się następująco. Faza ciekła zawiera 9,5 ч-11,5% wag. CaCl2, 4,5 — 5,5% wag. NaCl i 814-83,5% wag. H2 0; faza stała po 0,6 ч- 0,9% wag. CaC03, Ca(OH)2, 0,1 - 0,3% wag. CaS04 i 0,2 - 0,6% wag. S i02. Obecnie realizowany proces wytwarzania chlorku wapnia1*, oparty na wykorzystaniu płynu podestylacyjnego, sprowadza się do wstępnego oczyszczania surowca, a następnie jego zatężenia do koncentracji CaCl2 wynoszącej ok. 72% mas. i suszenia otrzymanego produktu w celu uzyskania pożądanej postaci - dwuwodnego chlorku wapnia. W procesie produkcyjnym przewidziano następujące operacje technologiczne: - oczyszczanie surowca (zawiesiny podestylacyjnej), - wstępne zatężanie, - oddzielanie soli odpadowych, - końcowe zatężanie, - płatkowanie i suszenie. Oczyszczanie zawiesiny następuje w wyniku sedymentacji części stałych, a następnie neutralizacji fazy ciekłej gazowym dwutlenkiem węgla i wytrącenia jonów siarczanowych za pomocą chlorku baru. Po oddzieleniu CaC03 i CaS04, klarowny roztwór poddaje się procesowi wstępnego zatężania dla uzyskania koncentracji CaCl2 wynoszącej ok. 40% mas. Sól odpadowa stanowiąca 98-proc. chlorek sodu zanieczyszczony związkami wapnia i magnezu to uboczny produkt, wykorzystywany m.in. w procesie elektrolizy. Klar[...]

Badania nad otrzymywaniem węglanu wapniowego z płynu podestylacyjnego i wodnego roztworu wodorowęglanu sodowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem C aC 0 3 z odpadowego płynu podestylacyjnego i roztworu wodorowęglanu sodowego. Zaobserwowano, że ciężar nasypowy i utrząsowy produktu w głównej mierze zależy od temperatury precypitacji węglanu wapniowego. Stwierdzono, że udział pojedynczych kryształów C aC 0 3 w produkcie nie przekracza 10%, a ich średni wymiar wynosi 4 4-16 /tm. Pozostała część kryształów tworzy aglomeraty o formie zwartej, pośredniej lub rozwiniętej. W razie zastosowania roztworu wodorowęglanu sodowego w procesie wytwarzania kredy, eliminuje się operację oczyszczania tego płynu z jonów Fe3 + , których zawartość w roztworze nasyconym w temperaturze otoczenia (298 K) wynosi 0,52 mg/dm3, co stanowi gwarancję otrzymywania produktu odpowiadającego normie. Celem niniejszej pracy było określenie wpływu warunków strącania na jakość uzyskiwanej kredy, w szczególności jej gęstość nasypową i utrząsową. W pracy1* przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem na potrzeby farmacji węglanu wapniowego z odpadowych surowców powstających w czasie wytwarzania sody metodą Solvaya: płynu podestylacyjnego (DS) i płynu ze zraszania kolektora suszarni sodowych (MCC). Jak wykazały wyniki badań, płyn podestylacyjny - ze względu na ustabilizowaną zawartość jonów Ca2+ i Fe3+ - może być podstawowym reagentem podczas otrzymywania kredy strącanej na potrzeby farmacji. Zawartość jonów Ca2+ w tym płynie wynosi 38 -=- 42 g/dm3, a zawartość jonów Fe3 + 0,11 -н- 0,16 mg/dm3, co gwarantuje uzyskanie opłacalnej wydajności tego procesu, przy czym zawartość jonów Fe3 + w gotowym produkcie jest mniejsza niż określona w normach i równa 0,01% wag. W związku z obecnością jonów SO4- (0,79 g/dm3) płynu tego nie można bezpośrednio stosować do strącania węglanu wapniowego, gdyż jony' siarczanowe przechodzą do produktu w ilości większej niż dopuszcza norma (0,1% wag.). W wypadku produkcji kredy strącanej na potrzeby innych branż przemysłu chemicznego za[...]

