profil Twój Profil
Kliknij, aby zalogować »
Jesteś odbiorcą prenumeraty plus
w wersji papierowej?

Oferujemy Ci dostęp do archiwalnych zeszytów prenumerowanych czasopism w wersji elektronicznej
AKTYWACJA DOSTĘPU! »

Twój koszyk
  Twój koszyk jest pusty

Czasowy dostęp?

zegar

To proste!

zobacz szczegóły
r e k l a m a
FAIL (the browser should render some flash content, not this).

ZAMÓW EZEMPLARZ PAPIEROWY!

baza zobacz szczegóły
ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA ›
PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE › 2010-4
 

2010-4

 
  DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

 

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.
prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 346,68 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 312,01 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 302,40 zł
prenumerata papierowa półroczna - 151,20 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 75,60 zł
okres prenumeraty:   
*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.
Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

 

Autonomiczne zarządzanie sieciami z wykorzystaniem protokołu IPv6
 
Sławomir Kukli ński  
W systemach telekomunikacyjnych i informatycznych jednym z ważniejszych obecnie problemów jest redukcja kosztów zarządzania sieciami i optymalizacja wykorzystania ich zasobów. Zestaw funkcji do zarządzania sieciami, obejmujący obsługę awarii i konfigurację systemu, naliczanie opłat, zarządzanie wydajnością i zarządzanie bezpieczeństwem, jest określany mianem FCAPS (Fault, Configuration, Accouting, Performance, Security) [1]. Niektóre z tych funkcji wymagają zazwyczaj obsługi ręcznej (np. konfiguracja sieci), natomiast inne są obsługiwane lub wspierane przez mechanizmy wbudowane w urządzenia sieciowe. Obsługa ręczna wiąże się z wieloma problemami: kosztem operacyjnym, stosunkowo wolnym czasem reakcji na występujące zdarzenia i niskim poziomem skalowalności. Czynniki te spowodowały zainteresowanie rozwiązaniami, które będą miały wbudowane prawie wszystkie cechy FCAPS. Wbudowanie kompletnej funkcjonalności FCAPS nie jest celowe, ponieważ operator chciałby mieć wpływ na zarządzanie siecią na poziomie polityk zarządzania lub konfiguracji w specyficznych przypadkach. Ze względu na automatyzację procesu zarządzania dwie spośród wymienionych jego funkcji, a mianowicie konfiguracja urządzeń i optymalizacja wykorzystania zasobów sieciowych, skupiają obecnie uwagę ośrodków naukowych. Konfiguracja urządzeń jest procesem czasochłonnym, kosztownym dla operatora i w oczywisty sposób jest powiązana z optymalizacją wykorzystania zasobów, ponieważ odpowiada za ich początkową konfigurację. Zazwyczaj proces konfiguracji urządzeń odbywa się jedynie w fazie instalacji, jednak obecne koncepcje przewidują, że stosownie do zdarzeń sieciowych można również rekonfigurować zasoby. Takie podejście już obecnie występuje w zarządzaniu ręcznym, jednak liczba obsługiwanych zdarzeń z oczywistych powodów nie jest zbyt wielka. Optymalizacja wykorzystania zasobów sieciowych bywa często wbudowana w istniejące protokoły sieciowe (np. funkcja load balancing), jedn[...]
 
Badanie jakości sygnałów i usług
 
Ze względu na rozwój takich usług, jak VoIP (Voice over IP), VT (Videotelephony), VoD (Video on Demand), IPTV, wideokonferencje, rośnie znaczenie metod oceny ich jakości. Podstawowym czynnikiem wpływającym na postrzeganą przez użytkownika jakość usługi QoE (Quality of Experience) jest jakość dźwięku i obrazu. Gdy ocenia się ją w kontekście parametrów sieci (np. stopy utraty pakietów), mówi się o QoS (Quality of Service). W celu ujednolicenia procedur pomiarowych, ITU opracowała szereg standardów badania jakości mowy, innych sygnałów akustycznych, obrazów ruchomych i przekazów multimedialnych [15]. Odbiorcą dźwięku i obrazu jest człowiek. Z tego względu subiektywne metody badania jakości, odwołujące się do oceny grupy odbiorców, są uważane za najdokładniejsze i wykorzystuje się je do kalibracji innych metod pomiaru jakości. W przypadku mowy przeprowadza się pomiary wyrazistości, w których bierze się pod uwagę zrozumienie przez słuchacza przekazu słownego. Jakość sygnałów audio i wideo jest określana w skali MOS (Mean Opinion Score): od 1 do 5. Metody obiektywne dzielą się na intruzyjne (z pełnym odniesieniem), które wymagają transmisji frazy testowej (lub testowej sekwencji wideo) i nieintruzyjne (bez odniesienia), które tego nie wymagają. W artykule omówiono najważniejsze prace prowadzone w Instytucie Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej (ITPW) w dziedzinie badania jakości sygnałów i usług telekomunikacyjnych. Mowa w paśmie telefonicznym Impulsem do podjęcia prac w dziedzinie badania jakości mowy było opracowanie w IT PW serii wokoderów i koderów CELP [1], [2]. Mierzono wyrazistość logatomową. Logatomami są nazywane jedno- lub wielosylabowe segmenty mowy, pozbawione znaczenia w danym języku (np. tra). Dzięki ich zastosowaniu w badaniach wyrazistości można uniknąć wpływu dopasowywania przez słuchacza rozpoznawanego słowa do słowa istniejącego w danym języku. Logatomy używane w[...]
 
Bezpieczeństwo w sieciach telekomunikacyjnych
 
Zbigniew Kotulski  Łukasz Kucharzewski  Igor Margasiński  
Bezpieczeństwo oraz prywatność będą odgrywały zasadniczą rolę w tworzonym na naszych oczach Internecie przyszłości. Popularyzacja wielu zastosowań sieci Internet, takich jak handel elektroniczny, platformy społecznościowe, wybory przez Internet i innych, jest wciąż ograniczona ze względu na obawy dotyczące bezpieczeństwa. W znacznej mierze odnoszą się one do zagrożeń związanych z utratą prywatności oraz dotyczą braku zaufania do innych uczestników komunikacji sieciowej. Internet, stając się we wszystkich wymiarach systemem rozproszonym, będzie rozwijał się w kierunku jeszcze bliższej interakcji z użytkownikami w zakresie wzrastającej liczby nowych, wirtualnie wydzielonych usług, jak również w odniesieniu do zadań o zakresie globalnym. Tzw. aplikacje brzegowe (edge-based applications) oraz aplikacje oparte na treściach udostępnianych bezpośrednio przez użytkowników (user-contributed content applications) dominują już dziś i potwierdzają, że zjawisko decentralizacji staje się podstawowym trendem w rozwoju Internetu. W przyszłości to użytkownik będzie znajdował się w centrum tworzenia nowych usług, a jego bezpieczna identyfikacja oraz ochrona [...]
 
Działalność naukowo-badawcza ZTiT
 
Michał PIÓRO  Marek Średniawa  
Przedmiotem działalności Zakładu Teleinformatyki i Telekomutacji są szeroko rozumiane zagadnienia architektury i usług sieci telekomunikacyjnych klasycznych i sieci następnej generacji - NGN opartych na technice IP oraz Internet przyszłości. Prace badawcze obejmują problematykę modelowania, analizy, optymalizacji i projektowania sieci we wszystkich jej płaszczyznach oraz aspekty zarządzania sieciami, ochrony informacji i bezpieczeństwa, a także implementacji usług i aplikacji. Zes[...]
 
Internet przyszłości – nowe wyzwanie dla telekomunikacji (i nie tylko)
 
Wojciech Bura kowski  Halina Tarasiuk  Andrzej Bęben  Jarosław Śliwiński  Jordi Monga y Batalla  Piotr Krawiec  
Zespół Technik Sieciowych (tnt.tele.pw.edu.pl) jest częścią Zakładu Teleinformatyki i Telekomunikacji, wchodzącego w skład Instytutu Telekomunikacji. Zespół ten, kierowany przez prof. Wojciecha Burakowskiego, tworzą: dr Halina Tarasiuk (adiunkt), dr Andrzej Bęben (adiunkt), dr Jarosław Śliwiński (adiunkt naukowy), dr Jordi Mongay Batalla (adiunkt naukowy), mgr Piotr Krawiec (doktorant), mgr Witold Góralski (asystent), mgr Piotr Wiśniewski (doktorant), mgr Przemysław Sagało (doktorant). Główne obszary aktywności Zespołu skupiają się wokół zagadnień związanych z architekturami sieci nowych generacji, opracowywaniem mechanizmów i algorytmów do sterowania przekazem informacji w sieciach, badaniami symulacyjnymi, projektowaniem i implementacją prototypowych rozwiązań, budowaniem instalacji pilotowych oraz ich testowaniem. Prowadzone badania dotyczyły lub dotyczą technik sieciowych opartych na ATM (Asynchronous Transfer Mode), IP (Internet Protocol), bezprzewodowych sieci LAN (Wireless LAN), xDSL (X Digital Subscriber Line) i ostatnio Internetu przyszłości (Future Internet), w tym również tzw. sieci świadomych przekazywanej treści (Content-Aware Networking). Rozw ój infrastruktury telekomunikacyjnej i stan obecny Infrastruktura sieci telekomunikacyjnych podlega ciągłym zmianom, przy czym zmiany te niekiedy mają charakter ewolucyjny, a niekiedy są raczej rewolucyjne. Przykładem zmiany ewolucyjnej było zastosowanie techniki NISDN (Narrowband Integrated Service Digital Network), która poszerzała funkcjonalność sieci telefonicznych o możliwości komutacji kanałów o różnych szybkościach bitowych (n x 64 kbit/s) oraz wprowadzała usługę przekazu pakietów. Z kolei wprowadzenie sieci Internet opartej na stosie protokołów TCP/IP (Transport Control Protocol/ Internet Protocol) można uważać jako przykład rewolucyjnego rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej. W porównaniu z sieciami opartymi na komutacji kanałów, w których główny nacisk poł[...]
 
Laboratorium dydaktyczno-badawcze systemów dostępowych i teletransmisyjnych
 
Sławomir Kula  
W marcu br. zostało oddane do użytku Laboratorium Systemów Dostępowych i Teletransmisyjnych (SDiT) w Zakładzie Systemów Teletransmisyjnych Instytutu Telekomunikacji. Laboratoria naukowo-badawcze i dydaktyczne zawsze stanowiły niezbędne uzupełnienie procesu kształcenia studentów i podstawę prowadzenia działalności badawczej. W latach 70. i 80. w Zakładzie Systemów Teletransmisyjnych Instytutu Telekomunikacji wiele prac było prowadzonych na zlecenie polskiego przemysłu telekomunikacyjnego. Dzięki temu laboratoria zarówno studenckie, jak i badawcze, były wtedy wyposażone względnie dobrze. Niestety w latach 90. - choć zaowocowały one licznymi pracami zlecanymi przez firmy i instytucje zewnętrzne - to ze względu na ich charakter (głównie aplikacyjny, projektowanie sieci, badanie zgodności z wymaganiami) źródło rozwoju bazy laboratoryjnej prawie zu[...]
 
Modelowanie aukcji i giełd zasobów transportowych sieci telekomunikacyjnych
 
Józef Lubacz  Wojciech Stańczuk  
Badania nad giełdami przepustowości prowadzone w Instytucie Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej wpisują się w poszukiwania nowych modeli biznesowych zarządzania zasobami sieci telekomunikacyjnych. Ich stały rozwój jest motywowany z jednej strony zwiększaniem stopnia komplikacji relacji rynkowych między uczestnikami rynku i pojawianiem się nowych ról biznesowych, z drugiej ewolucją architektury sieci telekomunikacyjnych w kierunku NGN (Next Generation Network), w której warstwa przesyłu danych (transportowa) jest oddzielona od realizacji usług. Stwarza to potrzebę stałej wymiany handlowej różnych towarów i usług między uczestnikami rynku telekomunikacyjnego, w szczególności również w odniesieniu do zasobów transportowych sieci, tworzących techniczną infrastrukturę przesyłu informacji. * Instytut Telekomunikacji, Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, e-mail: jl@tele.pw.edu.pl, w.stanczuk@tele.pw.edu.pl Badania nad mechanizmami handlowymi w kontekście zasobów sieci telekomunikacyjnej wywodzą się z prac związanych z taryfikacją usług i rozliczeniami międzyoperatorskimi. Dotyczą one kwestii racjonalnego i sprawiedliwego dostępu do współdzielonych zasobów sieci przez wielu klientów/użytkowników oraz przedsiębiorstw telekomunikacyjnych. Istotnym wnioskiem z analizy dotychczas stosowanych mechanizmów handlowych jest zauważalna trudność, zarówno techniczna, jak i koncepcyjna, realizacji rynku zasobów sieci na poziomie dostępu do usług i aplikacji [...]
 
Nowe metody sprzętowo-programowego przetwarzania sygnałów i obrazów dla potrzeb systemów informacyjnych
 
Tadeusz Łuba  Mariusz Rawski  
W dniu 15 stycznia 2005 r. Polska i Singapur podpisały porozumienie: Memorandum of Understanding, w którym Ministerstwo Nauki i Informatyzacji oraz singapurska Agency for Science, Technology and Research A*STAR zadeklarowały realizację wspólnych projektów badawczych. Następnie ogłoszono konkurs polskosingapurski dotyczący współpracy naukowo-technicznej Singapore- Poland Science & Technology Co-operation. Zgłoszenia można było nadsyłać do 31 grudnia 2005 r. i w efekcie 17 sierpnia 2006 roku w Singapurze na specjalnym posiedzeniu Polsko-Singapurskiego Komitetu Sterującego wyłoniono ostatecznie do finansowania i realizacji listę 8 wspólnych projektów badawczych. Na osiem grantów - dwa przypadły Wydziałowi Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. Jeden z nich to: Nowe metody sprzętowo-programowego przetwarzania sygnałów i obrazów dla potrzeb systemów informacyjnych (Novel digital signal and image processing software and hardware for information systems), którego inicjatorem, a następnie kierownikiem był prof. dr. hab. inż. Tadeusz Łuba. Tematyka badawcza grantu1) powierzonego Zakładowi Podstaw Telekomunikacji koncentrowała się wokół zagadnień cyfrowego przetwarzania sygnałów i obrazów, ze szczególnym uwzględnieniem realizacji sprzętowych. Powszechnie wiadomo, że błyskawiczny rozwój cyfrowego przetwarzania sygnałów i obrazów zyskał ostatnio dodatkowy czynnik przyspieszający, jakim jest rozwój technologii układów scalonych VLSI (Very Large Scale of Integration), a w szczególności układów programowalnych przez użytkownika FPLD (Field Programmable Logic Devices). Jednak pełne wykorzystanie wszystkich możliwości, jakie zapewniają najnowsze struktury VLSI, wymaga nowych metod syntezy - lepiej przystosowanych do typowych "wąskich gardeł" struktur VLSI. Należą do nich przede wszystkim trudności wynikające z ogromnej gęstości upakowania elementów logicznych, których rezultatem są bariery: połączeń, wyprowadzeń, moc[...]
 
Oblicza konwergencji
 
Marek Średniawa  
Podstawowym pojęciem, które pojawia się w związku z sieciami następnej generacji, jest konwergencja. Wyraża ono zjawisko przenikania się technik, idei, rozwiązań i koncepcji z obszaru telekomunikacji, informatyki, Internetu i mediów elektronicznych. Dlatego, w nowy sposób należy spojrzeć na każdą z wymienionych dziedzin z osobna, jak również na wszystkie całościowo. Konwergencja jest zjawiskiem wieloaspektowym, występuje w wielu płaszczyznach, może być rozpatrywana z różnych punktów widzenia i rodzi również problemy pozatechniczne, natury prawnej i biznesowej (rys. 1). nikacyjni - oprócz usług telefonii i dostępu do Internetu - oferują usługi IPTV, operatorzy telewizji kablowej oferują usługi telefoniczne i dostępu do Internetu, podmioty z rynku internetowego oferują usługi komunikacji głosowej i wideo oraz dostęp do treści na życzenie, nadawcy radiowi i telewizyjni wykorzystują Internet do dystrybucji swoich programów1). Konwergencja jest postrzegana przez użytkowników jako możliwość stałego korzystania przez klienta ze swojego specyficznego (skonfigurowanego na życzenie) pakietu usług z dowolnego miejsca i bez względu na sposób dostępu w sensie rodzaju wykorzystywanej sieci (przewodowa/bezprzewodowa, stacjoarna/mobil- 1) Np. TVP udostępniła przez Internet przekaz z Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w 2008 roku. TP SA oferuje pakiety programów telewizyjnych dostarczanych przez Internet. Operatorzy telewizji kablowej, oprócz kanałów telewizyjnych, oferują usługi telefoniczne i dostępu do Internetu  Rys. 1. Czynniki sprawcze zjawiska konwergencji usług Użytkownicy postrzegają konwergencję jako możliwość uzyskania zbliżonego pakietu usługowego, obejmującego telefonię, dostęp do Internetu i telewizję, od podmiotów, które wcześniej należały do odrębnych segmentów rynku. Operatorzy telekomu-  Rys.2. Obszary i płaszczyzny konwergencji usług na, wąsko-/szerokopasmowa) i typu terminalu (telefon stacjonarny, telefon komó[...]
 
Opracowania Zakładu Systemów Teletransmisyjnych dotyczące systemów SDH, ich synchronizacji i zarządzania
 
Andrzej Dąbrowski  Jędrzej Br ożyna  Andrzej Drobnik  Sławomir Kula  
Patrząc na obecny stan telekomunikacji w Polsce, trudno sobie wyobrazić, że pod koniec lat osiemdziesiątych sieć transmisyjna była niemal w całości analogowa, na założenie aparatu telefonicznego czekało się kilkanaście lat, a mający go szczęśliwcy czekali na połączenie międzymiastowe, zestawiane ręcznie, kilka godzin. Telekomunikacja w Polsce była bowiem w tym czasie jedną z dziedzin najbardziej zapóźnionych i niedoinwestowanych w Europie. Sytuacja ta zaczęła się zmieniać na początku lat dziewięćdziesiątych: pojawiły się pieniądze inwestycyjne z Banku Światowego, a kadra kierownicza Telekomunikacji Polskiej (TP), zarówno biura rozwojowe, jak i zarząd, została uzupełniona o pracowników Instytutu Łączności, dysponujących większą w[...]
 
Prace naukowo-badawcze Instytutu Telekomunikacji Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej
 
Józef Lubacz  
W bieżącym roku mija 40 lat od powstania Instytutu Telekomunikacji (do roku 1975 noszącego nazwę Instytutu Teleelektroniki). Jego historię miałem okazję przedstawić na tych łamach w roku 2001 z okazji 50-lecia Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. Okazją do podsumowań będzie 60-lecie powstania naszego Wydziału, które będziemy obchodzili wkrótce. W związku z tym w niniejszym zeszycie PTiWT postanowiliśmy przedstawić jedynie aktualny stan prac prowadzonych przez zespoły badawcze zakładów Instytutu:  Zakładu Podstaw Telekomunikacji, kierowanego przez prof. Tadeusza Łubę,  Zakładu Systemów Teletransmisyjnych, kierowanego przez prof. Andrzeja Dąbrowskiego,  Zakładu Teleinformatyki i Telekomutacji, kierowanego przez prof. Michała Pióro,  Zakładu Telekomunikacyjnych Systemów Optoelektronicznych, kierowanego przez prof. Jerzego Siuzdka. W Instytucie jest zatrudnionych 11 profesorów i doktorów habilitowanych, 3 docentów, 32 adiunktów, 8 starszych w[...]
 
Problemy projektowania i optymalizacji sieci telekomunikacyjnych
 
Michał Pióro  Andrzej Bąk  Piotr Gaj owniczek  Mariusz Mycek  
Sieci telekomunikacyjne są obiektami złożonymi. Podstawowym powodem tej złożoności jest ich skala - mierzona zarówno liczbą użytkowników oraz rozległością geograficzną obszaru usługowego, jak też ilością i różnorodnością fizycznych i logicznych zasobów, które muszą w nich poprawnie współdziałać. W okresie ostatnich dekad złożoność sieci uzyskuje nowe wymiary. O ile jeszcze w latach osiemdziesiątych XX wieku dominujące wtedy sieci cyfrowe z komutacją kanałów (np. ISDN) dawały się stosunkowo łatwo modelować, analizować i projektować przy użyciu dostępnych wówczas metod i środków obliczeniowych (jakże skromnych z dzisiejszego punktu widzenia), to obecnie realizacja tych zadań jest znacznie trudniejsza. Przyczyną tego stanu rzeczy wydaje się być splot co najmniej dwu czynników. Pierwszym z nich jest utrwalenie się dominującej roli sieci transportowych opartych na technice komutacji pakietów (TCP/IP) i wynikająca stąd konieczność realizacji odpowiednich mechanizmów płaszczyzny sterowania, które umożliwiają różnicowanie parametrów jakościowych (przepływność, opóźnienie, zmienność opóźnienia, niezawodność), wynikających z charakteru udostępnianych usług. Drugim z czynników jest niezwykły wzrost różnorodności usług i liczby korzystających z nich użytkowników. Mając na uwadze z jednej strony ogromne koszty związane z budową i eksploatacją sieci, a z drugiej skalę możliwych do osiągnięcia przychodów, oczywiste jest, że nawet niewielka procentowo zmiana tych wartości może decydować o sukcesie (a czasem nawet i istnieniu) operatora. W obliczu wspomnianej powyżej złożoności, doświadczenie i intuicja projektanta sieci już nie wystarczają - musi on uzyskać wsparcie w postaci metod i narzędzi dających w ograniczonym czasie rozwiąza[...]
 
Steganografia sieciowa
 
Józef Lubacz  Wojciech Mazurczyk  Krzysztof Szcz ypiorski  
Istotą steganografii jest przekazywanie tajnych informacji w taki sposób, by nie ujawniać osobom postronnym ich istnienia ani samego faktu ukrytej komunikacji. Steganografia jest odmienna od kryptografii, której celem jest ochrona treści przesyłanej wiadomości przed jej odczytaniem przez osoby nieuprawnione, przy czym sam fakt komunikacji może być znany. Do przeprowadzenia steganograficznej wymiany danych jest niezbędne wykorzystanie nośnika, w którym ukrywa się tajne informacje. W historii nośnikami tajnych informacji były: skóra głowy, tabliczki woskowe i zapisane kartki papieru. Aby nośnik nadawał się do prowadzenia ukrytej komunikacji, muszą zostać spełnione dwa warunki. Po pierwsze, wprowadzenie ukrytej wiadomości nie może powodować łatwo wykrywalnych zmian samego nośnika, a po drugie, nośnik powinien być powszechnie wykorzystywany. Steganografia sieciowa Metody steganograficzne ewoluują wraz z rozwojem nowych form komunikacji międzyludzkiej, zatem ewoluuje też rodzaj nośnika tajnych danych. Współczesne rozwiązania i prace badawcze w dziedzinie steganografii koncentrują się głównie na ukrywaniu informacj[...]
 
Systemy transmisji optycznej ze zwielokrotnieniem polaryzacyjnym
 
Krzysztof Perlicki  
Wzrost zapotrzebowania na świadczenie szerokopasmowych usług w sieciach telekomunikacyjnych wymusza poszukiwanie technik transmisyjnych zwiększających pojemność istniejących łączy światłowodowych. Jednym z rozwiązań są techniki zwielokrotnienia. Do najpopularniejszych z nich zalicza się: zwielokrotnienie w dziedzinie czasu TDM (Time Division Multiplexing), zwielokrotnienie w dziedzinie długości fali WDM (Wavelength Division Multiplexing), zwielokrotnienie kodowe CDM (Code Division Multiplexing) i zwielokrotnienie podnośnej SCM (Sub Carrier Multiplexing). Zwrócono również uwagę na możliwość stosowania do transmisji danych wielu stanów polaryzacji fali światła. Można się spotkać z trzema rodzajami technik transmisji światłowodowej, które wykorzystują wiele stanów polaryzacji: techniką zwielokrotnienia polaryzacyjnego, czyli równoczesną transmisją sygnałów w różnych stanach polaryzacji (PolDM lub PDM - Polarization Division Multiplexing), techniką transmisji wykorzystującą okresowe zmiany stanów polaryzacji; dzieli się ona na technikę naprzemiennych zmian stanów polaryzacji (alternate polarization) i technikę przeplotu polaryzacyjnego (polarization interleaving), techniką transmisji z kluczowaniem stanów polaryzacji POLSK (Polarization Shift Keying). Tradycyjne rozwiązanie techniki zwielokrotnienia polaryzacyjnego opiera się na równoczesnej transmisji sygnałów w dwóch wzajemnie ortogonalnych stanach polaryzacji i na tej samej długości fali. W części odbiorczej rozdzielenie kanałów polaryzacyjnych odbywa się za pomocą dzielnika polaryzacji. Odbiór może być bezpośredni lub koherentny [1]. Systemy ze zwielokrotnieniem polaryzacyjnym mogą być stosowane do transmisji danych przez łącza złożone zarówno ze światłowodów jednomodowych, jak i ze światłowodów wielomodowych [2]. W jednym z pierwszych rozwiązań technikę zwielokrotnienia polaryzacyjnego wykorzystano do równoczesnej transmisji d[...]
 
Technika cyfrowa w telekomunikacji
 
Tadeusz Łuba  Bogdan Zbierzchowski  
Jednym z głównych czynników determinujących rozwój telekomunikacji jest dynamiczny rozwój technik cyfrowych. W formie cyfrowej zanikają różnice pomiędzy różnymi typami sygnałów, co znacznie przyspiesza i upraszcza wszelkie procesy związane z przechowywaniem, przekazywaniem i przetwarzaniem różnych typów informacji. Multimedialność, będąca jednym z ważniejszych czynników napędowych Internetu, mogła nabrać realnych kształtów właśnie dlatego, że w systemie cyfrowym w zasadzie nie ma żadnej różnicy pomiędzy nagraniem dźwiękowym, tekstem, zakodowanym rysunkiem, zeskanowanym obrazem lub cyfrowo zapisanym filmem. Komputer, sieć łączności i oprogramowanie zawsze "widzą" dokładnie to samo: zestawy odpowiednio dobranych kodów cyfrowych. Różnice pojawiają się dopiero na etapie prezentacji informacji użytkownikowi. Jeden ciąg cyfr zostaje zamieniony na ciąg liter oraz znaków formatujących tekst, inny steruje odtwarzaniem mowy lub muzyki, jeszcze inny jest zamieniany na statyczne lub dynamiczne obrazy. W dynamicznym rozwoju techniki cyfrowej obserwuje się ogromne zmiany w metodach projektowania układów i systemów cyfrowych oraz w technologiach ich wytwarzania. Postęp technologii układów cyfrowych umożliwia wzrost gęstości upakowania i zmniejszania rozmiaru tzw. minimalnego wymiaru charakterystycznego - komórki atomowej (minimum feature size), co zapewnia obniżanie napięcia zasilania. Mniejszy rozmiar komórki daje mniejsze opóźnienie sygnału i umożliwia zwiększenie częstotliwości taktowania układu. Następuje też zmniejszenie emisji energii cieplnej. Należy także zauważyć imponujący postęp w dziedzinie światłowodowych systemów połączeń sieciowych, umożliwiających uzyskanie przepływności ponad 500 Gbit/s w jednym włóknie. Ostatnio wytworzono pierwsze układy scalone, umożliwiające szybką transformację sygnałów optycznych na elektryczne i odwrotnie. O nowej jakości mikroelektroniki i jej ogromny[...]
 
Transmisja 100 Gbit/s
 
Jarosław Turkiewicz  
Ciągle rosnąca liczba użytkowników usług szerokopasmowych i ich potrzeb zmusza operatorów telekomunikacyjnych do stałego zwiększania pojemności systemów i sieci transmisyjnych. Choć bardzo duża pojemność transmisyjna światłowodu jest ograniczona, co wynika ze skończonej liczby dostępnych kanałów transmisyjnych [1]. Wykorzystywanie kolejnych kanałów prowadzi do wyczerpania pojemności transmisyjnej światłowodu dla danej przepływności. Dalsze zwiększanie tej pojemności może być uzyskane tylko przez zwiększenie przepływności w kanale transmisyjnym (rys. 1). Obecnie powszechnie są używane systemy ze zwielokrotnieniem w dziedzinie długości fali WDM (Wavelength Division Multiplexing) oparte na transmisji 10 Gbit/s OOK (On-Off Keying). Instalowane są też systemy o przepływnościach 40 Gbit/s. Przewiduje się, że już w roku 2010 będą wymagane systemy o przepływności 100 Gbit/s na kanał, w celu zaspokojenia wzrostu zapotrzebowania na pasmo przesyłowe. Dlatego też ciągle prowadzi się prace badawcze nad systemami transmisyjnymi o dużych przepływnościach w kanale transmisyjnym. Równolegle do prac badawczych są prowadzone prace standaryzacyjne przez takie organizacje, jak Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE), International Telecommmmunication Union (ITU-T) czy Optical Internetworking Forum (OIF). IEEE zajmuje się standaryzacją techniki Ethernet, ITU-T systemów i sieci OTN (Optical Transport Network), a OIF standaryzacją połączeń o wysokich przepływnościach wewnątrz urządzeń telekomunikacyjnych. Wszystkie te organizacje pracują obecnie nad opracowaniem standardu 100 Gbit/s. Artykuł ten ma na celu zaznajomienie czytelnika ze stanem prac badawczych i standaryzacyjnych nad transmisją 100 Gbit/s. Przedstawiono w nim rozwiązania standardu 100G Ethernet oraz omówiono zaawansowane metody modulacji wykorzystywane do realizacji transmisji 100 Gbit/s. Transmisja 100G Ethernet Tradycyjnie w standardzie Ethernet przepływność bitowa [...]
 
Udział ITPW w projektach europejskich dotyczących telekomunikacji satelitarnej
 
Andrzej Dąbrowski  Krzysztof Włostowski  
W 1993 r. z krótką wizytą w ramach programu Tempus przebywał w University of Surrey Andrzej Dąbrowski. W trakcie rozmowy z prof. Barry Evansem, kierownikiem centrum telekomunikacji satelitarnej - CSER, zaproponował mu wspólne wystąpienie o projekt europejski EC-Copernicus oraz przekazał przywiezione z Warszawy odpowiednie dokumenty aplikacyjne. Projekty EC-Copernicus były w tym okresie zupełną nowością, a ich celem było stworzenie podstaw instytucjonalnej współpracy naukowobadawczej pomiędzy uniwersytetami Europy Zachodniej a wybranymi (Polska, Czechosłowacja, Węgry) krajami Euro[...]
 
Układy cyfrowe w systemach i sieciach telekomunikacyjnych o wysokiej wiarygodności działania
 
Andrzej Kra śniewski  tadusz ŁUB A  Bogdan Zbierzchowski  
Artykuł zawiera przegląd osiągnięć związanych z realizacją w Zakładzie Podstaw Telekomunikacji w Instytucie Telekomunikacji PW w latach 2007-2009 projektu badawczego1) pt.: Projektowanie układów cyfrowych do zastosowań w systemach i sieciach telekomunikacyjnych o wysokiej wiarygodności działania realizowanych przy użyciu struktur programowalnych FPGA/CPLD. Występujące w tytule projektu słowo "wiarygodność" (dependability) jest - przyjętym w międzynarodowym środowisku naukowym - pojęciem, obejmującym m.in. takie atrybuty systemu, jak niezawodność, bezpieczeństwo działania (safety), zabezpieczenie przed nieuprawnionym użyciem, dostępność (availability), testowalność, łatwość naprawy czy łatwość utrzymania (maintainability) [1]. Zapewnienie odpowiedniej wiarygodności systemu wiąże się z przeciwdziałaniem szeroko rozumianym uszkodzeniom (faults). Jako uszkodzenia są traktowane m.in. błędy projektowe, defekty fizyczne wynikające z niedoskonałości procesu wytwarzania, zakłócenia elektromagnetyczne występujące podczas użytkowania systemu czy też umyślne bądź przypadkowe zakłócenia jego działania przez człowieka [1]. Przeciwdziałanie uszkodzeniom obejmuje w szczególności tolerowanie uszkodzeń w trakcie normalnej pracy systemu (fault tolerance), przez użycie - wprowadzonych na etapie projektowania - specjalnych mechanizmów wykrywania błędów i usuwania ich skutków (error detection and recovery) bądź też maskowania uszkodzeń (fault masking). Celowość podjęcia badań w zakresie projektowania układów cyfrowych o wysokiej wiarygodności działania, realizowanych przy użyciu struktur programowalnych FPGA/CPLD, wynika z następujących spostrzeżeń. Wiarygodność (bezpieczeństwo, niezawodność) działania to obecnie jeden z najważniejszych atrybutów projektowanych i realizowanych urządzeń i systemów, a jej zapewnienie jest istotne niemal we wszystkich zastosowaniach - począwszy od prostych urządzeń powszechnego użytku, poprzez złożon[...]
 
Weryfikacja i testowanie
 
Krzysztof M. Brzeziński  
W telekomunikacji przyjęto, by odnosić pojęcia V&V: weryfikacji i walidacji, wraz z jedną z ich technik - testowaniem, w pierwszym rzędzie do zachowania logicznego systemu, którego jednostki składowe porozumiewają się za pomocą protokołu. Należy jednak zauważyć tendencję do stopniowego obejmowania zakresem V&V także własności pozafunkcjonalnych (wydajnościowych), co można traktować zarówno jako przejaw konwergencji metodycznej, jak i utrzymującego się "polimorfizmu badawczego" (własności występują jako obiekt badań różnych dziedzin). Taki właśnie - z wyraźnie zaznaczonym "jądrem" i jego kolejnymi rozszerzeniami oraz nacecho[...]
 
Zastosowanie techniki RoF wykorzystującej światłowody wielomodowe w bezprzewodowych sieciach WLAN
 
Jerzy Siuzdak  
Bezprzewodowe sieci lokalne WLAN (Wireless Local Area Network) są typem sieci lokalnych, które w ostatnich latach bardzo dynamicznie rozwijają się na całym świecie. Ze względu na użycie nośnych o dużych częstotliwościach z zakresu RF oraz mikrofal, zapewniają one szerokie pasmo, co umożliwia osiąganie dużych przepływności. Sieci WLAN zapewniają łączność bezprzewodową na bardzo zróżnicowanych obszarach: od powierzchni kilku pokojów w sieciach domowych przy pojedynczym punkcie dostępu AP (Access Point) aż do wielu kilometrów kwadratowych przy bardzo wielu AP o przenikających się pokryciach w sieciach miejskich. Podstawowym zadaniem tych sieci jest umożliwienie bezprzewodowego dostępu do Internetu takim urządzeniom, jak komputer osobisty (laptop), cyfrowy asystent osobisty czy telefon komórkowy. Rzecz jasna, urządzenia te muszą być wyposażone w odpowiednie terminale i znajdować się w zasięgu takiej sieci. Ogólnodostępne (darmowe) sieci WLAN, pracujące najczęściej z wykorzystaniem standardu WiFi (Wireless Fidelity), są często spotykane na terminalach lotniskowych, na uczelniach, a także w niektórych miastach. Sieć WiFi oparta na standardach z rodziny IEEE 802.11 umożliwia również bezpośrednią komunikację między terminalami mobilnymi z pominięciem punktu dostępowego. W ogólności zastosowanie techniki RoF (Radio over Fiber) do sieci bezprzewodowych polega na użyciu tzw. wyniesionych jednostek antenowych RAU (Remote Antenna Unit), przez co uzyskuje się poprawę pokrycia siecią. Jednostki RAU są połączone światłowodami z punktem dostępu AP i składają się wyłącznie z anteny (lub pary anten) oraz transceiver,a światłowodowego, który przesyła w obydwu kierunkach sygnały między anteną nadawczo-odbiorczą a wspomnianą parą światłowodów. Format sygnałów przesyłanych światłowodami jest całkowicie zgodny z formatem sygnałów radiowych wykorzystywanych w danej sieci WLAN, gdyż RAU nie przetwarza tych sygnałów, a jedynie odbiera, wzmacnia i nad[...]
 
Zespół Aplikacji Mobilnych i Wbudowanych (MEAG) w ITPW
 
Jarosław Domaszewicz  
Zespół Aplikacji Mobilnych i Wbudowanych (Mobile and Embedded Applications Group - MEAG) [1] powstał w Zakładzie Systemów Teletransmisyjnych Instytutu Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej (ITPW) w 2002 r. Inspiracją do tego była obserwacja, że w usługach realizowanych za pomocą technik teleinformatycznych coraz większą rolę będzie odgrywać przetwarzanie rozproszone "na brzegu sieci", w programowalnych węzłach o ograniczonych zasobach sprzętowych. Węzły takie to z jednej strony doskonale znane terminale sieci komórkowych, a z drugiej - wbudowane, miniaturowe węzły tworzące bezprzewodowe sieci sensorów i elementów wykonawczych (Wireless Sensor/Actuator Networks - WSAN). W pierwszym przypadku najczęściej mówi się o usługach mobilnych, w drugim - o usługach inteligencji otoczenia (polskiego terminu inteligencja otoczenia używa się tu jako zamiennika dla angielskich terminów, np. ambient intelligence, pervasive computing, ubiquitous computing, Internet of Things). W tej sytuacji potrzebą komercyjną, a zarazem wyzwaniem naukowym, staje się projektowanie i dostarczanie programiście interfejsów programistycznych (Application Programming Interface - API), które: zapewniają wygodne abstrakcje programistyczne, a tym samym przyspieszają programowanie nowych usług; uwzględniają rozproszoną architekturę systemu i dają się efektywnie implementować w węzłach o ograniczonych (czasami drastycznie) zasobach sprzętowych. Najczęściej takie interfe[...]