ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA ›
PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE ›
2010-8-9 |
| |
|
|
Prenumerata
|
"Megaustawa" wyzwaniem dla samorządów
|
|
Marzena Śliz 
|
Od 17 lipca 2010 r. obowiązuje ustawa z dnia 7 maja 2010 r.
o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych,
zwana "megaustawą". Celem ustawy jest unowocześnienie
gospodarki przez rozwój usług i sieci szerokopasmowych,
a w szczególności przez:
wspieranie równoprawnej i skutecznej konkurencji w zakresie
budowy i dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej;
poprawę dostępu do gruntów, budynków i ich części na
potrzeby inwestycji telekomunikacyjnych oraz wykorzystanie
istniejącej infrastruktury,
zaspokojenie potrzeb rozwoju telekomunikacji w procesie
budowlanym i planowania przestrzennego;
aktywizację jednostek samorządu terytorialnego i ich związków,
a także przedsiębiorstw użyteczności publicznej w z[...]
|
|
|
|
55-lecie pracy naukowo-dydaktycznej profesora Mariana Zientalskiego
|
|
|
Sylwester Kaczmarek
|
Niniejszy - dziewiąty zeszyt Przeglądu Telekomunikacyjnego
i Wiadomości Telekomunikacyjnych - wydany w związku
z XXVI KSTiT, jest okazją do nakreślenia w kilku zdaniach
osiągnięć profesora Zientalskiego, który w bieżącym roku
obchodzi 55 lat pracy naukowo-dydaktycznej1), a jednocześnie
jest utożsamiany przez polskie środowisko telekomunikacyjne
z KSTiT. W pracy zawodowej Profesora można wyróżnić
kilka istotnych obszarów aktywności, których wspólnym
mianownikiem jest telekomunikacja. W początkowym okresie
obejmowały one działalność w rodzimej Alma Mater, która
to działalność z czasem przeniosła się na poziom krajowy.
W każdym z tych obszarów widoczny jest bardzo duży wkład
w rozwój telekomunikacji, w tym w szczególności w zakresie
prac dydaktycznych i rozwoju kadry, prac naukowo-badawczych,
prac rozwojowych na rzecz przemysłu, ekspercko-doradczych
oraz organizacyjnych.
Przygoda Profesora z telekomunikacją rozpoczęła się
podczas studiów na Wydziale Elektrycznym Politechniki
Gdańskiej, gdy już na czwartym roku w 1955 r. został zastępcą
asystenta. Studia te ukończył w 1957 roku jako magister
inżynier łączności na Wydziale Łączności utworzonym w 1952
roku. Wówczas to z jednej z dwóch istniejących katedr, tzn.
Katedry Teletechniki, zostały wyłonione: Katedra Techniki
Przenoszenia Przewodowego, kierowana przez prof. Ł.
Dorosza oraz Katedra Teletechniki Łączeniowej, kierowana
przez prof. Wiktora Szuksztę. W 1954 roku po śmierci prof.
Ł. Dorosza kierownictwo Katedry Techniki Przenoszenia Przewodowego
objął prof. Feliks Błocki. Po nim, w roku 1957 r.,
kierownikiem został prof. Józef Sałaciński. Została też zmieniona
nazwa Katedry na Katedrę Teletransmisji Pr[...]
|
|
|
|
Dlaczego wdrożenie protokołu IPv6 jest ważne dla rozwoju Internetu?
|
|
|
Artur Binczewski Bartosz Gajda Wiktor Procyk Robert Szuman Wojciech Burakowski Jarosław Śliwiński Piotr Krawiec Piotr Wiśn iewski Jordi Mongay Batalla Konrad Sienkiewicz... (pełna lista autorów dostępna przy zakupie)
|
Prace nad nowym protokołem, mającym zastąpić IP w wersji
4 (IPv4), rozpoczęły się już na początku lat dziewięćdziesiątych
ubiegłego wieku i zakończyły się przyjęciem pierwszego standardu
(RFC 2460) w roku 1998 dla protokołu nazwanego IPv6 [1],
w ramach organizacji standaryzacyjnej Internet Engineering Task
Force (IETF). Jednym z głównych powodów podjęcia tych prac
była ograniczona przestrzeń adresowa w protokole IPv4 oraz bardzo
duża dynamika alokacji wolnych adresów. Dodatkowo, przystępując
do opracowania nowej wersji protokołu IP, zdefiniowano
wiele funkcji, wspomagających między innymi bezpieczeństwo,
ruting, a także mobilność. Aktualne prognozy, dotyczące wyczerPrace nad nowym protokołem, mającym zastąpić IP w wersji
4 (IPv4), rozpoczęły się już na początku lat dziewięćdziesiątych
ubiegłego wieku i zakończyły się przyjęciem pierwszego standardu
(RFC 2460) w roku 1998 dla protokołu nazwanego IPv6 [1],
w ramach organizacji standaryzacyjnej Internet Engineering Task
Force (IETF). Jednym z głównych powodów podjęcia tych prac
była ograniczona przestrzeń adresowa w protokole IPv4 oraz bardzo
duża dynamika alokacji wolnych adresów. Dodatkowo, przystępując
do opracowania nowej wersji protokołu IP, zdefiniowano
wiele funkcji, wspomagających między innymi bezpieczeństwo,
ruting, a także mobilność. Aktualne prognozy, dotyczące wyczerpywania się wolnych adresów IPv4, dokonywane przez Internet
Assigned Numbers Authority (IANA) wskazują, że adresy te skończą
się pomiędzy rokiem 2010 a 2013. Na rys. 1 przedstawiono
prognozę wyczerpywania się puli adresów IPv4 w zależności od
metody określającej wzrost szybkości przydziału adresów IPv4
[2]. Przedstawiono cztery metody szacowania wzrostu szybkości
alokacji wolnych adresów: płynną wielomianową, wykładniczą
i liniową. W przypadku metody płynnej przewiduje się, że pula
adresowa IPv4 wyczerpie się przed 2011 rokiem, a w przypadku
zastosowania metody liniowej przed 2013 rokiem. W przypadku
meto[...]
|
|
|
|
IPv6 w sieciach bezprzewodowych Wybrane zagadnienia
|
|
|
Sławomir Kukliński Paweł Radziszewski Jacek Wytrębowicz
|
W artykule przedstawiono wybrane zagadnienia dotyczące
budowy autonomicznych sieci bezprzewodowych opartych na
protokole IPv6. Na wstępie są rozważane perspektywy wdrażania
IPv6 w sieciach bezprzewodowych oraz funkcje i mechanizmy
IPv6 istotne w takich sieciach. Wskazane są też kierunki
prowadzonych prac badawczych, dotyczących wykorzystania
IPv6 w sieciach bezprzewodowych. Następnie opisano wybrane
koncepcje, powstałe w trakcie realizacji projektu EFIPSANS1),
w czasie badań nad autonomicznością konfiguracji węzłów i rutingu
w sieciach bezprzewodowych. Prezentowane tu koncepcje
dotyczą bezprzewodowych sieci kratowych tworzonych ad hoc.
Jest omówiona specyfika takich sieci oraz aspekty związane
z ich autokonfiguracją i autonomicznie dobieranym rutingiem.
W szczególności zaprezentowano architekturę WARF (Wireless
and Autonomic Routing Framework).
Techniki tworzenia bezprzewodowych sieci dla transmisji
danych są równie stare i złożone, jak te dedykowane sieciom
przewodowym. Warto tu zauważyć, że nazwa najpopularniejszej
dziś techniki transmisji w sieciach przewodowych,
tj. Ethernetu, wywodzi się od słowa eter, czyli powietrznego
medium transmisji, co wynika z faktu, że Ethernet współdzieli
medium kablowe w podobny sposób, jak wiele sieci radiowych.
Obserwując rozwój sieci bezprzewodowych w ciągu
minionych 40 lat, zauważamy dwie - wydawałoby się sprzeczne
- tendencje: wysoką specjalizację w kierunku konkretnego
zastosowania oraz uniformizację w celu otwartości dla oprogramowania
aplikacyjnego i w celu łączenia podsieci do globalnie
dostępnej sieci. Jest to pozorna sprzeczność, gdyż cel
pierwszy osiąga się dobierając i rozwijając protokoły warstwy 2
modelu referencyjnego OSI/ISO, natomiast cel drugi - stosując
w wyższych warstwach stos protokołów TCP/IP. Dziś jest
wykorzystywanych wiele różnych rodzajów sieci bezprzewodowych,
np.:
sieci komunikacji ruchomej, takie jak CDMA2000, EDGE,
UMTS i LTE;
 ᠌[...]
|
|
|
|
Norma językowa w tekstach dotyczących telekomunikacji – przeżytek czy konieczność
|
|
|
Grażyna Balkowska
|
O błędach językowych charakterystycznych dla języka technicznego,
a także o tym, jak należy pisać teksty naukowe, by
spełniały należycie swoją funkcję, pisano wielokrotnie. Intuicja
podpowiada, że dostępność edukacji na poziomie uniwersyteckim
powinna wpłynąć na sprawność językową społeczeństwa,
rozwinąć umiejętność wypowiadania się w mowie i w piśmie, a to
z kolei powinno znaleźć odbicie także w tekstach specjalistycznych,
np. technicznych. Czy tak jednak jest? Czy myśli są tu
wyrażane jasno i zwięźle, terminy definiowane precyzyjnie, jak to
przed laty postulował Witold Nowicki [7]. Czy zachowywana jest
norma językowa? Jakie występują błędy? A może w ogóle nie
ma znaczenia to, jak formułowane są zdania, bo "prawda" tekstu
specjalistycznego wybroni się sama dzięki wzorom i elementom
graficznym?
Zanim zostaną przedstawione wyniki analizy poprawnościowej
tekstów, kilka słów o terminach polonistycznych.
Błąd językowy jest nieświadomym odstępstwem od normy.
A norma językowa to zbiór tych elementów systemu językowego,
które są w pewnym okresie uznane przez społeczeństwo
za wzorcowe, poprawne albo co najmniej dopuszczalne. Normy
językowe są także przedstawione w specjalistycznych publikacjach,
np.: [7], [8], [9]. Do elementów języka należą: wyrazy, ich
formy i połączenia oraz zbiór sposobów tworzenia, wymawiania
i zapisywania wszelkich środków językowych [10].
Całościowa analiza poprawności językowej badanych tekstów
przekroczyłaby rozmiary tego artykułu. Użyteczne będzie
przyjęcie zasady odnotowywania takiego odstępstwa od normy
językowej, które zakłóca rozumienie tekstu lub które sprawia, że
znaczenie wypowiedzi w sposób oczywisty odbiega od intencji
autora. Za materiał badawczy posłużą prace studentów i doktorantów
z dziedziny telekomunikacji i stron internetowych. Zarówno
nazwiska autorów prac, jak i adresy stron internetowych oraz
umieszczone tam dane osobowe nie zostaną ujawnione.
Przecinki, kropki też mają znaczenie, czyli[...]
|
|
|
|
Obsługa protokołu IPv6 w systemach operacyjnych Windows i Linux
|
|
|
Wojciech Gumiński Jacek Światowiak
|
Definiując konfigurację systemu do pracy w sieci jako
możliwość obsługi protokołu IPv6 wraz z odpowiednią realizacją
zadań konfiguracyjnych niezbędnych do obsługi protokołów
transportowych i aplikacyjnych, można dokonać przeglądu poszczególnych
systemów operacyjnych pod względem poprawności
ich pracy w sieci IPv6. Poprawność pracy należy tu rozumieć jako
właściwe realizowanie wszystkich podstawowych zadań systemu
operacyjnego związanego z jego pracą sieciową. Ze względu na
znaczne rozbieżności w niezbędnym zakresie obsługi sieci przez
stacje robocze i serwery, przeprowadzono analizę oddzielnie dla
tych dwóch kategorii systemów.
1) Badania, których wyniki są przedstawione w tym artykule, były częściowo
sfinansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w rama[...]
|
|
|
|
Ocena protokołu 6rd
|
|
|
Krzysztof Nowicki Tomasz Pawelczak Jacek Światowiak Aniela Mrugalska
|
Jednym z problemów uniemożliwiających prostą migrację
czy integrację współczesnych sieci opartych na protokole IPv4
z protokołem IPv6 jest budowa urządzeń sieciowych, w szczególności
tych udostępnianych (dzierżawionych) klientom końcowym
przez dostawców usług internetowych (ISP - Internet Service
Provider), a zwłaszcza korzystających z cyfrowego łącza abonenckiego
(xDSL) lub telewizji kablowej (HCF).
O ile wyposażenie operatorów w sieciach szkieletowych już
od dawna może wspierać protokół IPv6, to w sieciach dostępowych
panuje duża stagnacja w tej kwestii. Pojawiające się nowe
funkcjonalności, jak telefonia, radio, telewizja czy gry cały czas
opierają się na protokole IPv4.
Warto zauważyć, iż urządzenia udostępniane klientom, tzw.
CPE (Customer Premise Equipment) mogą być nie tylko zdalnie
1) Badania, których wyniki są przedstawione w tym artykule, były częściowo
sfinansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu
Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka projekt nr POIG.01.01.01-00-
045/09-00 Inżynieria Internetu Przyszłości.
zarządzane przez operatora telekomunikacyjnego czy dostawcę
usług internetowych, ale również zdalnie uaktualniane. Zainstalowane
tam rozwiązania sprzętowe (procesory oraz dodatkowe
kompo[...]
|
|
|
|
Problemy wdrażania protokołu IPv6
|
|
|
Krzysztof Nowicki Jacek Światowiak Bartosz Gajda
|
hnia si ę w Internecie ?
Internet, rozumiany jako rozległa sieć z różnorodnymi usługami
i treściami powszechnie dostępnymi, działa opierając się na
infrastrukturze zbudowanej przez operatorów komunikacyjnych
i dostawców usług internetowych (czyli ISP - Internet Service
Provider). To po ich stronie powinna leżeć odpowiedzialność za
Sesja S3: Wdrożenia i testy IPv6
1) Badania, których wyniki są przedstawione w tym artykule, były częściowo
sfinansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego z Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego
Innowacyjna Gospodarka projekt nr POIG.01.01.01-00-045/09-00
Inżynieria Internetu Przyszłości.
wdrażanie nowej wersji protokołu komunikacyjnego, czyli IPv6.
Dostawcy zwlekają jednak z jego uruchomieniem, gdyż nie chcą
ponosić dodatkowych kosztów, nie widząc w swoich planach biznesowych
perspektyw na ich zwrot, nie mówiąc już o zysku. To
z kolei jest spowodowane nikłym zainteresowaniem ze strony ich
klientów czy też szeroko rozumianych użytkowników Internetu.
Jedynym dostrzegalnym, powszechnie przytaczanym silnym
argumentem jest perspektywa wyczerpywania się puli adresów
IPv4 szacowana na najbliższe dwa lata [1]. Argument ten, powtarzany
jednak od wielu lat, dotychczas nie wpłynął odczuwalnie
na przyspieszenie tempa wdrażania.
Ostateczne wyczerpanie puli adresów IPv4 może skutkować
kilkoma scenariuszami rozwoju sytuacji. Dotychczasowi użytkownicy
Internetu (użytkownicy końcowi, operatorzy telekomunikacyjni
czy też dostawcy usług i treści) będą cały czas niezmiennie
wykorzystywać posiadane pule adresów IPv4 lub korzystać
z rozwiązań opartych na NAT. Nowi użytkownicy będą zmuszeni
do korzystania z IPv6. Taka sytuacj[...]
|
|
|
|
Protokół IPv6 w środowiskach wirtualizacyjnych1
|
|
|
Krzysztof Chudzik Jan Kwiatkowski Dariusz Konieczny
|
Podstawowym protokołem warstwy sieciowej, na którym
opiera się działanie większości sieci komputerowych, w tym
Internetu, jest protokół IPv4. Ze względu na jego ograniczenia,
staje się konieczne coraz powszechniejsze wykorzystanie protokołu
IPv6 [1, 2, 3]. Implementacja IPv6 nie może pominąć środowisk
wirtualnych, których głównymi zadaniami są abstrakcja
i izolacja szeroko rozumianych zasobów sieciowych, w tym sieci
komputerowych, urządzeń sieciowych, komputerów, systemów
operacyjnych, aplikacji, usług itd. Dalej przedstawiono charakterystykę
poziomów wirtualizacji. Fragment końcowy jest poświęcony
aspektom, które wymagają uwagi przy badaniu obsługi
i wsparcia dla IPv6 w środowisku wirtualnym.
Wirtualizacja
Wirtualizacja, jako mechanizm abstrakcji i izolacji zasobów
sieciowych z obsługą IPv6, może być implementowana na różnych
poziomach funkcjonowania środowisk sieciowych.
Wirtualizacja na poziomie urządzeń
komunikacyjnych
Na poziomie tym tworzy się przestrzenie komunikacyjne
i adres[...]
|
|
|
|
Sieci sensoryczne w układach monitorowania zagrożeń środowiskowych
|
|
|
Bogdan Miedziński Kamil Staniec Krzysztof Rutecki Grzegorz Debita Jacek Majewski
|
W artykule omówiono aktualny stan badań oraz zamierzenia
dotyczące rozległej hybrydowej
sensorycznej
sieci teleinformatycznej
realizowanej w Politechnice Wrocławskiej (przy współudziale
konsorcjantów)
w ramach projektu
POIG pt.: Czujniki
i sensory do pomiarów czynników stanowiących zagrożenie w środowisku
- modelowanie i monitoring zagrożeń. Celem projektu
jest bowiem opracowanie efektywnej sieci teletransmisyjnej
do
dwukierunkowej transmisji danych, pomiędzy centrum zarządzania
oraz rozmaitego typu czujnikami
rozproszonymi
w różnych
lokalizacjach, zależnie od rodzaju kontrolowanego czynnika
środowiskowego. Zakres pomiarowy
obejmuje takie wielkości
fizyczne, jak: pole (smog) elektromagnetyczne, hałas (czynnik
akustyczny), gazy organiczne
i nieorganiczne, odpady przemysłowe
oraz biologiczne (kontrola mikrobiologiczna wody, systemy
rozpoznawania
bakterii Gram-ujemnych itp.).
Założono trzy etapy realizacji sieci - prepilotażową, pilotażową
(obecna faza) oraz docelową. Końcowa struktura
powinna
mieć zdolność łatwej rozbudowy o kolejne moduły czujnikowe/
nadawcze, za co będzie odpowiedzialny opracowywany
w tym
celu dedykowany protokół sieciowy, zapewniający odpowiedni
poziom skalowalności sieci. Po stronie czujnika sygnały analogowe
w module adaptacji formatów (MAF) są w pierwszej kolejno-
 Rys. 1. Przykładowa struktura sensorycznej sieci teletransmisyjnej. Oznaczenia wyjaśniono w tekście
1) Artykuł powstał w wyniku realizacji projektu pt.: Czujniki i sensory do
pomiarów czynników stanowiących zagrożenia
w środowisku - modelowanie
i monitoring zagrożeń finansowanego przez Unię Europejską z Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego i budżet Państwa, w ramach
Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007÷2013 (umowa
o dofinansowanie nr POIG.01.03.01-02-002/08-00).
PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIII  i WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE  ROCZNIK LXXIX  nr 8-9/2010 779
Wszys[...]
|
|
|
|
Solution for IPTV transmission in IPv4/IPv6 environment
|
|
|
Jordi Mongay Batalla Piotr KRAWIEC
|
The Telco companies slowly but decisively introduce IPv6
protocol in the Internet communications. This process has accelerated
thanks to the fact that European Commission [1] and
many other leading countries clearly opted by the introduction
of IPv6 in the Internet.
Creating an IPv6-aware network is not a banal problem since
it touches all the systems in existence (horizontal point of view)
as well as almost all the layers of the networks (vertical point of
view). From an horizontal point of view, all the systems as databases,
Voice over IP systems, even network testers [2] should
adapt to IPv6. Let us remark that the introduction of IPv6 in entire
systems may facilitate a real increase of IPv6 use in the internet.
For example, in the last time, Google activated IPv6 for its internal
"Youtube" communications, increasing in this way the IPv6 traffic
in the whole network up to 3000% [7].
Each system finds its own difficulties when making itself
compatible with IPv6. The purpose of this paper is analyzing the
problems emerged when we tried to set in motion the Internet
Protocol Television (abbr. IPTV) system in IPv4/IPv6 environment.
Specifically, we faced an environment with IPv4-only devices as
e.g. Set Top Box (abbr. STB) and other devices, which are compatible
with IPv6. The proposed solution consists of deploying two
independent networks and locating on the border of the networks
one server, which receives IPv4 multicast flow and resends the
flow in IPv6 multicast transmission to the IPv6-aware devices. Let
us remark that simple translation mechanisms are not enough
since multicast addresses may not be simply translated.
The weakness of the proposed solution may come from
the effectiveness of the translating server, when the TV stream
demands high transmission capacity. In the next Section we present
the characteristics of the IPTV system that we tried to adapt
to IPv6. Section 3 presents the solution for IPv4/IPv6 environm[...]
|
|
|
|
Stan IPv6 w Polsce
|
|
|
Bartosz Gajda
|
Początki protokołu IPv6 sięgają roku 1995, gdy pojawiła się
jego specyfikacja. Od następnego roku społeczność sieciowa
zaczęła uruchamiać IPv6 w sieciach testowych i w ten sposób
powstała sieć 6bone. Również w Polsce pojawiło się kilka serwerów
6bone oferujących połączenia tunelowane IPv6 w IPv4
dla wszystkich zainteresowanych. Sieć 6bone była dobrym środowiskiem
dla zapoznania się z protokołem, przeprowadzania
testów, rozwoju usług i aplikacji. Protokół IPv6 spotkał się z zainteresowaniem
wielu ośrodków akademickich, w tym również sieci
MAN (Metropolitan Area Network ) - miejskiej sieci akademickiej
- uczestników sieci PIONIER (PIONIER - Polski Internet Optyczny
- Konsorcjum Akademickich Sieci Komputerowych i Centrów
Komputerów Dużej Mocy). Współpraca nabyta tutaj zaowocowała
w późniejszym czasie poważniejszymi wdrożeniami. Sieć testowa
6bone miała w swoim założeniu ograniczony czas działania
i została [...]
|
|
|
|
Telekomunikacja - wynajdywanie na nowo
|
|
|
Marek Średniawa
|
Obserwacja rozwoju telekomunikacji w ostatnich kilku dekadach
pozwala zauważyć nawroty wielu koncepcji i pomysłów.
Stanowi ona dobry punkt wyjścia do rozważań nad bieżącymi
trendami ewolucji komunikacji elektronicznej w kontekście powrotu
niektórych starych idei w zmienionej formie oraz w związku
z pojawianiem się nowych rozwiązań i pomysłów. Konwergencja
telekomunikacji, informatyki, Internetu i mediów, w warunkach
regulacji prawnych liberalizujących rynek, otworzyła nowe możliwości
dla operatorów i usługodawców (również zewnętrznych
spoza sektora ICT, niemających infrastruktury sieciowej, takich
jak MVNO), co sprawiło, że te same lub zbliżone usługi mogą
być oferowane przez podmioty działające wcześniej w odrębnych
domenach. Prowadzi to do zaostrzenia konkurencji, która
stymuluje wyzwolenie innowacyjności i skutkuje zwiększeniem
1) W artykule wykorzystano wyniki pracy realizowanej w ramach projektu
PBZ-MNiSW-02-II/2007 (Usługi i sieci teleinformatyczne następnej
generacji - aspekty techniczne, aplikacyjne i rynkowe, architektury i protokoły
sieciowe, analiza kierunków ewolucji architektur i protokołów sieci
następnej generacji).
atrakcyjności oferty usługowej i obniżką cen z punktu widzenia
użytkowników. Nawet przeciętny zjadacz chleba zauważa dynamikę
zmian, kiedy porówna swój poprzedni telefon komórkowy
sprzed 2-3 lat z nowymi, które właśnie pojawiły się na rynku.
Wymienione spostrzeżenia zainspirowały powstanie niniejszej
publikacji i skłoniły autora do powrotu do podstawowego znaczenia
terminu komunikacja oraz spojrzenia świeżym okiem na
dzisiejszą telekomunikację, by przeanalizować, na ile jest ona
wynajdywana na nowo, w sensie zarówno pragmatyczno-użytkowym,
jak i technicznym.
Komunikacja, w potocznym rozumieniu, jest jednym z najważniejszych
aspektów naszego życia, cywilizacji i gospodarki. Trudno
sobie wyobrazić funkcjonowanie jakiejkolwiek społeczności
bez komunikacji. Najprościej i potocznie, komunikacja to proce[...]
|
|
|
|
Testy IPv6 w sieci małego operatora
|
|
|
Konrad Sienkiewicz Mariusz Gajewski Jordi Mongay Batalla
|
Powodzenie migracji sieci Internet do protokołu IPv6 zależy
od możliwości przeprowadzenia tego procesu w sposób, który nie
spowoduje przerwania ciągłości świadczenia usług. Stąd jednym
z podstawowych etapów tego procesu jest testowanie. Testowaniem
w obszarze IPv6 powinni być zainteresowani wszyscy uczestnicy
rynku, poczynając od producentów sprzętu i oprogramowania,
przez operatorów, na dostawcach usług i treści kończąc. Można
zakładać, że duże podmioty dysponują odpowiednio dużym budżetem
oraz własnym działem R&D, co sprawia, że są w stanie własnymi
siłami przygotować, a następnie z sukcesem przeprowadzić
migrację do IPv6 (w tym wykonać niezbędne testy). Sprawa nieco
inaczej wygląda w przypadku małego dostawcy usług dostępu do
Internetu (małego operatora), który najczęściej swoje zasoby (ludzkie
i sprzętowe) ma ograniczone do niezbędnego minimum. Można
również przypuszczać, że w wielu takich małych firmach brak jest
odpowiedniego know-how w zakresie migracji do IPv6. Dlatego też
w niniejszym artykule przedstawiono koncepcję realizacji testów
w sieciach małych operatorów oraz wskazano narzędzia do przeprowadzenia
tych testów.
Testy IPv6
w sieci ma łego operatora
Przed przystąpieniem do określenia potrzeb małego dostawcy
usług do Internetu w obszarze testów IPv6 warto krótko przypomnieć,
co i jak należy testować. Tak więc w przypadku IPv6
główne obszary testów to:
implementacja stosu IP,
usługi sieciowe (np. DNS, DHCP, multicast),
aplikacje (np. VoIP).
Biorąc pod uwagę rodzaje testów, to - podobnie jak w przypadku
innych protokołów - rozróżnia się:
testy zgodności, których celem jest weryfikacja zgodności
implementacji ze specyfikacją,
testy współpr[...]
|
|
|
|
Wielomodowe sieci pasywne do zastosowań w LAN
|
|
|
Elżbieta Bereś-Pawlik Grzegorz Lis Grzegorz Budzyń
|
Obecnie istniejące systemy telekomunikacyjne w dużym
stopniu wykorzystują okablowanie z medium elektrycznym,
a także fale radiowe do transmisji w wolnej przestrzeni. Obecnie
transmisja światłowodowa jest wykorzystywana w sieciach szkieletowych
oraz wypiera instalacje miedziane w części dostępowej
sieci telekomunikacyjnych. W Polsce infrastruktura światłowodowa
jest nadal słabo rozwinięta w porównaniu z wiodącymi krajami
Unii Europejskiej. Jednomodowe sieci światłowodowe cechuje
ogromna pojemność transmisyjna, wyrażona iloczynem przepływności
binarnej i maksymalnej odległości pomiędzy regeneratorami
sygnału. Pojemność transmisyjna BL (bitrate x Length)
we współczesnych traktach światłowodowych osiąga wartości od
200 (Gbit/s) km do 360 (Tbit/s) km w zależności od zastosowanego
włókna, jego tłumienności, jakości połączeń torów światłowodowych
i liczby wzmacniaczy optycznych EDFA (Erbium Doped
Fiber Amplifier). Dodatkowo pojemność transmisyjna sieci może
być zwiększona przez zastosowanie transmisji wielokanałowej
WDM (Wavelength Division Multiplexing).
Wzrost zapotrzebowania na szerokość pasma oraz szybkość
transmisji, spowodowany przez współczesne systemy multimedialne,
sprawił, że tradycyjne wąskopasmowe sieci oparte na
medium miedzianym nie są w stanie sprostać tym wymaganiom.
Wymusiło to rozwój optycznych sieci dostępowych, takich jak
FITL (Fiber In The Loop) czy EPON (Ethernet Passive Optical
Network). Poważną wadą tych sieci jest koszt związany z doprowadzeniem
łącza światłowodowego do abonenta. Najdroższymi
elementami architektury sieci optycznej są urządzenia optoelektroniczne
i niezbędny proces przetwarzania w każdym węźle
sygnału optycznego na elektryczny i odwrotnie. Koszt ten wiąże
się też z koniecznością dzielenia sygnałów z wykorzystaniem
węzłów elektronicznych lub stosowaniem przełączników elektronicznych.
Dlatego prowadzi się intensywne badania pasywnych
sieci, w których rozdział sygnału optycznego odbywa się
z [...]
|
|
|
|
Wpływ sieci szerokopasmowych na rozwój telemedycyny
|
|
|
Janusz Szymaś
|
Telemedycyna jest nową formą świadczenia usług medycznych
i opieki zdrowotnej, łączącą elementy telekomunikacji,
informatyki oraz medycyny. Jest dyscypliną powstałą z kompilacji
wiedzy medycznej, informatycznej i telekomunikacyjnej. W USA,
Japonii oraz krajach Europy Zachodniej od lat należy ona do
priorytetowych programów badawczych. Znajduje bowiem zastosowanie
niemal w każdej dziedzinie i specjalności medycznej: od
telediagnostyki, telekonsultacji i telekonferencji do operacji chirurgicznych
sterowanych zdalnie lub wykonywanych przy użyciu
najwyższej klasy sterowalnych zdalnie robotów. Telemedycyna
pojawiła się w USA. Powstała z połączenia potrzeb medycyny
wojskowej z możliwościami ówczesnej techniki. W ten sposób
już w latach 60. funkcjonowała satelitarna sieć telekomunikacyjna
łącząca amerykańskie bazy wojskowe, rozmieszczone na wszystkich
kontynentach, ze specjalistycznymi ośrodkami medycznymi
w USA.
Drugą istotną podstawą rozwoju telemedycyny był program
kosmiczny NASA. Opiekę medyczną i monitorowanie stanu
zdrowia astronautów musiano bowiem sprawować z konieczności
na odległość. W Polsce rozwój telemedycyny stał się
możliwy dopiero po roku 1990, po zniesieniu embarga informatycznego
i włączeniu naszego kraju do światowej sieci komputerowej
Internet. Telemedycyna w Polsce najpierw zaczęła
być wykorzystywana do zdalnego monitorowania pacjentów
z chorobami serca (telekardiologia, teleelektrokardiografia),
konsultowania preparatów histopatologicznych (telepatologia),
zdjęć rentgenowskich i obrazów z tomografii komputerowej lub
rezonansu magnetycznego (teleradiologia), przeprowadzania
wideokonferencji, teletransmisji zabiegów z sal operacyjnych
oraz - w bardzo jeszcze ograniczonym zakresie - także do
monitorowania i leczenia chorób przewlekłych w warunkach
domowych. To umożliwiała ówczesna struktura telekomunikacyjna,
moc obliczeniowa komputerów osobistych, pojemność
twardych dysków. Jednak już wówczas można było mieć pe[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
