Wyniki 11-20 spośród 24 dla zapytania: authorDesc:"Leszek Klimek"

Korozja mikrobiologiczna szkła optycznego

Czytaj za darmo! »

Badano odporność szkła optycznego BaK4 na działanie mikroorganizmów w warunkach modelowych oraz naturalnych warunkach gleby kompostowej. Na podstawie obserwacji w skaningowym mikroskopie elektronowym stwierdzono, że proces korozji testowanego materiału zachodzi szybciej pod wpływem działania naturalnej mikrofl ory glebowej. Obszary pochodzenia organicznego mogą wskazywać na utworzenie na powi[...]

Wpływ morfologii warstwy wierzchniej na zużycie ścierne polimerowych materiałów dentystycznych

Czytaj za darmo! »

Historia kompozytów polimerowych na bazie dimetakrylanów jako materiałów dentystycznych liczy sobie już kilkadziesiąt lat. Od tego czasu nieprzerwanie trwają prace, mające na celu poprawę właściwości mechanicznych nowych materiałów do wypełnień oraz ich odporności na ścieranie, które zaowocowały całą serią publikacji [1÷9]. Można jednak odnieść wrażenie, że zgromadzona do tej pory wiedza w o[...]

Wpływ parametrów obróbki strumieniowo-ściernej powierzchni tytanu na kąt zwilżania i swobodną energię powierzchniową

Czytaj za darmo! »

Tytan jest jedynym metalem nadającym się do wykonania wszystkich typów protez stomatologicznych: implantów i suprastruktur, wkładów koronowych, koronowo-korzeniowych, koron, mostów oraz protez szkieletowych [1]. Ze względu na gęstość 4,5 g/cm³ uzupełnienia te charakteryzują się niską masą, są czterokrotnie lżejsze od konstrukcji złotych i dwukrotnie od niklowo-chromowych [1]. Laboratoryjny proces wytwarzania uzupełnień protetycznych w postaci koron i mostów złożonych przebiega dwuetapowo. W pierwszym etapie wytwarzana jest podbudowa ze stopów metali szlachetnych, nieszlachetnych, tytanu czy tlenku cyrkonu. Następnie na wykonaną strukturę napala się porcelanę. Podczas wypalania porcelana wpływa w nierówności powierzchni, wypełniając je, sprzyjając mechanicznemu zakotwiczeniu warstwy licującej w powierzchni metalu. Za stopień wypełnienia wszelkich zagłębień powierzchni odpowiadają takie czynniki, jak napięcie powierzchniowe, zwilżalność czy lepkość ceramiki. Właściwości tytanu powodują, iż sposób łączenia z ceramiką jest odmienny niż innych metali. Wysoka skłonność do oksydacji uważana jest za główną przyczynę słabego połączenia z materiałem ceramicznym. Stąd próbowano rozmaitych metod mających poprawić siłę wiązania, tj. trawienia za pomocą kwasów, zasad i ich soli, trawienia laserowego, nanoszenia krzemowych warstw pośrednich metodą zol-żel, nanoszenia bondu z wysoką zawartością złota, tzw. "Goldbondera™", użycia niskotopliwych ceramik czy też napalania w warunkach próżniowych lub w atmosferze argonu. Metody te nie do końca okazały się skuteczne. W chwili obecnej podstawową obróbką zapewniająca przyczepność ceramiki do tytanu jest obróbka strumieniowo-ścierna (piaskowanie). Jej zadaniem jest rozwinięcie powierzchni metalu, które stwarza możliwości mechanicznego połączenia materiału podbudowy i ceramiki. Połączenie to odbywa się na zasadzie zaczepiania się nierówności oraz wpływania ciekłej ceramiki (podczas procesu[...]

Wpływ składu warstw Ti(C,N) na korozję stopu protetycznego NiCr

Czytaj za darmo! »

Środowisko jamy ustnej jest bardzo agresywne w stosunku do elementów uzupełnień protetycznych, a szczególnie metali i ich stopów. Ślina jest nieodzowną częścią prawidłowo funkcjonującej jamy ustnej. W jej skład oprócz wody (99%) wchodzą składniki nieorganiczne, w tym jony chlorkowe, fluorkowe, fosforanowe, wodorowęglanowe, sodowe, potasowe, magnezowe, wapniowe oraz składniki organiczne, takie jak białka, enzymy, mocznik, kwas moczowy, węglowodany [1]. W niej również rozpuszczone są gazy m.in. azot, tlen, dwutlenek węgla. Odporność na korozję stopów metali, z których wykonane są elementy uzupełnień protetycznych zależy od szeregu czynników, między innymi od składu stopu, jego struktury krystalicznej, struktury jego powierzchni, składu i pH roztworu korozyjnego [2]. Ze względów ekonomicznych stosuje się w protetyce stopy z metali nieszlachetnych. Stopy te wykazują zdecydowanie niższą odporność korozyjną i wywołują silniejszą odpowiedź biologiczną ze strony organizmu [3÷5]. W zależności od składu stopu w wyniku procesu korozji zostają uwolnione do środowiska jamy ustnej produkty korozji, w tym jony metali, które wywołują miejscowe oraz ogólne reakcje toksyczne i alergizujące. Stopień szkodliwego działania stopów metali jest zależny od ich odporności korozyjnej [3÷6]. Nowa propozycja klasyfikacji stopów stosowanych w protetyce stomatologicznej uwzględniająca ich elektrochemiczne i chemiczne właściwości przedstawiona jest przez Manaranche i in. w pracy [7]. W protetyce stomatologicznej stosowany jest bardzo często stop Ni(60)Cr(30). Stopy typu NiCr charakteryzują się stosunkowo niską odpornością korozyjną [4, 8]. Poprawę właściwości korozyjnych tych stopów można uzyskać przez nanoszenie na ich powierzchnie m.in. warstw węglików TiC, azotków TiN lub węglo- azotków Ti(C, N) [8, 9]. Warstwy te zwiększają odporność na zużycie, polepszają wygląd oraz poprawiają biokompatybilność stopu. Warstwy te obniżają też uwalnianie się jonów nik[...]