Wpływ koncentracji fazy stałej w zawiesinie reakcyjnej na przebieg procesu strącania węglanu wapnia i jego właściwości DOI:

Czytaj za darmo! »

Prowadzenie procesu strącania węglanu wapnia z płynu podestylacyjnego i wodnego roztworu wodorowęglanu sodu w warunkach zwiększonej koncentracji fazy stałej w zawiesinie reakcyjnej korzystnie wpływa na wielkość średniego wymiaru liniowego pojedynczych kryształów i geometryczną formę zlepieńców CaCOs . Otrzymany produkt o dużym ciężarze utrząsowym, po należytym przemyciu wodą (metodą przeciwprądowej repulpacji), może być przeznaczony na potrzeby farmacji. W poprzednich pracach1 " 4) omówiono wpływ temperatury, warunków hydrodynamicznych, stężeń jonów wapnia i jonów węglanowych oraz obecności innych substancji na przebieg strącania i właściwości fizykochemiczne węglanu wapnia otrzymywanego z odpadowych płynów z przemysłu sodowego. W niniejszej publikacji zamieszczono wyniki badań nad wpływem koncentracji fazy stałej w zawiesinie reakcyjnej i sposobu oczyszczania produktu strącania na wydajność wspomnianego procesu, a także na czystość, wielkość ziaren oraz ciężar nasypowy i utrząsowy węglanu wapnia. Czynniki te decydują o przydatności strącanej kredy w różnych branżach przemysłu. Proces strącania węglanu wapnia przebiega przy znacznym przesyceniu roztworu, przekraczającym kilkaset razy wartości stężeń jonów reagujących w stanie równowagi chemicznej. W konsekwencji otrzymuje się drobnokrystaliczny osad, którego skład granulometryczny jest zawarty w przedziale zaledwie kilkunastu mikrometrów. Do najistotniejszych parametrów wpływających na wzrost kryształów można zaliczyć ich powierzchnię właściwą i tzw. gęstość zawiesiny reakcyjnej. Czynniki te zależą od geometrycznej formy, wymiaru i liczby ziaren w jednostce objętości układu. W wyniku badań procesu strącania C aC 0 3 wykazano m.in. niewielki udział sumarycznej objętości kryształów węglanu wapnia w zawiesinie reakcyjnej (nie przekraczającej 7% w końcowej fazie procesu). Prawdopodobieństwo likwidacji przesycenia na obecnych w zawiesinie kryształach węglanu wapnia jest w tym wypa[...]

Przebieg precypitacji węglanu wapniowego w obecności jonów azotanowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Przytoczono wyniki badań nad wpływem jonów azotanowych na przebieg procesu precypitacji węglanu wapniowego w wyniku mieszania płynu podestylacyjnego (DS) i roztworu ze zraszania kolektora suszarni sodowych (MCC). Wykonane pomiary wykazały, że obecność N O “ w środowisku reakcji strącania C aC 0 3 stymuluje mechanizm nukleacji i wzrost kryształów węglanu wapniowego. W efekcie prowadzi to do zwiększenia średniego rozmiaru pojedynczych ziaren oraz gęstości nasypowej i utrząsowej strącanej kredy. Zbadane zjawisko ma bardzo istotne znaczenie praktyczne, umożliwia bowiem stosowanie stężonych mediów reakcyjnych w procesie wytwarzania węglanu wapniowego o parametrach właściwych kredzie farmaceutycznej. Do podstawowych czynników stymulujących przebieg krystalizacji soli należy obecność tzw. substancji trzecich w środowisku reakcji. W literaturze można znaleźć liczne przykłady istotnego wpływu tych substancji zarówno na kinetykę procesu, jak i na jakość otrzymywanych produktów. Dotyczy to natury fizykochemicznej wprowadzanych modyfikatorów, istoty ich oddziaływania (selektywna adsorpcja, kompleksowanie itp.), a także danych ilościowych w postaci stałych kinetycznych zarodkowania i wzrostu kryształów, składu granulometrycznego otrzymywanych produktów oraz wydajności procesu precypitacji ^ 6). Celem niniejszej pracy było określenie wpływu jonów azotanowych, obecnych w środowisku reakcji, na przebieg procesu precypitacji węglanu wapniowego oraz na jego skład granulometryczny i gęstość utrząsową. Wartości tych parametrów, poza odpowiednio dużą czystością chemiczną, stanowią podstawowe kryterium przydatności C aC 0 3 w przemyśle farmaceutycznym7). Część doświadczalna Badania przebiegu procesu precypitacji węglanu wapniowego w obecności jonów azotanowych przeprowadzono w aparaturze, której schemat przedstawiono w pracy8). Nośnikami jonów wapniowych i węglanowych niezbędnych do wytwarzania kredy strącanej były substancje odpadowe z pr[...]

Badania nad otrzymywaniem węglanu wapniowego na potrzeby farmacji DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem C aC 0 3 z odpadowych surowców powstających w procesie wytwarzania sody metodą Solvaya. Stwierdzono, że jakość uzyskiwanego węglanu wapniowego zależy w głównej mierze od czystości użytych roztworów, ich steżenia oraz sposobu dozowania. Dr hab. Mieczysław TRYPUĆ w roku 1963 ukończył Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii ^ Uniwersytetu M. Kopernika w Toruniu. Jest docentem w Zakładzie Technologii Chemicznej Nieorganicznej Instytutu Chemii UMK. Specjalność - technologia chemiczna nieorganiczna. Dr Roman BUCZKOWSKI w roku 1974 ukończył Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu M. Kopernika w Toruniu. Jest adiunktem w Zakładzie Technologii Chemicznej Nieorganicznej Instytutu Chemii UMK. Specjalność - technologia chemiczna nieorganiczna. PRZEMYSŁ CHEMICZNY 67/5(1988) 7 Węglan wapniowy pochodzenia naturalnego jest stosowany głównie jako materiał budowlany oraz jako surowiec w przemyśle chemicznym do wytwarzania dwutlenku węgla, sody, soli wapniowych, wapna palonego itp. Używa się go również w znacznych ilościach w postaci kredy mielonej jako wypełniacza w przemyśle gumowym i papierniczym. Do tego rodzaju zastosowań naturalny węglan wapniowy nie musi mieć ściśle określonych właściwości fizykochemicznych. W wielu jednak branżach przemysłu chemicznego, w których stosuje się ten związek, wymagania co do jego właściwości są bardzo duże (i różne). Dlatego też węglan wapniowy pochodzenia naturalnego zastępuje się produktem syntetycznym, wytwarzanym w wyniku reakcji soli wapniowych z odpowiednimi węglanami. Ze względu na zróżnicowane wymagania odbiorców różne firmy oferują szeroki asortyment odmian syntetycznego węglanu wapniowego różniących się czystością, strukturą krystalograficzną i stopniem uziarnienia. Stopień uziarnienia w głównej mierze decyduje o ciężarach nasypowym i utrząsowym gotowego produktu. Rozróżnia się wiele odmian węglanu wapniowego (od bardzo lekkiego do superciężkiego), [...]

Odzysk składników zużytego katalizatora wanadowego poprzez jego ługowanie roztworami mocznika

Czytaj za darmo! »

Zbadano wpływ wielkości ziaren katalizatora na stopień odzysku wanadu(V) i żelaza(III) ze zużytego katalizatora wanadowego pochodzącego z węzła utleniania SO2 do SO3 za pomocą roztworów mocznika o stężeniu 10 i 40% mas. Spent industrial V catalysts from SO2-to-SO3 oxidn. were leached with aq. urea solns. to recover V and Fe at varying catalyst grain size (0.09 to 0.50 mm), urea concn. (10 a[...]

Strącanie węglanu wapnia w środowisku mocznika

Czytaj za darmo! »

Zaprezentowano wyniki badań dotyczące strącania węglanu wapnia z odpadowego płynu podestylacyjnego (DS) z metody Solvaya oraz nasyconego roztworu wodorowęglanu sodu w środowisku mocznika. Eksperymenty prowadzono w temp. 333 K. Zbadano wpływ czasu dozowania reagentów do roztworów mocznika o stężeniu 1 i 4 mol/dm3 oraz do ługu macierzystego na właściwości fizykochemiczne otrzymanego produkt[...]

Badanie procesu precypitacji węglanu wapnia w obecności pola elektromagnetycznego

Czytaj za darmo! »

Zbadano wpływ obecności pola elektromagnetycznego na proces precypitacji, uziarnienie oraz gęstość nasypową i utrząsową węglanu wapnia. Stwierdzono możliwość prowadzenia procesu strącania CaC03 w znacznie krótszym czasie dozowania reagentów i w wyższej temperaturze, bez ujemnego wpływu na wymienione wielkości. Przemysł farmaceutyczny stawia syntetycznemu węglanowi wapnia specyficzne wymagan[...]

Strącanie węglanu wapnia z płynu podestylacyjnego i ługu pofiltracyjnego z metody Solvay’a w temperaturze 293 K. Cz. 1. Wykorzystanie roztworów stężonych

Czytaj za darmo! »

Zaprezentowano wyniki badań dotyczące otrzymywania węglanu wapnia w temp. 293 K z odpadowego płynu podestylacyjnego i ługu pofiltracyjnego z metody Solvay’a. Reagenty dozowano w stosunku stechiometrycznym, czas dozowania zmieniał się w zakresie 2-30 min, a szybkość mieszania reagentów wynosiła 500 obr/min. Oznaczano gęstość nasypową i utrząsową, chłonność wody, oleju parafinowego i ftalanu dibutylu, rozkład wielkości cząstek oraz formę krystalograficzną otrzymanego CaCO3. CaCO3 was pptd. at 293 K for 2-30 min by addn. of the carbonates- contg. filtrate from the Solvay process to the Cacontg. distn. residue from the same process under stirring (500 rpm). Processing of 400 mL of the distn. residue yielded 25 g of CaCO3. The product showed low packing d. (800-900 g/l) a[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »