Wyniki 11-20 spośród 24 dla zapytania: authorDesc:"Barbara Grzmil"

Badania rekrystalizacji dihydratu siarczanu(VI) wapnia do hemihydratu siarczanu(VI) wapnia


  Określono wpływ temperatury procesu (88-92°C), stosunku masowego fazy ciekłej do fazy stałej w zawiesinie (3-5:1), czasu prowadzenia procesu (1-4 h) oraz zawartości fosforanów i siarczanów w modelowym roztworze kwasu fosforowego (24-28% mas. P2O5 i 4-8% mas. SO4 2-) na rekrystalizację dihydratu siarczanu(VI) wapnia do hemihydratu. Skład fazowy produktów oraz stopień konwersji CaSO4·2H2O do CaSO4·0,5H2O i CaSO4 określano na podstawie rentgenowskiej analizy dyfrakcyjnej. Stwierdzono, że rekrystalizację CaSO4·2H2O do CaSO4·0,5H2O w modelowym roztworze kwasu fosforowego(V) można prowadzić przez 2 h, przy stosunku masowym fazy ciekłej do fazy stałej jak 4:1, w temp. 90°C, w H3PO4 zawierającym 6% mas. SO4 2- i 26% mas. P2O5 lub w H3PO4 zawierającym 4% mas. SO4 2- i 26% mas. P2O5, ale w temp. 92°C. Suspended CaSO4·2H2O was recrystd. to CaSO4·0.5H2O (I) in aq. soln. of H3PO4 (24-28% by mass of P2O5, 4-8% by mass of SO4 2-) at 88-92°C for 1-4 h to det. the optimum conditions. The I content in the solid phase increased up to above 90% (conversion degree near to 100%) with the increasing temp., and P2O5 and SO4 2- contents in the soln. Światowa podaż kwasu fosforowego w 2009 r. wynosiła 39,8 mln t P2O5. Szacuje się, że do 2013 r. wzrośnie ona do 46,9 mln t P2O5 1). W 2009 r. największe zużycie kwasu fosforowego było w socjalistycznych krajach Azji (30%), USA (22%) i w południowo-zachodniej Azji (10%)2). Kwas fosforowy otrzymuje się metodą mokrą lub termiczną. Proces mokry polega na ekstrakcji surowców fosforowych kwasami (kwas solny, azotowy(V), siarkowy(VI)). Ekstrakcyjny kwas fosforowy w 80-85% wykorzystuje się w procesach otrzymywania nawozów, głównie superfosfatu potrójnego i fosforanów amonu1). Ekstrakcyjny kwas fosforowy w procesie rozkładu surowca fosforowego kwasem siarkowym(VI) otrzymuje się tzw. metodą dwuwodzianową (dihydratową, proces DH), półwodzianową (hemihydratową, proces HH) i me[...]

Otrzymywanie modyfikowanych fosforanów glinu jako pigmentów antykorozyjnych


  Opracowano sposób otrzymywania fosforanów( V) glinu modyfikowanych amonem i wapniem. Na podstawie statystycznej oceny zaplanowanych badań i uzyskanych wyników określono parametry procesu, w których można otrzymać tego typu materiały o oczekiwanych właściwościach fizykochemicznych (skład chemiczny i fazowy). Aq. solns. of AlCl3 and NH3 as well as solid CaCO3 were added to an aq. soln. of H3PO4 and stirred at 20-60°C, pH 2-8 for 50 min. The ppt. was filtered of, dried at 70°C for 2 h and analyzed for chem. and phase compns. Exp. design was used for evaluation of the results. The chem. compn. of the product depended only on the Ca2+:Al3+:PO4 3- ratio in the reaction mixt. Korozja atmosferyczna powoduje największe straty ekonomiczne spośród wszystkich znanych rodzajów korozji. Ocenia się, że koszty ochrony materiałów przed korozją atmosferyczną wynoszą ok. 70% nakładów ponoszonych na wszystkie rodzaje zabezpieczeń antykorozyjnych1). Znaczącą grupę substancji wykazujących inhibitujące działanie w powłoce malarskiej, w stosunku do metalu podłoża, stanowią aktywne pigmenty pasywujące, których działanie polega głównie na hamowaniu anodowego procesu rozpuszczania metalu2, 3). Inhibitory korozji wprowadza się do powłok ochronnych w niewielkim stężeniu. Powinny one nie tylko spowalniać proces korozji, ale i być przyjazne dla środowiska4). Do niedawna 70% wytwarzanych na świecie farb gruntowych zawierało w swym składzie dwa podstawowe pigmenty aktywne, tj. Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Kinga Łuczka*, Barbara Grzmil, Krzysztof Kowalczyk Otrzymywanie modyfikowanych fosforanów glinu jako pigmentów antykorozyjnych Preparation of modified aluminium phosphates as anticorrosive pigments Prof. dr hab. inż. Barbara GRZMIL w roku 1972 ukończyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. Od ukończenia studiów pracuje na macierzystej uczelni w obecnym Instytucie Technologii Chemicznej Ni[...]

Study on the decomposition of phosphate rocks by a dihydrate method used in Grupa Azoty Zakłady Chemiczne Police SA Badania rozkładu fosforytów metodą dwuwodzianową stosowaną w Grupie Azoty Zakłady Chemiczne Police SA DOI:10.15199/62.2015.8.25


  Four samples of various phosphorites were treated with H2SO4 in a lab. batch reactor under industrial plant conditions. The content of phosphates in phosphorite and in obtained phosphoric acid were detd. by weighing and in phosphogypsum by a spectrometric method. For each grade of phosphorite, the ratio of mass of the resulting phosphogypsum to the mass of phosphorite, the degree of conversion of phosphorite and phosphate efficiency were 1.36-1.52; 97.6-99.9% and 92.5-95.5%, resp. No significant differences between the chem. anal. results of products from lab. tests and industrial plant were obsd. W laboratoryjnym reaktorze okresowym wyznaczono doświadczalnie, w zależności od gatunku fosforytu, liczbę gipsową (stosunek ilości fosfogipsu powstającego przy produkcji ekstrakcyjnego kwasu fosforowego do ilości użytego surowca fosforowego). Określono również stopień przereagowania fosforytu oraz sprawność fosforanową procesu. Rozkład fosforytów realizowano metodą mokrą dwuwodzianową w warunkach procesowych stosowanych w Grupie Azoty Zakłady Chemiczne Police SA. Badania prowadzono w układzie rzeczywistym wykorzystując surowce pochodzące z Grupy Azoty ZCh Police SA. Stopień rozkładu fosforytów w skali laboratoryjnej wynosił 97,6-99,9%, sprawność fosforanowa procesu 92,5-95,5% w zależności od zastosowanego surowca, a liczba gipsowa 1,36-1,52. W 2013 r. światowa produkcja kwasu fosforowego(V) wynosiła 42,5 mln t P2O5 i wzrosła w ciągu ostatnich 10 lat o prawie 38%1). Globalna zdolność produkcyjna w 2013 r. wynosiła 54,3 mln t P2O5 a zaobserwowany przyrost w ciągu 4 lat wyniósł ok. 13,6%2). Szacuje się, że tendencja wzrostowa będzie się utrzymywała ze względu na coraz większe zapotrzebowanie na kwas fosforowy(V) w różnych gałęziach przemysłu. Z prognoz analityków wynika, że do 2018 r. globalne zdolności produkcyjne kwasu fosforowego(V) wzrosną do 61,5 mln t P2O5 a podaż wyniesie 52,0 mln t P2O5. Natomiast zapotrzebowanie będzie [...]

Studies on complexation of urea in production of urea-superphosphate fertilizer Badania wiązania mocznika w procesie otrzymywania nawozów mocznikowo-superfosfatowych DOI:10.15199/62.2016.1.20


  Urea additive compds. with superphosphate pulp components (Ca(H2PO4)2·H2O and CaSO4·nH2O, where n = 0-2), were prepd. The exps. were carried out (i) by milling urea with a dry superphosphate fertilizer in a lab. mortar grinder or (ii) by urea addn. to the reactor after phosphate rock decompn. with H2SO4 or H3PO4. The phase compn. of products was studied by X-ray powder diffraction method. Ca(H2PO4)2·H2O was more reactive than CaSO4·2H2O and CaSO4·0.5H2O in the urea complexation. The reactivity of anhyd. CaSO4 towards urea was not obsd. in any expt. Badano zdolność mocznika do tworzenia połączeń addycyjnych ze składnikami pulp superfosfatowych, takimi jak CaSO4·nH2O (gdzie n = 0-2) i Ca(H2PO4)2·H2O. Reakcje prowadzono ucierając wysuszony nawóz superfosfatowy z mocznikiem w młynie moździerzowym lub dodając mocznik do reaktora rozkładu fosforytu kwasami (H2SO4 lub H3PO4). Skład fazowy produktów badano metodą dyfrakcji rentgenowskiej. Stwierdzono, że najłatwiej przebiega reakcja mocznika z Ca(H2PO4)2·H2O, a w dalszej kolejności z CaSO4·2H2O i CaSO4·0,5H2O. W żadnym z prowadzonych doświadczeń nie zaobserwowano reaktywności mocznika z bezwodnym CaSO4. Addycyjne połączenia mocznika z solami nieorganicznymi są pożądane z nawozowego punktu widzenia. Pozwalają one ograniczyć wymywanie mocznika z gleby 2,7-4 razy w porównaniu z wolnym mocznikiem1). Addukt mocznika z siarczanem(VI) wapnia jest stosowany jako nawóz azotowo-siarkowo-wapniowy2), jest także jednym ze składników superfosfatu mocznikowego (USP) otrzymywanego np. wg patentu francuskiej firmy Grande Paroisse3), lub od niedawna, także wg krajowego patentu, opracowanego przez INS Puławy4). Nawozy otrzymywane wg tych technologii powstają w wyniku rozkładu fosforytów wyłącznie kwasem siarkowym(VI). Własne badania rentgenowskie produktów rozkładu fosforytu tym kwasem w obecności mocznika wykazały występowanie, obok szeroko opisywa[...]

Preparatyka i badanie nawozów o spowolnionym uwalnianiu składników mineralnych

Czytaj za darmo! »

Metodę suszenia rozpyłowego wykorzystano do preparatyki nawozów o spowolnionym uwalnianiu składników mineralnych. Materiałem wyjściowym był chitozan (polimer biodegradowalny tworzący matrycę) oraz wieloskładnikowe nawozy mineralne. Otrzymane w wyniku suszenia rozpyłowego produkty charakteryzowano przy użyciu SEM, XRD i FTIR. Stwierdzono, że otrzymane produkty charakteryzują się mniejszym stopniem uwalniania składników mineralnych (od 31,0% do 50,1%) w porównaniu z wyjściowym nawozem wieloskładnikowym (92%) w badanym przedziale czasowym. Uzyskane materiały nie spełniają kryteriów stawianych nawozom o spowolnionym lub kontrolowanym uwalnianiu składników mineralnych. Aq. solns. of biodegradable chitosan matrix and multicomponent mineral fertilizers were spray-dried under lab. conditions at 170°C to prep. slow-release fertilizers. The prepd. fertilizers showed lower release ability (31.0-50.1% after 60 min) than the original fertilizers (92%) but did not meet the std. requirements for the slow-release fertilizers. The resulted powders were studied for their structure by x-ray diffraction, IR spectroscopy and SEM. Mimo wzrostu produkcji rolnej oraz nawo􀄪enia przyswajanie sk􀃡adników od􀄪ywczych przez ro􀄞liny pozostaje nadal na niskim poziomie. Szacuje si􀄊, 􀄪e w przypadku azotu wynosi ono zaledwie 30-50%1, 2). Niska efektywno􀄞􀃼 przyswajania azotu stanowi powa􀄪ny problem z punktu widzenia ochrony 􀄞rodowiska2-5), jest równie􀄪 niekorzystna w aspekcie ekonomicznym, gdy􀄪 straty azotu, zu􀄪yta energia oraz wk􀃡ad pracy ludzkiej pogarszaj􀄅 bilans ekonomiczny produkcji agrochemicznej. Jednym ze sposobów ograniczenia negatywnego wp􀃡ywu nawozów na 􀄞rodowisko mo􀄪e by􀃼 rozwój, produkcja i zastosowanie nawozów o spowolnionym i kontrolowanym uwalnianiu sk􀃡adników mineral[...]

Badania wpływu jakości surowców na zawartość zanieczyszczeń w surowym ekstrakcyjnym kwasie fosforowym


  Określono stopień przechodzenia zanieczyszczeń (żelazo, glin, magnez, kadm, nikiel, chrom) z surowców do ekstrakcyjnego kwasu fosforowego w warunkach przemysłowych. Równaniami regresji opisano wpływ ładunku masowego zanieczyszczeń w substratach na ich zawartość w surowym ekstrakcyjnym kwasie fosforowym. Transfer of Fe, Al, Mg, Cd, Ni and Cr from raw materials (phosphates, H2SO4 from TiO2 prodn., secondary deposits) to H3PO4 product and phosphogypsum by-product was studied in industrial dihydrate wet prodn. process. Phosphates from Marocco, Togo, Jordan, Syria and Tunesia were used in the prodn. plant during the study. In all cases, the Al2O3, Fe2O3, MgO, Cd, Cr and Ni contents in the H3PO4 product increased with increasing the global load with the impurities in the raw materials. The relationships were described with polynonial equations. The concns. of impurities in H3PO4 were substantially higher than in the phosphogypsum. Źródłem fosforu w procesach otrzymywania związków fosforu są minerały o strukturze apatytowej i dużej trwałości. Należą do nich apatyty (minerały magmowe) i fosforyty (minerały osadowe)1-3). Surowce te, w zależności od pochodzenia i miejsca wydobycia charakteryzują się zróżnicowaną zawartością składników głównych (P, Ca) oraz innych stanowiących grupę zanieczyszczeń. Fosforyty zawierają oprócz Ca i P także fluor, krzemionkę, węglany, związki bitumiczne i humusowe, oraz wiele zanieczyszczeń kationowych i anionowych2), występujących w ilościach od kilku % mas. do kilku ppm. Apatyty zawierają więcej fosforu, pierwiastków ziem rzadkich, tytanu, strontu, a mniej chlorków, siarczanów oraz kadmu i uranu (ok. 0,8 ppm Cd i ok. 10 ppm U). Fosforyty zawierają 10-100 ppm U i 5-60 ppm Cd2). W tabeli 1 podano przykładowo wymaganą minimalną zawartość fosforanów i dopuszczalną niektórych zanieczyszczeń w wybranych surowcach fosforowych. Tabela 1. Minimalna zawartość fosforanów i dopuszczalna zawartość niektórych zan[...]

Badania wpływu zanieczyszczeń na konwersję dwuwodzianu siarczanu(VI) wapnia do półwodzianu


  Zbadano wpływ zawartości głównych zanieczyszczeń obecnych w ekstrakcyjnym kwasie fosforowym (Fe3+, Al3+, Mg2+, F- i SiF6 2-) na konwersję dwuwodzianu siarczanu(VI) wapnia do półwodzianu oraz na pokrój tworzących się kryształów. Skład fazowy produktów oraz stopień konwersji CaSO4·2H2O do CaSO4·0,5H2O określano na podstawie rentgenowskiej analizy dyfrakcyjnej. Badania prowadzono na układzie modelowym. Stwierdzono, że na konwersję CaSO4·2H2O do CaSO4·0,5H2O w roztworze kwasu fosforowego(V) w istotnym stopniu oddziaływały jedynie równocześnie obecne w roztworze jony fluoru i glinu. Niski stosunek molowy tych jonów w roztworze (<12) stabilizował fazę dwuwodzianu siarczanu(VI) wapnia hamując jego konwersję do CaSO4·0,5H2O. CaSO4·2H2O was converted to CaSO4·0.5H2O in aq. soln. of H3PO4 (P2O5 content 24% by mass) at 90°C for 2 h in presence of Fe3+, Al3+, Mg2+, F- and SiF6 2- ions to det. the conversion degree and habit of the crystals. The process was inhibited only in presence of F- and Al3+ ions at low F/Al ratio. Przewiduje się, że w latach 2014-2015 zużycie nawozów, w przeliczeniu na czyste składniki, będzie wynosiło ok. 188,3 mln t NPK Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Bogumił Kic*, Barbara Grzmil, Piotr Światłowski, Olga Żurek Badania wpływu zanieczyszczeń na konwersję dwuwodzianu siarczanu(VI) wapnia do półwodzianu Effect of impurities on the conversion of calcium sulfate(VI) dihydrate to hemihydrate Prof. dr hab. inż. Barbara GRZMIL w roku 1972 ukończyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. Od ukończenia studiów pracuje na macierzystej uczelni w obecnym Instytucie Technologii Chemicznej Nieorganicznej i Inżynierii Środowiska Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie na stanowisku profesora zwyczajnego. Specjalność - technologia chemiczna nieorganiczna, ochrona środowiska. Instytut Technologii Chemiczn[...]

Study on the conversion of calcium sulfate dihydrate to hemihydrate by a continuous method. Badania konwersji dwuwodzianu siarczanu(VI) wapnia do półwodzianu metodą ciągłą


  CaSO4*2H2O was converted to alfa-CaSO4*0.5H2O at 92°C in the wet-process phosphoric acid pulp (28% by mass) in the presence of phosphogypsum and alfa-CaSO4*0.5H2O nuclei (up to 40%) in periodic (up to 180 min) and continuous processes. Three sources of H3PO4 and phosphogypsum were taken into consideration (phosphorites from Togo, Syria and Egypt). The conversion degree was 85-89% depending on the reaction time and H3PO4 origin. A conversion of phosphogypsum was also obsd. Zbadano wpływ warunków procesowych na rekrystalizację dwuwodzianu siarczanu(VI) wapnia do półwodzianu prowadzonego metodą okresową i ciągłą. Skład fazowy produktów oraz stopień konwersji CaSO4·2H2O do CaSO4·0,5H2O określano stosując rentgenowską analizę dyfrakcyjną. Badania prowadzono na układzie rzeczywistym wykorzystując pulpy ekstrakcyjnego H3PO4 i fosfogipsu. Stwierdzono, że na rekrystalizację CaSO4·2H2O do CaSO4·0,5H2O w istotnym stopniu oddziaływały rodzaj surowca, skład fazy ciekłej, czas procesu, temperatura oraz dodatek zarodków. Światowa produkcja kwasu fosforowego(V) w 2011 r. wyniosła 42 mln t P2O5 i wzrosła w ciągu ostatnich 10 lat o prawie 51%. Szacuje się, że tendencja wzrostowa będzie się utrzymywała ze względu na coraz większe zapotrzebowanie na ten produkt w różnych gałęziach przemysłu. Największym producentem kwasu fosforowego(V) są obecnie Chiny, na które przypada ponad 38% światowej produkcji, oraz USA i Maroko. Najwięksi eksporterzy kwasu fosforowego(V) to Maroko, Tunezja, USA, RPA i Senegal. Na te kraje przypada łącznie ok. 81% światowego eksportu. Głównym importerem są natomiast Indie, gdzie trafia blisko 47% światowego eksportu kwasu fosforowego(V)1). Powszechnie [...]

Preparation and use of modified aluminum phosphates as pigments for corrosion protection of steel Preparatyka i zastosowanie modyfikowanych fosforanów(V) glinu jako pigmentów w ochronie stali przed korozją DOI:10.12916/przemchem.2014.787


  Eight NH4 +, Mo5+, and Ca2+-modified Al phosphates were prepd. by the reaction of (NH4)2HPO4, H3PO4, CaCO3, (NH4)6 Mo7O24·4H2O, aq. NH4OH soln. (concn. 25% by mass) with fresh Al(OH)3 in glass or microwave reactor (pH 4-8, time 25-30 min) and studied for chem. and phase compn. The aq. exts. of the phosphates were used as corrosive medium for studying the C steel corrosion resistance by potentiometry. The AlPO4, CaHPO4 and CaCO3 phasescontg. phosphates showed the highest effectiveness in corrosion protection. Porównano fizykochemiczne właściwości modyfikowanych fosforanów(V) glinu otrzymanych metodą strąceniową w warunkach konwencjonalnych i z wykorzystaniem promieniowania mikrofalowego. Określono skład fazowy i właściwości fizykochemiczne uzyskanych fosforanów oraz efektywność antykorozyjną ich ekstraktów (w wodnym roztworze chlorku sodu) względem stali węglowej. Skuteczność działania otrzymanych fosforanów(V) jako inhibitorów korozji oceniono, stosując metodę polaryzacji potencjodynamicznej.Inhibitory korozji współdziałają ze spoiwami farb, poprawiając ich właściwości barierowe m.in. przez zwiększenie adhezji1). W dostępnych patentach i literaturze naukowej właściwości inhibitujące korozję przypisuje się wielu związkom. Do niedawna ze względu na dobre właściwości antykorozyjne najczęściej stosowanym inhibitorem był chromian(VI) cynku2, 3). Względy środowiskowe spowodowały, że związek ten nie jest już stosowany4-6). Spośród pigmentów fosforanowych najczęściej stosowanym pigmentem antykorozyjnym jest fosforan( V) cynku, jednak wykazuje on gorsze właściwości antykorozyjne niż chromian(VI) cynku7). Nadal poszukuje się nowych nietoksycznych pigmentów antykorozyjnych, które byłyby przyjazne dla środowiska i mogłyby definitywnie zastąpić związki chromu8). Wszystkie handlowe pigmenty inhibitujące korozję należą do kilku grup nieorganicznych soli o ogólnym wzorze Am n+Bn m- lub Am n+Bn-z m-OHz -, w którym n i m są równ[...]

Use of ferrous sulfate monohydrate as a filler in the production of granulated multicomponent fertilizers Zastosowanie monohydratu siarczanu(VI) żelaza(II) jako wypełniacza w produkcji granulowanych nawozów wieloskładnikowych DOI:10.15199/62.2015.6.33


  FeSO4∙H2O from TiO2 prodn. was used as a filler for prepn. of multicomponent mineral fertilizers in a lab. drum granulator (vol. 20 L, granulation temp. 60-70°C). The fertilizers were studied for the content of mineral components, phase compn., crit. relative humidity and mech. properties. The replacement of magnesite with FeSO4∙H2O in the fertilizers resulted in a decrease in the citrates-sol. and H2O-sol. P2O5 content but did not affect the quality of the fertilizers produced. Przedstawiono wyniki badań procesu granulacji wieloskładnikowych nawozów mineralnych z wykorzystaniem monohydratu siarczanu(VI) żelaza(II) jako wypełniacza. Wykazano, że wprowadzanie monohydratu siarczanu(VI) żelaza( II) do badanych formulacji nawozowych obniża zawartość i udział fosforanów(V) rozpuszczalnych w cytrynianie amonu oraz rozpuszczalnych w wodzie w produktach granulacji, ale nie ma istotnego wpływu na zawartość potasu oraz azotu amonowego. Stwierdzono, że zastosowanie monohydratu siarczanu(VI) żelaza(II) skraca czas granulacji oraz w istotny sposób zwiększa wytrzymałość granul nawozowych na ściskanie, choć jednocześnie zwiększa ich skłonność do aglomeracji. Monohydrat siarczanu(VI) żelaza(II) powstaje jako produkt uboczny podczas przemysłowego wytwarzania bieli tytanowej metodą siarczanową. Metoda ta jest stosowana od 1919 r. i polega na strącaniu ditlenku tytanu z roztworu siarczanu(VI) tytanylu1). Surowcem jest ruda ilmenitowa (35-50% mas. TiO2) lub szlaka tytanowa (75-85% mas. TiO2) produkowana metalurgicznie z ilmenitu w procesie Sorela2). Wysuszony i zmielony surowiec tytanonośny rozkłada się w reaktorze periodycznym z udziałem stężonego kwasu siarkowego zgodnie z reakcją FeTiO3 + 2H2SO4 → FeSO4 + TiOSO4 + 2H2O Utworzony w wyniku tej reakcji porowaty spiek (zawierający siarczany(VI) tytanylu, żelaza i innych metali) jest rozpuszczany w wodzie. Surowy roztwór siarczanu(VI) tytanylu (ług tytanowy) poddaje się red[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »