Wyniki 11-20 spośród 148 dla zapytania: authorDesc:"Włodzimierz Łabanowski"

Frezarki do metalu

Czytaj za darmo! »

W cyklu "Maszyny - lista kontrolna" opublikowaliśmy dotychczas artykuł wprowadzający "Przy maszynach nikt nie pomoże" (ATEST 7/2008) oraz różne listy kontrolne. Spis tych artykułów znajduje się na stronie internetowej www.atest.com.pl w zakładce "Maszyny - lista kontrolna" (ramka "Cykle tematyczne"). | Redakcja.1. Grupa maszyn: obrabiarki do metalu. 2. Przeznaczenie i budowa: działy, wydziały i zakłady prowadzące obróbkę metalu na zimno. 3. Przeznaczenie: kształtowanie metalu metodą skrawania za pomocą obracającego się narzędzia (freza). Frezowaniem można obrabiać płaszczyzny, powierzchnie krzywoliniowe, gwinty, koła zębate itp. Frez wykonuje obrotowy ruch skrawania, natomiast przedmiot wykonuje względem freza ruch posuwowy (postępowy lub obrotowy). Zęby freza, wchodząc kolejno w materiał, zdejmują wióry o zmiennej grubości (kształt w przekroju poprzecznym podobny do przecinaka). Rozróżnia się frezowanie walcowe, w którym frez skrawa ostrzami leżącymi na powierzchni walcowej i frezowanie czołowe, w którym frez skrawa zębami położonymi na powierzchni czołowej. W zależności od kierunku ruchu posuwowego względem freza, frezowanie może być przeciwbieżne (kierunki ruchu obrotowego freza i ruchu posuwowego przedmiotu są przeciwbieżne) lub współbieżne, gdy kierunek ruchu posuwowego stołu frezarki jest zgodny z kierunkiem ruchu roboczego freza. Najbardziej rozpowszechnione są frezarki wspornikowe, które mogą mieć wrzeciona poziome lub pionowe. Z kolei, ze względu na sposób sterowania, frezarki dzielimy na sterowane ręcznie, w których ruch freza jest możliwy tylko w jednej osi, oraz frezarki zautomatyzowane, które umożliwiają wykonywanie zaprogramowanych ruchów w wielu osiach. 6 | 2010 www.atest.com.pl II. Rodzaje zagrożeń Zagrożenia zawodowe występujące przy obsłudze frezarek (według normy PN‑EN 13 128:2003) są następujące: Lp. Opis Przykład sytuacji zagrożernia Czynności towarzyszące Strefa związana z niebezpieczeństwem 1 Zagrożenia mecha[...]

Maszyny - lista kontrolna

Czytaj za darmo! »

W cyklu "Maszyny - lista kontrolna" opublikowaliśmy dotychczas artykuł wprowadzający "Przy maszynach nikt nie pomoże" (ATEST 7/2008) oraz różne listy kontrolne. Spis tych artykułów znajduje się na stronie internetowej www.atest.com.pl w zakładce "Maszyny - lista kontrolna" (ramka "Cykle tematyczne"). | Redakcja.I. Dane ogólne 1. Grupa maszyn: maszyny rolnicze. 2. Zastosowanie: zakłady rolne prowadzące produkcję roślinną. 3. Przeznaczenie: wysiewanie nasion (np. zboża) w sposób ciągły. Siewnik, podobnie jak inne maszyny rolnicze, może być maszyną współpracującą (agregowaną) z ciągnikiem, tj. maszyną zawieszaną, półzawieszaną lub przyczepianą, albo też maszyną samobieżną. Szczególnym rodzajem jest siewnik punktowy, zapewniający punktowy wysiew nasion w równych odstępach między nasionami, np. buraka cukrowego. Maszyna zapewniająca jednoczesny wysiew nasion i nawozu jest nazywana siewnikiem kombinowanym zbożowo‑nawozowym, natomiast maszyna zapewniająca wysiew nasion i uprawę gleby za pomocą aktywnych narzędzi roboczych nazywana jest siewnikiem ze zintegrowanymi (nieodłączalnymi) aktywnymi narzędziami uprawowymi. II. RODZAJE ZAGROŻEŃ Zagrożenia zawodowe występujące przy obsłudze siewników (według normy PN‑EN 14 018:2007) są następujące: Lp. Wyszczególnienie Miejsce lub zdarzenie 1 Zagrożenia mechaniczne 1.1 zagrożenie zgnieceniem składanie i rozkładanie części składanych i ruchomych, zamykanie pokrywy skrzyni, kalibracja, niewystarczająca wolna przestrzeń podczas agregowania 1.2 zagrożenie przecięciem składanie i rozkładanie części składanych i ruchomych, zamykanie pokrywy skrzyni 1.3 zagrożenie cięciem lub odcięciem składanie i rozkładanie części składanych i ruchomych, zamykanie pokrywy skrzyni 1.4 zagrożenie wplątaniem zamykanie pokrywy skrzyni, kontakt z elementami napędu lub z wentylatorem 1.5 zagrożenie wciągnięciem lub pochwyceniem kontakt z elementami napędu lub z wentylatorem 1.6 zagrożenie uderzeniem z[...]

DTR-ka czy instrukcja? Jak powinna brzmieć nazwa dokumentacji maszyny?

Czytaj za darmo! »

Producenci stosują różne nazewnictwo dla dokumentów dołą‑ czanych do maszyny. Spotykamy się z "dokumentacją technicz‑ no‑ruchową" (w skrócie "DTR‑ką"), "paszportem technicznym", "instrukcją obsługi", czy też po prostu "instrukcją". Co powinna zawierać sporządzona przez producenta dokumentacja dotyczą‑ ca maszyny i jak powinna się ona nazywać? Na to pytanie Czy‑ telnicy znajdą odpowiedź po lekturze obu części artykułu.10 | 2010 15 Z konstytucyjnego punktu widzenia, zapis ten może budzić poważne wątpli‑ wości. Nakazuje on bowiem stosowanie art. 103 k.p. i wydanego na jego podsta‑ wie rozporządzenia, po okresie ich uchy‑ lenia przez Trybunał Konstytucyjny. Przedłużający się proces prac nad no‑ welą sprawił, że pomiędzy dniem uchy‑ lenia art. 103 k.p. a wejściem w życie art. 1031-1036 k.p. brak było powszech‑ nie obowiązujących przepisów regulu‑ jących omawianą problematykę. Sytu‑ acja prawna pracowników, którzy w tym okresie rozpoczęli podnoszenie swych kwalifikacji, mogła rodzić liczne proble‑ my interpretacyjne. Podejmując się tej dość karkołomnej konstrukcji prawnej, ustawodawca miał na względzie potrzebę zlikwidowania stanu niepewności statusu prawnego wspomnianej grupy pracowników. Po‑ trzeba ta wynika z zasady przyzwoitej legislacji i należytej określoności prze‑ pisów, a przede wszystkim z obowiąz‑ ku respektowania zasady zaufania oby‑ wateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji RP). Pozo‑ stawienie omawianej grupy pracowni‑ ków poza zakresem unormowania po‑ wszechnie obowiązujących przepisów stawiałoby ich w rażąco gorszej sytuacji w po[...]

DTR-ka czy instrukcja? Jak powinna brzmieć nazwa dokumentacji maszyny?

Czytaj za darmo! »

W poprzednim numerze, w pierwszej części artykułu, autor wykazał, że choć pojęcie dokumentacji techniczno‑ruchowej nie obowiązuje od dziesięciu lat, to trzyma się mocno w wielu przepisach i normach. W części drugiej omawia pojęcia i rolę instrukcji, instrukcji obsługi oraz dokumentacji technicznej maszyny. | Redakcja.W przypadku maszyn wyprodukowanych w ubiegłym wieku stosowano powszechnie nazwę dokumentacja techniczno‑ruchowa (DTR). Inne nazewnictwo i wymagania, dotyczące treści dokumentacji towarzyszącej maszynie, zostały określone w przepisach obowiązujących od 1 maja 2004 r., wdrażających do prawodawstwa polskiego wymagania dyrektywy maszynowej. 29 grudnia 2009 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Gospodarki z 21 października 2008 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn (DzU z 2008 r., nr. 199, poz. 1228), wdrażające postanowienia nowej dyrektywy maszynowej 2006/42/WE. Zgodnie z zapisami w § 58 i § 59 tego rozporządzenia, maszyna wprowadzana do obrotu lub oddawana do użytku musi być wyposażona w instrukcję. Instrukcja powinna być sporządzona w co najmniej jednym języku oficjalnym Unii Europejskiej i opatrzona napisem "Instrukcja oryginalna". Jeżeli "Instrukcja oryginalna" nie jest w języku polskim, tłumaczenie na język polski powinno zostać dostarczone przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela, albo przez osobę wprowadzającą maszynę na obszar Polski. Tłumaczenie powinno być opatrzone napisem "Tłumaczenie instrukcji oryginalnej". W uzasadnionych przypadkach instrukcja W poprzednim numerze, w pierwszej części artykułu, autor wykazał, że choć pojęcie dokumentacji techniczno‑ruchowej nie obowiązuje od dziesięciu lat, to trzyma się mocno w wielu przepisach i normach. W części drugiej omawia pojęcia i rolę instrukcji, instrukcji obsługi oraz dokumentacji technicznej maszyny. | Redakcja przepisy i normy DTR‑ka czy instrukcja? (2) Jak powinna brzmieć nazwa dokument[...]

Pilarka do drewna opałowego

Czytaj za darmo! »

I. Dane ogólne 1. Grupa maszyn: obrabiarki do drewna. 2. Zastosowanie: podmioty handlujące drewnem opałowym i podmioty wykorzystujące opał w postaci drewna. 3. Przeznaczenie: cięcie poprzeczne kłód drewnianych na opał. W pilarce do drewna opałowego cięcie odbywa się za pomocą pojedynczej obrotowej tarczy napędzanej silnikiem elektrycznym. Innym źródłem zasilania pilarek może być wał odbioru mocy. W pilarce do opału podawanie i odbieranie materiału obywa się ręcznie. Obrabiany przedmiot dosuwany jest do piły także ręcznie, ale za pomocą obrotowego wózka lub przesuwnego stołu. Występują również tzw. kombinowane pilarki tarczowe do drewna opałowego, które dodatkowo mogą pełnić funkcję pilarki tarczowej stołowej. II. Rodzaje zagrożeń Zagrożenia zawodowe, występujące przy obsłudze pilarek tarczowych do drewna opałowego (według normy PN‑EN 1870-6:2001), są następujące: Lp. Wyszczególnienie Uwagi 1 Zagrożenia mechaniczne 1.1 zagrożenie zgnieceniem + 1.2 zagrożenie obcięciem + 1.3 zagrożenie przecięciem lub nadcięciem + 1.4 zagrożenie wplątaniem + 1.5 zagrożenie wciągnięciem lub pochwyceniem + 1.6 zagrożenie uderzeniem nie dotyczy 1.7 zagrożenie przekłuciem lub przebiciem nie dotyczy 1.8 zagrożenie tarciem lub obtarciem nie dotyczy 1.9 zagrożenie wytryskiem cieczy pod wysokim ciśnieniem + 1.10 wyrzucanie części (obrabiarki i materiałów/przedmiotów obrabianych) + 1.11 utrata stateczności (przez obrabiarkę lub część) + 1.12 poślizgnięcie, potknięcie i upadek przy obrabiarce nie dotyczy 2 Zagrożenia elektryczne 2.1 kontakt (bezpośredni lub pośredni) + 2.2 zjawiska elektrostatyczne nie dotyczy 2.3 promieniowanie termiczne lub inne zjawiska, jak wyrzucanie stopionych cząstek, efekty chemiczne z krótko zwartych przewodów, przeciążenia itp. nie dotyczy 2.4 oddziaływanie zewnętrzne na wyposażenie elektryczne + 3 Zagrożenia termiczne 3.1 spalenie i poparzenie możliwe przy zetknięciu się osób z promieniami lub eksplozjami, także p[...]

Rozdrabniacz nożowy do tworzyw sztucznych

Czytaj za darmo! »

I. Dane ogólne. W cyklu "Maszyny - lista kontrolna" opublikowaliśmy dotychczas artykuł wprowadzający "Przy maszynach nikt nie pomoże" (ATEST 7/2008) oraz różne listy kontrolne, których spis czytelnicy znajdą na stronie internetowej www.atest.com.pl w zakładce "Maszyny - lista kontrolna" (ramka "Cykle tematyczne").1. Grupa maszyn: maszyna do przetwórstwa tworzyw sztucznych i mieszanek gumowych. 2. Zastosowanie: działy, wydziały i zakłady wytwarzające wyroby z tworzyw sztucznych i gumy - jako produkcja podstawowa oraz pomocnicza. 3. Przeznaczenie: rozdrabnianie do postaci granulatu przedmiotów i materiałów z tworzyw sztucznych i gumy. Rozdrabnianie materiału odbywa się wewnątrz tzw. komory cięcia, do momentu aż materiał uzyska wymiary umożliwiające przejście przez odpowiednie sita. Wewnątrz komory cięcia znajduje sie ruchomy wirnik z nożami i nieruchome (stałe) noże tnące. Do komory cięcia materiał jest dostarczany za pomocą urządzenia zasilającego. Urządzenie zasilające może być nieruchome, np. zasobnik lub podobne urządzenie, albo ruchome, np. walce, ślimak, przenośnik taśmowy lub urządzenie transportowe pneumatyczne. Po stronie odbioru komory cięcia zamontowana jest płyta otworowa (sito), pozwalająca na przejście granulatu o odpowiedniej wielkości do tzw. strefy usuwania, w której końcowy produkt opuszcza maszynę. Budowa rozdrabniacza nożowego 1 - komora cięcia, 2 - wirnik, 3 - nóż wirnika, 4 - nóż stały, 5 - zasobnik (urządzenie zasilające), 6 - otwór zasobnika, 7 - zasłona ochronna, 8 - strefa usuwania, 9 - zasobnik usuwania, 10 - płyta otworowa (sito), 11 - osłona II. Wykaz istotnych zagrożeń Zagrożenia zawodowe występujące przy obsłudze rozdrabniaczy nożowych (według normy PN‑EN 12012-1:2002) są następujące: Lp. Wyszczególnienie zagrożeń: Uwagi: 1 Zagrożenia mechaniczne 1.1 1.1.1. 1.1.2 1.1.3 W komorze cięcia: - wyrzucenie części maszyny lub materiału z komory - zgniecenie/odcięcie między wirnikiem i obudową[...]

Ręczny wciągnik łańcuchowy


  W cyklu "Maszyny - lista kontrolna" opublikowaliśmy dotychczas artykuł wprowadzający "Przy maszynach nikt nie pomoże" (ATEST 7/2008) oraz różne listy kontrolne, których spis czytelnicy znajdą na stronie internetowej www.atest.com.pl w zakładce "Maszyny - lista kontrolna" (ramka "Cykle tematyczne").I. Dane ogólne 1. Grupa maszyn: dźwignica, urządzenie do przemieszczania ładunku w pionie. 2. Zastosowanie: zakłady produkcyjne i naprawcze, w tym zakłady rzemieślnicze, w których istnieje potrzeba ręcznego przemieszczania ładunków w pionie. 3. Przeznaczenie: podnoszenie i opuszczanie ładunku oraz jego podtrzymywanie na określonej wysokości. Wciągnik łańcuchowy jest mocowany do konstrukcji nośnej za pomocą haka, uchwytu lub innego środka do zaczepienia. Na wyposażeniu wciągnika znajdują się dwa łańcuchy: nośny i napędowy. Na łańcuchu nośnym zakończonym hakiem ładunkowym jest zawieszany transportowany ładunek, a zadanie podnoszenia lub opuszczania ładunku jest realizowane przez operatora poprzez przyłożenie właściwej siły do łańcucha napędowego. Budowa ręcznego wciągnika łańcuchowego 1 - łańcuch napędowy 2 - koło łańcucha napędowego 3 - osłona 4 - koło łańcucha nośnego 5 - zaczep łańcucha nośnego 6 - hak ładunkowy 7 - łańcuch nośny 8 - ogranicznik końcowy łańcucha II. Wykaz istotnych zagrożeń Zagrożenia zawodowe występujące przy obsłudze ręcznie napędzanego wciągnika łańcuchowego (według normy PN‑EN 13157:2008) są następujące: Lp. Wyszczególnienie zagrożeń: Uwagi 1 Zagrożenia mechaniczne: 1.1 1.1.1 1.1.2 1.1.3 od części maszyn lub części obrabianych, spowodowane np. ich: kształtem masą i stabilnością (energia potencjalna elementów może spowodować ruch pod wpływem grawitacji) niewystarczającą wytrzymałośc[...]

Przecinarki do materiałów ceramicznych i kamienia


  W cyklu "Maszyny - lista kontrolna" opublikowaliśmy dotychczas artykuł wprowadzający "Przy maszynach nikt nie pomoże" (ATEST 7/2008) oraz różne listy kontrolne, których spis czytelnicy znajdą na stronie internetowej www.atest.com.pl w zakładce "Maszyny - lista kontrolna" (ramka "Cykle tematyczne").I. Dane ogólne 1. Grupa maszyn: przenośne maszyny budowlane. 2. Zastosowanie: budowa i remonty obiektów budowlanych, w tym dróg i mostów. 3. Przeznaczenie: maszyna stacjonarna stosowana na placu budowy do cięcia materiałów budowlanych o różnym ciężarze, kształcie i wymiarach, takich jak np. kamień naturalny, beton, cegły, bloczki betonowe, płyty chodnikowe i brukowe, dachówki, płytki ceramiczne (przecinarka nie jest przeznaczona do obróbki metalu i drewna). Źródłem energii przecinarki jest silnik elektryczny albo silnik spalinowy z wbudowanym zbiornikiem paliwa. Narzędziem tnącym jest obrotowa tarcza diamentowa z wieńcem ciągłym i/lub segmentowym. Posuw elementu przecinanego albo stołu, na którym jest on umieszczony, wykonuje się ręcznie. Jeśli głowica tnąca jest ruchoma, to może być poruszana ręcznie lub za pomocą pedału. Rozróżniamy cztery podstawowe typy przecinarek: - typ 1: przecinarka z ruchomym stołem i z nieruchomą lub ruchomą, wahliwą głowicą tnącą umieszczoną nad stołem, - typ 2: przecinarka z nieruchomym stołem i poziomo przesuwalną głowicą tnącą umieszczoną nad stołem, - typ 3: przecinarka z nieruchomym stołem i pionowo przesuwalną głowicą tnącą, - typ 4: przecinarka z nieruchomym lub ruchomym i/lub pochylanym stołem i z nieruchomą głowicą tnącą (silnik umieszczony pod stołem). II. Rodzaje zagrożeń Zagrożenia zawodowe i sytuacje niebezpieczne występujące przy obsłudze przecinarek do materiałów ceramicznych i kamienia (według normy PN‑EN 12418:2002) są następujące: Lp. Wyszczególnienie zagrożeń: 1 Zagrożenia mechaniczne 1.1 zagrożenie zgnieceniem 1.2 zagrożenie ścinaniem 1.3 zagrożenie cięciem lub odcięciem 1.4 za[...]

Wytłaczarki ślimakowe


  W cyklu "Maszyny - lista kontrolna" opublikowaliśmy dotychczas artykuł wprowadzający "Przy maszynach nikt nie pomoże" (ATEST 7/2008) oraz różne listy kontrolne, których spis czytelnicy znajdą na stronie internetowej www.atest.com.pl w zakładce "Maszyny - lista kontrolna" (ramka "Cykle tematyczne").I. Dane ogólne 1. Grupa maszyn: maszyny do przetwórstwa tworzyw sztucznych i gumy. 2. Zastosowanie: działy, wydziały i zakłady wytwarzające wyroby z tworzyw sztucznych lub mieszanek gumowych jako produkcję podstawową oraz pomocniczą. 3. Przeznaczenie: produkcja gotowych wyrobów lub półproduktów w postaci płyt, folii, rur lub innych profili z tworzyw termoplastycznych lub termoelastycznych. W wytłaczarce materiał w stanie ciekłym lub stałym transportowany jest z użyciem ślimaka lub kilku ślimaków obracających się w cylindrze i następnie w sposób ciągły przetłaczany przez głowicę wytłaczarki, która nadaje "wytłoczynie" określony kształt. Przemieszczane w cylindrze tworzywo może być nagrzewane, chłodzone, sprężane, mieszane, uplastyczniane, może podlegać reakcjom chemicznym, być odgazowywane lub może być do niego wtryskiwany gaz. Wzdłuż cylindra mogą być umieszczane np.: urządzenia z wymiennym pakietem filtrującym, pompy do stopionego materiału, głowice ścinające, mieszarki statyczne i urządzenia odgazowujące. Wytłaczarki ze względu na liczbę ślimaków dzielimy na jednoślimakowe, dwuślimakowe i wieloślimakowe. W wytłaczarkach wyróżniamy następujące strefy niebezpieczne: I - napęd i zespół przeniesienia mocy napędowej na ślimak, II - otwór zasypowy, III - grzejniki cylindra, IV - chłodzenie cylindra, V - gorące powierzchnie zewnętrzne, VI - odgazowanie, VII - kółka zespołu przesuwu poziomego, VIII - skrzynka przyłączeniowa i rozdzielcza obwodów elektrycznych. II. Rodzaje zagrożeń Zagrożenia zawodowe występujące przy obsłudze wytłaczarek (według normy PN‑EN 1114-1:1999) są następujące: Lp. Wykaz zagrożeń Żródło zagrożeń 1 Zagrożenia me[...]

Ręczna wciągarka bębnowa


  W cyklu "Maszyny - lista kontrolna" opublikowaliśmy dotychczas artykuł wprowadzający "Przy maszynach nikt nie pomoże" (ATEST 7/2008) oraz różne listy kontrolne, których spis czytelnicy znajdą na stronie internetowej www.atest.com.pl w zakładce "Maszyny - lista kontrolna" (ramka "Cykle tematyczne").I. Dane ogólne 1. Grupa maszyn: dźwignica, urządzenie do przemieszczania ładunku w pionie lub poziomie. 2. Zastosowanie: zakłady produkcyjne i naprawcze, w tym zakłady rzemieślnicze, w których istnieje potrzeba ręcznego przemieszczania ładunków w pionie lub poziomie. 3. Przeznaczenie: podnoszenie i opuszczanie lub ciągnięcie ładunku. Wciągarka bębnowa w zależności od potrzeby montowana jest na powierzchni poziomej lub pionowej. Transportowany ładunek zaczepiany jest za pośrednictwem haka do liny lub pasa nawijanego na bęben. Ruch obrotowy bębna jest realizowany za pomocą korby lub koła napędowego, obracanych siłą operatora. Budowa wciągarki bębnowej 1 - korba lub koło napędowe 2 - wyzębianie (urządzenie wyłączające) 3 - obudowa 4 - hak 5 - zatrzask 6 - bęben 7 - kołnierz bębna 8 - lina stalowa 9 - zacisk D - średnica podziałowa bębna d - minimalna średnica obliczeniowa liny 1 150 mm 5 2 4 9 8 7 3 6 A A D d 9 / 2011 www.atest.com.pl II. Wykaz istotnych zagrożeń Zagrożenia zawodowe, występujące przy obsłudze ręcznej wciągarki bębnowej (według normy PN-EN 13157:2008), są następujące: Lp. Wyszczególnienie Uwagi 1 Zagrożenia mechaniczne 1.1 1.1.1 1.1.2 1.1.3 Od części maszyn lub części obrabianych, spowodowane np. ich: Kształtem Masą i stabilnością (energia potencjalna elementów może spowodować ruch pod wpływem grawitacji) Niewystarczającą wytrzymałością mechaniczną 1.2 1.2.1 1.2.2 1.2.3[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »