Wyniki 11-14 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"HELENA KUCZYŃSKA"

Studies on use of hop extract as a natural biocide in coatings Badania ekstraktu chmielowego jako naturalnego środka biobójczego do farb DOI:10.12916/przemchem.2014.187


  Com. hop extract was studied for its biocidic activity and added (0.675 or 0.9% by mass) to aq. hydroxycellulose or acrylic polymer-thickened, chalk, micro-talcum and TiO2-pigmented styrene-acrylic copolymer dispersions used as coatings of polyester films. The coatings were studied for an ability for retardation of bacteria and fungi growth. They were resistant only against Staphylococcus aureus and Escherichia coli. Ekstrakt chmielowy wykorzystano jako naturalny środek biostatyczno/biobójczy mogący nadać powłokom farb odporność na działanie mikroorganizmów. Właściwości antybakteryjne określano na podstawie testów hamowania wzrostu szczepów bakterii: Staphylococcus aureus ATCC 6538 z grupy G-dodatnich i Escherichia coli ATCC 8739 z grupy G-ujemnych, a właściwości przeciwgrzybicze wobec szczepów grzybów: Aspergillus niger ATCC 16404 i Cladosporium cladosporoides ATCC 16022. Stwierdzono wysoką aktywność antybakteryjną powłok farb z ekstraktem chmielowym, wzrastającą z ilością dodatku w farbie. Dla badanych stężeń ekstraktu chmielowego nie wykazano zdolności do hamowania wzrostu wybranych szczepów grzybów. Chmiel (Humulus lupulus L. z rodziny Cannabaceae) znany jest ludzkości od kilku tysięcy lat i wciąż budzi zainteresowanie, czego wynikiem są nowe możliwości wykorzystania chmielu i jego ekstraktu. Tradycyjnie jest on stosowany w przemyśle browarniczym i kosmetycznym oraz w wyciągach używanych w leczeniu dolegliwości przewodu pokarmowego1). Najnowsze badania wykazały działanie chmielu jako czynnika antynowotworowego2-4), antybakteryjnego5- 7), naturalnego fitoestrogenu8, 9), leku przeciwko osteoporozie10), antyutleniacza11) oraz środka nasennego i uspokajającego12, 13). Chmiel zawiera ponad 1000 różnych substancji chemicznych12, 14), z których najważniejsze są kwasy chmielowe, olejki eteryczne i flawonoidy. Produktem pozyskiwanym z chmielu jest ekstrakt chmielowy otrzymywany metodą ekstrakcji nadkrytycznej w CO2 i będący [...]

Zjawisko samorozwarstwiania się w technologii powłok organicznych DOI:10.15199/40.2017.9.1


  Ochronno-dekoracyjne systemy powłokowe składają się z co najmniej dwóch warstw: farby gruntującej lub podkładowej i farby nawierzchniowej. Zadaniem warstwy podkładowej jest zabezpieczenie malowanej powierzchni np. przed korozją zapewnienie bardzo dobrej adhezji do podłoża. Warstwa nawierzchniowa spełnia funkcje dekoracyjne i charakteryzuje się dobrą odpornością na działanie czynników atmosferycznych. Konieczne jest więc kilkukrotne malowanie co wymaga odpowiednio długiego czasu ze względu na warunki schnięcia i utwardzania poszczególnych warstw systemu powłokowego i pociąga za sobą duże koszty związane z wykonaniem systemu powłokowego. Niezwykle istotne są również obecnie zagadnienia związane z ochroną środowiska naturalnego, co może być realizowane poprzez zmniejszenie emisji do amosfery lotnych związków organicznych. Koncepcją stanowiącą alternatywę dla nakładania kilku osobnych warstw farb są powłoki samorozwarstwiające się (ang. self-stratifying coatings) [1, 10-16]. Koncepcja systemów lakierowych, które w procesie tworzenia się powłoki ulegają samorozwarstwianiu się powstała w wyniku badań przeprowadzonych przez Funke w 1976 roku [2]. Istotą tej koncepcji jest zastosowanie mieszaniny żywic/polimerów o ograniczonej kompatybilności. Właściwości substancji błonotwórczych, które mają Self-stratifying coating compositions constitute an interesting solution in the field of coating technology. Compared to conventional coatings, they form stronger adhesive bonds between the particular layers, which penetrate into one another at phase boundaries. They constitute effective and economical method for the application of two layers in one operation. The results of research on self-stratifying coatings, which have been carried out over the last 10 years at the Institute for Engineering of Polymer Materials and Dyes, have been discussed. A summary of the test results is provided of non-pigmented compositions containing epoxy resin and acr[...]

Nowa generacja antykorozyjnych gruntów cynkowych o ulepszonych właściwościach ochronnych, użytkowych i ekologicznych DOI:10.15199/40.2019.9.1


  1. Wprowadzenie Do ochrony przed korozją konstrukcji stalowych w typowych trójpowłokowych systemach przeciwkorozyjnych stosuje się bardzo często wysokocynkowe farby do gruntowania. W początkowym etapie ochrony cynk w powłoce działa jako anoda protektorowa (etap ochrony katodowej), a w dalszym etapie eksploatacji tworzą się produkty korozji cynku, które uszczelniają powłokę (etap ochrony barierowej). Na podstawie badań skuteczności ochronnej powłoki wysokocynkowej w wodzie morskiej, wykonanych metodą elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (EIS), stwierdzono, że powłoka chroni podłoże katodowo dopóki potencjał korozyjny cynku, mierzony względem NEK (nasyconej elektrody kalomelowej), jest mniejszy niż -0,86 V (potencjał cynku w wodzie morskiej wynosi -0,1050 V) [1,2]. Powyżej tego potencjału powłoka chroni podłoże barierowo. Do ochrony katodowej za pomocą powłok zawierających cynk niezbędne jest, aby powłoki te przewodziły prąd, a więc konieczny jest wzajemny kontakt cząstek cynku, a tym samym duża jego zawartość w powłoce (ponad 80%) [3-5]. Wzajemny kontakt cząstek cynku zapewnia formułowanie receptur farb o stężeniu objętościowym pigmentów (SOP) co najmniej równym krytycznemu stężeniu objętościowemu pigmentów (KSOP). Wartości KSOP różnią się w zależności od wielkości i rozkładu wielkości cząstek cynku, ale na ogół mieszczą się w zakresie ok. 66-67% [6,7]. Typowe wartości SOP farb wysokocynkowych mieszczą się w granicach 64-74% [7]. Tak duża zawartość cynku w powłokach, równa lub przewyższająca KSOP, powoduje często zmniejszenie kohezji, jak również pogorszenie się giętkości, odporności na uderzenie i na inne czynniki mechaniczne. Czas do przejścia od ochrony katodowej do barierowej zależy od budowy powłoki i środowiska korozyjnego. Po trzech miesiącach badań w roztworach elektrolitów, najczęściej w NaCl, ochrona katodowa jest zazwyczaj minimalna, natomiast w warunkach atmosferycznych znaczny poziom ochrony elektrochemi[...]

Zastosowanie nanocząstek o zaprojektowanej budowie jako modyfikatorów farb proszkowych

Czytaj za darmo! »

Farby proszkowe stanowią jeden z najbardziej dynamicznie rozwijających się kierunków w dziedzinie materiałów powłokowych. Wielkość globalnej produkcji tych farb ocenia się obecnie na ok. 650 tys. ton, a dynamikę wzrostu produkcji na poziomie 5÷6 %. Przyczyną jest wyjątkowo przyjazny dla środowiska sposób ich nanoszenia, który umożliwia nakładanie farby na powierzchnię w postaci proszku nie z[...]

« Poprzednia strona  Strona 2