Mikrostruktura, skład fazowy i mikrotwardość warstw boroniklowanych modyfikowanych wiązką laserową

Czytaj za darmo! »

Właściwości i mikrostruktura warstwy wierzchniej nowoczesnych materiałów inżynierskich mają istotny wpływ na ich zastosowanie i późniejszą eksploatację [1]. Poszukuje się technologii wytwarzania warstwy wierzchniej, która poprawiałaby właściwości obecnie stosowanych materiałów. Jedną z metod obróbki powierzchniowej jest borowanie, w wyniku którego zwiększa się znacznie twardość i odporność na zużycie przez tarcie. W mikrostrukturze warstw borowanych obecne są fazy borków żelaza FeB i Fe2B o kształcie iglastym, których twardość dochodzi do 2000 HV. Warstwy borowane charakteryzują się żaroodpornością do temperatury 800°C i odpornością korozyjną w wielu roztworach kwaśnych i alkalicznych. Niekorzystną cechą warstw borowanych jest ich kruchość, która może przejawiać się odpryskiwaniem i łuszczeniem [2, 3]. Zjawisku temu można zapobiegać przez wytwarzanie jednofazowych warstw borku Fe2B [3] oraz przez wytwarzanie warstw złożonych na drodze łączenia znanych zabiegów obróbki powierzchniowej, np. borowania i nawęglania (boronawęglanie) [4], borowania i niklowania (boroniklowanie) [5], a także przez laserową obróbkę cieplną [4, 6, 7]. Warstwy kompleksowe wieloskładnikowe można wytwarzać metodą dyfuzyjną [4], a także przez połączenie z obróbką galwaniczną [5]. Wyniki badań warstw wieloskładnikowych przedstawiono w pracach [4, 5, 8, 9], w tym zawierających bor i nikiel [5, 8]. W pracy [8] do wytwarzania warstw wierzchnich zastosowano metodę chemicznego bezprądowego osadzania niklu i borowania plazmowego. Przedstawiono skład fazowy i właściwości wieloskładnikowych warstw borowanych wytworzonych na stali średniowęglowej 1045. Wykazano zróżnicowany skład fazowy warstwy: FeB, Fe2B, Ni4B3, wzrost powierzchniowej mikrotwardości od 2000 do 2500 HV0,05 oraz większą ich odporność na zużycie podczas tarcia niż warstw borowanych [8]. W pracach [9, 10] badano wpływ struktury oraz właściwości warstw borowanych wytworzonych na niklu metodą proszkową[...]

PROBLEMY BIOKOROZJI W LINIACH PRZESYŁOWYCH GAZU ZIEMNEGO


  Prezentowany artykuł omawia występowanie korozji mikrobiologicznej w liniach przesyłowych gazu ziemnego. Specyficzne warunki panujące w tych urządzeniach umożliwiają wzrost i rozwój licznych grup mikroorganizmów. Wśród nich bakterie redukujące siarczany (SRB)- wskazywane są jako istotna przyczyna biodeterioracji przebiegającej w warunkach beztlenowych. Korozja rurociągów oraz instalacji wykonanych ze stali jest głównym źródłem strat materiałowych w przemyśle. Może ona stwarzać również zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzkiego. Korozja należy do zjawisk, których nie można całkowicie wyeliminować, ale można znacznie ograniczyć. Znajomość mechanizmów korozji pozwala na prawidłowe zaprojektowanie instalacji z uwzględnieniem zagrożeń korozyjnych i metod ochrony. Słowa kluczowe: korozja mikrobiologiczna, gazociągi, metale, ochrona przed korozją Biocorrosion problems in the natural gas pipelines Abstract The article discusses the presence of microbiological corrosion in natural gas transmission lines. Specific conditions in these devices allow the growth and development of numerous groups of microorganisms. Among them, sulfatereducing bacteria (SRB) - are indicated as an important cause of biodeterioration running under anaerobic conditions. Corrosion of pipelines and installations made of steel is the main source of material losses in the industry. It may also pose athreat to the environment and human health. Corrosion is a phenomenon that can not be completely eliminated, but can be significantly reduced. Knowledge of the mechanisms of corrosion, allows the correct design of the installation, taking into account the risks of corrosion and protection methods. Keywords: microbiologically corrosion, pipelines, metals, corrosion control 1. Wstęp Zniszczenia wywołane przez korozję, obok bezpośrednich strat materiałowych związanych z tzw. cyklem życia (System Life Cycle) danego urządzenia, prowadzą do generowania kosztów pośrednich. Powstają o[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »