ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA ›
PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE ›
2010-12 |
| |
|
|
Prenumerata
|
40 LAT INSTYTUTU RADIOELEKTRONIKI PW NIEKTÓRE FAKTY
|
|
Józef Modelski 
|
Instytut Radioelektroniki PW został utworzony w roku 1970 na bazie
5 katedr: Urządzeń Radiotechnicznych i Telewizyjnych, Radiolokacji,
Elektroakustyki, Radiologii oraz części katedry Budowy Aparatów Elektromedycznych.
Korzenie naszego Instytutu sięgają głęboko. Tworzyli go ludzie związani
z historią rozwoju elektroniki niemal od początku jej powstawania
w Polsce - Stanisław Ryżko, Wilhelm Rotkiewicz, Stefan Darecki. Byli,
wspólnie z ich nauczycielem, Januszem Groszkowskim, pionierami
elektroniki w czasach przedwojennych, wykorzystywali swoją wiedzę
w walce z okupantem w czasie wojny, a następnie uczestniczyli w organizacji
powstającego po wojnie Wydziału Łączności (który w 1966 r.
zmienił nazwę na Wydział Elek[...]
|
|
|
|
Anteny rekonfigurowalne i metody ich pomiaru
|
|
|
Paweł Bajurko Yevhen Yashchyshyn
|
Zwiększające się potrzeby wykorzystania fal radiowych do
przenoszenia informacji są jedną z przyczyn rosnącej złożoności
systemów łączności bezprzewodowej. Wprowadzenie
nowych rozwiązań technicznych sprawia, że na rynku pojawiają
się produkty o nowych funkcjach i odwrotnie - zapotrzebowanie
na produkty o danych funkcjach powoduje zintensyfikowanie
prac nad przełamaniem barier technicznych. Każdy z obszarów
elektroniki ma swoje specyficzne ograniczenia i możliwości,
decydujące o dynamice zmian w jego obrębie.
W przypadku systemów radiowych do istotnych czynników
kształtujących ich rozwój zaliczają się ograniczone zasoby
widma częstotliwościowego, stan techniki w zakresie przetwarzania
sygnałów analogowych i cyfrowych oraz możliwości
rekonfigurowania systemu, czyli zmiany realizowanych w systemie
funkcji.
W elektronice obserwuje się tendencję do tworzenia urządzeń
o elastycznej funkcjonalności, zmienianej w zależności
od bieżących potrzeb, stanu urządzenia lub innych czynników.
W ten sposób jeden system może pełnić rozmaite funkcje lub
pracować według zmieniających się standardów. Przykładem
takiej tendencji w przypadku systemów radiowych jest idea
radia programowalnego, polegająca na przeniesieniu możliwie
dużej części procesu przetwarzania sygnałów w urządzeniu
radiowym do jego części cyfrowej. Dzięki temu wiele funkcji
jest realizowanych przez oprogramowanie, które można aktualizować,
nie ingerując w fizyczną strukturę urządzenia. Jedno
urządzenie radiowe może obsługiwać różne zakresy częstotliwości,
różne schematy modulacji i różne sposoby reprezentacji
i kodowania danych. Idea ta nie jest jeszcze w pełni możliwa
do zrealizowania, ale nie można nie doceniać tego, w jakim
stopniu systemy radiowe odeszły od pierwotnych rozwiązań,
w których jakakolwiek zmiana funkcji wymagała fizycznej
modyfikacji obwodów elektronicznych [1].
Anteny rekon figurowalne
jako wynik rozwoju
system ów radiowyc h
W przypadku systemów antenowych [...]
|
|
|
|
Badania indywidualnego tłumienia wkładek przeciwhałasowych subiektywną metodą wyrównywania głośności
|
|
|
Ewa Kotarbińska Karol Rogowski
|
Akty prawne, zarówno krajowe, jak i europejskie, wdrażające
postanowienia Dyrektywy 2003/10/EC Parlamentu Europejskiego
i Rady [1], nakładają obowiązek stosowania ochronników słuchu
w środowisku pracy, gdy wartości wielkości charakteryzujących
hałas przekraczają parametry dopuszczalne. Pomimo tych uregulowań
prawnych, których celem jest zabezpieczenie organu słuchu
przed negatywnymi skutkami oddziaływania hałasu, głuchota
zawodowa zajmuje jedno z pierwszych miejsc na liście chorób
zawodowych we wszystkich krajach Unii Europejskiej [2, 3].
