Wyniki 11-17 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Krueger"

Heksachlorowe produkty uboczne z procesu chlorolizy 1,2-dichloroetanu DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania procesu chlorolizy 1,2-dichloroetanu, których celem było ograniczenie ilości powstających heksachlorowych produktów ubocznych, głównie heksachlorobenzenu - składnika najbardziej uciążliwego w procesie przemysłowym. W wyniku doboru stosunku molowego reagentów^dzasu reakcji i temperatury znacznie ograniczono powstawanie 'heksachlorobenzenu (do 1,5 g na 1000 g otrzymywanych rozpuszczalników). W reakcji wysokotemperaturowego chlorowania (chlorolizy) powstają oprócz produktów głównych, tj. tetrachlorometanu i tetrachloroetylenu, produkty uboczne: heksachloroetan, heksachlorobutadien i heksachlorobenzen, które w procesie przemysłowym są uciążliwym odpadem. Nie ulegają one biodegradacji, a więc stanowią duże zagrożenie dla środowiska naturalnego, a ponadto wykazują skłonność do zestalania się nawet w podwyższonej temperaturze, w związku z czym są często przyczyną awarii i przerw w pracy instalacji. Najbardziej niepożądanym składnikiem wyżej wrzących odpadów jest heksachlorobenzen. Pozostałe - heksachloroetan i heksachlorobutadien - są ponownie kierowane do procesu, podczas którego w dużej części zostają przekształcone w rozpuszczalniki. Trudności związane z usuwaniem tych odpadów z procesu przemysłowego i ich utylizacją przedstawiono we wcześniejszych artykułach1,2). W niniejszej pracy na przykładzie reakcji chlorolizy 1[...]

Badanie procesu alkilacji fenolu olefinami C9 i C12

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań procesu alkilacji fenolu w zależności od stosowanego czynnika alkilującego, temperatury reakcji i ilości katalizatora. Omówiono wpływ tych parametrów na stopień konwersji olefiny, selektywność alkilacji i zawartość izomeru para w wydzielonym produkcie. pośród wyższych alkilofenoli największe znaczenie przemysłowe mają nonylofenol i dodecylofenol otrzymywane w proce[...]

Kinetyczny model węzła syntezy trioksanu metodą kationitową

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono kinetyczny model węzła syntezy trioksanu składającego się z reaktora przepływowego ze złożem kationitu jako katalizatorem oraz kolumny rektyfikacyjnej. Model ten umożliwia prowadzenie obliczeń bilansowych i optymalizacyjnych węzła dla dowolnie wybranych parametrów procesu. rioksan, cykliczny trimer formaldehydu, jest półproduktem do wytwarzania kopolimerycznych żywic acetalowyc[...]

Heksachlorowe produkty uboczne z procesu chlorolizy przy zmiennym składzie surowców i rozcieńczalnika DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania nad minimalizacją ilości heksachlorowych produktów ubocznych powstających w procesie chlorolizy. Wykazano, że zastosowanie odpowiedniego składu surowców i rozcieńczalnika umożliwia znaczne ograniczenie tworzenia się heksachlorobenzenu, czemu towarzyszy wzrost ilości innych produktów ubocznych, takich jak heksachloroetan i heksachlorobutadien. W przemysłowym procesie niskociśnieniowej chlorolizy odpadów, pochodzących z różnych instalacji do chlorowania węglowodorów C1 +C31], stosuje się reaktory adiabatyczne ogrzewane ciepłem reakcji. Wymaga to użycia propylenu jako jednego ze składników surowca oraz rozcieńczalników w celu regulacji temperatury procesu. Jako rodzcieńczalniki stosuje się produkty chlorolizy: tetrachlorometan i tetrachloroetylen. Ze względu na wysokie koszty wytwarzania propylenu metodą pirolizy lekkich frakcji powstałych z odgazowania ropy naftowej zmniejszenie zużycia tego surowca obniża koszty produkcji samych rozpuszczalników. Stosowanie rozcieńczalników w procesie chlorolizy zapobiega miejscowym przegrzaniom prowadzącym do powstawania sadzy i węgla. Skład rozcieńczalnika w znacznym stopniu decyduje o proporcjach otrzymywanych rozpuszczalników, gdyż zwiększenie stężenia tetrachlorometanu w środowisku reakcji sprzyja powstawaniu tetrachloroetylenu i odwrotnie, co jest związane z dążeniem układu do ustalenia równowagi termodynamicznej2). W reakcji chlorolizy oprócz głównych produktów powstają heksachlorowe produkty uboczne: heksa[...]

Dobór katalizatora syntezy poliarylowęglanów metodą transestryfikacji stopowej z węglanu difenylu i bisfenolu A

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań syntezy poliarylowęglanów z węglanu difenylu i bisfenolu A metodą stopową. Reakcję transestryfikacji węglanu difenylu z bisfenolem A i kondensację prepolimeru do wysokocząsteczkowego poliwęglanu prowadzono w obecności zasadowych katalizatorów. Jako katalizatory zastosowano dietylohydroksyloaminę, trietyloaminę, pirydynę, wodorotlenek tetrabutyloamoniowy (WTBA) i[...]

Rozwój procesów syntezy para-alkilofenoli katalizowanych jonitami

Czytaj za darmo! »

Najważniejsze kierunki rozwoju procesów wytwarzania alkilofenoli to poprawa jakości produktu oraz zmniejszenie obciążenia (zagrożenia) dla środowiska naturalnego. Zwiększenie udziału izomerów para w procesach syntezy oktylofenolu, nonylofenolu i dodecylofenolu uzyskano przez dobór katalizatora polimerowego (jonitowego) o odpowiedniej strukturze makroporowatej i optymalizację parametrów pr[...]

Proces wytwarzania rozpuszczalników: tetrachlorometanu i tetrachloroetylenu DOI:

Czytaj za darmo! »

Określono wpływ temperatury na wydajność otrzymywanych rozpuszczalników i zawartość heksachloroetanu, heksachlorobutadienu i heksachlorobenzenu w mieszaninie poreakcyjnej. Omówiono właściwości odpadów zawierających heksachloropochodne i przedstawiono wyniki badań wstępnych nad upłynnianiem tych odpadów. Proces wytwarzania rozpuszczalników chloroorganicznych (tetrachlorometanu i tetrachloroetylenu) polega na wysokotemperaturowym chlorowaniu węglowodorów alifatycznych lub ich chlorowych pochodnych w temp. 500ч-700°С1^ 5). Najczęściej poddaje się chlorowaniu odpadowe frakcje z procesów wytwarzania chlorku winylu, chlorku allilu i tlenku propenu. Podczas podstawiania wodoru chlorem zachodzi wiele reakcji ubocznych, takich jak: cyklizacja, polimeryzacja, zwęglanie. W związku z tym oprócz głównych produktów, tzn. tetrachlorometanu i tetrachloroetylenu, powstaje kilkanaście innych związków chloroorganicznych, w tym głównie: heksachloroetan, heksachlorobutadien i heksachlorobenzen. W roku 1985 w ZA "Włocławek" uruchomiono instalację produkcyjną rozpuszczalników chloroorganicznych. Technologia wytwarzania tych związków polega na chlorowaniu propenu i odpadowej frakcji pochodzącej z produkcji chlorku winylu, następnie rozdzielaniu mieszaniny poreakcyjnej i wydzieleniu tetrachlorometanu i tetrachloroetylenu oraz heksachloropochodnych, które niszczy się przez spalanie. Nadmiar chloru z procesu jest wykorzystywany do otrzymywania 1,2-dichloroetanu, który zasadniczo stanowi surowiec do wytwarzania chlorku winylu, ale może być użyty do otrzymywania rozpuszczalników. Podczas chlorowania temperaturę w reaktorze utrzymuje się na poziomie ok. 600°C dzięki ciepłu reakcji i ponownemu kierowaniu do procesu części produktów, które stanowią rozcieńczalnik środowiska reakcji. Zależnie od składu rozcieńczalnika otrzymuje się rozpuszczalniki w różnych proporcjach. Istotnymi parametrami procesu chlorowania są: temperatura, stosunek molowy ch[...]

« Poprzednia strona  Strona 2