Wyniki 11-20 spośród 20 dla zapytania: authorDesc:"Grzegorz Zając"

Wpływ dolewek oleju silnikowego na zawartość wybranych pierwiastków śladowych DOI:10.15199/62.2018.5.28


  Ze względu na postęp technologiczny i coraz bardziej zaawansowane konstrukcje silników spalinowych coraz więcej uwagi poświęca się jakości oleju silnikowego. Olej, podobnie jak wszystkie inne płyny eksploatacyjne, jest podatny na zużywanie. Zachodzące w czasie eksploatacji oleju silnikowego procesy degradacji powodują zmiany jego właściwości użytkowych. Zmiany te są spowodowane zarówno procesami chemicznymi, którym ulegają składniki oleju, jak też wpływem zanieczyszczeń, takich jak produkty zużycia, paliwo, sadza i woda, przedostających się do oleju w warunkach eksploatacji. Przyczynia się to do zmian lepkości, zachodzenia korozji oraz formowania laków i szlamów, prowadząc do uszkodzenia mechanizmów silnika. Powstałe zmiany zakłócają swobodny przepływ oleju poprzez zatykanie kanałów olejowych i prowadzą do przyspieszonego zużycia współpracujących elementów. Monitorowanie właściwości użytkowych oleju smarowego w eksploatowanym silniku jest jednym z istotnych nośników informacji o jego stanie technicznym1). O pochodzeniu wykrytych w oleju substancji można wnioskować na podstawie informacji o bazie olejowej, pakiecie dodatków uszlachetniających, komponentach paliwa oddziałującego na olej oraz metalach, z których wykonane zostały elementy robocze silników2). Na skutek zachodzących w oleju zmian, zwanych starzeniem się oleju, zachodzi konieczność regularnej wymiany oleju silnikowego na świeży. Producenci silników ustalają harmonogram wymiany oleju, którego celem jest osiągnięcie optymalnej wydajności silnika i wydłużenie jego żywotności. Jednak zmiany zachodzące w eksploatowanym oleju to nie tylko jego degradacja, ale także "odświeżanie" poprzez "dolewki"3). Laber4) wskazuje na ilość dolewanego oleju jako na jedną z pięciu składowych powiązanych z intensywnością zanieczyszczenia oleju. Pozostałe cztery czynniki, od których ta intensywność zależy to rodzaj i właściwości paliwa, rodzaj oleju, typ układu filtracji i rodzaju filtrów ol[...]

Sprawozdanie z konferencji naukowo-technicznej pt. "Rozwój infrastruktury sanitarnej i energetycznej na terenach wiejskich" Lublin - Urzędów - Borki

Czytaj za darmo! »

W dniach 12-14.09.2012 r. odbyła się konferencja naukowotechniczna pt. "Rozwój infrastruktury sanitarnej i energetycznej na terenach wiejskich", którą rozpoczęto w auli Agro II Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Honorowy patronat nad konferencją sprawowali: prof. dr hab. Marian Wesołowski, JM Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie oraz Krzysztof Hetman, Marszałek Województwa Lubelskiego. Organizatorami konferencji były: Katedra Energetyki i Pojazdów, Katedra Melioracji i Budownictwa Rolniczego oraz Zakład Ekologii Ogólnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie oraz Katedra Inżynierii Sanitarnej i Gospodarki Wodnej Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie, a także gmina Urzędów; gmina Borki; gmina Nałęczów; LGD Zapiecek w Radzyniu Podlaskim; Polskie Towarzystwo Hydrob[...]

Badania parametrów energetyczno-ekologicznych kotła zasilanego peletami ze Ślazowca Pensylwańskiego


  W artykule przedstawiono wyniki badań roboczych parametrów energetyczno-emisyjnych, przeprowadzonych na kotle skonfigurowanym do spalania peletów z biomasy o mocy nominalnej wynoszącej 32 kW. Do badań zastosowano paliwo w postaci peletu ze ślazowca pensylwańskiego, co w praktyce ukazało pewne niedociągnięcia konstrukcyjne kotła.Biomasa jest jednym z najwcześniej znanych ludzkości źródeł energii. Stosowana jest głównie na obszarach wiejskich, gdzie jest dostępnym źródłem energii [7]. Energia z biomasy zajmuje czwarte miejsce na świecie, jako źródło energii, pokrywając około 14% światowego zapotrzebowania na energię [3]. Wykorzystanie biomasy w procesie produkcji energii ma na celu zarówno zapewnienie częściowego zastąpienia paliw kopalnych, ale również spowolnienie niekorzystnych zmian klimatu [4]. Warto pamiętać, iż wykorzystanie biomasy na cele energetyczne daje praktycznie niezauważalną emisję SO2 oraz w bilansie końcowym zerową emisję CO2. O korzyściach ekonomicznych decydują natomiast [5]: oszczędzanie paliw konwencjonalnych, unikanie kosztów wywozu i składowania odpadów organicznych w kompostowni bądź składowisku, zmniejszenie opłat za korzystanie ze środowiska. Zapotrzebowanie na tego typu paliwo wynika głównie z uwagi na wygodę stosowania, a także z możliwości wykorzystania zarówno w grzewczych instalacjach indywidualnych, jak i systemach ciepłowniczych. W porównaniu do tradycyjnego drewna opałowego, pelety mogą zapewnić możliwość automatyzacji i optymalizacji spalania, podobne do oleju opałowego czy gazu ziemnego w połączeniu z wysoką sprawnością spalania i niską ilością pozostałości spalania. Cel i zakres badań Założonym celem badań było określenie roboczych parametrów energetyczno-ekologicznych typowego kotła zaproj[...]

Właściwości chemiczne wybranych produktów odpadowych przetwórstwa rolno-spożywczego w aspekcie ich energetycznego wykorzystania DOI:10.15199/62.2018.5.26


  Paliwa kopalne, takie jak ropa naftowa, węgiel i gaz ziemny mają wciąż największy udział wśród źródeł energii na świecie. Jednak obawy dotyczące wpływu wykorzystania tych paliw na zmiany klimatyczne oraz perspektywa ich wyczerpania powodują konieczność poszukiwania czystszych metod wytwarzania energii. Rozwój sektora odnawialnych źródeł energii wywołuje pozytywne zmiany w otoczeniu rolnictwa oraz w środowisku naturalnym, zmierzając do zrównoważonego gospodarczego rozwoju świata1, 2). Biomasa, która stanowi ogromny potencjał na całym świecie, jest jedną z obiecujących alternatyw dla paliw kopalnych3-5). Wśród wielu jej zalet należy wymienić dostępność, neutralność emisji CO2 oraz małą zawartość siarki i popiołu. Wykorzystanie energii z biomasy sprzyja zmniejszeniu zużycia paliw kopalnych, a przez to zmniejszeniu problemów środowiskowych i energetycznych. Wykorzystanie energetyczne odpadów pochodzenia roślinnego to także sposób na rozwiązanie problemów związanych z ich zagospodarowaniem. Według różnych źródeł szacuje się, że 14% światowego zapotrzebowania na energię dostarcza biomasa, a spalanie biomasy stanowi ponad 90% całkowitej światowej bioenergii. Pojęcie "biomasa" obejmuje wszystkie materiały pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, odpady rolnicze, produkty i pozostałości przemysłu rolno-spożywczego. Głównymi zasobami biomasy są uprawy rolne i ich odpady uboczne, odpady zwierzęce, organizmy wodne (algi, wodorosty), rośliny i pozostałości leśne, odpady z przetwarzania żywności, odpady komunalne i odpady z obróbki drewna6-9). Niestety, biomasa ma także pewne wady, takie jak mała wartość opałowa i mała gęstość, wysoka wilgotność i zawartość substancji lotnych oraz duża wartość stosunku O:C. Joanna Szyszlak-Bargłowicz, Grzegorz Zając, Andrzej Kuranc*, Tomasz Słowik, Agnieszka Dudziak, Monika Stoma, Jacek Wasilewski 780 97/5(2018) Mgr inż. Agnieszka DUDZIAK w roku 2005 ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Produkcji Uniwers[...]

Analiza rynku myjni i procesu czyszczenia cystern w transporcie substancji chemicznych zgodnie z wymaganiami EFTCO DOI:10.15199/62.2018.11.4


  Przedstawiono klasyfikację substancji, które są transportowane specjalnymi kanałami dystrybucji. Różnego rodzaju substancje (ciecze, pasty, materiały sypkie i ciała stałe) wypełniające kontenery, beczki, cysterny oraz wszelkie inne typy zbiorników, podlegających obsłudze, służących do przechowywania lub transportowania, pozostawiają po sobie zanieczyszczenia, które należy regularnie usuwać. Niezwykle istotną kwestią staje się zatem poprawa bezpieczeństwa transportu towarów niebezpiecznych (zwłaszcza substancji chemicznych), a w konsekwencji ograniczenie potencjalnych negatywnych skutków z tym związanych. W pracy zwrócono uwagę na problematykę mycia cystern przewożących substancje chemiczne. Wraz z dynamicznym rozwojem całej gospodarki niebezpieczne substancje chemiczne stały się niezbędne dla funkcjonowania wielu branż: przemysłu, rolnictwa, obrony narodowej, a nawet codziennego życia ludzi1, 2). Są to różnego rodzaju substancje stałe, ciecze lub gazy, takie jak materiały wybuchowe, łatwo palne ciecze, gazy lub ciała stałe, substancje utleniające i nadtlenki organiczne, substancje toksyczne, zakaźne i trujące, materiały radioaktywne, substancje żrące (kwasowe lub zasadowe), wydzielające trujące pary oraz różne inne substancje i preparaty niebezpieczne, np. substancje duszące lub uczulające3). Substancje te są podzielone zgodnie z modelem ONZ na 9 klas w zależności od stwarzanych zagrożeń (F - zapalne, T - trujące, C - żrące). Do przewozu substancji chemicznych i innych materiałów niebezpiecznych wykorzystywane są różne rodzaje pojazdów, najczęściej cysterny (z uwagi na przewóz tych substancji w postaci płynnej). Aby cysterna mogła przewozić materiały niebezpieczne, musi mieć odpowiednie wyposażenie i być technicznie przystosowana do przewozu danego towaru niebezpiecznego. W konsekwencji tego rodzaju środki transportowe są jednostkami o złożonej konstrukcji (np. jednokomorowe, jednokomorowe z falochronami, wiel[...]

Recovery of fatty substances from post-frying waste materials by extraction with hexane Odzysk substancji tłuszczowej przez ekstrakcję heksanem z posmażalniczych produktów odpadowych w aspekcie produkcji substytutu oleju napędowego DOI:10.12916/przemchem.2014.649


  Post-frying waste oil was extd. with hexane at 20-60°C for 15-45 min to recover the fatty substances. The extn. yield was 56-70%. The exts. showed higher acid and peroxide nos. than allowed for food. They can be however used as raw material for prodn. of biofuels. Zbadano przydatność heksanu jako rozpuszczalnika do odzysku substancji tłuszczowej z produktów odpadowych procesu smażenia w punktach małej gastronomii. W badaniach wykorzystano typowy surowiec odpadowy pozyskany z punktu małej gastronomii. Poddano go ekstrakcji heksanem w dziewięciu wariantach, w zakresie temp. 20-60°C przez 15-45 min. W każdej z wyekstrahowanych prób tłuszczu, po odparowaniu rozpuszczalnika, oznaczono liczbę kwasową i liczbę nadtlenkową. Liczby te były kilkakrotnie większe niż te dopuszczone normami dla tłuszczu spożywczego. Wyniki te jednak nie dyskwalifikują odzyskanego tłuszczu jako surowca do produkcji estrów metylowych wyższych kwasów tłuszczowych stanowiących substytut oleju napędowego. Ostatnio nastąpił powrót do produkcji paliw z surowców odnawialnych. Tendencję tę w Unii Europejskiej sankcjonują dyrektywy 2009/28/WE i 2009/30/WE wymuszające wprowadzenie biokomponentów do paliw transportowych. Wytyczono również kierunki rozwoju technologii wytwarzania biopaliw, za jeden z ważniejszych uznano produkcję biodiesla1). Istotną barierą w rozwoju produkcji biodiesla, jak i innych biopaliw, są wysokie koszty surowca. Wydaje się, że zastosowanie do tego celu tłuszczów posmażalniczych stanowi istotny przełom w dotychczasowych badaniach, rozwiązując jednocześnie uciążliwy problem zagospodarowania tego produktu odpadowego2). Tłuszcz posmażalniczy przeznaczony do transestryfikacji wymaga najczęściej odwodnienia, po którym następuje właściwy etap estryfika- Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie Marek Szmigielski*, Wiesław Piekarski, Dariusz Andrejko, Beata Ślaska-grzywna, A[...]

Studies on physicochemical properties of catalyst precursors for the preparation DME from ethanol Badania fizykochemicznych właściwości prekursorów katalizatorów do otrzymywania DME z etanolu DOI:10.15199/62.2015.10.24


  Samples of zeolites (clinoptilolite, ZSM-35, ferrierite) were doped with Cu ions (concn. 1-5%) by the pre-immersion in a Na2 versenate soln. at concn. of 0.1 M, immersion in a CuSO4 soln. and calcinations. The Cu contents in the doped samples were detd. by X-ray fluorescence. The incorporation of Cu in the zeolites structures was confirmed by IR spectroscopy with Fourier transformation and X-ray diffraction. The total surfaces of doped materials were slightly lower than that of raw zeolites as detd. by lowtemp. N2 adsorption. Pakiet klimatyczny1) wprowadzony w UE i podpisany przez kraje członkowskie, w tym Polskę, a także zmniejszanie się zasobów ropy naftowej stwarzają konieczność poszukiwania nowych, najlepiej odnawialnych źródeł energii, które mogłyby zastąpić paliwa stosowane w transporcie1-3). Badano katalizatory przeznaczone do reakcji przemiany etanolu w kierunku DME, przygotowane przy użyciu technik DIM (podwójnej impregnacji) i CIM (klasyczna impregnacja). Bazę katalizatorów stanowią zeolity klinoptylolit, ZSM-35 i ferrieryt. Właściwości fizykochemiczne prekursorów katalizatorów badano za pomocą technik XRD oraz FT-IR/PAS. Eter dimetylowy (DME) CH3OCH3 jest najprostszym przedstawicielem grupy eterów. Jest to bezbarwny, lotny gaz charakteryzujący się łagodnym i eterycznym zapachem. Dobrze rozpuszcza się w wodzie (2,4 g/100 cm3), jak również w alkoholach, toluenie i innych rozpuszczalnikach organicznych. DME jest palny, pali się niebieskim płomieniem i tworzy z powietrzem mieszaninę wybuchową4-10). Jest stosowany jako środek ekstrakcyjny i jako katalizator oraz stabilizator w procesach polimeryzacji. Ponadto jest wykorzystywany w przemyśle spożywczym jako środek chłodzący, dyspergujący, a także jako paliwo rakietowe czy środek ułatwiający zimny rozruch silnika benzynowego. Z uwagi na wysoką lotność stosowany jest także w preparatach leczniczych. Coraz częściej jest też wykorzystywany jako paliwo do celów komunalny[...]

Study on kinetics of bioethanol to dimethyl ether conversion on copper-modified zeolite catalysts Badania kinetyki konwersji bioetanolu do eteru dimetylowego na katalizatorach zeolitowych zawierających miedź DOI:10.15199/62.2015.10.25


  Biomass-derived EtOH was converted to Me2O on optionally Cu-doped clinoptilolite, ZSM-35 zeolite and ferrierite at 660-730 K under 1.2 bar to det. the reaction kinetics and isokinetic temps. The selectivity of Me2O synthesis decreased with increasing SiO2/Al2O3 modulus of the catalyst. Przedstawiono wyniki badań kinetyki procesu ETG ze szczególnym uwzględnieniem transformacji bioetanolu do DME na katalizatorach zeolitowych promowanych miedzią. Wyniki badań wskazują na szczególną rolę miedzi w podwyższeniu selektywności procesu w kierunku DME. Z końcem XX w. eter dimetylowy (DME) zaczął być uznawany za substytut oleju napędowego. Sprzyja temu opracowywanie tańszych i prostszych technologii jego wytwarzania. Za jego stosowaniem jako paliwa do zasilania silników wysokoprężnych przemawiają m.in. niska temperatura samozapłonu i wysoka liczba cetanowa, dzięki czemu poprawiają się właściwości eksploatacyjne silnika pojazdu. Ponadto, w odniesieniu do oleju napędowego obserwuje się mniejszą emisję gazów cieplarnianych oraz innych substancji szkodliwych1-3). Dzięki wykorzystaniu bioetanolu do produkcji DME może być on traktowany jako biopaliwo (BioDME). W pracy zbadano kinetykę transformacji bioetanolu w kierunku DME na katalizatorach zeolitowych dotowanych miedzią. Transformacja bioetanolu do DME jest częścią procesu zwanego ETG (ethanol-to-gasoline), który jest technologiczną mutacją procesu Mobil MTG (methanol-to-gasoline), bazującego na kondensacji metanolu do wyższych węglowodorów. Klasyczne katalizatory procesu MTG są bardzo czułe na obecność wody w substracie. Powstająca w trakcie procesu para wodna dezaktywuje katalizator, a jej górne dopuszczalne stężenie to 100 ppm4, 5). Proces ETG można zapisać równaniem (1), analogicznym jak w przypadku MTG: nC2H5OH → C2nHn+x + xH2O (1) Sprzęganie bioetanolu na powierzchni aktywnej katalizatora przebiega poprzez fragmenty powierzchniowe, które są prekursorami DME. Dalsze procesy [...]

Temperatura wrzenia płynu hamulcowego na bazie eterów alkilowych glikoli alkilenowych na przykładzie pojazdów będących w użytkowaniu DOI:10.15199/62.2018.12.17


  Chemia samochodowa to ważny dział asortymentowy, który zapewnia dostawę płynów eksploatacyjnych i środków smarnych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania pojazdów. Wśród tych związków największe znaczenie mają syntetyczne węglowodory, w tym polialfaolefiny (PAO), estry kwasów karboksylowych (poliestry, kompleksestry), a także polialkilenogloikole (PAG) oraz monoalkilowe etery glikoli etylenowych1, 2). Te preparaty chemiczne, a wśród nich płyn hamulcowy, muszą spełniać wiele wymagań określonych względami bezpieczeństwa ruchu drogowego, jak również względami ochrony środowiska i zdrowia człowieka3-5). Pomimo częstego stosowania w literaturze pojęcia "rodzaje płynów hamulcowych", w rzeczywistości 95% samochodów na świecie korzysta z produktów tworzonych na bazie estrów glikolowych6). Jak podaje Jakóbiec4) płyn hamulcowy jest kompozycją różnych substancji, z których główne rodzaje przedstawiono w tabeli 1. Obecnie dostępnych jest kilka klas płynów hamulcowych spełniających wymagania normy8), będącej odpowiednikiem normy wydanej przez DOT (Department of Transportation of the United States), obowiązującej powszechnie w motoryzacji dla określania klasy płynów hamulcowych. Stąd też klasy płynów oznaczane są jako DOT 3, DOT 4, DOT 5 oraz R-3 (przeznaczony do tarczowych i bębnowych układów hamulcowych w starszych typach samochodów). Im większa jest liczba przy oznaczeniu normy, tym lepsze są właściwości płynu8). Andrzej Kuranca, Grzegorz Zająca, Joanna Szyszlak-Bargłowicza, Tomasz Słowika,*, Jӑn Vrǎbelb, Branislav Šarka nb, Jacek Cabana, Piotr Maka rskia Table 1. Brake fluid components1, 7) Tabela 1. Składniki płynu hamulcowego1, 7) Składnik Zawartość, % Silnie higroskopijne etery alkilowe glikoli alkilenowych, pełniące funkcję rozpuszczalników 70-80 Poliglikole etylenowe/propylenowe lub estry boranowe eterów alkilowych glikoli alkilenowych, pełniące funkcję środków smarnych 20-30 Inhibitory: dodatki antykorozyjne, an[...]

Temperatura wrzenia płynu hamulcowego na bazie eterów alkilowych glikoli alkilenowych na przykładzie pojazdów będących w użytkowaniu DOI:10.15199/62.2018.12.17


  Chemia samochodowa to ważny dział asortymentowy, który zapewnia dostawę płynów eksploatacyjnych i środków smarnych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania pojazdów. Wśród tych związków największe znaczenie mają syntetyczne węglowodory, w tym polialfaolefiny (PAO), estry kwasów karboksylowych (poliestry, kompleksestry), a także polialkilenogloikole (PAG) oraz monoalkilowe etery glikoli etylenowych1, 2). Te preparaty chemiczne, a wśród nich płyn hamulcowy, muszą spełniać wiele wymagań określonych względami bezpieczeństwa ruchu drogowego, jak również względami ochrony środowiska i zdrowia człowieka3-5). Pomimo częstego stosowania w literaturze pojęcia "rodzaje płynów hamulcowych", w rzeczywistości 95% samochodów na świecie korzysta z produktów tworzonych na bazie estrów glikolowych6). Jak podaje Jakóbiec4) płyn hamulcowy jest kompozycją różnych substancji, z których główne rodzaje przedstawiono w tabeli 1. Obecnie dostępnych jest kilka klas płynów hamulcowych spełniających wymagania normy8), będącej odpowiednikiem normy wydanej przez DOT (Department of Transportation of the United States), obowiązującej powszechnie w motoryzacji dla określania klasy płynów hamulcowych. Stąd też klasy płynów oznaczane są jako DOT 3, DOT 4, DOT 5 oraz R-3 (przeznaczony do tarczowych i bębnowych układów hamulcowych w starszych typach samochodów). Im większa jest liczba przy oznaczeniu normy, tym lepsze są właściwości płynu8). Andrzej Kuranca, Grzegorz Zająca, Joanna Szyszlak-Bargłowicza, Tomasz Słowika,*, Jӑn Vrǎbelb, Branislav Šarka nb, Jacek Cabana, Piotr Maka rskia Table 1. Brake fluid components1, 7) Tabela 1. Składniki płynu hamulcowego1, 7) Składnik Zawartość, % Silnie higroskopijne etery alkilowe glikoli alkilenowych, pełniące funkcję rozpuszczalników 70-80 Poliglikole etylenowe/propylenowe lub estry boranowe eterów alkilowych glikoli alkilenowych, pełniące funkcję środków smarnych 20-30 Inhibitory: dodatki antykorozyjne, an[...]

« Poprzednia strona  Strona 2