Główną przyczyną tego katastrofalnego stanu jest fakt, że ochronniki
słuchu w warunkach rzeczywistych zazwyczaj nie tłumią
hałasu w tak dużym stopniu, jak to wskazują wyniki badań laboratoryjnych
w procesie certyfikacji [4, 5]. W niektórych krajach Unii
Europejskiej oraz w Stanach Zjednoczonych istnieją zalecenia
korygowania wartości tłumienia wyznaczonych w procesie certyfikacji.
Przykładowo, Niemcy [6] proponują następujące korekty:
5 dB dla nauszników przeciwhałasowych, 9 dB w przypadku
wkładek przeciwhałasowych jednokrotnego użytku, 6 dB dla
wkładek o niestandardowych kształtach, 5 dB dla wkładek przeciwhałasowych
wielokrotnego użytku ze sprężyną dociskową oraz
3 dB dla wkładek formowanych indywidualnie dla użytkownika.
Anglicy proponują [7] odejmowanie 4 dB od zmierzonych wartości
tłumienia dla wszystkich rodzajów ochronników. Amerykanie
zalecają [8] pomniejszanie wartości zmierzonych w laboratorium
o 25% w przypadku nauszników przeciwhałasowych, o 50%
w przypadku wkładek przeciwhałasowych indywidualnie formowanych
dla użytkownika oraz o 75% dla wszystkich pozostałych
rodzajów wkładek.
W ramach współpracy pomiędzy Zakładem Elektroakustyki Instytutu
Radioelektroniki Politechniki Warszawskiej i Laboratorium Badawczym
Sperian Hearing Protection Howard Leight (Santiago, USA)
przeprowadzono badania tłumienia wkładek przeciwhałasowych
w warunkach laboratoryjnych i rzeczywistych. Prowadzono j[...]
|
|
|
|
Bezpieczeństwo w sieciach czujnikowych
|
|
|
Jakub OLSZYNA Wiesław WINIECKI
|
Współczesna technika pomiarowa jest integralnie związana
z techniką komputerową, informatyką i telekomunikacją. Potrzeba
adaptacji technik przekazu informacji do potrzeb systemów
pomiarowych zapoczątkowała nową dziedzinę interdyscyplinarną,
zajmującą się rozproszonymi systemami pomiarowo-sterującymi
(RSPS), których elementy (węzły) są rozmieszczone
terytorialnie i zdolne do wymiany informacji pomiędzy sobą [1].
Rozproszone systemy pomiarowe znajdują zastosowanie
w przemyśle, medycynie, nauce i edukacji. Najwięcej RSPS
opracowano dla potrzeb różnego rodzaju monitoringu. Wśród
powstałych w ostatnim czasie rozległych systemów pomiarowych
można znaleźć systemy: monitoringu i sterowania przemysłowego;
monitoringu klimatycznego; monitoringu środowiska;
medyczne; "inteligentnych domów"; laboratoryjne; edukacyjne;
sterowania oświetleniem itp. Obecnie badania w obszarze
RSPS koncentrują się na aspektach aplikacyjnych oraz
na wykorzystaniu nowych techniki informatycznych i komunikacyjnych.
Większość rozproszonych systemów pomiarowo-sterujących
(RSPS) wykorzystuje różnego rodzaju bezprzewodowe media
komunikacyjne, tworząc nową grupę systemów zwaną bezprzewodowymi
systemami pomiarowymi. Specyficznym przykładem
bezprzewodowych RSPS są sieci czujnikowe (sensorowe),
w których mamy do czynienia z niewielkimi, autonomicznymi
węzłami o ograniczonych zasobach obliczeniowych
i ograniczonym źródle energii [2]. Sieci czujnikowe są systemami
o dużej dynamice zmian, zarówno pod względem topologii,
jak i liczby urządzeń (która może być bardzo duża). Ponadto coraz częściej są zintegrowane z istniejącymi sieciami komputerowymi
i telekomunikacyjnymi - rys.1. Wymienione właściwości
sieci czujnikowych czynią podstawowymi zagadnienia
związane z bezpieczeństwem wytwarzanych i przekazywanych
za ich pośrednictwem informacji.Bezpieczeństwo systemów RSPS wiąże się z bezpiecznym
przekazywaniem informacji pomiarowych i sterujących w obszarze
sieci czujnikowych [[...]
|
|
|
|
Cyfrowy interfejs audio do procesora sygnałowego SH ARC ADSP-21364
|
|
Specjalizowane urządzenia elektroniczne, produkowane
przez wielkie koncerny, często nie spełniają wymagań ich użytkowników.
Przykładem takiego urządzenia jest płytka uruchomieniowa
EZ-KIT Lite z fonicznym procesorem sygnałowym
SH ARC ADSP-21364, produkowana przez firmę Analog Devices.
Ten procesor to nowoczesna dwurdzeniowa jednostka
obliczeniowa, wyspecjalizowana do obróbki sygnałów fonicznych.
Jednak urządzenia peryferyjne umieszczone na płytce nie
zapewniają wykorzystania jego potencjału.
Propozycję rozszerzenia właściwości płytki z procesorem
SHARC o sterowanie zgodne ze standardem MIDI zaproponowano
w [1]. Zrealizowany konwerter MIDI dołączony do SPI
(Serial Peripherial Interface) przekształca komunikaty, pochodzące
z urządzeń MIDI lub z komputera PC (także przez port szeregowy
RS-232) i przesyła je dalej za pomocą magistrali SPI.
Konwerter ten umożliwia sterowanie procesorami umieszczonymi
na płytkach uruchomieniowych wyposażonych w interfejs SPI za
pomocą łatwych w obsłudze konsol MIDI - sprzętowych lub
programowych.
Kolejnym problemem, uniemożliwiającym wykorzystanie
płytki uruchomieniowej do profesjonalnych zastosowań, jest
tylko jedno wejście i wyjście cyfrowych sygnałów fonicznych.
W artykule opisano projekt i realizację specjalistycznego interfejsu,
umożliwiającego podłączenie do płytki uruchomieniowej
maksymalnie czterech źródeł i czterech odbiorników cyfrowego,
stereofonicznego sygnału cyfrowego, zgodnego z profesjonalnym
standardem transmisyjnym AES3. Interfejs ten zapewni
realizację wielu profesjonalnych projektów, takich jak np.:
 8-kanałowego cyfrowego studyjnego miksera dźwięku,
 systemu masteringowego,
 cyfrowego analizatora akustycznego.
Standard AES/EBU
Najbardziej rozpowszechnionym sposobem przesyłania
dźwięku w postaci cyfrowej jest wykorzystanie transmisji
w standardzie AES/EBU. Powstał on w wyniku prac Grupy
Roboczej Stowarzyszenia Inżynierów Dźwięku (Audio Engineering
So[...]
|
|
|
|
Metody modyfikacji warstwy radiowej systemów bezprzewodowych sieci abonenckich i wymiany danych
|
|
|
Wojciech Wojtasiak Daniel Gryglewski
|
Przeciętny użytkownik codziennie korzysta z co najmniej
kilku urządzeń bezprzewodowych, takich jak telefon komórkowy
GSM/UMTS z Bluetooth, terminal lokalizacji GPS, karta WLAN
w notebooku, aparaty telefoniczne DECT i oczywiście radiowe
piloty zdalnego sterowania. To tylko niektóre "gadżety" użytkowane
w setkach milionów sztuk, bez których trudno sobie
obecnie wyobrazić normalną pracę czy wręcz codzienne życie.
Oprócz indywidualnych lub osobistych urządzeń, istotnym
składnikiem infrastruktury telekomunikacyjnej, tzw. stałej, są
systemy komunikacji radiowej. Są to m. in. bezprzewodowe
łącza abonenckie, których użytkownicy nawet się nie domyślają,
jakie medium wykorzystują. Ogromne zapotrzebowanie na
usługi telekomunikacyjne, szczególnie z użyciem łączności
bezprzewodowej, przyczynia się do intensywnego postępu
technicznego i technologicznego w wielu dziedzinach szeroko
rozumianej elektroniki, a także rozwoju istniejących standardów
i systemów transmisji i opracowywania nowych. Aby zapewnić
abonentom dostęp do pełnej oferty usług telekomunikacyjnych,
niezależnie od miejsca pobytu i rodzaju operatora, są niezbędne
łącza o bardzo dużej przepływności, integracja usług i dysponowanie
wielosystemowymi terminalami. Takie podejście jest
uzasadnione także względami ekonomicznymi, ponieważ - jak
dotychczas - implementacja nowego standardu wymusza konstruowanie
nowych urządzeń i następnie instalację infrastruktury
telekomunikacyjnej odpowiedniej dla systemu wprowadzanego
do eksploatacji. Przykładem jednego ze sposobów zwiększenia
elastyczności i unifikacji różnych systemów jest
implementacja idei radia programowalnego SDR (Software
Defined Radio) dla realizacji uniwersalnego urządzenia komunikacyjnego
o funkcjonalności zależnej jedynie od zaimplementowanego
oprogramowania [1].
Pomimo coraz większych możliwości technicznych i technologicznych,
koszty inwestycji telekomunikacyjnych są na tyle
duże, że operatorzy decydują się zwykle na wym[...]
|
|
|
|
Oprogramowanie ECTsim do modelowania w elektrycznej tomografii pojemnościowej
|
|
|
Konrad Bielecki Waldemar Smolik Roman Szabatin
|
Elektryczna tomografia pojemnościowa (ECT - Electrical
Capacitance Tomography) jest techniką pomiarową, umożliwiającą
obrazowanie przestrzennego rozkładu mieszaniny materiałów
dielektrycznych znajdujących się wewnątrz sondy. Przestrzenny
rozkład przenikalności elektrycznej jest rekonstruowany
na podstawie mierzonych wartości pojemności,
tworzonych przez pary elektrod czujnika otaczających badany
obiekt.
Elektrody w czujniku pojemnościowym mogą tworzyć układ
cylindryczny (rys. 1) lub prostopadłościenny. Najczęściej czujnik
ma jeden pierścień elektrod, ale jest możliwy również układ
trójwymiarowy, w którym są dwa, trzy lub więcej pierścieni.
Typowy czujnik ma 8, 12, 16 lub 32 elektrody w jednym pierścieniu.
Większa ich liczba oznacza lepsze próbkowanie przestrzenne,
ale jednocześnie mniejszy sygnał pomiarowy ze
względu na mniejszą powierzchnię elektrod. Bardzo małe wartości
pojemności (rzędu femtofaradów), tworzonych przez pary
elektrod, uniemożliwiają zwiększanie ich liczby. W typowej,
dwunastoelektrodowej sondzie wartości pojemności dla elektrod
sąsiednich są rzędu 1 pF, a dla elektrod przeciwległych -
rzędu kilku fF. Powierzchnię elektrod można zwiększać przez
zwiększenie ich wysokości, ale powoduje to pogorszenie rozdzielczości
wzdłuż osi czujnika. Typowa wysokość elektrod jest
równa promieniowi pola widzenia sondy pojemnościowej. Mała
liczba pomiarów oraz mała czułość powodują, że jakość uzyskiwanych
obrazów jest zdecydowanie słabsza w porównaniu do
tomografii rentgenowskiej lub NMR.Główną cechą ECT, wyróżniającą tę technikę spośród innych
technik tomograficznych, jest duża szybkość rejestracji obrazów.
Szybkość pomiaru zależy od liczby elektrod czujnika.
Typowe urządzenia z dwunastoelektrodowym czujnikiem osiągają
100 obrazów na sekundę. Istnieją systemy, które zapewniają
prędkość akwizycji osiągającą 1000 ramek na sekundę.
Koszty budowy urządzenia - w porównaniu do innych urządzeń
tomograficznych (rezonans magnetyczny,[...]
|
|
|
|
Stan wdrożenia standardu DVB-T2
|
|
|
Marcin DąbrowskI
|
DVB-T2 (Digital Video Broadcasting - Second Generation)
jest standardem emisji cyfrowej telewizji naziemnej, opublikowanym
przez ETSI jako druga generacja rozpowszechnionego
w Europie standardu DVB-T (Digital Video Broadcasting - Terrestrial).
W ramach nowego standardu zdefiniowano zarówno
sygnał emitowany w kanale radiowym, jak i pewne interfejsy
stosowane w sieciach dosyłowych. Obecnie w Europie obserwuje
się rosnące zainteresowanie DVB-T2 ze strony nadawców,
regulatorów i producentów urządzeń. Istotną rolę w procesie
rozpoznawania stopnia wdrożenia nowych standardów, odgrywa
wystawa I[...]
|
|
|
|
Strumieniowanie danych wideo kodowanych w standardzie MPEG-4 AVC/H.264
|
|
|
Andrzej Buchowicz Grzegorz Galiński
|
Dynamiczny rozwój technik kompresji danych multimedialnych
i systematyczny wzrost przepustowości sieci komputerowych
umożliwia w nich transmisję wysokiej jakości dźwięku,
obrazów i wideo. Powstało wiele aplikacji sieciowych, w których
wymienione możliwości są szeroko wykorzystywane. Aplikacje
te można podzielić na trzy kategorie.
 Konwersacyjne, np. wideotelefonia, wideokonferencje, w których
podstawowym wymaganiem jest małe opóźnienie transmisji
(rzędu 100 ms). Wymagania dotyczące przepływności łącza
z reguły są znacznie mniejsze - w tego typu aplikacjach nie jest
wymagana szczególnie wysoka jakość obrazu i dźwięku.
Podobną usługą jest monitoring wizyjny, w którym często jest
wymagany mały czas opóźnienia transmisji, szczególnie jeśli
w systemie obserwacyjnym znajdują się ruchome (zdalnie sterowane)
kamery. W monitoringu może też być wymagana
wysoka jakość obrazu (np. umożliwiająca rozpoznawanie twarzy,
tablic rejestracyjnych itp.), co wiąże się z odpowiednio
wysokimi wymaganiami dotyczącymi przepływności toru.
 Pobieranie plików multimedialnych: wykorzystuje się standardowe
protokoły transmisji danych, takie jak HTTP, FTP. W klasycznych
aplikacjach pobieranie nie odbywa się w czasie rzeczywistym,
w związku z czym nie ma praktycznie żadnych
ograniczeń dotyczących przepływności łącza i opóźnienia
transmisji. W nowszych aplikacjach (np. Flash Player w wersji
7 lub wyższej) jest wykorzystywane tzw. pobieranie progresywne,
w którym odtwarzanie pliku multimedialnego rozpoczyna się
po pobraniu niewielkiego jego fragmentu. Wadą pobierania
progresywnego jest zatrzymywanie odtwarzania pliku przy
przeciążeniach sieci. W najnowszych rozwiązaniach, takich jak
HTTP Live Streaming [1], IIS Smooth Streaming [2], HTTP Dynamic
Streaming [3], wykorzystuje się przełączanie pomiędzy
różnymi wariantami tego samego pliku multimedialnego w zależności
od aktualnej przepływności sieci. Poszczególne warianty
są kodowane z różnymi ze[...]
|
|
|
|
Systemy łączności radiowej i monitoringu telewizyjnego w projekcie PROTEUS
|
|
|
Tomasz Keller Arkadiusz Kurek Krzysztof Kurek Józef Modelski Marcin Piasecki Grzegorz Pastuszak Rafał Szumny Kamil Bryłka
|
Instytut Radioelektroniki Politechniki Warszawskiej uczestniczy
w realizacji wielu projektów finansowanych ze środków Unii
Europejskiej, przy czym są to zarówno projekty ramowe, jak
i projekty w ramach Funduszy Strukturalnych. Jednym z większych
projektów, w których istotną rolę odgrywają jednostki
Politechniki Warszawskiej, jest projekt PROTEUS - "Zintegrowany
Mobilny System Wspomagający Działania Antyterrorystyczne
i Antykryzysowe". W projekcie tym Instytut Radioelektroniki
odpowiedzialny jest za opracowanie i realizację systemów łączności
między wszystkimi elementami systemu PROTEUS.
Dlatego też celem niniejszego artykułu jest przedstawienie
zarówno ogólnych informacji o samym projekcie i strukturze
budowanego systemu, jak i zaprezentowanie prac rea[...]
|
|
|
|
Uproszczone wspomaganie obrazowej diagnostyki medycznej
|
|
|
Artur Przelaskowski
|
Systemy komputerowego wspomagania obrazowej diagnostyki
medycznej (w skrócie CAD - Computer Aided Diagnosis)
są w intensywnie rozwijającej się radiologii cyfrowej najbardziej
zaawansowaną próbą komputerowej asystencji przy niezwykle
odpowiedzialnej i trudnej pracy opisu badań. Ich celem jest
wsparcie lekarzy na poziomie gromadzenia i percepcji wszelkiej
dostępnej informacji diagnostycznej, a także przy detekcji
obszarów podejrzanych, określaniu ich cech oraz skutecznym
rozpoznaniu przypadków patologii.
Niewątpliwe sukcesy
Ze względu na wyjątkowe trudności, występujące w opisie
przeglądowych badań mammograficznych, wspomaganie diagnostyki
raka sutka stało się pierwszym istotnym obszarem
zastosowań. Pierwszym narzędziem CAD, które w 1998 roku
uzyskało aprobatę US FDA1) do zastosowań klinicznych był
ImageChecker firmy R2 Technology. Zasadniczym jego zadaniem
była detekcja skupisk mikrozwapnień oraz guzów na
podstawie skanowanych mammogramów. W kolejnych latach
certyfikat FDA uzyskały kolejne systemy do mammografii, m.in.
SecondLook firmy CADx Medical Systems (2002 rok), Mammo-
Reader firmy iCAD (2002), KO DAK Mammography Computer-
Aided Detection System proponowany przez Carestream Health
do mammografii analogowej (2004).
Doskonalonym narzędziom wspomagania cyfrowej diagnostyki
mammograficznej towarzyszyły nowe systemy, które służyły
poprawie percepcji zmian w sonomammografii (B-CA D
firmy Medipattern, detekcja i opis przede wszystkim guzów,
akceptacja FDA w 2005) oraz w badaniach MRI sutka (CA D
stream firmy Confirma, AuroraCA D firmy Aurora Imaging Technology,
SpectraLook firmy iCAD i inne).
Kolejnym, bardzo istotnym obszarem zastosowań CAD jest
wspomaganie diagnostyki raka płuc. Jako modalność obrazowania
wykorzystuje się tutaj radiografię klatki piersiowej oraz CT
płuc. W rentgenografii automatyczna detekcja i charakterystyka
guzków jest możliwa za pomocą takich narzędzi, jak Rapid
Screen CA D firmy Riverain Medical (pie[...]
|
|
|
|
Urządzenia i systemy do wspomagania orientacji i nawigacji terenowej osób niewidomych
|
|
|
Tomasz Buczkowski Karol Radecki
|
Począwszy od lat pięćdziesiątych, wraz z rozwojem technologii
półprzewodnikowej, pojawiają się coraz liczniejsze konstrukcje
różnych elektronicznych pomocy dla osób niewidomych, w tym
urządzeń wspierających ich orientację terenową i mobilność [1],
[2]. W bardzo bogatej literaturze światowej urządzenia i systemy
pełniące wymienione funkcje są określane jako O&M (Orientation
and Mobility). Początkowo były to urządzenia, które można sklasyfikować
jako pomoce osobiste, przystosowujące osoby niewidome
do otoczenia, tzw. ETA (Electronic Travel Aid), np. laski
z dodatkowymi czujnikami, dystansometry ultradźwiękowe
i optyczne sondujące przestrzeń przed idącą osobą i przekazujące
informacje o napotkanych przeszkodach metodą akustyczną
lub dotykową [1].
Później zaczęły powstawać urządzenia i systemy przystosowujące
otoczenie, a zwłaszcza środowisko miejskie, do potrzeb
osób niewidomych (np. "mówiące" punkty informacyjne, systemy
lokalizacyjne/nawigacyjne). Współcześnie, w związku z żywiołowym
rozwojem systemów i urządzeń radiowych, szczególnie
intensywny postęp notuje się w dziedzinie pomocy O&M wykorzystujących
niemal wszystkie popularne techniki radiokomunikacyjne.
Technika radiowa zapewnia łatwy dostęp zarówno do
urządzeń osobistych, jak również do elementów specjalnego
wyposażenia środowiska, np. radiolatarni. Ułatwia to modyfikację
oprogramowania urządzeń, w celu ich udoskonalenia i wprowadzenia
nowych funkcji oraz usług, a także aktualizację informacji
dostarczanych użytkownikom.
W latach 1977-2007 przeprowadzono liczne badania wpływu
osobistych elektronicznych pomocy nawigacyjnych na codzienne
życie niewidomych. Pomimo znacznych różnic co do zakresu,
metodologii oraz wyznaczanych wskaźników - większość badań
wyraźnie wskazuje na korzystne skutki stosowania tych pomocy
[3], [4]. W szczególności większość niewidomych użytkowników
tych przyrządów oceniała przemieszczanie się z ich użyciem jako
bezpieczniejsze, wygodniejsze, mniej[...]
|
|
|
|
Wyzwania multimedialnego świata łączności bezprzewodowej oraz technik medycznych - osiągnięcia Instytutu Radioelektroniki PW
|
|
|
Józef Modelski
|
Historia, tradycje oraz główne osiągnięcia Instytutu Radioelektroniki
Politechniki Warszawskiej zostały opisane w monografii
[1], jak również w artykule [2]. Kilka wybranych wątków
przedstawiono także w trakcie sesji jubileuszowych, które odbyły
się w październiku 2005 r. oraz w czerwcu 2010 r. Szczegółowy
dorobek ostatnich lat prezentują raporty [3].
Czterdziesta rocznica jest dobrą okazją nie tylko do podsumowania
znakomitych osiągnięć Instytutu w przeszłości, ale
także (przede wszystkim) uświadomienia znaczenia trafnego
prognozowania kierunków rozwoju poszczególnych dziedzin
i podejmowania w porę strategicznych decyzji. Warto zwrócić
uwagę na fakt, że w pierwszych 20 latach Instytut działał
w zupełnie odmiennych warunkach, niż w ostatnich dwóch
dekadach. Ostatnie kilkanaście lat to okres stanowiący poważną
próbę dla wszystkich jednostek akademickich, okres działania
w nowej rzeczywistości, kształtowanej przez proces
transformacji ustrojowej, w warunkach krzepnącej gospodarki
rynkowej, w obliczu stałego niedofinansowania nauki i szkolnictwa
wyższego i rosnącej konkurencji ze strony niepublicznych
szkół wyższych. Z drugiej strony ostatnie kilkanaście lat, jako
okres rewolucji cywilizacyjnej, tworzenia się społeczeństwa
informacyjnego, dążenia do integracji nauk technicznych z przyrodniczymi
przyniosło Instytutowi nowe szanse i wyzwania.
W połowie lat dziewięćdziesiątych Instytut znalazł się w bardzo
trudnej sytuacji, zwłaszcza w sferze ekonomicznej i kadrowej.
Jedną z przyczyn takiego stanu były zasadnicze zmiany
w sytuacji wewnętrznej i w otoczeniu zewnętrznym uczelni, jakie
przyniósł ten okres. Oprócz pozytywnych zjawisk, takich, jak
otwarcie na świat, zniesienie embarga na elementy elektroniczne,
łatwy dostęp do zachodniej aparatury i komponentów,
wystąpiły zjawiska zdecydowanie niekorzystne dla Instytutu.
Wiele firm, będących tradycyjnymi jego partnerami, zanikało lub
popadało w kłopoty finansowe. Konieczne było wypraco[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
