BUDOWNICTWO I GEODEZJA ›
MATERIAŁY BUDOWLANE ›
2010-9 |
| |
|
|
Prenumerata
|
Błędy w diagnostyce prac renowacyjnych
|
|
Maciej Rokiel  Cezariusz Magott
|
Opracowanie technologii robót naprawczo-renowacyjnych
jest skomplikowane ze względu na bardzo
szerokie spektrumrobót. Są to bowiemzagadnienia
związane z odtwarzaniem izolacji poziomej i pionowej,
któremuszą uwzględniać obecność związków soli w zawilgoconymmurze,
obejmować rzeczywiste sposoby osuszania
obiektu oraz sposoby naprawy elewacji (czyszczenie,
spoinowanie, wzmacnianie podłoży, hydrofobizacja, scalanie
kolorystyczne, naprawa spękanych tynków itp.) oraz wiele
czynności towarzyszących polegających na wykonaniu nowych
instalacji sanitarnych, grzewczych, elektrycznych, wentylacyjnych
lub klimatyzacyjnych, udrożnieniu lub zmianie
sposobu odprowadzenia wód opadowych czy wreszcie reprofilacji
otaczającego terenu. Niezbędne jest traktowanie każdego
obiektu indywidualnie, a ogólny sposób postępowania
przy pracach renowacyjnych pokazano na rysunku. Ocenia
się, że ok. 45% błędów występujących w procesie ich realizacjima
swój początek na etapie diagnostyki (projektowania).
Pierwszą czynnością są oględziny budynku i otoczenia.Wizja
lokalna pozwala na wstępną ocenę stanu technicznego
obiektu oraz ukierunkowanie dalszych działań. Na tym etapie
należy także przeprowadzićwywiad z użytkownikiemi/lubwłaścicielemobiektu.
Chodzi o uzyskanie informacji na temat poziomu
wód powierzchniowych znajdujących się w istniejących
nieopodal zbiornikach lub ciekach wodnych (czy i jak często
dochodziło do spiętrzeń doprowadzających do podniesienia się
wód gruntowych wokół budynku) oraz na temat ewentualnej
przebudowy lub nadbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku.
Niestety na tym często kończy się diagnostyka fundamentów,
natomiast powinny być wykonane odkrywki, gdyż
zdarza się, iż warstwy gruntu przyległe do ścian fundamentowych
ulegały przemieszczeniu. Skutkuje to tym, iż np. projektowany
rurowy drenaż opaskowy będzie biegł raz w gruncie
spoistym, innym razem w warstwie gruzu. Wykonanie odkrywek
jest niezbędne także po to, aby określić:
- cz[...]
|
|
|
|
Charakterystyka energetyczna budynków a emisja zanieczyszczeń powietrza
|
|
|
Bożena Orlik-Kożdoń
|
WPolsce szczegółowa metodyka sporządzania
charakterystyki energetycznej budynków, części
budynków i lokali mieszkalnych zawarta jest
w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie
metodologii obliczania charakterystyki energetycznej
budynku i lokalumieszkalnego lub części budynku stanowiącej
samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu
sporządzania i wzorów świadectw charakterystyki energetycznej
[Dz.U. nr 2001, poz. 1240]. Dyrektywa 2002/91
podaje, aby charakterystykę energetyczną budynku wyrażać
nie tylko przez wskaźnik energii pierwotnej odniesionej do
powierzchni o regulowanej temperaturze, ale również wskaźnik
emisji CO2. W artykule zostaną przedstawione ilościowe
zależności pomiędzy jakością cieplną obudowy i zastosowanym
systemem ogrzewania a emisją zanieczyszczeń.
Zasady obliczania emisji zanieczyszczeń
Do oceny efektów ekologicznych modernizacji systemów
grzewczych lub termomodernizacji budynkówmożna posłużyć
się bezpośrednim efektem ekologicznym za pomocą
obliczeniowej emisji rocznej [Mg/r.], [kg/kWh] dla stanu istniejącego
i projektowanego, obliczonym w bilansie energetycznym
wg aktualnie obowiązujących norm na podstawie
średniomiesięcznej temperatury obliczeniowej. Innym rodzajem
efektu ekologicznego jest tzw. emisja równoważna.
Określa ona wielkość ogólną emisji zanieczyszczeń pochodzących
z określonego źródła zanieczyszczeń.
Wcelu określenia wpływu danego źródła emisji na środowisko
należy przeprowadzić bilans emisji zanieczyszczeń,
który można sporządzić na podstawie: pomi[...]
|
|
|
|
DELTA-FOXX - inteligentny system zabezpieczenia dachu
|
|
|
Sebastian Wybraniec
|
Wjęzyku angielskim słowo fox oznacza lisa, który
jest synonimem sprytu, inteligencji oraz przebiegłości.
Jeden z produktów firmy Dorken od
tego zwierzęcia wziął nazwę oraz kolor. Folia
DELTA®-FOXX została stworzona z myślą o bezprecedensowym
bezpieczeństwie konstrukcji dachu i izolacji termicznej,
wykorzystując przy tymbardzo inteligentne i przemyślane
elementy składowe systemu.
Warstwa wstępnego krycia ma ogromne znaczenie dla
prawidłowego funkcjonowani[...]
|
|
|
|
Departament Prawno-Organizacyjny GUNB informuje:
|
|
Przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
(Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) wiążą wystąpienie
przez inwestora z zawiadomieniem o zakończeniu budowy
lub z wnioskiemo pozwolenie na użytkowanie, z zakończeniem
inwestycji w całości, tzn. wykonaniem w całości decyzji
o pozwoleniu na budowę, na podstawie której dana inwestycja
była prowadzona.Wyjątek od tej zasady wprowadza
art. 55 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, zgodnie z którym,
jeżeli przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub
jego części ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót
budowlanych, wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu
na użytkowanie. Przepis ten dotyczym. in. inwestycji wieloobiektowych,
kiedy inwestor zamierza oddać do użytkowania
tylko niektóre z planowanych obiektów. Inwestor zobowiązany
jest wówczas do wystąpienia z wnioskiemo wydanie decyzji
o pozwoleniu na użytkowanie, na podstawie art. 55 pkt 3
ustawy - Prawo budowlane, natomiast pozwolenie na budowę
zachowuje moc w części dotyczącej niezrealizowanych
obiektów. Oddanie do użytkowania tych obiektów budowlanych
w późniejszym terminie wiąże się z koniecznością spełnienia
wymagań określonych w Prawie budowlanym.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, właściwy
organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie
obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej
kontroli, o której mowa w art. 59a. Zgodnie zaś z art. 59 ust. 3
ustawy - Prawo budowlane, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że
obiekt budowlany spełnia warunki określone w ust. 1, pomimo
niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót
budowlanych związanych z [...]
|
|
|
|
Elewacje we współczesnym budownictwie
|
|
|
Paweł Sulik
|
Cechą wspólną współczesnego, wielkomiejskiego budownictwa
jest intensyfikacja wykorzystania dostępnego
terenu orazmaksymalizacja powierzchni użytkowej.
Tego typu budownictwo powoduje, że zabudowa
jest bardziej zwarta, niejako wchodząca w ciągi komunikacyjne.
Dostępne jeszcze niewykorzystane fragmenty terenu
zabudowywane są m.in. "plombami". Wysokość budynków,
szczególnie w centrach, ulega podwyższeniu, co
generuje dodatkową powierzchnię użytkową. Przy wznoszeniu
tego typu obiektów należy przezwyciężyć zarówno
utrudnienia ekonomiczno-techniczne, np. droższy i bardziej
czasochłonny sposób posadowienia, jak również problemy
formalne związane np. z koniecznością uzyskania zezwoleń
na czasowe wyłączenie ciągu komunikacyjnego lub jego
fragmentu. O ile w przypadku nowo wznoszonych obiektów
tego typu działania można "wpisać" w proces budowy, o tyle
w przypadku budynku już eksploatowanego konieczność
wyłączania fragmentu ulicy w celu np. pomalowania elewacji,
nie licząc kosztów postawienia rusztowań itp., wydaje się
kosztowna i nieuzasadniona. W celu uniknięcia tego typu
problemów eksploatacyjnych należy tak wznosić budynki,
aby w okresie użytkowania elementów zewnętrznych nie
za[...]
|
|
|
|
Normalizacja dotycząca obliczeń numerycznych rozprzestrzeniania się dymu i ciepła w obiektach budowlanych
|
|
|
Grzegorz Sztarbała
|
Wprowadzona w 2009 r. nowelizacja
rozporządzenia
w sprawie warunków technicznych,
jakimpowinny odpowiadać
budynki i ich usytuowanie,
istotnie zmieniła podejście do projektowania
systemów wentylacji pożarowej.
Usunięty został zapis o wymaganej ilości
usuwanego powietrza odpowiadającej
10-krotnej wymianie powietrza.
Zastąpił go zapis o zapewnieniu warunków
"bezpiecznej ewakuacji" w wymaganym
czasie przez system wentylacji
pożarowej.Wymienione rozporządzenie
nie podaje zasad projektowania
systemów, jednak dopuszcza możliwość
zastosowania obliczeń numerycznych
w celu potwierdzenia skuteczności
funkcjonowania przyjętego
rozwiązania. Umożliwia także złagodzenie
wymagań w zakresie klas odporności
ogniowej przewodów i klap
przeciwpożarowych oraz klasy skuteczności
funkcjonowania wentylatorów
oddymiających w wysokiej temperaturze,
o ile zostanie to wykazane
na drodze symulacji komputerowych.
Dotychczas w Polsce obliczenia numeryczne
rozprzestrzeniania się dymu
i ciepła prowadzone były wyłącznie
wprzypadku obiektówbudowlanych, dla
którychwystępowano o zgodę na udzielenie
odstępstwa od obowiązujących
warunkówtechnicznych.Celemobliczeń
by[...]
|
|
|
|
Nowe normy zharmonizowane z Dyrektywą 89/106/EWG (marzec - czerwiec 2010 r.)
|
|
19marca 2010 r. ukazał się w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej
(OJEU 2010 C/71) komunikat Komisji,
w ramach wdrażania Dyrektywy Rady
89/106/EWG z 21 grudnia 1988 r.,
w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,
wykonawczych i administracyjnych
państw członkowskich odnoszących
się do wyrobów budowlanych zawierający
pełną listę wszystkich dotychczas
zharmonizowanych norm
wraz z datami dostępności normy jako
europejskiej normy zharmonizowanej
i końcowej daty okresu przejściowego.
Po raz pierwszy pojawiły się na tej liście
normy wyrobów przedstawione
w tabeli 1.
25 czerwca 2010 r. ukazał sięwDzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej
(OJEU2010C/167) podobny komunikat
zawierający listę wszystkich dotychczas
zharmonizowanych norm wprowadzonych
w czerwcu br. Po raz pierwszy pojawiły
się na tej liście normy wyrobu
przedstawione w tabeli 2.
Pełny tekst aktualnego komunikatu z czerwca
2010 r. jest dostępny na stroni[...]
|
|
|
|
O aktualnych i przyszłych zadaniach ITB
|
|
|
Stanisław M. Wierzbicki
|
Trudno byłoby mi nie odnieść się,
z dwóch istotnych powodów,
do artykułu prof. Wojciecha Radomskiego
na temat aktualnych
i przyszłych zadań ITB na tle 65 lat działalności
opublikowanego w nr 7/2010miesięcznika
"Materiały Budowlane". Po
pierwsze głos prof. Radomskiego, jako
przewodniczącego KILiW PAN i wiceprzewodniczącego
Rady Naukowej ITB
ma istotne znaczenie dla środowiska naszego
Instytutu. Po drugie z uwagi
namoje wieloletnie związki z ITB, którym
kierowałem przez 11 lat, w latach 1989
- 1996 byłemzastępcą dyrektora ds. naukowo-
badawczych, a w okresie 1967
- 1972 pracowałem jako adiunkt.
Dyskutując dzisiaj o zadaniach Instytutu
Techniki Budowlanej, dobrze jest przypomnieć,
jak były one formułowane począwszy
od momentu jego powołania.
Wdekrecie z 24 maja 1945 r., którym powołano
Instytut, zapisano, że jego "zadaniem
jest opracowywanie zagadnień naukowo-
badawczych z zakresu budownictwa".
To zadanie po 65 latach istnienia
ITB jest nadal aktualne. W kolejnych latach
działalności Instytutu zadania formułowane
były znacznie bardziej szczegółowownawiązaniu
do zmian zachodzących
w kraju i budownictwie. Ostatnia szersza
dyskusjamiałamiejsce w 2005 r. na sympozjum
z okazji 60-lecia Instytutu, w czasie
którego zadania ITB zostały przedstawione
na tle działalności instytutów badawczych
budownictwa w UE. Referaty
gości zagranicznych wygłoszone w trakcie
sympozjum wykazały, że ITB realizuje
takie same zadania jak pozostałe instytuty
europejskie.
Mówiąc o roli ITB, należy przywołać
dw[...]
|
|
|
|
Posadzka bezspoinowa na palach
|
|
|
Tomasz Chibowski
|
Podstawowymproblememwużytkowaniu
posadzek przemysłowych
są dylatacje. W halach
zamkniętych, poza specjalnymi
przypadkami, dylatacje nie są wykonywane
i obliczane z uwzględnieniem
ruchów termicznych. W miejscach,
w których stosujemy dylatacje pozorne
lub konstrukcyjne, występuje również
zjawisko "paczenia się" płyt (curlingu).
Skutki tego zjawiska są najczęściej spotykaną
usterką w posadzkach przemysłowych.
W związku z tym coraz większą
popularnością cieszą się rozwiązania
o ograniczonej liczbie dylatacji z pominięciem
całkowitym dylatacji nacinanych.
W takich posadzkach konieczne
jest skuteczne zapanowanie nad skurczem
płyty na długości nawet do 50 m,
a w praktyce w rozstawie 36 - 40 m.
Posadzki beznacięciowe (bezspoinowe),
realizowane od kilku lat także
w Polsce,mają wiele właściwości, dzięki
którym coraz większa liczba inwestorów
decyduje się zapłacić większe
pieniądze w trakcie budowy i ograniczyć
znacznie koszty użytkowania posadzek.
W posadzkach bezspoinowych
efektywna łączna długość dylatacji
jest prawie dziesięciokrotnie mniejsza
niż w tradycyjnych. Każda z dylatacji
jest dyblowana, a kra[...]
|
|
|
|
Produkcja materiałów budowlanych w lipcu 2010 roku
|
|
Zwstępnych danych GUS opracowanych
na podstawie raportów
dużych przedsiębiorstw
przemysłowych produkujących
wyroby zużywane w budownictwie, zatrudniających
50 i więcej osób wynika,
że w lipcu 2010 r. utrzymywała się
wzrostowa tendencja w produkcji materiałów
budowlanych w porównaniu
z notowaniami w analogicznym okresie
2009 r. Wzrosła wprawdzie liczba
wyrobów z ujemną miesięczną dynamiką
produkcji z 10 (w czerwcu w stosunku
do czerwca ub. roku) do 15 grupowań
w lipcu w stosunku do lipca 2009 r.
i z 13 (w czerwcu w stosunku do maja)
do 23 grup w porównaniu z czerwcem
2010 r., ale w ogólnej ocenie efekty
produkcyjne większości wyrobów były
wyższe niż w poprzednich miesiącach.
Sprawiło to, że łączna produkcja
w okresie narastającym, tj. w ciągu
siedmiu miesięcy br. 24 grup wyrobów
była wyższa niż w tym samym okresie
2009 r. (w okresie styczeń - czerwiec,
tj. za sześć miesięcy - 21 grup).
W lipcu 2010 r. największy wzrost
produkcji, o ponad 60%, raportowali
producenci szyb zespolonych wielokomorowych
- o 74,3%, przy spadku
produkcji szyb jednokomorowych
- o 10,0% oraz pustaków stropowych
ceramicznych - o 65,3%, natomiast
o ponad 20% producenci płyt pilśniowych
- o 29,6%, ale wiórowych tylko
o 3,8%, płyt parkietowych do podłóg
niemozaiko[...]
|
|
|
|
Projektowanie, realizacja i eksploatacja betonowych nawierzchni parkingów zewnętrznych
|
|
Pierwszą grupę betonowych nawierzchni
parkingów zewnętrznych
stanowią nawierzchnie
układane na gruncie, do których
zalicza się place dostaw oraz place
manewrowe: centrów handlowych,
dużych firm logistycznych, produkcyjnych
i magazynów. Najczęściej są to
powierzchnie otwarte narażone na
czynniki atmosferyczne, takie jakmróz,
nasłonecznienie, śnieg, deszcz i wiatr.
Część z nich ze względów użytkowych
zadaszona jest wiatami, co ogranicza
bezpośrednie działanie wymienionych
czynników, ale nie eliminuje oddziaływania
mrozu na nawierzchnię.
Drugą grupę stanowią betonowe nawierzchnie
poszczególnych kondygnacji
otwartych parkingów wielopoziomowych,
jak też ostatnich kondygnacji
parkingów zamkniętych
oraz powierzchnie na dachach obiektów
przeznaczone do parkowania.
Wielopoziomowe parkingi przy centrach
handlowych, lotniskach, biurach,
centrach kultury realizowane są w układzie
obiektów wolno stojących w całości
lub w części zintegrowanych
z obiektami, przy których są zlokalizowane.
Dla opisywanej tematyki znaczenie
ma nawierzchnia betonowa ostatniej
kondygnacji parkingu, znajdująca
się poza obrysem głównej bryły budynku,
z którym jest zintegrowany parking.
Inspiracją do napisania tego artykułu
było wieloletnie doświadczenie projektowe
autora związane z tego rodzaju
nawierzchniami, sporządzone dokumentacje
w zakresie oceny stanu technicznego,
ekspertyzy oraz projekty napraw
nawierzchni betonowych i konstrukcji
parkingów.
Projektanci oraz wykonawcy często
nie uwzględniają specyfiki nawierzchni
i popełniają błędy, których naprawa jest
kosztowna i uciążliwa. Dzieje się tak,
gdy architekt lub konstruktor przyjmują
układ warstw parkingu (w tymopis istotnych
parametrównawierzchni) bez konsultacji
ze specjalistą w zakresie projektowania
nawierzchni betonowych lub
z technologiem betonu. Wpływ na skalę
zjawiska w aspekcie błędów projektowych
ma również zasada wyłaniania
najtańszej oferty (dotyczy to głównie
podwykonawców[...]
|
|
|
|
Sprzedaż produkcji budowlano-montażowej i produkcja sprzedana budownictwa w okresie siedmiu miesięcy 2010 roku
|
|
|
Janusz Kobylarz
|
Sprzedaż produkcji budowlano-
montażowej zrealizowana
w lipcu br. na terenie kraju
przez przedsiębiorstwa budowlane
o liczbie pracujących powyżej 9
osób była (w cenach stałych) o 0,8%
wyższa niż przed rokiem (wobec wzrostu
o 9,6%w czerwcu br. i o 10,7%w lipcu
ub. roku), lecz o 3,0% niższa w porównaniu
z czerwcem br. (tabela 1).
Wzrost sprzedaży, w porównaniu z lipcem2009
r., odnotowano w podmiotach
zajmujących się specjalistycznymi robotami
budowlanymi oraz budową obiektów
inżynierii lądowej i wodnej, natomiast
spadek w podmiotach zajmujących
się wznoszeniem budynków.
O gorszych efektach, w porównaniu
z czerwcem br., zadecydował spadek
robót zrealizowanych przez przedsiębiorstwa,
których podstawowym rodzajemdziałalności
jest wznoszenie budynków
oraz prowadzenie robót specjalistycznych
(odpowiednio o 5,5%
i o 5,6%). W jednostkach specjalizujących
się w budowie obiektów inżynierii
lądowej i wodnej sprzedaż produkcji była
wyższa o 1,9%. Po wyeliminowaniu
wpływu czynników o charakterze sezonowym,[...]
|
|
|
|
Sterowanie oświetleniem a obliczanie zużytej energii
|
|
|
Krzysztof Zaremba
|
Wmiesięczniku "Materiały Budowlane" 5/2010 w ramach "Podręcznika fizyki budowli"
rozpoczęliśmy publikację cyklu artykułów na temat oświetlenia obiektów
i przestrzeni publicznej. Dotychczas omówiono parametry źródeł światła, kontrolę
ich jakości i trwałość. Dokonano przeglądu typów źródeł światła, scharakteryzowano
wymagania dotyczące oświetlenia miejsc pracy we wnętrzach oraz zaprezentowano
audyt energetyczny typowych instalacji oświetleniowych. W tym numerze
czasopisma omawiane jest sterowanie oświetleniem, a kolejne artykuły będą dotyczyć
oświetlenia zewnętrznego budynków i ich otoczenia, a także dróg, autostrad,
mostów i placów.Sterowanie oświetleniem polega
na dostosowywaniu jego poziomu
do aktualnych wymagań i warunków
zewnętrznych, np. stanu oświetlenia
dziennego. Najprostsze ręczne sterowanie
polega na włączaniu/wyłączaniu
odpowiednich opraw oświetleniowych.
Choć w artykule poruszone zostaną
głównie zagadnienia automatycznej regulacji,
to ze względu na jej wysokie
koszty należałoby w projektach
uwzględniać możliwość sterowania
ręcznego, które często stosowano
w przypadku żarówek. Niestety stare
ściemniacze żarówkowe nie współdziałają
z energooszczędnymi świetlówkami
kompaktowymi. Przykładem
prostego automatycznego sterowania
oświetleniem jest zastosowanie automatu
zmierzchowego, który włącza
oświetlenie po zapadnięciu zmroku.
Rozwiązanie takie jest powszechnie
stosowane, ale nie uwzględnia się go
w obliczeniach ilości energii zużytej
na oświetlenie.Wmetodologii obliczeń
zakłada się bowiem, że oświetlenie
działa zarówno w[...]
|
|
|
|
Ściana z oknami - współczesna reinterpretacja
|
|
|
Maria Jaworska-Michałowska
|
Żórawski J., w swojej książce
pt. O budowie formy architektonicznej,
poruszył m.in. zagadnienia
związane z uwzględnieniem
oraz traktowaniem formy i tła
na elewacji budynku. Projektanci mają
świadomość, że obserwator "widzi formę
na tle" i w związku z tym od zawsze,
zgodnie z tą zasadą percepcji,
komponowali fasadę.Wkatedrach gotyckich
okno nie tyle było otworem, ile
ciemnym tłem dla kamiennej koronki
z pionowych, ostrołukowych i kolistych
podziałów. Misternie wykonany detal
z tego samego materiału co ściana,
sprawiał wrażenie, jakby ażurowa siatka
została nałożona na ciemne wnętrze.
Zupełnie innych doznań dostarczają
natomiast elewacje renesansowych
willi. Czerń za oknami przestała
być tłemdla koronkowo opracowanego
kamienia. Otwory pojawiły się na fasadach
jako jednoznaczne formy, silnie
podkreślone przez rodzaj otaczającej
je ramy, usytuowanej na tle.
Można zatem uznać, że istnieją dwa
różne sposoby rozwiązań kompozycyjnych.
Jeden, w którym tłem dla formy
jest ciemne wnętrze za oknem (fotografia
1) i drugi, w którym tłem dla
otworu jest ściana budynku (fotografia
2). Konstrukcje szkieletowe tworzą
również znakomitą kanwę dla architektury
jako formy na tle ciemnego wnętrza.
Z kolei tradycyjne konstrukcjemurowane
z cegły, bloków betonowych,
a także monolityczne z żelbetu nadają
się doskonale do rozwiązań, w których
tłem dla okna jest fasada. Efekt będzie
zależał wówczas od odpowiedniego
stosunku pomiędzy konturowaną
płaszczyzną formy otworu a licemściany
jako tła. Oba aspekty doskonale wyczuwał
już Le Corbusier, tworząc
pierwsze kurtynowe szklane fasady iA.
Perrot, projektując ażurowe klatki żelbetowe
wokół kościołów.
Współczesny architekt niejednokrotnie
czerpie inspir[...]
|
|
|
|
Ściany osłonowe - zagadnienia formalne i praktyczne
|
|
|
Marzena Jakimowicz Krzysztof Kuczyński
|
Ściany osłonowe były jednym
z pierwszych wyrobów budowlanych
z zakresu lekkich przegród,
dla których europejska
norma wyrobu została ustanowiona jako
polska norma PN-EN 13830: 2005.
Ogólne zasady znakowania CE są dosyć
przejrzyste i znane. Jednak ściany
osłonowe są na tyle nietypowym wyrobem,
że interpretacja odnośnych przepisów
unijnych może nastręczać problemów.
Już samo sklasyfikowanie
ściany osłonowej jako wyrobu budzi
wątpliwości. Zgodnie z definicją przyjętą
w NB-CPD/06/162 SG05 Position
paper: EN 13830 - The definition of
product Ganges, the selection of representative
test specimens and the use
of extrapolation rule (extended application)
for curtain walling ściana osłonowa
jest to zewnętrzna obudowa budynku
o konstrukcji ramowej, wykonanej
przeważnie z metalu, drewna lub
PVC-U, składająca się zwykle z pionowych
i poziomych elementów konstrukcyjnych,
połączonych razemi zamocowanych
do konstrukcji nośnej budynku.
Jednocześnie ściana osłonowa powinna
spełniać wszystkie funkcje jako
ściana zewnętrzna, ale nie należy jej
uwzględniać jako elementu nośnego
obiektu (jest to konstrukcja samonośna).
Definicja ta jest bardzo ogólna
i obejmuje praktycznie wszystkie typy
lekkich ścian osłonowych. Należy jednak
zaznaczyć, że norma wyrobu nie
obejmuje w całości ścian z oszkleniem
mocowanymstrukturalnie, a także ścian
z oszkleniem mocowanym punktowo.
Badanie ścian osłonowych
Zgodnie z normą wyrobu, ściana
osłonowa może być uważana
za produkt końcowy wyłącznie po jej
całkowitym zmontowaniu na placu budowy.
Ścianę osłonową należy rozpatrywać
jako zestaw komponentów, które
są scalane ze so[...]
|
|
|
|
Uszkodzenia i naprawa podłóg w garażach wielostanowiskowych
|
|
|
Tadeusz Kulas
|
Dynamiczny rozwój motoryzacji
i powstawanie różnych form
komunikacji w miastach spowodowały
m.in. wzrost zapotrzebowania
na wielostanowiskowe budynki
garażowe. Są to obiekty budowlane,
w których występują specyficzne
i trudne warunki eksploatacji. Poddawane
są bardzo zróżnicowanymrodzajom
obciążeń, działaniem zmiennej
temperatury oraz agresji chemicznej.
Ponadto garaże podziemne bardzo
często narażone są na działanie wód
gruntowych. Można z pewnym uproszczeniem
powiedzieć, że warunki użytkowania
garaży wielostanowiskowych
są zbliżone do użytkowania dróg i wiaduktów.
Występują w nich bowiem poza
wjazdami pochylnie dojazdowe, drogimanewrowe,
stanowiska postojowe,
obciążone analogicznie jak drogi omałym
natężeniu ruchu.
Charakterystyka środowiska
i czynników działających
destrukcyjnie na podłogi
Po dosyć krótkim okresie eksploatacji
podłóg w garażach zrealizowanych
przed kilkoma laty występują objawy
zniszczenia i korozji. Przyczyną ich powstawania
jest na ogół niedocenianie
negatywnego wpływu środowiska,
a w szczególności takich czynników,
jak woda, sole, związki tłuszczowe, węglowodory
i zmienna temperatura.
Dość intensywne obciążenia technologiczne
stałe i zmienne, poziome obciążenia
spowodowane hamowaniempojazdów
są dodatkowymi czynnikami
po[...]
|
|
|
|
Uwagi o szacowaniu wytrzymałości murów zabytkowych na podstawie wytrzymałości cegieł i zaprawy
|
|
|
Piotr Matysek
|
Bardzo rzadko można bezpośrednio
określić wytrzymałość
murów ceglanych na ściskanie
na prostopadłościennych lub
walcowych elementach próbnych wyciętych
z istniejącej konstrukcji zabytkowej.
Konieczne jest bowiem pobranie
odpowiednio dużych fragmentów
muru, które zawierałyby charakterystyczne
cechy jego struktury i materiałów,
co ze względów konserwatorskich
jest na ogół trudne do zaakceptowania.
Znane są wprawdzie badania wytrzymałości
murów na ściskanie na tego
typu próbkach, ale dotyczą konstrukcji,
które uległy awariom, były
w trakcie przebudowy i wzmacniania
lub z różnych względów przeznaczone
były do częściowego wyburzenia. Najczęściej
przy opracowywaniu ekspertyz,
opinii i projektów obiektów planowanych
do przebudowy czy wzmocnienia,
wytrzymałość na ściskanie murów
ceglanych szacuje się na podstawie
obowiązujących norm, w których parametr
ten jest funkcją wytrzymałości
na ściskanie cegieł i zaprawy.
Zależności normowe. W PN-B-
-03002:2007 do określenia wytrzymałości
na ściskanie murów z elementów
ceramicznych grupy 1, do których należą
mury z cegieł, podano zależność:
w której:
fk - charakterystyczna wytrzymałość na ściskanie
muru;
fb - znormalizowana wytrzymałość na ściskanie
elementumurowego (w tymprzypadku
cegieł) wyznaczona zgodnie z PN-EN
772-1:2001 na całych elementach murowych
szlifowanych lub wyrównanych cienką
warstwą zaprawy;
fm - wytrzymałość zaprawy murarskiej
na ściskanie określona zgodnie z PN-EN
1015-11:2001 na połówkach beleczek normowych
40 x 40 x 160 mm.
Zależność potęgowa zalecana
w PN-B-03002:2007 jest zgodna
z ogólną postacią wzoru na obliczanie
charakterystycznej wytrzymałości
muru na ściskanie podanego
w EN 1996-1-1:2005:
w którym:
K, α, β - współczynniki zależne od rodzaju
elementów murowych i zaprawy.
W PN-EN 1996-1-1, która została
wprowadzona w marcu 2010 r.,
w załączniku krajowym przyjęto, jak
podaje EN 1996-1-1:2005, α = 0,7;
β = 0,3. Zalecana w[...]
|
|
|
|
Wapno a elewacje z klinkieru
|
|
|
Sławomir Gąsiorowski
|
Bardzowielu inwestorówindywidualnych i komercyjnych decyduje się na elewacje z cegły
klinkierowej.Ajeśli nie elewacja domu, to przynajmniej ogrodzenie powinno byćwykonane
z klinkieru. Bardzo często okazuje się jednak, że zamierzony efekt był jedynie marzeniem.
To co miało być estetyczną ozdobą domu, staje się zmorą jego mieszkańców, walczących
każdego roku z wykwitami solnymi, jakie pojawiły się na ogrodzeniu lub elewacji.Wczasach, gdy spoiwem do produkcji zapraw
murarskich było wyłącznie wapno, problem
wykwitów solnych praktycznie nie istniał.
Trudno znaleźć wykwity solne na murach
liczących niekiedy kilkaset lat.Współczesne
zaprawy i cegły są bardziej zwarte imniej
nasiąkliwe dla wody niż produkowane dawniej,
a mimo to obserwuje się obecnie bardzo
duże nasilenie wykwitów solnych na murach
licowych (fotografia 1). Istnieje nawet pewna
zależność: im mniej wapna w zaprawie, tym
większe prawdopodobieństwo, że na murze
pojawią się różnokolorowe naloty i odwrotnie,
co zostało potwierdzone licznymi badaniami
naukowymi i długoletnimi obserwacjami istniejącychmurów.
Wartykule postaramsię odpowiedzieć
na pytania: jakie czynniki wpływają
na pojawianie sięwykwitówsolnych oraz
czy wapno jest za nie odpowiedzialne?
Wykwity solne
Terminem "wykwity solne" określa się
związki chemiczne zaliczane do soli rozpuszczalnych
w wodzie, które w postaci nalotów
wykrystalizowały na powierzchni porowatego
materiału budowlanego. Wykwity solne
kojarzone są zwykle z kolorem białym oraz
z elewacjami lub ogrodzeniami z cegły klinkierowej.
Jeśli jednak rozejrzymy się wokół
siebie, to dostrzeżemy, że naloty solne nie
dotyczą wyłącznie cegły klinkierowej i ni[...]
|
|
|
|
Weryfikacja metody obliczania kondensacji międzywarstwowej
|
|
|
Mirosław Żukowski
|
Wartykule omówiono metodę,
przedstawioną w normie
PN-EN ISO 13788 Cieplno-
-wilgotnościowe właściwości
komponentów budowlanych i elementów
budynku. Temperatura powierzchni
wewnętrznej konieczna
do uniknięcia krytycznej wilgotności powierzchni
i kondensacja międzywarstwowa.
Metody obliczania, która służy
do oszacowania ryzyka wykroplenia
wilgoci wewnątrz elementów budowlanych
spowodowanego dyfuzją
pary wodnej. Na przykładzie ściany zewnętrznej,
w której zachodzi kondensacja
międzywarstwowa, wykonano
obliczenia mające na celu porównanie
rezultatów przedstawionych w normie
i uzyskanych z dwóch aplikacji internetowych.
Zaprezentowano również wyniki
obliczeń wykonane zgodnie z zaleceniem
normatywnym mówiącym
o zastosowaniu podziału elementów
o wysokim oporze cieplnym na warstwy
o oporze nie większym niż
0,25 m2 . K/W. Jak wykazała weryfikacja,
autorzy normy PN-EN ISO 13788
nie zastosowali się do własnych zaleceń.
W artykule przedstawiono także
sposób obliczania gęstości strumienia
pary wodnej w przypadku wystąpienia
strefy kondensacji, o czymnie wspomina
omawiana norma.
Zaproponowany w normie PN-EN
ISO 13788 model obliczeniowy oparty
jest na bilansie ciepła i wilgoci oraz dyfuzji
pary wodnej zgodnie z prawem
Flicka i jest adaptacjąmetody Glasera,
która przyjmuje wiele uproszczeń,
m.in. takich, jak:
- transport wilgoci jest jednowymiarowy
i odbywa się tylko na drodze dyfuzji;
- transport ciepła odbywa się jedynie
przez przewodzenie i jest niezależny
od transportu wilgoci;
- stałe warunki brzegowe w obrębie
miesiąca, czyli przyjęcie tylko 12 kroków
czasowych dla całej symulacji.
Ze względu na uproszczony charakter
modelu autorzy normy ISO 13788
sug[...]
|
|
|
|
Wpływ naturalnych pęknięć podłużnych na sztywność drewnianych belek zabytkowych stropów
|
|
|
Stanisław Jurczakiewicz Stanisław Karczmarczyk
|
Zagadnienia dotyczące ochrony
i naprawy drewnianych stropów
w budynkach zabytkowych
są przedmiotem zainteresowania
zarówno architektów-konserwatorów,
jak i inżynierów-konstruktorów.
Znajduje to wyraz w zaleceniach
konserwatorskich [Borusiewicz
W., Konserwacja zabytków budownictwa
murowanego, Arkady, Warszawa
1971 oraz Informacja M.R.I.6,
Opracowanie zbiorowe Zakładu Architektury
Krajobrazu Politechniki Krakowskiej,
Kraków 1982], jak również
w pracach poświęconych poszukiwaniu
optymalnych rozwiązań technicznych
przy odnowie obiektów.
Ilustracją stanowiska środowiska
konserwatorskiego mogą być zalecenia
zawarte w Karcie Weneckiej
z 1964 r. w paragrafie 9: restauracja
zabytku ma na celu zachowanie
i ujawnienie estetycznej i historycznej
wartości obiektu oraz polega
na poszanowaniu dawnej substancji
i elementów stanowiących autentyczne
dokumenty przeszłości. Interpretację
tego zalecenia można znaleźć
w punkcie 7. Karty Rewaloryzacji Krakowa,
który mówi: naczelną zasadą
powinno być dążenie do zachowania
każdego elementu autentycznego,
niezależnie od jego wartości artystycznej,
materialnej….
Trwałość stropów drewnianych
w znacznym stopniu zależy od warunków
eksploatacji i może wynosić
od kil[...]
|
|
|
|
Wybrane problemy związane z remontem zabytkowego budynku żelbetowego we Wrocławiu
|
|
|
Józef Adamowski Zygmunt Matkowski
|
Pawilon 4 Kopuł został wybudowany
na początku XX w. na terenach
wystawowych w rejonie
osiedla Szczytniki we wschodniej
części Wrocławia, na potrzeby
Wystawy Stulecia. Wystawa ta, planowana
w stulecie zwycięskiej dla Prus
bitwy pod Lipskiem (1813 r.) była częścią
obchodów upamiętniających wzrost
znaczenia państwa pruskiego w Europie.
Pawilon 4 Kopuł umiejscowiono
w pobliżu Hali Ludowej wraz z innymi
obiektami towarzyszącymi (m.in. Pergolą
i Ogrodem Japońskim). W latach
1937 - 1938 do Pawilonu została
dobudowana część administracyjno-
-wystawiennicza z salą, która służyła
do celów targowych oraz spotkań kulturalnych
i koncertów.
Po II wojnie światowej obiekt został
przebudowany na potrzeby Wytwórni
Filmów Fabularnych. Obecnie trwają
prace przygotowawcze i projektowe
przed wykonaniem modernizacji całości
obiektu.
Ogólny opis obiektu
Pawilon 4 Kopuł wzniesiony jest
na planie zbliżonym do prostokąta (rysunek)
i składa się z czterech skrzydeł:
północnego, południowego, wschodniego
i zachodniego, rozmieszczonych
wokół dziedzińca wewnętrznego, na
który prowadzi brama przejazdowa zlokalizowana
w skrzydle zachodnim.
W części środkowej każdego skrzydła
znajduje się część wyższa, zwieńczona
kopułą o rzucie kołowym lub eliptycznym
(fotografia 1). Części boczne
każdego ze skrzydeł są jednokondygnacyjne.
Pomimo dużej długości poszczególnych
skrzydeł budynku (ok. 42
i 41 m), nie stwierdzono żadnych dylatacji
konstrukcji fundamentów, ścian
oraz dachów. Główna konstrukcja nośna
obiektu jest żelbetowa (choć wg dzisiejszych
kryteriów ze względu na zbyt
mały stopień zbrojenia powinno się ją
nazywać betonową), monolityczna,
częściowo szkieletowa, a częściowo
ścianowa.Wblendachmiędzy słupami
ścian zewnętrznych wykonane są ściany
warstwowe o następującym układzie
warstw: tynk cementowo-wapienny,
cegła dziurawka - 12 cm, pustka
powietrzna, cegła dziurawka - 12 cm.
W budynku wykonano kilka rodzajów
stropów. Są to stropy żelbet[...]
|
|
|
|
Wybrane właściwości cieplne posadzek drewnianych
|
|
|
Adam Ujma
|
Specyficznym dynamicznym procesem cieplnym, zachodzącym
w przegrodach budowlanych, jest zjawisko
oddziaływania konstrukcji podłogi na stopę człowieka
i związane z tym jego odczucia cieplne. Parametrem
pozwalającym ocenić zjawisko oddziaływania konstrukcji
podłogi (posadzki) na stopy człowieka i zróżnicować
konstrukcje pod względem tej właściwości jest ciepłochłonność
podłogi, którą zgodnie z obecnie wprowadzoną terminologią
dotyczącą podłóg należałoby określić jako ciepłochłonność
posadzki. Charakteryzuje ona zdolność posadzki do
przyswajania ciepła ze stopy człowieka i uzależniona jest
przede wszystkimod konstrukcji wierzchnich warstw podłogi,
w tym zastosowanych materiałów, a w rozwiązaniach posadzek
drewnianych od rodzaju drewna.
Parametry charakteryzujące aktywność
cieplną posadzek drewnianych
Przy opisywaniu nieustalonych warunków cieplnych, czyli
występowaniu nieustalonych procesów cieplnych przebiegających
w konstrukcjach poddawanych zmiennym w czasie
oddziaływaniom termicznym, wykorzystywany jest m.in.
współczynnik wyrównywania temperatury a i współczynnik
przyswajania ciepła s24. Pierwszy z nich wyraża
prędkość, z jaką dochodzi do wyrównywania temperatury
w rozpatrywanym materiale. Wyższe wartości współczynnika
α wskazują na to, że podczas nagrzewania czy też ostygania
ciała, w różnych jego punktach szybciej następuje wyrównanie
temperatury (ustabilizowanie warunków termicznych).
Dla drewna parametr ten jest kilkakrotnie niższy niż
dla wielu innych powszechnie stosowanych materiałów budowlanych,
przede wszystkim konstrukcyjnych, co w decydującymstopniu
wpływa na bardzo dobrą stateczność cieplną
konstrukcji drewnianych.Właściwość ta ulega pogorszeniu
w miejscach, w których dochodzi do przewodzenia ciepła
wzdłuż włókien, ze względu na wzrost wartości współczynnika
przewodzenia ciepła.Wartość współczynnika wyrównywania
temperatury drewna maleje w pewnym zakresie wraz
ze wzrostem jego wilgotności.
Współczynnik[...]
|
|
|
|
Wymagania dotyczące materiałów budowlanych na podkłady podłogowe
|
|
|
Oleksiy Kopylov
|
Wciągu ostatnich lat do
Zakładu Konstrukcji i Elementów
Budowlanych ITB
zwraca się coraz więcej
uczestników procesu budowlanego
(głównie przedstawiciele nadzoru inwestorskiego)
w celu weryfikacji:
● projektów posadzek i podkładów
podłogowychwpomieszczeniach o specyficznych
warunkach użytkowania;
● specyfikacji technicznych wykonania
podkładów podłogowych;
● prawidłowości dobrania materiałów
budowlanych do wykonania podkładów
z uwzględnieniem warunków
eksploatacji konkretnego obiektu.
Najczęściej analizowane są podkłady
na bazie cementów układane na
warstwę styropianu (tzw. podkłady pływające).
W wielu przypadkach projektanci
nie zdają sobie sprawy, że właściwy
dobór materiałów budowlanych do
wykonania podkładu podłogowego ma
decydujący wpływ na warunki akustyczne
i termoizolacyjne w pomieszczeniach
obiektu, trwałość i niezawodność
wyżej położonych elementów posadzki
oraz innych elementów budynku.
Celem artykułu jest omówienie niektórych
niuansów technicznych, na które
należy zwrócić uwagę podczas
doboru materiałów budowlanych do
wykonania podkładów podłogowych
(z materiałów na bazie cementów)
układanych na warstwie styropianu.
Na co należy zwracać uwagę,
dobierając materiały
budowlane do wykonania
podkładu podłogowego?
Wym[...]
|
|
|
|
Wymagania dotyczące podłóg do obiektów sportowych
|
|
|
Anna Policińska-Serwa Ewa Sudoł
|
Podłogi sportowe są obecnie
standardem we wszelkiego typu
obiektach sportowych, począwszy
od sal szkolnych i hal
sportowych przeznaczonych do amatorskiego
uprawiania wielu dyscyplin
sportowych, a skończywszy na obiektach,
w których prowadzone są międzynarodowe
rozgrywki koszykówki,
siatkówki czy piłki ręcznej. Niestety, inwestorzy
często nie przywiązują należytej
wagi do wyspecyfikowania wymagań
dotyczących podłogi, uwzględniających
jej przeznaczenie oraz
ewentualną funkcję pozasportową
(targi, wystawy). Jeżeli nawet odpowiednia
specyfikacja techniczna powstaje,
rzadko egzekwuje się potwierdzenie
z nią zgodności wykonanej
podłogi. Uwaga projektantów i wykonawców
koncentruje się na obiekcie jako
budynku, z pominięciem podłogi,
która postrzegana jest jako jeden z licznych
elementów jego wyposażenia.
A tak naprawdę, jeżeli funkcjonalność
sportowa i niesportowa podłogi nie będzie
zachowana, przydatność użytkowa
całego obiektu staje pod znakiem
zapytania.
Jednym z narzędzi niezbędnych do
definiowania oczekiwań wobec podłogi
sportowej jest norma zharmonizowana
PN-EN 14904:2009 Nawierzchnie terenów
sportowych. Nawierzchnie kryte
przeznaczone do uprawiania wielu
dyscyplin sportowych. Specyfikacja.
Obejmuje ona podłogi instalowane we
wszystkich krytych obiektach sportowych
przeznaczonych do uprawiania
wielu dyscyplin - koszykówki, siatkówki,
piłki ręcznej, ale także do zajęć z wychowania
fizycznego. Z normy zostały
wyłączone nawierzchnie do tenisa halowego.
Podłogi sportowe w niektórych
obiektach mogą być dodatkowo objęte
szczególnymi wymaganiami organizacji
sportowej, np. FIBA. Wymagania
przedstawione w PN-EN 14904:2009
odnoszą się do nawierzchni i systemu
nawierzchni, obejmującego warstwę
nośną i nawierzchnię, prefabrykowanych
lub wykonywanych na miejscu.
Wymagania bezpieczeństwa
Nawierzchnie sportowe wskutek obciążeń
dynamicznych narażone są
na złożone oddziaływania. Pożądanymi
elementami wzajemnego oddział[...]
|
|
|
|
Wzmacnianie ścian zarysowanych na skutek powodzi za pomocą ściągów
|
|
|
Robert Wójcik
|
Woda powodziowa dynamicznie napierająca
na budynki może powodować znaczne uszkodzenia
obciążonych elementów lub nawet całkowite
zniszczenie konstrukcji. Zakres uszkodzeń
zależy od usytuowania poszczególnych ścian budynku
względem nurtu wody, ukształtowania terenu, zadrzewienia,
a nawet kształtu i usytuowania budynku względem innych
budowli osłaniających. Budynki oddalone od strefy bezpośrednich
obciążeń dynamicznych również nie są bezpieczne,
gdyż nawodnienie znacznie osłabia podłoże gruntowe.
Wekstremalnie niekorzystnych warunkach dochodzi do przekroczenia
w gruncie naprężeń granicznych. Uplastycznienie
powoduje osiadanie budynków, a przekroczenie stanów
granicznych grozi katastrofą budowlaną. Sytuacja taka
wymaga szybkiej interwencji polegającej na wykonaniu zabezpieczeń.
Woda kapilarna i zmieniające się ciśnienie porowe oddziałują
głównie na spoistość pozorną gruntu. Osiadania
popowodziowe występują również w gruntach zawierających
np. składniki organiczne lub niedostatecznie
zagęszczonych na etapie budowy. Odrębny problem
stanowi sufozja mechaniczna i podmywanie fundamentów.
Ustalenie realnych wartości oporów granicznych w nawodnionej
strefie gruntu nie jest zadaniem łatwym, tak więc
analizy zmierzające do określenia parametrów obliczeniowych
służących do zaprojektowania wzmocnienia są przyjmowane
z pewnym przybliżeniem. Określenie obciążenia
efektywnego w gruncie nawodnionym oraz porównanie
z obciążeniami całkowitymi od gruntu nienawodnionego
jest dość proste, jednak wyznaczenie innych parametrów
stanowi większy problem. W tej sytuacji cennych informacji
dostarczają pomiary przemieszczeń oraz odkształceń
(osiadań, przechyleń) konstrukcji. Prace naprawcze przyjmują
z konieczności charakter "objawowy".
Zarysowanie budynku wykonanego w konstrukcji
tradycyjnej powoduje obniżenie sztywności oraz zwiększa
podatność na dalszą deformację. Jeżeli proces destrukcji
zostanie uruchomiony, to w konsekwencji powstają stale
lub o[...]
|
|
|
|
Zabezpieczanie sklepień przed rozporem bez ściągów wprowadzonych do wnętrz
|
|
|
Stanisław Karczmarczyk Stanisław Jurczakiewicz
|
Ceglane sklepienia w zabytkowych obiektach budownictwa
murowanego są zazwyczaj źródłem znacznych
poziomych sił rozporu, które przekazywane są
na elementy wsporcze, takie jak ściany, filary i przypory.
Mają one niekorzystny wpływ na konstrukcję budynku.
Mur z cegły na zaprawie wapiennej charakteryzuje się znikomą
wytrzymałością na rozciąganie i dlatego nie jest w stanie
przenieść sił przekrojowych o dużymmimośrodzie, czyli powodujących
pojawienie się na części przekroju poprzecznego
naprężeń rozciągających. Świadomi tego dawni budowniczowie
przeciwstawiali się niekorzystnemu wpływowi sklepień,
stosując odpowiedniomasywne ściany, przypory lub łuki przyporowe
(przydające niekiedy istotnego waloru plastycznego
elewacjom) oraz ściągi z kutego żelaza, a później ze stali.
Ogromna różnorodność stosowanych na przestrzeni wieków
konstrukcji sklepień oraz spotykane niekiedy ich niepowtarzalne
formy powodują, że w trakcie prowadzonych obecnie
prac konserwatorskich konieczne jest każdorazowo indywidualne
podejście do problemu zapewnienia stateczności
ogólnej ustroju konstrukcyjnego budynku.
W artykule zaprezentujemy cztery przykłady obiektów
o charakterze sakralnym, w których stwierdzono awaryjny
stan sklepień ceglany[...]
|
|
|
|
Zależność współczynnika mrozoodporności wyrobów wapienno-piaskowych od parametrów podciągania kapilarnego
|
|
|
Vadzim Nikitsin Beata Backiel-Brzozowska
|
Proces cyklicznego zamrażania
i odmrażania kapilarno-porowatych
materiałów budowlanych
skutkuje zmianą właściwości
(np. spadkiem wytrzymałości
mechanicznej) spowodowaną uszkodzeniemich
struktury i pojawieniemsię
mikroszczelin. Na podstawie spadku
wytrzymałości wyrobów na ściskanie
wskutek takich oddziaływań można
więc oceniać mrozoodporność wyrobów.
Degradacja w znacznym stopniu
zależy od intensywności procesu kapilarnego
przemieszczania wilgoci na
drogach transportu, stanowiących zasadniczą
część porowatej struktury
materiału.
Opis procesu transportu wilgoci
w geometrycznie skomplikowanej
przestrzeni porów jest bardzo trudny.
W praktyce materiały budowlane charakteryzuje
się, z punktu widzenia przenoszenia
kapilarnego wilgoci, uwzględniając
wiele parametrów wyznaczanych
za pomocą metod eksperymentalnych.
Należą do nich m.in. współczynnik
wnikania wody B, współczynnik
sorpcji A, współczynnik oporu wnikania
wody M oraz porowatość aktywna
Фa, przez którą następuje kapilarny
przepływ wody.
Mrozoodporność materiałów powinna
zależeć od parametrów charakteryzujących
strukturę porowatości.Wliteraturze
nie ma jednak danych oceniających
tę zależność. W artykule oceniono
zależności współczynnika mrozoodporności
próbek od wartości każdego
z parametrów podciągania kapilarnego
(A, B,Mi Фa) na podstawie danych
doświadczalnych kinetyki jednokierunkowego
podciągania wody
w próbkach tworzywa wapienno-piaskowego
oraz spadku wytrzymałości
na ściskanie próbek po 25 cyklach naprzemiennego
zamrażania i odmrażania,
Ponadto wskazano najbardziej
przydatne współczynniki prognozowaniamrozoodporności
wyrobów wapienno-
piaskowych.
Opis zjawiska podciągania
kapilarnego
Zjawisko transportu wody w kapilarach
cylindrycznych o promieniu romateriału
hydrofilowego można opisać,
stosując równanie Younga i Laplace’a
oraz korzystając z prawa Poisuille’a,
przy założeniu, że siły podciągania
kapilarnego są równoważo[...]
|
|
|
|
Zaprawy tynkarskie do murów wg PN-EN 998-1
|
|
|
Roman Jarmontowicz
|
Zaprawy tynkarskie są produkowane
fabrycznie na spoiwie
lub spoiwach nieorganicznych,
z wyjątkiem spoiwa gipsowego
(dopuszcza się stosowanie gipsu jako
spoiwa dodatkowego w połączeniu
z wapnem powietrznym jako spoiwem
głównym). Norma nie obejmuje także
zapraw specjalnych, np. o określonej
odporności ogniowej, izolujących akustycznie,
zapraw stosowanych do naprawy
konstrukcji, do malowania lub
wykonywania powłok oraz do wykonywania
tynków na spoiwach organicznych,
tynków cienkowarstwowych i tynków
prefabrykowanych.
W tekście normy stosuje się jeszcze
dodatkowy skrót FP oznaczający model
pęknięcia, czyli model zniszczenia
połączenia zaprawy z podłożem, jakim
jest mur (element murowy).
Właściwości zapraw
Czas zachowania właściwości roboczych
powinien być deklarowany
przez producenta. Wnormie nie określono
minimalnego czasu zachowania
właściwości roboczych zaprawy. Podano
jedynie, że nie może być on krótszy
od deklarowanego. Daje to całkowitą
swobodę producentowi, a jednocześnie
nakłada na wykonawcę obowiązek
sprawdzania, przed rozpoczęciem
robót tynkarskich, czy deklarowany
czas zachowania właściwości
roboczych zaprawy zagwarantuje
jej przydatność w określonych
warunkach.
Zawartość powietrza, a właściwie
zakres zawartości powietrza w zaprawie
tynkarskiej do murów producent
deklaruje tylko wtedy, gdy jest to istotne
ze względu na zastosowanie zaprawy
wprowadzanej do obrotu.
Zawartość powietrza ma wpływ
na wytrzymałość zaprawy na ściskanie
i zginanie oraz na wartość współczynnika
przewodzenia ciepła. Lepiej
jednak posługiwać się innym parametrem
mającym podobne znaczenie,
a mianowicie gęstością objętościową
zaprawy stwardniałej nazywaną w normie
gęstością brutto.
Mieszanie zaprawy na miejscu budowy.
Wprzypadku konieczności zastosowania
szczególnych procedur dotyczących
wyposażenia lub czasów mieszania
zaprawy namiejscu budowy producent
powinien podać w dokumentach
dostawy wszelkie dane na ten temat.
Gęs[...]
|
|
|
|
Zastosowanie metody impact-echo do szacowania grubości posadzek betonowych
|
|
|
Andrzej Garbacz Tomasz Piotrowski
|
Cechą szczególną posadzek
przemysłowych jest znaczne
zindywidualizowanie stawianych
im wymagań w odniesieniu
do właściwościmechanicznych, odporności
chemicznej, łatwości w konserwacji
i renowacji, a także walorów
estetycznych w zależności od przewidywanych
obciążeń, miejsca ich lokalizacji
oraz przewidywanego czasu
użytkowania. W konsekwencji występuje
zróżnicowanie rozwiązańmateriałowych
i technologicznych oraz konstrukcyjnych
wykonywanych posadzek
- od najprostszych posadzek betonowych
po skomplikowane systemy wielopowłokowych
posadzek żywicznych.
Niezależnie od przyjętego rozwiązania,
najistotniejsze z punktu widzenia
nośności posadzki są właściwości
płyty betonowej oraz jakość powierzchni
zespolenia posadzka
- grunt. Z tego względu jedną z podstawowych
cech, która powinna być
właściwie określona na etapie projektowania,
jest grubość płyty betonowej
["Industrial Floors", Raport Rilem
TC 184-IFE, 2006]. Najprostszym, choć
obarczonymdużymbłędem, sposobem
oceny jest pomiar grubości posadzki
podczas wykonywania nacięć dylatacyjnych.
Dokładniejszych informacji
dostarczają pomiary przez [...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
