Wyniki 11-20 spośród 54 dla zapytania: authorDesc:"Józef Hoffmann"

Ocena właściwości kompleksujących chelatów nawozowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań stopnia skompleksowania jonów Cu, Fe, Mn i Zn związkami kompleksującymi z grupy związków aminopolikarboksylowych zastosowanymi w formie kwasów lub ich soli sodowych. Trzy z tej grupy związków: kwas S,S-etylenodiaminodibursztynowy (S,SEDDS), kwas metyloglicynodioctowy (MGDA) i glutaminian N,N-dioctowy (GLDA) traktowane są jako potencjalne zamienniki substancji obecnie stosowanych w przemyśle nawozowym, czyli kwasu etylenodiaminotetraoctowego (EDTA), kwasu dietylenotriaminopentaoctowego (DTPA), kwasu 2-hy dro ksyetlenodiaminotrioctowego (HEEDTA) i kwasu nitrylotrioctowego (NTA). Wyznaczono stopnie skompleksowania mikroelementów nawozowych (Cu, Fe, Mn, Zn) z badanymi związkami chelatującymi w środowisku wodnym i w środowiskach nawozowych (N, NP, NPK) przy różnych wartościach pH i w zależności od stosunku molowego chelatora do mikroelementu. Seven chelating agents were used for complexation of Cu, Fe, Mn and Zn microelement ions in N, N-P and N-P-K fertilizing media at pH 3-7 and varying chelating agent-tomicroelement molar ratio. The complexation degree was detd. by differential pulse voltammetry. It increased with increasing pH of the medium. The highest complexation degrees (mostly 80-100% except for Cu) were obsd. for EDTA, diethylenetriaminopentaacetic acid and 2-hydroxyethylenediaminotetraacetic acid. Jednym z zada􀄔 nowoczesnych nawozów mikroelementowych jest dostarczanie ro􀄞linom pe􀃡nego zestawu mikroelementów wyst􀄊- puj􀄅cych w 􀃡atwoprzyswajalnej i stabilnej formie. Jednak przy niesprzyjaj􀄅cych warunkach 􀄞rodowiska oraz obecno􀄞ci niektórych sk􀃡adników nawozowych cz􀄊􀄞􀃼 mikroelementów mo􀄪e tworzy􀃼 trudnorozpuszczalne osady, nieefektywne w dzia􀃡aniu lub utrudniaj 􀄅ce stosowanie. Aby tego unikn􀄅􀃼 wytwarza si􀄊 ciekИ[...]

Badanie wpływu czynników chemicznych na właściwości wybranych substancji humusowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono badania modyfikacji chemicznej węgla brunatnego w celu zwiększenia dostępności składników humusowych i nawozowych mających korzystny wpływ na rośliny. Składniki te powinny cechować się rozpuszczalnością w wodzie i roztworach glebowych oraz wykazywać wyższą dostępność dla roślin grup funkcyjnych kwasów humusowych węgla brunatnego. Surowy węgiel brunatny poddany został działaniu H2O, KOH, NH4OH, H3PO4, HNO3, EDTA, DTPA oraz TPS. Charakter, rodzaj i stężenie użytego ekstrahenta wpływają na dostępność składników nawozowych i substancji humusowych dla roślin. Najkorzystniejsze wyniki otrzymano przy zastosowaniu czynników o charakterze zasadowym. Lignite was leached with H2O and aq. solns. of KOH, NH3, H3PO4, HNO3, EDTA, diethylenetriaminopentaacetic acid and Na tripolyphosphate at room temp. for 14 days to sep. humic acids and modify the lignite structure. The leaching with KOH was most efficient. The products were considered as components of fertilizers. Ilo􀄞􀃼 i jako􀄞􀃼 materii organicznej w 􀄞rodowisku glebowym decyduje w znacznym stopniu o wi􀄊kszo􀄞ci funkcji, jakie pe􀃡ni gleba w agrosystemach. Przyrodnicza rola substancji organicznej wynika przede wszystkim z budowy strukturalnej zawartych w niej zwi􀄅zków humusowych. Substancje próchnicze (humusowe) stanowi 􀄅 uk􀃡ad zró􀄪nicowanych, ale o podobnej budowie zwi􀄅zków organicznych, do których nale􀄪􀄅 kwasy humusowe (huminowe i fulwowe) oraz ich sole (huminy). Korzystne dzia􀃡anie zwi􀄅zków humusowych na 􀄞rodowisko przyrodnicze wynika z reaktywno􀄞ci licznych grup funkcyjnych. Szczególne znaczenie w kszta􀃡towaniu fizycznych, fizykochemicznych i biochemicznych w􀃡a􀄞ciwo􀄞ci gleby ma obecno􀄞􀃼 grup karboksylowych i hydroksylowych. Grupy te mog􀄅 two[...]

Perspektywy zastosowania częściowego rozkładu surowców fosforowych metodą PAPR w przemysłowych instalacjach nawozowych

Czytaj za darmo! »

Uwzględniając uwarunkowania agroekologiczne na terytorium centralnej Europy oraz profil krajowych instalacji nawozowych alternatywnym rozwiązaniem dla łatwo rozpuszczalnych nawozów fosforowych wytwarzanych tradycyjnymi metodami superfosfatowymi może być zastosowanie fosforytów zmodyfikowanych metodą PAPR (partially acidulated phosphate rocks) do częściowo rozłożonych fosforytów. Dokonano przeglądu dostępnych technologii częściowego rozkładu krystalicznej struktury apatytowej surowców fosforowych oraz przedstawiono wyniki wstępnych badań procesu otrzymywania preparatów nawozowych typu PAPR w skali laboratoryjnej w aparaturze modelowej zbudowanej z jednostkowych elementów modułowych typu Atlas (Syrris Ltd.). Na podstawie zgromadzonych danych oraz analizy wyników testów laboratoryjnych ustalono wytyczne badawczo-rozwojowe dla modyfikowania surowców fosforowych metodą PAPR. Moroccan phosphorite was treated with 64% H2SO4 at 110°C and extd. with aq. soln. of HCl and HNO3, with 2% citric acid and with water to det. the contents of soluble phosphates. The content of phosphates soluble in strong acidic medium was 18.64-20.22% by mass at the full decompn. of the feedstock. The contents of citric acid and water-soluble phosphates were 15.08-17.79% and 13.28-16.54% , resp. under the same conditions. Produkcja nawozów fosforowych konwencjonalnymi metodami wi􀄅􀄪e si􀄊 z wytwarzaniem ekstrakcyjnego kwasu fosforowego, który niekorzystnie oddzia􀃡uje na 􀄞rodowisko poprzez py􀃡y, 􀄞cieki, zwi􀄅zki fluoru i fosfogips. Ponadto ma􀃡a zawarto􀄞􀃼 fosforanów w produktach nawozowych otrzymywanych metod􀄅 superfosfatow􀄅, a tak􀄪e periodyczno 􀄞􀃼 niektórych operacji, powoduj􀄅 w konsekwencji ograniczenie zdolno􀄞ci produkcyjnej instalacji nawozowych. Przy stosowaniu tradycyjnych technologii przetwa[...]

Ocena postępu reakcji rozkładu fosforytu kwasem siarkowym prowadzonej w warunkach metody PAPR


  Dokonano oceny postępu reakcji rozkładu fosforytu kwasem siarkowym w trakcie otrzymywania nawozów typu PAPR (partially acidulated phosphate rocks). Obecnie, w wyniku trendu zwiększania udziału preparatów niekonwencjonalnych w całkowitej produkcji nawozów fosforowych, produkty PAPR należą do najbardziej obiecujących. Składają się na to możliwości obniżenia jednostkowego kosztu produkcji nawozu poprzez zastosowanie mniejszej ilości reagentów oraz ekonomicznych surowców fosforowych o małej reaktywności i zawartości P2O5. Wyniki przeprowadzonych testów sugerują możliwość ograniczenia czasu dojrzewania produktu do 30 min w przypadku produktów PAPR o spełnionym warunku ηPAPR ≤ 0,5. Po tym czasie uzyskano stabilne poziomy zawartości poszczególnych form fosforu, co pozwala na zwiększenie zdolności produkcyjnej linii technologicznej otrzymywania nawozów typu PAPR w stosunku do konwencjonalnych instalacji superfosfatowych. Israelian phosphate rock was treated with H2SO4 (conc. 76% by mass) at 90°C for 60 min to decomp. the rockcontained fluoroapatite to sol. Ca(H2PO4)2·H2O. The H2SO4 amt. was lower than the stechiometric one. The content of the citric acid-sol. P compds. increased up to 11% by mass with decreasing the H2SO4 amt. and did not depend on the reaction time. Mgr inż. Jakub SKUT w roku 2008 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Jest doktorantem w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych na Politechnice Wrocławskiej. Specjalność - biotechnologia przemysłowa. Instytut Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych, Wydział Chemiczny, Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-370 Wrocław, tel.: (71) 320-37-60, fax: (71) 328-04-25, e-mail: jozef.hoffmann@pwr.wroc.pl * Autor do korespondencji: Dr hab. inż. Józef HOFFMANN, prof. PWr - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 784. Dr inż. Krystyna HOFFMANN - notkę [...]

Bilans azotu w procesie oczyszczania wychmielin z gorzkich kwasów przy zastosowaniu NaOH


  Wychmieliny zawierają dużo azotu, co czyni je cennym materiałem paszowym. Niestety ich gorzki smak powoduje, że zwierzęta niechętnie zjadają tego rodzaju pasze. Przedstawiono wyniki badań skuteczności procesu oczyszczania wychmielin z gorzkich kwasów przy zastosowaniu roztworów NaOH. Nie zaobserwowano znacznych strat azotu ogólnego, amonowego i albuminowego w wychmielinach, co świadczy o braku zmian w strukturach substancji zawierających azot, a szczególnie braku rozkładu białek i cennych aminokwasów. Spent hops after extn. with supercrit. CO2 were treated with aq. NaOH to remove bitter org. acids and analyzed for N compds. to det. their loss during the treatment. No significant degrdn. of the N-contg. substances, esp. amino acids, was obsd. Azot wchodzi w skład białek i należy do pierwiastków biogennych, niezbędnych w odżywianiu ludzi i zwierząt, a także w uprawie i rozwoju roślin. W organizmie zwierząt białko spełnia różnorodne funkcje. Wchodzi w skład tkanek, enzymów, umożliwia transport cząsteczek i jonów oraz umożliwia ruch ciała i zapłodnienie. Białka zbudowane są z tysięcy aminokwasów poprzez wiązania polipeptydowe. Ze względu na zdolność syntezy aminokwasów przez organizmy zwierzęce można podzielić je na aminokwasy niebiałkowe, niewchodzące w skład białek oraz aminokwasy białkowe, wśród których można wyróżnić aminokwasy niezbędne (egzogenne) nie wytwarzane w organizmie, aminokwasy syntetyzowane w organizmie z aminokawsów niezbędnych oraz aminokwasy syntetyzowane w organizmie (endogenne). U zwierząt nieprzeżuwających zapotrzebowanie na aminokwasy niezbędne pokrywane jest przez odpowiednio dobrany skład pasz, natomiast u zwierząt przeżuwających duża część zapotrzebowania na aminokwasy niezbęd- Politechnika Wrocławska Krystyna Hoffmann, Marta Huculak-Mączka, Józef Hoffmann* Bilans azotu w procesie oczyszczania wychmielin z gorzkich kwasów przy zastosowaniu NaOH Nitrogen balance in removal of bitter acids from spent[...]

Przemiany związków fosforu zawartych w fosforycie Maroko II w warunkach techniki PAPR z zastosowaniem mieszaniny kwasu siarkowego i fosforowego


  Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych procesu otrzymywania nawozów fosforowych PAPR (partially acidulated phosphate rock) z zastosowaniem mieszaniny kwasu siarkowego i fosforowego (PAPRKS KF) pod kątem przemian związków fosforu zawartych w fosforycie Maroko II. W przypadku wyników efektywności rozkładu na podstawie fosforu (P) rozpuszczalnego w wodzie (ERH2O) stwierdzono zależność liniową dla produktów nawozowych PAPRKS KF o udziale H2SO4 w stopniu normy stechiometrycznej PAPR (ηPAPR) równym 80%. W miarę zmniejszania udziału H2SO4 w ηPAPR, następował wzrost nieliniowości trendu, dzięki czemu osiągano równocześnie wyższe wartości ηPAPR dla serii produktów PAPRKS KF o tej samej wartości ηPAPR. Stwierdzono bardziej efektywną konwersję fosforu pochodzącego z fluoroapatytu do rozpuszczalnego w wodzie Ca(H2PO4)2 w konsekwencji wzrostu udziału procentowego H3PO4 w mieszaninie kwasów H2SO4 + H3PO4 w procesie zarabiania mlewa. Rezultaty efektywności rozkładu na podstawie fosforu rozpuszczalnego w obojętnym cytrynianie amonu (EROCA) charakteryzują się dla wszystkich serii próbek zależnością nieliniową, przy czym (szczególnie dla ηPAPR 0,1-0,5) osiągano wyższe wartości wraz ze wzrostem udziału H3PO4 w ηPAPR. Zaproponowano optymalny bilans materiałowy, wyrażony w postaci wykresu strumieniowego Sankeya dla otrzymywania produktu nawozowego PAPRKS KF o ηPAPR 0,3. Phosphate rock was decompd. with mixts. of H2SO4 and H3PO4 and studied for contens of citric acid, HCOOH, mineral acids, neutral NH4 citrate and water-sol. P. The optimum fertilizer was produced at H2SO4/H3PO4 ratio 20:80 and contained mineral acid-sol. P2O5 at least 38% by mass, and H2O-sol. P2O5 less than 1.5% by mass. Technologia wytwarzania nawozów fosforowych typu PAPR oparta jest na stosowaniu części stechiometrycznej ilości kwasu siarkowego, ortofosforowego lub ich mieszaniny o stężeniu i temperaturze niezbędnej do całkow[...]

Zwiększenie efektywności surowców fosforytowych poprzez dodatek siarki. Cz. IV. Wpływ dodatku siarki na zawartość mikroelementów w roślinach**)


  Nawozy zawierające siarkę na skutek obniżania odczynu gleby mogą powodować zwiększone pobranie przez rośliny niektórych pierwiastków, zwłaszcza metali. Celem pracy było zbadanie, czy dodatki siarki w nawozach fosforytowo- siarkowych mogą powodować zmiany zawartości mikroskładników pokarmowych w roślinach, co może mieć znaczenie w żywieniu zwierząt. Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano brak zmian w zawartości miedzi oraz wzrost zawartości cynku i manganu w tkankach roślin doświadczalnych pod wpływem zastosowanych dodatków siarki. O ile zawartości cynku nigdy nie przekraczały norm dla pasz, to zawartości manganu były w niektórych przypadkach nadmierne z punktu widzenia żywienia zwierząt. Należy jednak podkreślić, że już wyjściowa zawartość Mn w roślinach była zbyt wysoka, a dodatki siarki wpływały na jej dalsze podwyższenie. Mixed phosphate rock-S fertilizers were used in pot cultures of oat, lupin, maize, mustard and rye to study the distribution of Cu, Mn and Zn between plant tissue and soil. Two-year expts. did not show any increase in Cu content in the plant tissue while an increase in Zn and Mn contents were obsd. The Mn content in the plants was even much higher than the allowable in animal feed (1000 mg/kg). Stosowanie nawozów z dodatkiem siarki niesie ze sobą ryzyko zmian zawartości składu chemicznego roślin, głównie z powodu zakwaszenia gleby, modyfikacji jej aktywności mikrobiologicznej oraz występowania interakcji pomiędzy siarką a innymi składnikami pokarmowymi2-5). Procesy te mogą prowadzić do zwiększenia mobilności niektórych pierwiastków, zwłaszcza metali, co wpływa na zwiększenie ich pobierania przez rośliny6-8). Przy niedoborze mikroelementów niezbędnych dla roślin zjawisko to może być korzystne, natomiast przy nadmiarze metali ciężkich w glebie efekt zwiększonej ich mobilności może być negatywny. Takie pierwiastki jak miedź, mangan i cynk są zaliczane zarówno do mikroelementów będących składnikam[...]

Environmental assessment of production technology of PAPR-type phosphate fertilizers by using the LCA methodology. Ekologiczna ocena technologii wytwarzania nawozów fosforowych typu PAPR z zastosowaniem metody LCA


  Processes for prodn. of phosphate fertilizers were evaluated from ecol. point of view by life cycle assessment method. The process based on partially acidulated phosphate rocks showed a lower environmental impact than the conventional single superphosphatic process. Dokonano ekologicznej oceny technologii wytwarzania nawozów fosforowych typu PAPR z zastosowaniem metody LCA (life cycle assessment). Dokonano modelowej analizy porównawczej oddziaływania na środowisko naturalne procesu produkcji PAPR z zastosowaniem H2SO4 oraz konwencjonalnej metody superfosfatowej dla SSP na bazie fosforytu pochodzącego ze złóż marokańskich. Plany systemu wyrobu poszczególnych produktów nawozowych, bazując na etapie LCI (life cycle inventory), oraz fazę LCIA (life cycle impact assessment) wykonano w oprogramowaniu GaBi w wersji 5. Ocena wykazała, że technologia wytwarzania nawozów fosforowych typu PAPR może generować potencjalnie niższe wartości wskaźników wpływu na środowisko niż konwencjonalna metoda superfosfatowa wytwarzania SSP.Polski rynek nawozów fosforowych oparty jest na 4 zakładach produkcyjnych oraz w mniejszym stopniu na importerach nawozów. W ujęciu zbiorczym roczna zdolność produkcyjna krajowych linii technologicznych wynosi ok. 540 Gg P2O5, podczas gdy średnioroczne zużycie w gospodarstwach rolnych kształtowało się w latach 2000-2011 na poziomie ok. 350 Gg P2O5 (tabela 1). Biorąc pod uwagę fakt, że nawozy z importu pokrywają ok. 1/3 polskiego zapotrzebowania, rynek krajowy odznacza się znaczną nadprodukcją, która kierowana jest na eksport3). Krajowa produkcja nawozów fosforowych zdominowana jest [...]

Chelation of micronutrients recovered from horticultural waste mineral wool Chelatacja mikroelementów odzyskanych z ogrodniczej, odpadowej wełny mineralnej DOI:10.12916/przemchem.2014.1033


  Fe2+ and Zn2+ ions were chelated with S,S-ethylenediamine- N,N'-disuccinic acid, ethylenediaminetetraacetic acid and L-lysine in aq. medium at pH 5-6 and mole ratio 1:1 to 1:3. The chelation degree was established by differential pulse voltammetry. The chelating agents were recommended for covering microelements from mineral wool waste. Określono stopień chelatacji jonów mikroelementów odzyskanych z ogrodniczej, odpadowej wełny mineralnej. Jako mikroelementy badano żelazo(II) oraz cynk(II). W celu ich skompleksowania jako ligand zastosowano L-lizynę, sól sodową kwasu S,S-etylenodiamino- -N,N'-dibursztynowego oraz powszechnie stosowaną w przemyśle sól sodową kwasu etylenodiaminotetraoctowego. Pomiary prowadzono z wykorzystaniem woltamperometrii pulsowej różnicowej w pH obojętnym w środowisku wodnym. Otrzymane wyniki wskazują na celowość stosowania syntetycznych ligandów do odzyskania mikroelementów z odpadowej wełny mineralnej. Bezglebowe metody produkcji roślinnej zostały wprowadzone w odpowiedzi na wysokie zapotrzebowanie na warzywa oraz rośliny ozdobne. W uprawach szklarniowych stosuje się zarówno podłoża organiczne (torf, trociny, słoma, włókna kokosowe), jak i podłoża inertne (wełna mineralna, keramzyt, perlit, pumeks, gąbka poliuretanowa) oraz ich mieszanki. Podłoże powinno charakteryzować się minimalnym powinowactwem do wody, dobrymi właściwościami powietrzno-wodnymi, odpornością na rozwój patogenów, stabilną zdolnością wymiany jonowej, dobrze rozwiniętą powierzchnią wewnętrzną. Takie cechy ma wełna mineralna, która wzbogacona pożywką z substancjami odżywczymi umożliwia maksymalizację plonów i pozwala na kontrolę warunków wzrostu i badanie czynników wpływających na plonowanie. Wadą stosowania tego typu podłoża jest generowanie dużej ilości słabo biodegradowalnych, nierozpuszczalnych w wodzie odpadów z pozostałościami nawozowymi. Problem ten w znacznym stopniu wpływa na zmianę krajobrazu oraz możliwe zagr[...]

Antyzbrylacze do nawozów saletrzanych. Cz. I. Zjawisko zbrylania DOI:10.15199/62.2019.5.15


  Zmiany klimatyczne, degradacja gleby i rosnąca populacja na świecie mają szkodliwy wpływ na dostępność i wartość odżywczą żywności. Do 2050 r. hodowla i uprawa takich roślin, jak trzcina cukrowa, buraki, rośliny oleiste i zboża będzie musiała wzrosnąć o 53% w celu zaspokojenia popytu1). Głównym czynnikiem plonotwórczym zależnym od człowieka jest nawożenie mineralne. W tabeli 1 zestawiono dane na temat światowego popytu na nawozy w latach 2014-2018. Tendencja jest ciągle wzrostowa2). AA jest substancją chemiczną powstającą w wyniku reakcji zobojętniania kwasu azotowego amoniakiem. Reakcja ta jest silnie egzotermiczna i przebiega z dużą prędkością. Tylko ok. 10% AA pochodzi z innych procesów, np. reakcji konwersji azotanów metali przy użyciu amoniaku i ewentualnie ditlenku węgla. AA jest bezbarwnym, krystalicznym ciałem stałym. Znalazł on zastosowanie głównie w dwóch dziedzinach gospodarki. Jest używany do nawozów mineralnych oraz w przemyśle materiałów wybuchowych. W Polsce dostawcami nawozów saletrzanych są zakłady Grupy Azoty w Kędzierzynie, Tarnowie i Puławach oraz Anwil SA we Włocławku. Grupa Azoty jest liderem produkcji nawozów mineralnych na polskim rynku. Nawozy azotowe można podzielić na nawozy amonowe, saletrzane (azotanowe), saletrzano-amonowe oraz amidowe. Najbardziej popularne są nawozy saletrzano-amonowe, do których można zaliczyć saletrę amonową AN (ammonium nitrate) oraz saletrzak Zgodnie z Rozporządzeniem3) wyróżnia się 5 typów nawozów, w których głównym składnikiem jest AA. Należą do nich AA lub AA z wypełniaczem (zmielony wapniak, siarczan wapnia, zmielony dolomit, siarczan magnezu, kizeryt), siarczanoazotan amonu (AA i siarczan amonu), siarczanoazotan magnezu (AA, siarczan amonu i siarczan magnezu), nawóz azotowy z zawartością magnezu (AA i takie sole związków magnezu, jak dolomit, węglan magnezu i/lub siarczan magnezu) oraz siarczanoazotan amonu zawierający inhibitor nitryfika- Table 1. Global demand for nut[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »