INNE GAŁĘZIE PRZEMYSŁU ›
GOSPODARKA WODNA ›
2011-3 |
| |
|
|
Prenumerata
|
"Przestrzeń dla Rzek" objawieniem na polsko-holenderskim seminarium "Łączy nas woda 2010"
|
|
11 października 2010 r. odbyło się
w Warszawie polsko-holenderskie
seminarium o ochronie przed wezbraniami
i powodziami w Polsce - polscy i holenderscy
eksperci przedstawili swoje wizje.
Już od wieków między Polakami
i Ho len drami istnieją ścisłe związki dotyczące
gospodarki wodnej. Być może dlatego
Polacy są najbardziej otwarci na nowe
poglądy Holendrów dotyczące tej dziedziny.
W takim świetle należy też widzieć seminarium
"Łączy nas woda 2010". Semi narium
odbyło się z inicjatywy Ambasady Holenderskiej
i holenderskiego Ministerstwa Gospodarki
we współpracy z Krajowym Zarządem
Gos podarki Wodnej i Regionalnym Zarządem
Gospodarki Wodnej w Warszawie.
Celem seminarium była wymiana doświadczeń
między władzami państwowymi, władzami
lokalnymi i przedsiębiorcami, zmierzająca
do przeobrażenia pomysłów w konkretne
projekty (informację o seminarium
przedstawiliśmy w nr. 11/2010 "GW").
Bardzo interesująca była prezentacja
Bena Broensa, zastępcy dyrektora programowego
holenderskiego programu rządowego
"Przestrzeń dla Rzek". Innowacyjny
i jednolity program zawiera wiele punktów
stycznych z ochroną przed powodziami
w Polsce. Główne tezy tego wystąpienia
przedstawiamy poniżej.
Spojrzenie na rzekę
Ze względu na położenie geograficzne
Holandia ma bardzo bogate doświadczenie
w dziedzinie ochrony przed wodami wezbraniowymi
i powodziami. Ben Broens tak
o tym mówił: "W Holandii jesteśmy zagrożeni
nie tylko od strony morza, ale także
wezbraniami na dolnych odcinkach wielkich
rzek jak Ren czy Moza. Z powodu nasilających
się ekstremalnych zjawisk atmosferycznych
rzeki nie są w stanie swobodnie
odprowadzić nadmiaru wody. W styczniu
1995 r. zagrożenie było tak duże, że ewakuowano
ćwierć miliona ludzi; na szczęście
obyło się bez tragedii.Wraz z grożącymi powodziami wzrosła
ponownie świadomość, że tu w Holandii
powinniśmy nie tylko skupić się na solidnych
i godnych zaufania zabezpieczeniach
od strony morza, ale też, że musimy właściw[...]
|
|
|
|
Europejskie systemy zarządzania zasobami wodnymi - Niemcy
|
|
Artykuł poświęcono funkcjonowaniu
gospodarki wodnej w Republice Federalnej
Niemiec.Niemiecki sektor wodny uważany
jest powszechnie za prężny i efektywny,
a technologie i know-how - wysoko
cenione na całym świecie. Rząd federalny
zapewnia skuteczną ochronę zasobów
wodnych, obejmującą następujące
elementy:
□ opłaty za odprowadzenie ścieków,
które mają stanowić zachętę ekonomiczną
do ograniczania ich ilości,
□ liczne ustawy i przepisy zapewniające
ochronę zasobów wodnych
przed zanieczyszczeniem i nadmiernymi
poborami,
□ odpowiedzialność karną za nielegalne
wprowadzanie zanieczyszczeń
do środowiska, stanowiącą element
kompensacji za szkody w środowisku.
■ Uwarunkowania środowiskowe
Republika Federalna Niemiec jest
położona w zachodniej Europie. Terytorium
Niemiec, o powierzchni ok.
357 000 km2, rozciąga się od Alp, poprzez
Niż Środkowoeuropejski, do Morza
Północnego i Bałtyku. Państwo graniczy
z Polską, Danią, Czechami, Austrią,
Szwajcarią, Francją, Luksemburgiem,
Belgią i Holandią.
Sieć rzeczna kraju jest gęsta i zasobna
w wodę.
Północna i środkowa część kraju należy
do zlewiska Morza Północnego
(do którego uchodzą najdłuższe rzeki:
Ren z Menem i Łaba, jak również Wezera
i Ems) i Morza Bałtyckiego, południowa
- do zlewiska Morza Czarnego
(do którego uchodzi przecinający południową
część kraju Dunaj wraz z dopływami:
Inn i Izarą). Dorzecza głównych
rzek są połączone kanałami o łącznej
długości 2029 km.
W rejonie nizin północnych znajdują
się liczne jeziora pochodzenia polodowcowego.
Największym z nich jest Müritz,
w północno-wschodnich Niemczech. Na
przedgórzu alpejskim i w Alpach także
znajdują się duże akweny; największym
jest Jezioro Bodeńskie i Chiem.
W Niemczech panuje klimat umiarkowany
z chłodnymi, pochmurnymi
i mokrymi zimami i ciepłymi latami, na
południu występuje Fen - charakterystyczny,
suchy i ciepły wiatr. Na północy
silny wpływ na klimat wywiera bliskość
mórz, co spr[...]
|
|
|
|
FAKTY
|
|
Ewa Skupińska 
|
Zjawiska ekstremalne w eksploatacji
infrastruktury komunalnej
Zegrze, 1-2 lutego 2011 r.
Kolejna konferencja z cyklu "Modelowanie
procesów hydrologicznych" - zatytułowana
"Zjawiska ekstremalne w eksploatacji
infrastruktury komunalnej" - odbyła się
w Zegrzu. Patronat merytoryczny sprawował
prof. dr hab. inż. Janusz Łomotowski
z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wroc ławiu
(Wydział Inżynierii Kształtowania Środo wiska
i Geodezji), zaś honorowy: Minister stwo
Infra struktury, Prezes Krajowego Zarządu
Gospo darki Wodnej, Miejskie Przedsiębiorstwo
Wodociągów i Kanalizacji m.st.
Warszawy.
Konferencję poświęcono problematyce
ochrony przeciwpowodziowej oraz zintegrowanym
systemom kontroli i ostrzegania przed
opadami nawalnymi. Przygotowano m.in.
następujące referaty:
􀀂 Zjawiska ekstremalne a infrastruktura
krytyczna - prof. dr hab. inż. Janusz
Łomotowski;
􀀂 Możliwość predykcji dopływu ścieków
do oczyszczalni ścieków w czasie trwania
deszczy nawalnych - prof. dr hab. inż. Janusz
Łomotowski;
􀀂 Wstępne rezultaty monitoringu przestrzennego
rozkładu opadów w Łodzi - prof.
dr inż. Marek Zawilski;
􀀂 Systemy zarządzania wodami deszczowymi
na przykładzie aglomeracji warszawskiej
- mgr inż. Krzysztof Kamiński;
􀀂 Modelowanie hydrodynamiczne z wy korzystaniem
programu SWWM - prof. dr hab.
inż. Marek Sowiński;
􀀂 Nowoczesne techniki kontroli osuwisk
- prof. dr hab. inż. Andrzej Borkowski;
􀀂 Systemy geodezyjne - mgr inż. Edyta
Borkowska;
􀀂 Odwodnienia dróg - prof. dr inż. Marek
Iwański;
􀀂 Planowanie odwodnienia terenu z wy korzystaniem
programów komputerowych - dr
hab. inż. Piotr Licznar;
􀀂 Konstrukcja wałów przeciwpowodziowych
- dr inż. Henryk Olszyna;
􀀂 Rozwój systemów kanalizacyjnych
w aspekcie zapobiegania zjawiskom powodzi
miejskich - prof. dr inż. Maciej Mrowiec;
􀀂 Modelowanie odpływu wód deszczowych
na terenach zurban[...]
|
|
|
|
INFORMACJE - NOWOŚCI - INFORMACJE
|
|
Pierwszy zbiornikowiec VLCC
z systemem oczyszczania
wód balastowych
10 stycznia 2011 r. koreańska stocznia
Hyundai Heavy Industries przekazała Oman
Shipping Company pierwszy zbiornikowiec
nośności 317,000DWT, wyposażony w system
oczyszczania wód balastowych.
Statek mierzący 333 metry długości,
60 metrów wysokości i 30,4 metra głębokości
jest pierwszym VLCC (ang. Very
Large Crude Oil Carrier) z nowym systemem
oczyszczania wód balastowych,
opartym na zasadzie elektrolizy, zdolnym
oczyścić całość wód balastowych tego
statku (100 000 ton).
Wody balastowe to wody morskie nabierane
w celu ustabilizowania kadłuba
podczas rozładunku towarów oraz utrzymania
optymalnej prędkości statku. Wody
te mogą zawierać bakterie, lokalny plankton,
błoto oraz piasek z portu wyładunkowego.
Gdy wody te zostają spuszczone,
ich zawartość może mieć wpływ na ekosystem
morski. Transport organizmów żywych
w zbiornikach balastowych jest jedną
z głównych przyczyn rozprz[...]
|
|
|
|
Józef Matusewicz 1890-1973
|
|
|
Zdzisław Mikulski
|
Twórca hydrologicznej sieci obserwacyjnej,
a zwłaszcza pierwszych obserwacji temperatury
wód płynących w Polsce, pierwszy po II wojnie
światowej dyrektor Państwowego Instytutu Hydrologiczno-
Meteorologicznego.
Ur. 8 VII 1890 r. we wsi koło Nieświeża
w woj. nowogrodzkim (obecnie Niaswiż w Białorusi),
syn Wincentego, rolnika. Ukończył
gim nazjum klasyczne w Słucku, a następnie
Wydział Matematyczno-Fizyczny Uniwersytetu
w Dorpacie, uzyskując dyplom doktora nauk
matematycznych. W czasie służby wojskowej
dostał się do Akademii Morskiej w Petersburgu,
gdzie zapoznał się z morską służbą hydrograficzną[...]
|
|
|
|
Koło Naukowe Inżynierii Wodnej Politechniki Warszawskiej
|
|
|
Rafał Makowski
|
Koło Naukowe Inżynierii Wodnej powstało
w 1918 r. przy Wydziale Inżynierii
Wodnej Politechniki Warszawskiej. Obecnie
działa jako organizacja studentów przy
Wydziale Inżynierii Środowiska. Jej opiekunem
jest dr inż. Jacek Stasierski.
Podstawowe cele działalności to:
□ rozwijanie wiedzy z zakresu inżynierii
wodnej,
□ propagowanie działalności Koła Naukowego
wśród młodszych koleżanek
i kolegów,
□ wspieranie indywidualnych inicjatyw
edukacyjnych i badawczych członków koła,
□ wzajemna pomoc i współpraca członków
[...]
|
|
|
|
|
|
Metody hydraulicznego projektowania przepustów z uwzględnieniem morfologii cieku i wymogów związanych ze swobodnym przepływem ryb
|
|
|
ANDRZEJ J. KOSICKI
|
Artykuł omawia metody hydraulicznego
projektowania przepustów z uwzględnieniem
morfologii strumienia i migracji ryb.
Tego typu projektowanie wymaga aby przepusty
spełniały wymogi określonego przepływu
projektowego w warunkach powodziowych
oraz zapewnienia minimalnej głębokości
i limitowania prędkości przepływu
w przepuście w czasie dużo mniejszych
przepływów związanych z migracją ryb.
Komplikuje to zarówno tradycyjną analizę
przepustu, jak i metody wymagane przy budowie
takich obiektów.Tradycyjne projektowanie przepustów
drogowych w Biurze Rozwoju
Mostów wiązało się z maksymalnym
wykorzystaniem ich potencjalnej wydajności,
co z reguły pozwalało na
znaczne oszczędności w kosztach budowy.
Efektywność przepustu można
zwiększać w znaczący sposób przez
podnoszenie głębokości wody na jego
wlocie. Dlatego typowy przepust był
projektowany w sposob pozwalający
na spiętrzanie wody i tworzenie mniejszego
lub większego zbiornika wodnego
po górnej stronie przekroczenia.
Spiętrzona woda tworzyła cofkę
(rys. 1), która radykalnie redukowała
prędkości przepływu i zmniejszała
zdolność transportową cieku, co z kolei
powodowało akumulację rumowiska.
Wypływająca z przepustu woda,
uwolniona od sedymentów i płynąca
ze znacznie zwiększoną prędkością
w efekcie dużego ścieśnienia przepływu,
atakowała zarówno dno, jak
i brzegi koryta, powodując nadmierną
erozję. Obniżenie dna koryta, w połączeniu
z jego długoterminową degradacją,
powodowało powstawanie
mniejszego lub większego uskoku na
wylocie przepustu, co oznaczało blokadę
przepływu ryb oraz ruchu innych
organizmów wodnych i zmieniało
w sposób negatywny ekologię strumienia.
Na fot. 1 pokazano dwa sposoby
projektowania przepustów stosowane bardzo często była limitowana albo
przez rzędną drogi, albo względy konstrukcyjne.
W efekcie w obu wypadkach
zmieniano niekorzystnie morfologię
cieku.
Przepust rurowy (fot. 1a) jest przykładem
nadmiernego spiętrzenia oraz
ścieśnienia przepływu[...]
|
|
|
|
Polskie szlaki żeglowne Przez Terespol i znowu przez gminę terespolską (cz. ll)
|
|
|
Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski
|
Terespol - miasto (gmina miejska)
Wracamy nad Bug, do miejsca, obok słupa granicznego 1260, skąd udaliśmy
się by obejrzeć fragmenty południowo-wschodniej części gminy. Nie napisałem
poprzednio, żeby kajaki zostawić poniżej mostu (km 287,34), 250 metrów poniżej;
nie ma Bugu dla nas - wodnych włóczęgów. Rzekę połyka Twierdza Brzeska,
swoim Przedmościem Terespolskim usadowiona mocno na polskim brzegu. Jak
na mapie widać, lewobrzeżną fortyfikację oblewa kanał będący jednocześnie
fosą i granicą państwową. Jest to jednak zabagnione, nie do przejścia. Nikt
nie jest zainteresowany. Twierdza
nie, bo i tak wojny nie widać
i fosa jest zbędna. Administracja
gospodarki wodnej nie ma na to
pieniędzy, a samorządy terytorialne
jeszcze nie wyczuły korzyści
płynącej z turystyki wodnej.
Ale wszystko jest jeszcze przed
nami. Obecnie, jeżeli płyniemy
sami, musimy mieć wózeczek
i objechać wałem te przeszło
3 kilometry do mostu kolejowego
i tam powyżej wodujemy się.
Jak się tędy kiedyś przepływało
"...Za kilka godzin Terespol. Z niecierpliwością wypatrujemy pierwszego
z mostów - drogowego... - pisze Marek Ostrowski1). - Jest jeszcze niewidoczny
zza zakrętu, chociaż w oddali na przełaj przez łąki widać dalsze mosty kolejowe.
Wreszcie jest. Z wysoką barierą, z rogatkami zapór granicznych. U góry
widzimy zdziwioną minę polskiego żołnierza... Nadbrzeżne krzaki rozchylają
się gwałtownie i staje w nim oficer z żołnierzem pod bronią.
- Do brzegu!... wzięliśmy dokumenty i poszli w kierunku lądu. Po przejściu
mielizny woda zrobiła się znowu bardzo głęboka... Przekazaliśmy zezwolenia
i dowody osobiste. Kazano nam czekać, na brzegu został z nami wartownik...
Do tej pory polskie placówki były dobrze informowane o naszym spływie
z wyprzedzeniem i na bieżąco. Zawsze wiedziano, gdzie się znajdujemy..."
I dalej pisze Ostrowski - "Korzystając z pomocy tutejszej placówki WOP
otrzymaliśmy zezwolenie na przepłynięcie radzieckiego odcinka. Spłynięcie
kanałem było z[...]
|
|
|
|
Przegląd przepisów dotyczących kontroli bezpieczeństwa zapór w wybranych państwach europejskich
|
|
|
ANDRZEJ WITA ANNA KOSIK
|
W artykule przedstawiono systemy
prawne dotyczące nadzorowania bezpieczeństwa
zapór w sześciu państwach europejskich:
Wielkiej Brytanii, Austrii, Norwegii,
Szwajcarii, Czech i Słowacji.
Doświadczeniom budowy zapór
i zbiorników, sięgającym czasów starożytnych,
towarzyszą również wnioski
z katastrof i awarii. Nowe technologie
w budownictwie, coraz lepsze materiały,
coraz lepsze rozpoznanie warunków
geologicznych i hydrologicznych nie są
w stanie całkowicie wyeliminować ryzyka
katastrof. Odpowiednie działania
legislacyjne i organizacyjne w zakresie
kontroli bezpieczeństwa zapór w Polsce
mogą zmniejszyć zagrożenie. Rozwiązania
organizacyjno-prawne w kilku
wybranych krajach europejskich -
w Wielkiej Brytanii, Austrii, Norwegii,
Szwajcarii, Czechach i Słowacji - zasługują
na uwagę i mogą być wykorzystane
w pracach związanych z doskonaleniem
polskiego systemu kontroli
bezpieczeństwa zapór.
■ Wielka Brytania
Pierwsze przepisy dotyczące bezpieczeństwa
zapór pochodzą z 1863 r.
(Waterworks Clauses Act). W 1930 r.
uchwalono pierwszą, znaczącą ustawę
- Reservoirs (Safety Provision) Act
- dającą władzom lokalnym uprawnienia
do nadzorowania zbiorników zlokalizowanych
na ich terenie. W 1966 r.
Związek Inżynierów Budownictwa (Institution
of Civil Engineers) opublikował
krytyczny raport na temat ustawy
z 1930 r.; zawarł w nim rekomendacje
wzmocnienia uprawnień władz do egzekwowania
przestrzegania bezpieczeństwa.
W 1970 r. rząd zapowiedział
zmianę przepisów, którą planował
wprowadzić w życie nie wcześniej niż
w listopadzie 1987 r. W konsekwencji
w 1975 r. uchwalono ustawę o zbiornikach
(Reservoirs Act). W 2003 r. prawo
wodne (Water Act) znowelizowało ustawę
z 1975 r.
Ustawa o zbiornikach z 1975 r. ma
zastosowanie dla zbiorników o pojemności
powyżej 25 tys. m3, gromadzących
wodę spiętrzoną powyżej naturalnego
poziomu terenu z wyłączeniem
zbiorników objętych ustawą o kopalniach
i kamieniołomach z 1969 r. (Mines
and Q[...]
|
|
|
|
Przegląd Wydawnictw
|
|
|
Andrzej Sawicki
|
Wojciech Majewski: Powódź
w Gdańsku, w lipcu 2001.IMGW-PIB, Warszawa 2010 r.
W lipcu 2001 r. Gdańsk doświadczył
kataklizmu w postaci nawalnego deszczu,
którego dobowa intensywność była
bliska 20% średnich rocznych opadów.
Efektem tej ulewy była katastrofalna powódź
miejska, której skutki można mierzyć
stratami w wysokości paruset milionów
złotych. Kanał Raduni oraz potoki
Siedlecki i Strzyża nie były w stanie odprowadzić
tak wielkiej ilości wody, czego
skutkiem było przekształcenie wielu
ulic w rzeki, a niżej położonych obszarów
miasta w dosyć głębokie zbiorniki
wodne, w których topione były auta, zalewane
piwnice urzędów z ważnymi dokumentami,
jak też sparaliżowana została
komunikacj[...]
|
|
|
|
ŚWIATOWY DZIEŃ WODY 2011
|
|
|
Wojciech Majewski
|
22 marca 2011 r. po raz 18. będziemy
obchodzić Światowy Dzień
Wody. Naczelnym hasłem tegorocznego
ŚDW jest WODA DLA MIAST. Hasło
to jest przedstawieniem globalnych
wyzwań obecnej rzeczywistości i analizą
możliwości ich zaspokojenia.
Woda staje się na całym świecie
jednym z najważniejszych surowców
i środków do życia. Dziś dostęp do
wody do picia, do celów sanitarnych,
przemysłowych, rolniczych czy rekreacyjnych,
staje się coraz trudniejszy,
co więcej - woda nie ma substytutu.
Ilość wody znajdującej się w cyklu hydrologicznym
jest stała, natomiast ilość
wody przypadająca na jednego mieszkańca
stale maleje w wyniku wzrostu
liczby ludności na kuli ziemskiej. Maleje
również możliwość wykorzystania
wody powierzchniowej i podziemnej
ze względu na jej zanieczyszczenie,
nierównomierny rozkład na kuli ziemskiej
czy konieczność spełnienia zasady
zrównoważonego rozwoju. Obecne
problemy związane z wodą potęgują
się dodatkowo w związku ze spodziewanymi
zmianami klimatycznymi. Musimy
pamiętać, że woda powoduje też
wiele problemów w postaci znanych
kataklizmów takich, jak: powodzie, susze
czy gradobicia. Woda ma również
ogromne znaczenie przyrodnicze w zachowaniu
ekosystemów wodnych i od
wody zależnych.
Światowy Dzień Wody (World Water
Day) został ustanowiony w 1992 r.
przez Zgromadzenie Ogólne Narodów
Zjednoczonych, a po raz pierwszy obchodzono
go w 1994 r. Hasłem pierwszego
ŚDW było: TROSKA O WODĘ
JEST OBOWIĄZKIEM KAŻDEGO
CZŁOWIEKA. Każdego roku obchody
Światowego Dnia Wody odbywają się
ŚWIATOWY DZIEŃ WODY 2011
pod wybranym hasłem i poświęcone
są bardzo istotnemu problemowi związanemu
z szeroko pojętą gospodarką
wodną. Nie oznacza to, że problem
zasygnalizowany w haśle na dany rok
zostanie rozwiązany w najbliższych latach.
Chodzi o to, aby zwrócić na niego
uwagę i wskazać, że jest on niezwykle
istotny oraz pr[...]
|
|
|
|
Wspomnienia pośmiertne - Antoni Król 1928-2010
|
|
|
Andrzej Pichla
|
3 lipca 2010 r. zmarł mgr inż. Antoni
Król. Śmierć ta - dla Wojewódzkiego
Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych
w Lublinie, Zarządu Oddziału Stowarzyszenia
Inżynierów i Techników Wodnych
i Melioracyjnych w Lublinie oraz Zarządu
Okręgu Związku Zawodowego Pracowników
Rolnictwa w Lublinie - jest niepowetowaną
stratą. