Wyniki 11-20 spośród 21 dla zapytania: authorDesc:"KATARZYNA LESZCZYŃSKA-SEJDA"

BADANIA MOŻLIWOŚCI ODZYSKU INDU ZE SZLIKRÓW MIEDZIOWYCH Z RAFINACJI OŁOWIU


  Przedstawiono wyniki działań, wykonanych w celu określenia możliwości wykorzystania szlikrów miedziowych z krajowych rafinerii ołowiu do odzysku indu. Przeprowadzone badania laboratoryjne wstępnych etapów odzysku indu z najbogatszych w tej grupie materiałowej szlikrów likwacyjnych, pochodzących z rafinacji ołowiu surowego z pieca szybowego (ISP), i spełniających następujące minimalne parametry jakościowe: granulacja: -0,5 mm, zawartość: In ≥ 1000 ppm, podsumowano w postaci schematu technologicznego, obejmującego etapy: ługowania nadawy w roztworze HCl (S/L = ¼, 65÷70 °C, 3h, pH < 0,5), z filtracją gęstwy poługowniczej przy temperaturze otoczenia; oczyszczania roztworu od zanieczyszczeń, głównie Cu, Sb i As, przy użyciu Na2S (70 °C, 2h, pH 1,0÷1,2), oraz — wytrącania z oczyszczonego roztworu kolektywnego koncentratu hydrolitycznego Sn‐In, poprzez częściową alkalizację z użyciem NaOH (70 °C, 2h, pH ~ 4,5). W podanych warunkach osiągnięto wysoki (ponad 90 %) stopień uzysku indu do koncentratu zawierającego Sn ≥ 50 %, In ≥ 5 %, co oznacza ponad pięćdziesięciokrotne wzbogacenie w ind, przy znaczącym stopniu eliminacji makroskładników: Pb, Cu, Sb, As, Fe i Zn. Schematy koncepcyjne dalszych etapów technologicznych przedstawiono z wykorzystaniem źródeł literaturowych z zakresu technologii wytwarzania indu metalicznego i jego rafinacji. Słowa kluczowe: odmiedziowanie ołowiu, likwacja, szlikry miedziowe, odzysk indu, przerób hydrometalurgiczny Mgr inż. Ksawery Becker, mgr Zbigniew Szołomicki, dr inż. Leszek Gotfryd, dr inż. Katarzyna Leszczyńska‐Sejda, mgr inż. Justyna Piwowońska, mgr inż. Grzegorz Pietek — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. 688 STUDY INTO FEASIBILITY OF INDIUM RECOVERY OUT OF COPPER DROSS FROM LEAD REFINING Paper presents results of activities performed to evaluation of indium recovery feasibility out of copper dross from domestic lead refineries. The results of lab‐scale i[...]

ODZYSK WOLFRAMU I KOBALTU Z ODPADÓW POCHODZĄCYCH Z OBRÓBKI WĘGLIKÓW SPIEKANYCH DOI:10.15199/67.2015.1.2


  W artykule przedstawiono sposób odzysku wolframu i kobaltu z odpadów pochodzących z obróbki węglików spiekanych. Zaproponowana metoda polega na ługowaniu odpadów roztworami H2SO4 lub HCl, z dodatkiem czynnika utleniającego, dla przeprowadzenia do roztworu kobaltu i innych metali, z równoczesnym pozostawieniem całości wolframu w szlamie powstającym po ługowaniu. Prażenie tego szlamu po ługowaniu, w temperaturze 550÷600 °C, z dostępem powietrza, powoduje zniszczenie struktury spieków, wypalenie węgla i wytworzenie tlenków wolframu, surowca do otrzymywania handlowych związków wolframu, np. H2WO4. Z roztworów uzyskanych po ługowaniu wydziela się bezpośrednio, przez zatężanie, uwodnione sole kobaltu, tj.: CoSO4 lub CoCl2. Aby otrzymać związki kobaltu wysokiej czystości, stosuje się metodę wymiany jonowej. Selektywne rozdzielenie kobaltu od pozostałych składników roztworu przez sorpcję z zastosowaniem odpowiednio dobranych żywic i elucję roztworami kwasów (HCl lub H2SO4) umożliwia uzyskanie czystych, roztworów o zawartości kobaltu wynoszącej kilkanaście gramów w litrze i krystalizację soli o wysokiej czystości. Słowa kluczowe: wolfram, kobalt, wymiana jonowa Dr inż. Dorota Kopyto, dr inż. Katarzyna Leszczyńska-Sejda, dr inż. Grzegorz Benke, dr inż. Andrzej Chmielarz, prof. IMN, mgr inż. Wit Baranek, mgr inż. Michał Hanke, mgr inż. Marek Dubrawski — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. e-mail: dorotak@imn.gliwice.pl Rudy Metale R60 2015 nr 1 s. 15÷23 16 THE RECOVERY OF TUNGSTEN AND COBALT FROM THE SINTERED CARBIDES TREATMENT WASTES The paper presents a method of tungsten and cobalt recovery from sintered carbides treatment wastes. Initially the wastes are dissolved with a H2SO4 or HCl with addition of oxidising reagent. The cobalt and other metals except for the tungsten are transferred to the solution. The residue is roasted at temperature range from 550 to 600 °C in the presence of air. During the process structure of the sinter is[...]

ROZWÓJ ŚWIATOWYCH TECHNOLOGII ODZYSKU RENU DOI:10.15199/67.2016.10.3


  W artykule przedstawiono przegląd wybranych światowych technologii stosowanych do odzysku renu. Opisano technologię odzysku renu z surowców molibdenowych, czyli proces Kennecott. W procesie tym ren odzyskuje się w postaci renianu(VII) amonu (nadrenianu amonu, APR) z zastosowaniem metody jonowymiennej. Inną technologią opartą na technice wymiany jonowej, jest krajowy sposób wydzielania renu z kwaśnych ścieków powstających w trakcie wytwarzania miedzi, gdzie obecnie produkuje się 8 t renianu(VII) amonu rocznie. Ważną techniką hydrometalurgiczną stosowaną do odzysku renu jest ekstrakcja rozpuszczalnikowa - stosuje się ją zarówno dla surowców miedziowych, jak i uranowych. W większości przypadków ren odzyskuje się w postaci APR, jednak istnieją technologie, w których w kolejnych etapach przetwarza się go na ren metaliczny metodami elektrochemicznymi lub z zastosowaniem metod metalurgii proszków. W artykule przedstawiono również opracowane i stosowane technologie odzysku renu z przepracowanych katalizatorów i odpadów superstopów, a w tym w ostatnim przypadku, ze szczególnym uwzględnieniem technologii krajowej opracowanej w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach. Słowa kluczowe: renian(VII) amonu, wymiana jonowa, ekstrakcja rozpuszczalnikowa, recykling DEVELOPMENT OF WORLD TECHNOLOGIES OF RHENIUM RECOVERY This work presents review of the selected global trends in technologies of rhenium recovery. The Kennecott process dealing with rhenium recovery from molybdenum resources was also described here. Ion-exchange method is used to recover rhenium as ammonium perrhenate (APR). Another example based on ion-exchange technique is domestic rhenium recovery from acidic sewage obtained from copper production. Using this method 8 tons of ammonium perrhenate is produced per annum. Another noteworthy hydrometallurgical technique for rhenium recovery is a solvent extraction, which is used for copper as well as uranium raw materials. Mostly, rhenium is recove[...]

ODZYSK MIEDZI Z ROZTWORÓW TRAWIĄCYCH STOSOWANYCH W PRODUKCJI OBWODÓW DRUKOWANYCH. CZĘŚĆ I: EKSTRAKCJA JONOWYMIENNA JONÓW MIEDZI Z ROZTWORÓW CHLORKOWYCH DOI:10.15199/67.2016.12.1


  W artykule przedstawiono sposób odzysku miedzi z wycofywanych z obiegu technologicznego chlorkowych roztworów, stosowanych w procesie trawienia obwodów drukowanych. Zaproponowana metoda stanowi połączenie 2 technik hydrometalurgicznych: ?? rozpuszczalnikowej ekstrakcji jonowymiennej (SX), w wyniku której, miedź ekstrahowana jest z roztworów chlorkowych i reekstrahowana wodnymi roztworami kwasu siarkowego(VI) - część I, ?? elektrowydzielania miedzi (EW), z zastosowaniem której, z uzyskanych w etapie reekstrakcji wysokomiedziowych roztworów siarczanowych, wydziela się gatunkową miedź - część II. Sprawdzono działanie wielu odczynników ekstrakcyjnych o różnej sile ekstrakcji miedzi, wobec odpadowych roztworów chlorkowych miedzi(II). Wytypowano ekstrahent o najkorzystniejszych parametrach - 25% LIX 984/Exxsol D80. W próbach pilotowych zastosowano system ekstrakcji przeciwprądowej. Do reekstrakcji zastosowano roztwory kwasu siarkowego(VI) z lub bez dodatku siarczanu(VI) miedzi(II). Słowa kluczowe: obwody drukowane, odzysk miedzi, ekstrakcja jonowymienna, elektroliza miedzi COPPER RECOVERY FROM THE PICKLING SOLUTION USED IN PRINTED CIRCUIT BOARDS PRODUCTION. PART I: ION-EXCHANGE EXTRACTION OF COPPER IONS FROM CHLORIDE SOLUTIONS The paper presents a method for copper recovery from taken out PCB etching chloride solutions is presented. The proposed method is a combination of two hydrometallurgical techniques: ?? solvent extraction (SX), whereby copper(II) is extracted from the chloride solution and subsequently stripped with aqueous solution of sulphuric acid(VI) - part I, ?? electrowinning of regular grade copper (EW) from stripping sulphate solutions obtained in SX step - part II. Different extraction reagents with various affinity for copper ions were tested under conditions of copper(II) chloride waste solutions. LIX 984 extractant at a 25% concentration (sol. Exxsol D80) was selected as the best one for this type of process. Counter-current[...]

ODZYSK MIEDZI Z ROZTWORÓW TRAWIĄCYCH STOSOWANYCH W PRODUKCJI OBWODÓW DRUKOWANYCH. CZĘŚĆ II- ELEKTROWYDZIELANIE MIEDZI DOI:10.15199/67.2017.1.1


  W artykule przedstawiono sposób odzysku miedzi z wycofywanych z obiegu technologicznego chlorkowych roztworów, stosowanych w procesie trawienia obwodów drukowanych. Zaproponowana metoda stanowi połączenie 2 technik hydrometalurgicznych: ?? rozpuszczalnikowej ekstrakcji jonowymiennej (SX), w wyniku której, miedź ekstrahowana jest z roztworów chlorkowych i reekstrahowana wodnymi roztworami kwasu siarkowego(VI) - część I, ?? elektrowydzielania miedzi (EW), z zastosowaniem której, z uzyskanych w etapie reekstrakcji wysokomiedziowych roztworów siarczanowych, wydziela się gatunkową miedź - część II. Z otrzymanego w ekstrkcji jonowymiennej elektrolitu siarczanowego miedzi(II), w procesie elektrolizy z zastosowaniem nieroztwarzalnych anod, uzyskano metaliczną miedź. Otrzymana z dużą wydajnością, wynoszącą powyżej 95%, miedź w postaci zwartych katod, spełnia normy dla miedzi gatunku Cu-CATH-1. Co ważne, elektrolit powstający po procesie elektrowydzielania miedzi nie stanowi roztworu odpadowego, gdyż można go zastosować w procesie reekstrakcji. Dodatkowo podjęto również próby bezpośredniego elektrowydzielania miedzi z roztworu chlorkowego. Wyniki wstępnych badań wskazują na możliwość zastosowania tego sposobu do odzysku miedzi. Słowa kluczowe: obwody drukowane, odzysk miedzi, ekstrakcja jonowymienna, elektroliza miedzi COPPER RECOVERY FROM THE PICKLING SOLUTION USED IN PRINTED CIRCUIT BOARDS PRODUCTION. PART II: ELECTROWINNING OF COPPER Method for copper recovery using chloride solutions withdrawn from PCB etching cycle is presented. The proposed method is a combination of two hydrometallurgical techniques: ?? solvent extraction (SX), whereby copper(II) is extracted from the chloride solution and subsequently stripped with aqueous solution of sulphuric acid(VI) - part I, ?? electrowinning of regular grade copper (EW) from stripping sulphate solutions obtained in SX step - part II. Copper(II) sulfate electrolyte obtained by ion exchange extraction[...]

NOWY SPOSÓB I URZĄDZENIE DO REGENERACJI KWAŚNYCH ROZTWORÓW CHLORKU MIEDZI STOSOWANYCH PRZY PRODUKCJI OBWODÓW DRUKOWANYCH DOI:10.15199/67.2018.1.5


  WPROWADZENIE Przy wytwarzaniu obwodów drukowanych powszechnie stosuje się metody chemiczne wytrawiania miedzi (Cu) przy użyciu kwaśnego roztworu chlorku miedzi CuCl2. W procesie tym następuje wzbogacanie roztworu w jony Cu(I), co wiąże się z obniżeniem, a następnie utratą zdolności trawiących kąpieli. Dla zapewnienia wymaganej kinetyki trawienia, roztwór ten jest regenerowany poprzez utlenianie Cu(I) do Cu(II). Wykorzystywanymi w praktyce przemysłowej utleniaczami Cu(I) są np.: nadtlenek wodoru (H2O2), chlor gazowy (Cl2), chloran(V) sodu (NaClO3) [1, 2, 3,16,17]. Stosowanie takich rozwiązań jest kosztowne i wiąże się z niedogodnościami związanymi z zagrożeniami BHP i środowiska (np. w skutek emisji Cl2). Znany jest również sposób regeneracji NOWY SPOSÓB I URZĄDZENIE DO REGENERACJI KWAŚNYCH ROZTWORÓW CHLORKU MIEDZI STOSOWANYCH PRZY PRODUKCJI OBWODÓW DRUKOWANYCH Obecnie najczęściej stosowanym roztworem w procesie wytrawiania obwodów drukowanych jest kwaśny roztwór chlorku miedzi(II), charakteryzujący się wysoką efektywnością wytrawiania oraz możliwością prostej regeneracji kąpieli, czyli utrzymania optymalnych, ustalonych właściwości trawiących. Regeneracja polega na utlenieniu Cu(I) do Cu(II) oraz wyprowadzeniu nadmiaru miedzi z roztworu. Stosowanymi w praktyce przemysłowej utleniaczami Cu(I) są: nadtlenek wodoru (H2O2), chlor gazowy (Cl2), chloran(V) sodu (NaClO3). Stosowanie tych utleniaczy jest jednak kosztowne, a także wiąże się z niedogodnościami związanymi z ochroną środowiska, zabezpieczeniem warunków BHP (emisja chloru), czy też z trudnym do utrzymania optymalnym składem roztworu trawiącego. Dotychczasowe próby wykorzystania powietrza lub tlenu do regeneracji kwaśnych roztworów trawiących testowane w skali technicznej nie przyniosły jednak pozytywnych wyników, z uwagi na zbyt małą szybkość reakcji. Wynikiem projektu POIG.01.04.00-02-049/11 realizowanego w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka finansowanego przez PARP, naukow[...]

INNOWACYJNA, EKOLOGICZNA METODA REGENERACJI KWAŚNYCH ROZTWORÓW CHLORKU MIEDZI STOSOWANYCH W PROCESIE TRAWIENIA OBWODÓW DRUKOWANYCH – EFEKT PROJEKTU ZREALIZOWANEGO W RAMACH PROGRAMU INNOWACYJNA GOSPODARKA DOI:10.15199/67.2018.3.3


  WPROWADZENIE - CEL PROJEKTU Celem projektu POIG.01.04.00-02-049/11 "Opracowanie nowej metody regeneracji kwaśnych roztworów chlorku miedziowego stosowanych w procesie trawienia obwodów drukowanych", realizowanego w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka, finansowanego przez PARP, było opracowanie nowatorskiej metody regeneracji kwaśnych chlorkowych roztworów miedzi, stosowanych w technologii produkcji obwodów drukowanych, poprzez utlenianie miedzi(I) przy pomocy powietrza i/lub powietrza wzbogaconego w tlen lub tlenu. Kwaśny roztwór chlorku miedzi(II) CuCl2 jest jednym z podstawowych środków trawiących stosowanych w świecie do chemicznej obróbki powierzchni metalicznych, w tym w technice produkcji obwodów drukowanych. Zalety decydujące o powszechnym zastosowaniu tego roztworu, w porównaniu do DOI 10.15199/67.2018.3.3 DOROTA KOPYTO WIT BARANEK ZBIGNIEW MYCZKOWSKI KATARZYNA LESZCZYŃSKA-SEJDA INNOWACYJNA, EKOLOGICZNA METODA REGENERACJI KWAŚNYCH ROZTWORÓW CHLORKU MIEDZI STOSOWANYCH W PROCESIE TRAWIENIA OBWODÓW DRUKOWANYCH - EFEKT PROJEKTU ZREALIZOWANEGO W RAMACH PROGRAMU INNOWACYJNA GOSPODARKA W artykule przedstawiono innowacyjną, ekologiczną metodę regeneracji kwaśnych roztworów chlorku miedzi stosowanych w procesie trawienia obwodów drukowanych. Technologia ta jest wynikiem projektu POIG.01.04.00-02-049/11 wykonanego w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka i finansowanego przez PARP. Projekt ten był realizowany przy ścisłej współpracy pomiędzy Wnioskodawcą - firmą MATUSEWICZ Budowa Maszyn S.A. (MBM), a Podwykonawcą - Instytutem Metali Nieżelaznych (IMN). Jej efektem jest opracowanie przyjaznej środowisku metody regeneracji kwaśnych roztworów powstałych w procesie trawienia obwodów drukowanych wykorzystującej reaktor o nowej konstrukcji, wyposażony w system kontroli i regulacji procesu utleniania z użyciem tlenu lub powietrza wzbogaconego w tlen. Słowa kluczowe: obwody drukowane, regeneracja roztworów trawiących, proces utle[...]

OKREŚLENIE MOŻLIWOŚCI INTENSYFIKACJI PRODUKCJI MIEDZI KATODOWEJ W HM GŁOGÓW II DOI:10.15199/67.2019.4.1


  WPROWADZENIE Intensyfikacja produkcji miedzi elektrolitycznej wiąże się z podwyższeniem gęstości prądu na elektrodach (skróceniem cyklu katodowego) lub umieszczeniem dodatkowych elektrod w wannach, co można osiągnąć poprzez zmniejszenie rozstawu elektrod. Możliwy jest też wariant mieszany polegający na podwyższeniu gęstości prądu, przy jednoczesnym zmniejszeniu rozstawu elektrod. W niniejszej publikacji przedstawiono wyniki badań dążące do określenia sposobu intensyfikacji produkcji miedzi elektrolitycznej w warunkach laboratoryjnych. Przestawiono wyniki badań prowadzonych z zastosowaniem podwyższonej gęstości prądu i przy zmniejszonym rozstawie elektrod. Znaczące zwiększenie produkcji katod miedzianych najwyższej jakości, przy zachowaniu obecnej, istniejącej liczby wanien elektrolitycznych, jest możliwe również poprzez zastosowanie nowoczesnej, bezpodkładkowej technologii elektrorafinacji miedzi, znanej w świecie pod nazwą ISA-Process (ISA/KIDD). Według licznych danych pochodzących zarówno z literatury jak i bezpośrednio z przemysłu [3,4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12], w zakładach pracujących w oparciu o tę technologię, stosuje się katodową gęstość prądu w zakresie od 280 do nawet 350 A/m2, a jej średnia wartość wynosi 310 A/m2. Opisane badania zostały wykonane w warunkach laboratoryjnych przy podwyższonej gęstości prądu i zmniejszonym rozstawie elektrod. Dla porównania były również prowadzone elektrolizy przy obecnie stosowanym rozstawie elektrod - stosowanym przez krajowego producenta katod miedzianych. Jest oczywiste, że zmiana warunków prądowych procesu elektrorafinacji wymaga określenia pozostałych parametrów i warunków prowadzenia tego procesu. Dlatego w artykule zostały ustalone również optymalne dawki stosowanych inhibitorów, a także natężenie przepływu elektrolitu przez wanny elektrolityczne, umożliwiające produkcję katod miedzianych (odpowiadające założonym normom). Dodatkowo określono możliwości prowadzenia proc[...]

METODY RECYKLINGU ODPADÓW WOLFRAMOWYCH ZAWIERAJĄCYCH WĘGLIKI SPIEKANE DOI:10.15199/67.2017.9.4


  Wolfram - właściwości i zastosowanie Wolfram jest szarobiałym, połyskującym metalem zaliczanym do grupy metali trudnotopliwych tak jak molibden czy ren. Ma on najwyższą temperaturę topnienia 3420°C oraz jedną z wyższych gęstości spośród wszystkich metali, która wynosi 19,3 g/cm3 [22]. Średnia zawartość w skorupie ziemskiej wolframu jest niewielka i wynosi 0,0001%. Metal ten występuje w ok. dwudziestu minerałach, jednak dla przemysłu najważniejsze znaczenia mają: szelit - CaWO4 i wolframit (Fe, Mn)WO4, z których to wytwarza się na skalę przemysłową metaliczny wolfram. Proces polega na alkalicznym ciśnieniowym ługowaniu wolframu z tych minerałów, precypitacyjnym i jonowymiennym oczyszczaniu otrzymanych roztworów, które finalnie poddaje się odparowaniu, w wyniku którego wytwarzany jest wolframian( VI) amonu. W następnym etapie podlega on kalcynacji, a tak otrzymany tlenek wolframu(VI) redukuje się wodorem w temperaturze do 1100°C, do postaci proszku metalicznego wolframu. Ze względu na wysoką temperaturę topnienia, wolfram nie jest produkowany w postaci wlewków [15]. Mimo, że wolfram może występować w związkach chemicznych na kilku stopniach utlenienia +2, +3, +4, +5 i +6, tylko dwa ostatnie mają znaczenie praktyczne, ze względu na większą trwałość tego typu związków. Do ważniejszych związków wolframu należą: tlenek wolframu(VI), kwas wolframowy(VI), wolframiany(VI) (np. Na2WO4, CaWO4), heteropoliwolframiany (np. K4 [SiW12O40]) oraz związki kompleksowe typu K2[W(OH)Cl5]. Do głównych handlowych związków wolframu należą: kwas wolframowy( VI) oraz wolframiany(VI) sodu i amonu, często nazywany parawolframianem amonu (APT) [16]. W literaturze istnieje wiele doniesień na temat właściwości, szczególnie krystalograficznych i polimorficznych wolframianów( VI) [4, 5, 16, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 31, 33, 41]. Znalazły one szereg interesujących zastosowań, np. stosuje się je jako katalizatory reakcji desulfuryzacji (NiWO4, CoWO4) [27], cz[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »