Wyniki 11-17 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"GRZEGORZ BENKE"

NAJNOWSZE TECHNOLOGIE OPRACOWANE W ZAKŁADZIE HYDROMETALURGII INSTYTUTU METALI NIEŻELAZNYCH DOI:10.15199/67.2017.10.10


  WPROWADZENIE Hydrometalurgia jest dziedziną badań stosowanych, wykorzystującą wiedzę z zakresu chemii i fizykochemii wodnych roztworów zawierających metale. Jest to dziedzina stosowana do przetwarzania rud, koncentratów i innych materiałów zawierających metale, w tak zwanych procesach "mokrych". Stanowi ona prężenie rozwijającą się dziedzinę badań, alternatywną dla pirometalurgii. Hydrometalurgia pozwala na przetwarzanie surowców, dla których nie opłaca się stosowanie metod tradycyjnych lub są one kłopotliwe środowiskowo. Początkowo, w zestawieniu z dominującą w przemyśle metali nieżelaznych, pirometalurgią, miała znaczenie marginalne, dość powoli zdobywając nowe obszary zastosowań. Jednak zmniejszające się zasoby naturalnych surowców, przy wysokim zapotrzebowaniu na metale, zmuszają do poszukiwań nowych, często uboższych surowców. Należą do nich zarówno surowce pierwotne, jak i wtórne oraz materiały pochodzące z recyklingu. Sytuacja ta stwarza duże możliwości zastosowania procesów hydrometalurgicznych. Obecnie w Europie i w świecie hydrometalurgia stanowi jedną z najszybciej rozwijających się dziedzin [9, 11]. Do najbardziej spektakularnych rozwiązań opracowanych w ostatnich latach przez zespół Zakładu Hydrometalurgii IMN należą: ?? intensyfikacja procesu elektrorafinacji miedzi, ?? opracowanie nowych sposobów przerobu surowców cynkowych, ?? opracowanie sposobu eliminacji arsenu występującego w obiegach przemysłowych hut, ?? opracowanie kompleksowych technologii dotyczących przerobu zużytych baterii, to jest: Ni-MH, Li-ion oraz cynkowo- -węglowych i alkalicznych, ?? opracowanie i w konsekwencji wdrożenie nowej technologii odzysku renu z odpadów i złomów superstopów. INTENSYFIKACJA PROCESU ELEKTRORAFINACJI MIEDZI W Pracowni Badań Procesów Elektrochemicznych Zakładu Hydrometalurgii IMN od wielu lat prowadzona jest działalność dotycząca opracowania, modyfikacji i doskonalenia technologii elektrowydzielania i elektrorafina[...]

ODZYSK WOLFRAMU I KOBALTU Z ODPADÓW POCHODZĄCYCH Z OBRÓBKI WĘGLIKÓW SPIEKANYCH DOI:10.15199/67.2015.1.2


  W artykule przedstawiono sposób odzysku wolframu i kobaltu z odpadów pochodzących z obróbki węglików spiekanych. Zaproponowana metoda polega na ługowaniu odpadów roztworami H2SO4 lub HCl, z dodatkiem czynnika utleniającego, dla przeprowadzenia do roztworu kobaltu i innych metali, z równoczesnym pozostawieniem całości wolframu w szlamie powstającym po ługowaniu. Prażenie tego szlamu po ługowaniu, w temperaturze 550÷600 °C, z dostępem powietrza, powoduje zniszczenie struktury spieków, wypalenie węgla i wytworzenie tlenków wolframu, surowca do otrzymywania handlowych związków wolframu, np. H2WO4. Z roztworów uzyskanych po ługowaniu wydziela się bezpośrednio, przez zatężanie, uwodnione sole kobaltu, tj.: CoSO4 lub CoCl2. Aby otrzymać związki kobaltu wysokiej czystości, stosuje się metodę wymiany jonowej. Selektywne rozdzielenie kobaltu od pozostałych składników roztworu przez sorpcję z zastosowaniem odpowiednio dobranych żywic i elucję roztworami kwasów (HCl lub H2SO4) umożliwia uzyskanie czystych, roztworów o zawartości kobaltu wynoszącej kilkanaście gramów w litrze i krystalizację soli o wysokiej czystości. Słowa kluczowe: wolfram, kobalt, wymiana jonowa Dr inż. Dorota Kopyto, dr inż. Katarzyna Leszczyńska-Sejda, dr inż. Grzegorz Benke, dr inż. Andrzej Chmielarz, prof. IMN, mgr inż. Wit Baranek, mgr inż. Michał Hanke, mgr inż. Marek Dubrawski — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. e-mail: dorotak@imn.gliwice.pl Rudy Metale R60 2015 nr 1 s. 15÷23 16 THE RECOVERY OF TUNGSTEN AND COBALT FROM THE SINTERED CARBIDES TREATMENT WASTES The paper presents a method of tungsten and cobalt recovery from sintered carbides treatment wastes. Initially the wastes are dissolved with a H2SO4 or HCl with addition of oxidising reagent. The cobalt and other metals except for the tungsten are transferred to the solution. The residue is roasted at temperature range from 550 to 600 °C in the presence of air. During the process structure of the sinter is[...]

ROZWÓJ ŚWIATOWYCH TECHNOLOGII ODZYSKU RENU DOI:10.15199/67.2016.10.3


  W artykule przedstawiono przegląd wybranych światowych technologii stosowanych do odzysku renu. Opisano technologię odzysku renu z surowców molibdenowych, czyli proces Kennecott. W procesie tym ren odzyskuje się w postaci renianu(VII) amonu (nadrenianu amonu, APR) z zastosowaniem metody jonowymiennej. Inną technologią opartą na technice wymiany jonowej, jest krajowy sposób wydzielania renu z kwaśnych ścieków powstających w trakcie wytwarzania miedzi, gdzie obecnie produkuje się 8 t renianu(VII) amonu rocznie. Ważną techniką hydrometalurgiczną stosowaną do odzysku renu jest ekstrakcja rozpuszczalnikowa - stosuje się ją zarówno dla surowców miedziowych, jak i uranowych. W większości przypadków ren odzyskuje się w postaci APR, jednak istnieją technologie, w których w kolejnych etapach przetwarza się go na ren metaliczny metodami elektrochemicznymi lub z zastosowaniem metod metalurgii proszków. W artykule przedstawiono również opracowane i stosowane technologie odzysku renu z przepracowanych katalizatorów i odpadów superstopów, a w tym w ostatnim przypadku, ze szczególnym uwzględnieniem technologii krajowej opracowanej w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach. Słowa kluczowe: renian(VII) amonu, wymiana jonowa, ekstrakcja rozpuszczalnikowa, recykling DEVELOPMENT OF WORLD TECHNOLOGIES OF RHENIUM RECOVERY This work presents review of the selected global trends in technologies of rhenium recovery. The Kennecott process dealing with rhenium recovery from molybdenum resources was also described here. Ion-exchange method is used to recover rhenium as ammonium perrhenate (APR). Another example based on ion-exchange technique is domestic rhenium recovery from acidic sewage obtained from copper production. Using this method 8 tons of ammonium perrhenate is produced per annum. Another noteworthy hydrometallurgical technique for rhenium recovery is a solvent extraction, which is used for copper as well as uranium raw materials. Mostly, rhenium is recove[...]

ODZYSK I PRODUKCJA RENU W METALURGII MIEDZI


  Instytut Metali Nieżelaznych w ścisłej współpracy z firmą KGHM Ecoren S.A. od wielu lat prowadzi prace badawcze i wdroże‐niowe związane z odzyskiem renu. Współpraca ta doprowadziła do opracowania dwóch technologii i zbudowania trzech instalacji przemysłowych. Pierwsza technologia stosowana jest w dwóch wariantach i polega na odzysku renu w postaci nadrenianu amonu, z kwaśnych ścieków powstających w głogowskich Fabrykach Kwasu Siarkowego (FKS). Sumaryczna zdolność produkcyjna obydwóch instalacji wykorzystujących tę technologię wynosi około 8 ton na rok. Druga technologia polega na wytwarzaniu, z otrzymanego nadrenianu amonu, renu metalicznego, w postaci proszku lub peletek. Instalacja wykorzystująca tę technologię ma zdolność produkcyjną około 3,5 tony na rok. Opisane instalacje są własnością firmy KGHM Ecoren S.A. W przeciągu zaledwie pięciu lat, firma KGHM Ecoren S.A. stała się trzecim producentem renu i jego związków na świecie. Słowa kluczowe: nadrenian amonu, ren metaliczny, huty miedzi RECOVERY AND PRODUCTION OF RHENIUM IN COPPER METALLURGY IMN together with KGHM Ecoren S.A. has conducted research studies and implementation works related to rhenium reco‐very for many years already. The cooperation resulted in development of two technologies and construction of three indus‐trial installations. The first technology is used in two variants for recovery of rhenium in a form of ammonium perrhenate from acid waste water generated in sulphuric acid plants (FKS) at Głogów. The total capacity of both installations operating on that technology is about 8 tons per year. The second technology is used for production of metallic rhenium, in a form of powder or pellets, from the generated ammonium perrhenate. The installation using that technology has annual capacity of about 3.5 tons. The described installations are owned by KGHM Ecoren S.A. Within the period of five years only KGHM Ecoren S.A. has become the third producer of rhenium and its c[...]

METODY RECYKLINGU ODPADÓW WOLFRAMOWYCH ZAWIERAJĄCYCH WĘGLIKI SPIEKANE DOI:10.15199/67.2017.9.4


  Wolfram - właściwości i zastosowanie Wolfram jest szarobiałym, połyskującym metalem zaliczanym do grupy metali trudnotopliwych tak jak molibden czy ren. Ma on najwyższą temperaturę topnienia 3420°C oraz jedną z wyższych gęstości spośród wszystkich metali, która wynosi 19,3 g/cm3 [22]. Średnia zawartość w skorupie ziemskiej wolframu jest niewielka i wynosi 0,0001%. Metal ten występuje w ok. dwudziestu minerałach, jednak dla przemysłu najważniejsze znaczenia mają: szelit - CaWO4 i wolframit (Fe, Mn)WO4, z których to wytwarza się na skalę przemysłową metaliczny wolfram. Proces polega na alkalicznym ciśnieniowym ługowaniu wolframu z tych minerałów, precypitacyjnym i jonowymiennym oczyszczaniu otrzymanych roztworów, które finalnie poddaje się odparowaniu, w wyniku którego wytwarzany jest wolframian( VI) amonu. W następnym etapie podlega on kalcynacji, a tak otrzymany tlenek wolframu(VI) redukuje się wodorem w temperaturze do 1100°C, do postaci proszku metalicznego wolframu. Ze względu na wysoką temperaturę topnienia, wolfram nie jest produkowany w postaci wlewków [15]. Mimo, że wolfram może występować w związkach chemicznych na kilku stopniach utlenienia +2, +3, +4, +5 i +6, tylko dwa ostatnie mają znaczenie praktyczne, ze względu na większą trwałość tego typu związków. Do ważniejszych związków wolframu należą: tlenek wolframu(VI), kwas wolframowy(VI), wolframiany(VI) (np. Na2WO4, CaWO4), heteropoliwolframiany (np. K4 [SiW12O40]) oraz związki kompleksowe typu K2[W(OH)Cl5]. Do głównych handlowych związków wolframu należą: kwas wolframowy( VI) oraz wolframiany(VI) sodu i amonu, często nazywany parawolframianem amonu (APT) [16]. W literaturze istnieje wiele doniesień na temat właściwości, szczególnie krystalograficznych i polimorficznych wolframianów( VI) [4, 5, 16, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 31, 33, 41]. Znalazły one szereg interesujących zastosowań, np. stosuje się je jako katalizatory reakcji desulfuryzacji (NiWO4, CoWO4) [27], cz[...]

SFERYCZNE PROSZKI ZE STOPÓW RENU Z KOBALTEM I NIKLEM


  W nowoczesnych dziedzinach techniki duże znaczenie mają metale wysokotopliwe, w tym ren i jego stopy. Obecnie ren najczęściej wykorzystywany jest do produkcji nadstopów na bazie niklu, które charakteryzuje duża wytrzymałość mechaniczna, odporność na korozję i pełzanie w wysokich temperaturach. Ponadto powłoki z renu i jego stopów wykazują znaczną odporność chemiczną. W przypadku wytwarzania powłok technikami natrysku z proszków istotne znacznie ma morfologia proszku. Proszki sferyczne w porównaniu do proszków o nieregularnym kształcie ziaren charakteryzują się większą gęstością względną, lepszą sypkością i większą czystością chemiczną. Sferyczne proszki renu z dodatkiem niklu i kobaltu wytworzono techniką rozpylania plazmowego. Materiałem wyjściowym były stopowe proszki na bazie renu otrzymane na drodze redukcji renianu(VII) kobaltu(II) i renianu(VII) niklu(II). Obydwa reniany(VII) otrzymywano, poprzez sorpcję niklu/kobaltu Dr Adriana Wrona, dr inż. Katarzyna Leszczyńska-Sejda, mgr inż. Marcin Lis, dr inż. Grzegorz Benke, mgr inż. Marian Czepelak, mgr inż. Krystyna Anyszkiewicz, dr Jacek Mazur, mgr Katarzyna Bilewska, dr inż. Andrzej Chmielarz, prof. IMN, dr inż. Mieczysław Woch, prof. IMN, dr Mariusz Staszewski, mgr inż. Małgorzata Osadnik, mgr inż. Łucja Orłowska-Buzek - Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice, mgr inż. Kamil Kozub, mgr inż. Paweł Gambal, mgr inż. Wojciech Satora —-e-mail: adrianaw@imn.gliwice.pl Rudy Metale R58 2013 nr 12 s. 828÷834 829 z kwaśnych roztworów siarczanowych lub azotanowych i kolejno elucję zasorbowanych metali (Ni lub Co) wodnym roztworem kwasu renowego(VII), uzyskiwanym również przy użyciu metody jonowymiennej. Powstałe w wyniku elucji roztwory zawierające ren i nikiel/kobalt kierowano do zatężania. W wyniku zatężania powstały osady renianu(VII) niklu(II) lub kobaltu( II). Po ich wysuszeniu otrzymywano bezwodne reniany(VII) wybranych metali zawierające w przypadku renianu(V[...]

« Poprzednia strona  Strona 2