Wyniki 11-20 spośród 21 dla zapytania: authorDesc:"Maciej OZIEMBŁOWSKI"

Sterowanie piecem indukcyjnym do laboratoryjnego spalania biomasy DOI:10.15199/48.2016.12.44

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono koncepcję modernizacji pieca indukcyjnego przeznaczonego do laboratoryjnego spalania biomasy. Polegała ona na zastosowaniu programowalnego sterownika logicznego (PLC) do sterowania temperaturą spalania próbek biomasy. Opracowano jeden główny program sterujący, składający się z kilku podprogramów. Wyniki testów laboratoryjnych potwierdziły skuteczność funkcjonowania w/w systemu sterowania piecem indukcyjnym. Abstract. The paper presents the concept of modernization of the induction furnace designed for laboratory biomass combustion. This entails the use of a programmable logic controller (PLC) to control the combustion temperature of samples of biomass. Developed one of the main control program, consisting of several sub-schemes. Results of laboratory tests have confirmed the effectiveness of w / w induction furnace control system. (The control program for laboratory induction furnace combustion of biomass) Słowa kluczowe: piec indukcyjny, sterownik PLC, algorytm regulacji PID. Keywords: induction furnace, PLC controller, PID control algorithm. Wstęp Z uwagi na duże zainteresowanie zagadnieniami dotyczącymi zastosowania w energetyce cieplnej biomasy lignocelulozowej, w Laboratorium Technologii Produkcji i Oceny Jakości Biopaliw na Wydziale Inżynierii Produkcji i Energetyki Uniwersytetu Rolniczego im. H. Kołłątaja w Krakowie - prowadzone są prace badawcze nad możliwością stosowania różnego rodzaju materiału wsadowego do kotłów - określanych jako biomasa. Paliwo to produkowane jest przemysłowo z roślin energetycznych i najczęściej dostępne jest w postaci granulowanego pelletu lub brykietu. Jednym z najważniejszych problemów eksploatacyjnych kotłów jest zalaniem rusztu płynnym popiołem (szlaką). Stąd istotnym parametrem związanym z procesem spalania biomasy jest temperatura płynięcia popiołu. Przekroczenie tej temperatury skutkuje zalaniem rusztu szlaką, a to powoduje wyłączenie kotła z eksploatacji. W celu zape[...]

Zastosowanie laserów w medycznych technikach obrazowania DOI:10.15199/48.2017.12.21

Czytaj za darmo! »

Tomograficzne obrazy ludzkich tkanek i narządów stanowią cenne narzędzie w diagnostyce klinicznej. Obecnie, pomimo istniejących już technik obrazowania, takich jak: ultrasonografia, rentgenowska tomografia komputerowa czy tomografia rezonansu magnetycznego, wciąż poszukuje się nowych, coraz doskonalszych rozwiązań. Szczególny nacisk kładziony jest na rozwój metod nieinwazyjnych a zarazem bezpiecznych zarówno dla pacjenta jak i dla personelu medycznego. Tomografia optyczna z użyciem światła częściowo spójnego, nazywana też koherentną tomografią optyczną (OCT, Optical Coherence Tomography) jest nieinwazyjną, wysokorozdzielczą techniką obrazowania wewnętrznej struktury obiektów słabo rozpraszających [1]. Technika ta pozwala na przeprowadzenie "biopsji optycznej" w czasie rzeczywistym. Umożliwia wizualizacje in situ mikrostruktury tkanki oraz zdiagnozowanie ewentualnych zmian patologicznych. Porównanie rozdzielczości oraz głębokości penetracji tkanki, jakie można uzyskać za pomocą OCT oraz innych technik obrazowania medycznego przedstawiono na rysunku 1. Rys.1. Schematycznie przedstawione porównanie głębokości penetracji oraz rozdzielczości dla wybranych technik obrazowania medycznego [2] Tomografia optyczna z użyciem światła częściowo spójnego została wynaleziona na początku XX wieku. Po raz pierwszy technika ta opisana została w roku 1991 przez Huanga i współpracowników [3] oraz Shinji Chiba i Naohiro Tanno [4], natomiast pierwsze obrazy OCT ukazujące struktury siatkówki oka in vivo zostały opublikowane w 1993 roku [5]. W tomografii optycznej informacja o strukturze wewnętrznej obiektu uzyskiwana jest z natężenia sygnału interferencyjnego. Istotą tomografii optycznej z użyciem światła częściowo spójnego jest pomiar różnicy dróg optycznych pomiędzy zwierciadłem w ramieniu referencyjnym interferometru, a kolejnymi warstwami próbki umieszczonej w ramieniu obiektowym. Tomografy OCT najczęściej projektowane i wytwarzane są z [...]

Analiza fotometryczna struktury wybranych rodzajów opakowań stosowanych w przemyśle przetwórczym i kosmetycznym DOI:10.15199/48.2017.12.30

Czytaj za darmo! »

Opakowanie stanowi element zintegrowany z produktem, zabezpiecza jego wartość użytkową, promuje wyrób, a także umożliwia jego identyfikację. Ponad połowa opakowań produkowanych na świecie wykorzystywana jest w branżach związanych z przemysłem żywnościowym oraz kosmetycznym. Materiałami opakowaniowymi najczęściej są: papier i karton, tworzywa sztuczne, metal, drewno i szkło. Dziś opakowanie powinno spełniać nie tylko funkcje ochronne, informacyjne czy marketingowe, ale również szereg innych, które zwiększają atrakcyjność i trwałość produktu żywnościowego i kosmetycznego. Ciągle rosnący asortyment tworzyw sztucznych, ich liczne modyfikacje, a nawet możliwość programowania pożądanych właściwości, decyduje o stale zwiększającym się udziale tych materiałów w pakowaniu zarówno produktów przemysłowych jak i spożywczych. O tak szerokim zastosowaniu tworzyw sztucznych do celów opakowaniowych decydują m.in. cechy: mała masa właściwa, termoplastyczność ułatwiająca formowanie dowolnych kształtów opakowań, odporność na szeroki zakres temperatur, łatwość ciecia i zgrzewania ułatwiająca wykorzystanie maszyn pakujących, właściwości dielektryczne, podatność na laminowanie, drukowanie i metalizowanie, możliwość produkcji w dowolnych kolorach. Ograniczenia w zastosowaniu opakowań powstałych z tworzyw sztucznych wynikają z możliwości przenikania do produktu szkodliwych związków oraz ewentualna interakcja z produktem. Nie można również pomijać zagrożeń dla środowiska naturalnego, które są związane przede wszystkim z trudnym i długotrwałym rozkładem opakowań poużytkowych. Współczesne opakowanie produktów przetwórczych branży spożywczej często nosi nazwę "opakowania inteligentnego", ponieważ poza tradycyjnymi funkcjami może posiadać kilka innych, które pozwalają odczytać z niego dodatkowe informacje dotyczące m.in. jakości produktu, okresu przechowywania itp. Inteligentne opakowanie i inteligentne opakowanie jako podgrupa stają się coraz bard[...]

Ultra słaba luminescencja (USL) jako potencjalna metoda oceny jakości żywności tradycyjnej DOI:

Czytaj za darmo! »

Ultra słaba emisja fotonowa nie jest jeszcze tak dobrze poznana jak bioluminescencja. Wiadomo, że występuje w całkowitej ciemności i nie wymaga zewnętrznego pobudzenia. Zjawisko ultra słabej luminescencji (USL) polega na emitowaniu od 1 do 10 000 fotonów z 1 cm2 powierzchni w ciągu 1 sekundy. Jest skojarzone w układach żywych lub w żywności z istnieniem organicznych komponentów oraz z odniesieniem ich do procesów i funkcji życiowych oraz aktywności biologicznej organizmów. Intensywność ultra słabego świecenia leży daleko poniżej progu energetycznego ludzkiego oka. Zakres spektralny tego promieniowania obejmuje obszar od ultrafioletu do bliskiej podczerwieni (200 -1000 nm) [1]. Według hipotezy Popp’a [2] do właściwego rozwoju i funkcjonowania organizmów żywych potrzebna jest żywność nie tylko o wysokiej wartości energetycznej czy odżywczej, ale również o wysokiej wartości negentropii (tzw. ujemnej entropii). Według tej hipotezy żywność o wysokim poziomie negentropii charakteryzuje się optymalną liczbą "emitowanych" na zewnątrz fotonów, które ułatwiają w organizmie porządkowanie struktur i procesów na różnych poziomach (w tym - komórkowym). Żywność taka, tj. bogata w fotony, ma posiadać optymalny potencjał energetyczny, który ułatwia korzystny przebieg wielu procesów metabolicznych. Celem pracy było porównanie emisji fotonów w wybranej żywności tradycyjnej (niskoprzetworzonej) i porównawczo - w podobnych produktach wytwarzanych metodą przemysłową. Materiały i metody Metodologia przeprowadzonych pomiarów fotonów opisana jest w naszej innej pracy [3]. Całkowity czas pomiaru wynosił 500 [s] przy częstotliwości detekcji 4 [Hz], co dało łącznie 2000 odczytów dla każdego produktu. Analizowano pieczywo (po 5 [g]) z lokalnej wrocławskiej piekarni KIM wytwarzane tradycyjną metodą oraz porównawczo pieczywo kupione w jednym z supermarketów. Drugą parą badanych produktów był ocet (po 5 [ml]). Jeden był wytwarzany tradycyjną me[...]

Wykorzystanie emisji fotonów do oceny jakości jabłek DOI:10.15199/48.2017.12.46

Czytaj za darmo! »

Uzyskiwanie dobrych jakościowo produktów jest jednym z podstawowych celów rolnictwa ekologicznego, którego technologia produkcji wyklucza chemizację upraw. Koniecznością stają się niekonwencjonalne metody eliminacji roślin niepożądanych, np. mikrofalowe [1], zwłaszcza w przypadku roślin o krótkim okresie wegetacyjnym. Określanie jakości żywności, szczególnie w kwestii jej wysublimowanych różnic stanowi wyzwanie dla współczesnej technologii oceny produktów spożywczych. Dotyczy to szczególnie produktów ekologicznych i o specyficznych właściwościach odżywczych. Parametryzacja takich produktów konwencjonalnymi metodami wymaga dużych nakładów materiałowo-czasowych oraz jest technicznie i technologicznie skomplikowanym procesem. Ponadto, tradycyjne metody, oparte na analizie zawartości określonych substancji chemicznych i ocenie organoleptycznej, nie definiują jakości w sposób precyzyjny i obiektywny [2]. Podejmowane są więc próby opracowania obiektywnej metody pozwalającej na dokładną ocenę standardu produktu ekologicznego. Jedną z takich metod jest pomiar emitowanych przez produkt żywnościowy fotonów, definiowanych jako promieniowanie elektromagnetyczne o niewielkim natężeniu i długości fali (od 300 do 800 nm) [3, 4, 5]. Ten rodzaj promieniowania określany jest jako wtórna luminescencja lub biochemoluminescencja, zachodząca na poziomie fotonów. W stanie niezaburzonym obiektu żywego stacjonarna ultrasłaba emisja fotonowa odzwierciedla stan równowagi oksydoredukcyjnej komórki, natomiast zmiany natężenia tej emisji oraz tempo tych zmian są skorelowane z odpowiedzią komórek na zadany bodziec z otoczenia. Emisja ta, w przeciwieństwie do bioluminescencji, jest niewidoczna gołym okiem, gdyż liczba fotonów emitowanych w zakresie widzialnym leży poniżej bezwzględnego progu energetycznego czułości naszego oka. Przyjmuje się, że obserwowalną ultrasłabą luminescencję stanowi promieniowanie elektromagnetyczne o intensywności od 1 do 10 [...]

Badanie topliwości popiołu metoda rurową jako przybliżona metoda określania składu biopaliw stałych DOI:10.15199/48.2017.12.52

Czytaj za darmo! »

Popiół jest odpadem powstającym podczas spalania każdego paliwa stałego. Zawartość popiołu to istotny parametr jakości paliwa, nie można go spalać w celu uzyskania ciepła, a ciepło jest potrzebne do jego powstania. Powstający w procesie spalania popiół można podzielić na część lotną (popiół lotny) unoszoną przez gazy i część nielotną (popiół denny) gromadzony i odprowadzany z dolnej części komory paleniskowej pieca [1]. Paliwa stałe obok substancji organicznych zawierają substancje mineralne. Zawartość metali alkalicznych oraz obecność chloru i siarki w spalanym materiale może być przyczyną tworzenia się szkodliwych osadów i korozji wysokotemperaturowej na powierzchniach grzewczych wnętrza kotła. Dla materiałów stosowanych do celów energetycznych zostały opracowane i wdrożone procedury techniczne pozwalające na określanie właściwości fizycznych takich jak zawartość: wilgoci, popiołu, części lotnych, oznaczenie ciepła spalania i wartości opałowej oraz oznaczenie charakterystycznych temperatur topliwości popiołu i właściwości chemicznych takich jak zawartości siarki (popiołowej i palnej), węgla, wodoru i azotu. Obecnie w energetyce cieplnej coraz powszechniej jest stosowana biomasa lignocelulozowa, zwykle w obrocie handlowym pod postacią granulowanego pelletu lub brykietu. Biomasa ta jest produkowana przemysłowo z różnych rodzajów roślin energetycznych [2]. W krajach Unii Europejskiej oraz Stanach Zjednoczonych dużą wagę przykłada się do opracowania metod wszechstronnych badania paliw spalanych w piecach. Przeprowadzone testy spalania mieszanki węgla z wybranymi rodzajami biomasy (5 i 15% udziału biomasy) potwierdzają, że skład chemiczny popiołu nie ulega istotnej zmianie, ze względu na znacznie niższą zawartość popiołu z biomasy w stosunku do węgla. Jednak niewielka różnica w składzie popiołu istotnie wpływa na obniżenie temperatury topliwości popiołu, co prowadzi do problemów eksploatacyjnych pracy kotła. Popioły z bioma[...]

The possibilities of automation of the manual line for dismantling waste electrical and electronic equipment DOI:10.15199/48.2018.06.26

Czytaj za darmo! »

Recycling of electrical and electronic equipment waste (WEEE) is a challenge for companies dealing with waste disposal. The issue of recycling of these wastes (Fig.1) results from their high complexity of the material - on average 50 wt% iron and steel, 25 wt% plastic, 10 wt% nonferrous metals and 15 wt% of impurities (e.g. glass, rubber, cast iron, concrete, ceramics). The presence of toxic substances such as lead, mercury, cadmium, zinc and precious metals (gold, platinum) among non-ferrous metals, classify WEEE as hazardous waste. The elements present in the electronic equipment, which are the most toxic waste are Printed Circuit Board (PCB) [1-3].The current problems concerning the disposal of WEEE is centered around the recycling opportunities of PCBs. This is related to the common presence of PCBs in electrical devices causing their increased frequency failure, and increased repair costs. The above mentioned problem combined with a decrease in prices of new components cause a decrease in the profitability of repairing broken machines and use of their components for the repair of damaged equipment (in the case when repaired element is not available on the market) [4]. In the recent years the amount of WEEE increases annually. Due to the enormous material complexity e-waste disposal is carried out in two processes - the physicomechanical and chemical) [1,5]. The physicochemical processes are based on the use of manpower combined with the use of electromagnetic phenomena and processes of gravity (air separation, flotation). The usage of this type of solution allows to separate from the waste stream its particular components broken divided into plastics, metals, non-metals and impurities that are transmitted for subsequent disposal [6-8]. Much more effective technologies in the WEEE disposal are the chemical processes. The main methods of chemical processing of ewaste include pyrolysis, the thermal distribution in the p[...]

Intensywność emisji fotonów z owoców gruszek w zależności od warunków pomiarów DOI:10.15199/48.2018.12.42

Czytaj za darmo! »

Intensywność emisji fotonów przez produkty spożywcze może być skorelowana z poziomem ich przetworzenia oraz tzw. "naturalnością". W poprzednich pracach wrocławskokrakowskiego zespołu wykazano statystycznie istotną wyższą intensywność emisji fotonów w tradycyjnie wytwarzanych produktach takich jak pieczywo, ocet, surowiec jajczarski w porównaniu do podobnych produktów wytwarzanych metodą przemysłową [5]. Wielkość emisji fotonów z produktów spożywczych może być w pewien sposób modyfikowana (zwiększana) poprzez uprzednie naświetlanie sztucznym światłem, np. zielonym w odniesieniu do jabłek [8], czy też białym lub niebieskim w przypadku naświetlania nie tylko jabłek, ale również marchwi lub ziemniaków [4], co badano w kolejnych eksperymentach naszego zespołu. Pomiar emisyjności fotonów w żywności może być uzupełniającą metodą oceny jej jakości w kontekście metod fizycznych [3]. Zjawisko emisji fotonów w żywności powiązane jest z ultra słabą luminescencją (USL), gdzie zakres spektralny tego promieniowania obejmuje obszar od ultrafioletu do bliskiej podczerwieni (200 -1000 nm) [1]. Żywność o optymalnej emisji fotonów, według hipotezy Popp’a [7], powinna przyczyniać się w organizmie ludzkim do porządkowania jego struktur i procesów (na różnych poziomach, w tym - komórkowym) poprzez efekt podobny do rezonansu ułatwiając w ten sposób przebieg wielu procesów metabolicznych. Celem pracy było porównanie intensywności emisji fotonów z owoców gruszki (odmiana Konferencja) w zależności od jej poziomego lub pionowego ułożenia w komorze badawczej, jak również analiza intensywności emisji fotonów (podczas eksperymentu) w funkcji czasu. Materiały i metody Standardowo przygotowanie próbek do określenia emisyjności fotonów z surowców i produktów żywnościowych oparte jest na wewnętrznej procedurze Laboratorium Eksperymentalnych Technik Badawczych Surowców i Produktów Biologicznych Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie [2]. Każda próbka p[...]

Wpływ pulsacyjnego pola elektrycznego (PEF) na parametry ultrasłabej luminescencji oraz redukcję liczby komórek wybranych drobnoustrojów w ekstraktach kawy typu cold brew DOI:10.15199/48.2020.01.34

Czytaj za darmo! »

Pulsacyjne pola elektryczne (PEF) są jedną z metod utrwalania płynnych produktów spożywczych, również w ramach tzw. technologii płotkowej [1]. Ogólną ideą utrwalania PEF jest inaktywacja drobnoustrojów znajdujących się w płynie spożywczym za pomocą wysokonapięciowych impulsów. Utrwalane medium znajdować się musi pomiędzy dwoma elektrodami. Możliwy jest stacjonarny tryb pracy lub przepływowy. Oddziaływania PEF są skuteczne względem wegetatywnych form drobnoustrojów, zaś mało skuteczne lub nieskuteczne w przypadku form przetrwalnikujących [2]. Głównym powodem coraz większej popularności technologii PEF jest jej stosunkowo mniejszy wpływ na pogorszenie cech sensorycznych, fizycznych i chemicznych utrwalanych produktów w porównaniu do innych technologii, głównie termicznych. Innym atutem oddziaływań PEF jest zazwyczaj mniejsza energochłonność procesów technologicznych w porównaniu do klasycznych metod utrwalania [3]. Oddziaływania PEF mogą być ukierunkowane na zastosowanie wysokich wartości natężenia pola elektrycznego (powyżej 25 kV/cm) oraz dużej liczby impulsów (powyżej 200). Przy tego typu wysokoenergetycznych oddziaływaniach efekt utrwalania płynnego produktu spożywczego może być równie skuteczny jak klasyczna pasteryzacja. W przypadku zastosowania niższych wartości natężenia pola elektrycznego (poniżej 15 kV/cm) oraz mniejszej liczby impulsów PEF (poniżej 100) zazwyczaj niezbędne jest zastosowanie innego czynnika utrwalającego dla uzyskania odpowiedniego bezpieczeństwa mikrobiologicznego. W zależności od surowca i jego składu chemicznego oraz kwasowości czynnej często używa się dodatkowego czynnika lub grupy czynników wzmacniających efekt letalny w odniesieniu do mikroorganizmów obecnych w utrwalanym produkcie. Do takich dodatkowych czynników zaliczyć można m.in. promieniowanie UV, wysokoenergetyczne impulsy światła, zastosowanie wybranych dodatków, oddziaływania wysokich ciśnień i inne. Pomiary ultrasłabej luminesce[...]

Wykorzystanie promieniowania mikrofalowego do selektywnej eliminacji flory w jej początkowym okresie rozwoju DOI:10.15199/48.2016.12.17

Czytaj za darmo! »

Wykorzystanie mikrofal do eliminacji systemów biologicznych jest możliwe i korzystne z ekologicznego punktu widzenia. W przeprowadzonym doświadczeniu pozwoliło wyeliminować rośliny konkurencyjne pozwalając na optymalny rozwój roślin uprawnych. Barierą we wprowadzeniu takiego rozwiązania na skalę przemysłową pozostaje duże zużycie energii w czasie trwania procesu oraz długi czas ekspozycji organizmu na promieniowanie. Abstract. The use of microwaves to eliminate biological systems is feasible and beneficial from an environmental point of view. The experiment has demonstrated that microwave radiation helps eradicate competing plants, thereby enabling the optimal growth of cultivated plants. However, the high energy consumption during the process, and the prolonged exposure of the body to the radiation of 0.000158 m/s remain the main barriers to implementing this solution on an industrial scale. (The use of microwave radiation for selective elimination of flora in the initial stage of growth) Słowa kluczowe: promieniowanie mikrofale, flora, eliminacja. Keywords: radiation, microwave, flora, elimination. Wstęp Współczesna produkcja w obrębie żywności wymaga wysublimowanych metod prowadzących do jej konkurencyjności na rynkach światowych. Bardzo istotnym, ale też skomplikowanym zagadnieniem stała się selektywizacja produkowanych roślin danego areału. Zagadnienie komplikuje tendencja eliminacji chemizacji produkcji i stopniowy powrót do technologii tradycyjnych, ale w ich nowoczesnym ujęciu. Jednym z skutecznych rozwiązań, które nie jest do końca zbadane jest zastosowanie promieniowania mikrofalowego. Promieniowanie mikrofalowe (zarówno jego efekt termiczny jak i nie termiczny) niszczy mikroorganizmy - bakterie, grzyby, wirusy, co potwierdza szereg badań [1,2,3,4,5,6,7]. Stosowana jest do sterylizacji czy dezynfekcji różnych materiałów na skalę przemysłową np.: żywność, odpady medyczne, papier, sterylizacja niemetalowego sprzętu medycz[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »