Wyniki 11-14 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"Elżbieta Kamińska-Tarnawska"

Kopalina z pokładów "Dunino" jako nanosurowiec do otrzymywania farb

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań składu chemicznego i mineralogicznego oraz niektórych właściwości fizykochemicznych kopaliny z pokładów "Dunino" na Dolnym Śląsku i dwóch frakcji (FL i FC) otrzymanych przez separację kopaliny za pomocą hydrocyklonu. Do oznaczania morfologii ziaren i struktury krystalicznej badanych próbek, oraz próbek kaolinu prod. Zakładów Surmin-Kaolin S.A. i próbek haloizytu pochodzących ze złóż w Ameryce i Nowej Zelandii, stosowano techniki SEM, XRD, IR, DTA i DSC. Otrzymane wyniki pozwoliły na wskazanie zakresu stosowania kopaliny i obu frakcji wyodrębnionych w hydrocyklonie, po odpowiedniej obróbce mechanicznej. Stwierdzono, że kopalina jest dobrym surowcem do fasadowych farb dyspersyjnych, FC może być wykorzystana w farbach antykorozyjnych a FL jako nośnik biocydu w farbach dyspersyjnych o podwyższonej odporności na działanie mikroorganizmów, zabezpieczający jego stopniowe uwalnianie. Wnioski zweryfikowano przez sformułowanie odpowiednich farb i przebadanie ich właściwości. The mineral from Dunino mine was sepd. into light and heavy fractions in hydrocyclone and studied for chem. compn., grain morphol., cryst. structure, thermal properties and applicability in paints. Halloysite clays from USA, New Zeland and other Polish deposits were studied for comparison. The mineral studied was recommended as pigment for dispersion paints, its heavy fraction for anticorrosive paints and its light fraction as biocide carrier in paint formulations. W przemyśle farb stosuje się wiele minerałów występujących w skorupie ziemskiej, przeważnie w charakterze wypełniaczy wyrobów lakierowych. Dobór złoża do produkcji wypełniacza musi być poprzedzony analizą mineralogiczną, chemiczną i badaniem specyficznych właściwości decydujących o funkcyjności minerału i związanym z tym prognozowaniem jego przeznaczenia. Nie mniej istotna jest analiza ekonomiczna. Spośród wielkiej liczby naturalnych związków krzemu, minerały ilaste w [...]

Właściwości ochronne i aplikacyjne pigmentowanych systemów samorozwarstwiających się


  W ciągu ostatnich 20 lat prowadzono wiele badań nad spontanicznie rozwarstwiającymi się powłokami. Przebadano szereg par: żywica epoksydowa/ żywica akrylowa, określono warunki przy jakich następują procesy rozdziału fazowego i rozwarstwiania oraz czynniki mające na nie wpływ. Trudniejszym zagadnieniem było uzyskanie ochronno-dekoracyjnych systemów powłokowych o powtarzalnym, założonym i określonym stopniu rozdziału pigmentów: barwiących w warstwie górnej oraz antykorozyjnych w dolnej warstwie powłoki, przy podłożu. W artykule omówiono ochronne i aplikacyjne właściwości samorozwarstwiających się systemów zawierających jako spoiwo żywicę epoksydową i akrylową i jeden z wybranych pigmentów barwiących (biel tytanowa, zielony tlenek chromu) oraz pigment barierowy MIO. Stopień rozdziału pigmentów i wygląd powłoki oznaczano w zależności od rodzaju pigmentu barwiącego, środków pomocniczych używanych do otrzymywania dyspersji pigmentu w żywicy akrylowej/epoksydowej i sposobu nakładania. Wyniki badań wskazują, że systemy samorozwarstwiające się mają porównywalne lub lepsze właściwości ochronne w porównaniu z systemami klasycznymi, nakładanymi warstwa na warstwę, zawierającymi te same pigmenty i żywice. W wyniku badań stwierdzono również, że tylko właściwy dobór pigmentu barwiącego i środków pomocniczych umożliwia otrzymanie samorozwarstwiającego się systemu, który można nakładać natryskiem. Słowa kluczowe: samorozwarstwianie, rozdział pigmentów, właściwości antykorozyjne Protective and application properties of self-stratifying pigmented systems Spontaneously stratifying coatings have been widely studied by many scientists for over two decades. So far, series of epoxy/acrylic resins pairs were investigated, conditions of phase separation and stratifi cation processes were established, parameters having an infl uence on them, were determined. Far more diffi cult task is to obtain protectivedecorative coating with repeatable, established pigm[...]

Ograniczenia i możliwości metod oznaczania VOC w farbach dekoracyjnych i wyrobach do renowacji pojazdów w świetle rewizji Dyrektywy 2004/42/WE


  Emisja lotnych związków organicznych (VOC) jest ważnym problemem w przemyśle farb, a potrzeba jej redukcji została ujęta w komunikacie Komisji Europejskiej "Thematic Strategy on Air Pollution" przekazanym do Rady UE i Parlamentu Europejskiego w 2005 r. Złożoność zagadnienia wynika z trudności ustalenia odpowiedniej, jednoznacznej definicji, jak też metod oznaczania i obliczania zawartości VOC, ściśle odpowiadających definicji. Raport przygotowany przez konsorcjum jednostek badawczych na zlecenie Komisji Europejskiej, a dotyczący analizy skutków pierwszego roku (2007) działania Dyrektywy 2004/42/WE (Decopaint Directive) ujawnił wiele problemów wynikających ze stosowania zalecanych w niej (Aneks III) metod oznaczania VOC. Przedstawiono respektowane w Europie i na świecie definicje VOC. Wykonane prace eksperymentalne obejmowały oznaczanie zawartości VOC w wyrobach lakierowych metodami ISO 11890-1,2: 2007 i ASTM D2369:2003 zalecanymi w zrewidowanej w 2011 r. Dyrektywie Decopaints. Potwierdzono całkowitą nieprzydatność tej ostatniej do oznaczania VOC w szpachlówkach poliestrowych i wiarygodność wyników otrzymanych zgodnie z nową wersją ASTM D2369 opublikowaną w 2011 r. pod numerem ASTM D2369-10e1, co nie zostało uwzględnione w aktualnej rewizji Dyrektywy 2004/42/WE. Std. mol. methods for det. volatile org. compound in air were compared and exptl. tested on some com. paints. The results obtained by particular methods did not agree in many cases. Ochrona czystości powietrza jest realizowana, zgodnie z decyzją Rady UE1), w programie CAFE (Clean Air for Europe), którego głównym zadaniem jest identyfikacja zaniedbań i priorytetów, szczególnie w przypadku stężenia cząstek zawieszonych i ozonu troposferycznego. W ramach programu CAFE dokonuje się przeglą91/ 8(2012) 1543 Dr Elżbieta KAMIŃSKA-TARNAWSKA w roku 1966 ukończyła studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł doktora uzyskała na [...]

Zastosowanie odwróconej chromatografii gazowej i metody sedymentacyjnej w badaniach oddziaływania na granicy faz pigment-rozpuszczalnik


  Oznaczono parametry Flory’ego i Hugginsa oraz parametry rozpuszczalności wybranych nieorganicznych pigmentów metodą odwróconej chromatografii gazowej IGC (inverse gas chromatography). Uzyskane parametry rozpuszczalności porównano z wartościami oznaczonymi metodą sedymentacyjną. Wyznaczone obiema metodami parametry rozpuszczalności mają podobne wartości, zarówno w przypadku czerwieni żelazowej, jak i bieli tytanowej, zbliżone do wartości publikowanych w literaturze. Six inorg. pigments were studied for Flory-Huggins and solubility parameters in 15 org. solvents by inverse gas chromatogr. and sedimentation methods. The detd. values were tabulated. Obecnie powszechną praktyką stało się charakteryzowanie żywic/ polimerów (spoiw) i rozpuszczalników przeznaczonych do wyrobów lakierowych za pomocą parametrów rozpuszczalności. Znajomość tych wielkości pozwala przewidywać kompatybilność i mieszalność układów rozpuszczalnik-rozpuszczalnik, polimer-rozpuszczalnik i polimer-polimer. Problemem wciąż nierozwiązanym jest szacowanie oddziaływań w pigmentowanych układach powłokowych złożonych z co najmniej dwóch faz i wielu składników. Optymalnym rozwiązaniem byłby opis energii powierzchniowej pigmentów wielkościami stosowanymi w przypadku spoiw i rozpuszczalników, co pozwoliłoby przewidywać oddziaływania pigmentów z innymi składnikami i w wyniku tego uzyskać stabilną dyspersję jaką powinna być farba. Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Farb i Tworzyw, Gliwice Ewa Langer*, Grażyna Kamińska-Bach, Elżbieta Kamińska-Tarnawska Zastosowanie odwróconej chromatografii gazowej i metody sedymentacyjnej w badaniach oddziaływania na granicy faz pigment-rozpuszczalnik Inverse gas chromatography and sedimentation method in examinations of pigment-solvent phase interactions Mgr inż. Grażyna KAMIŃSKA-BACH - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1542. Dr Elżbieta KA[...]

« Poprzednia strona  Strona 2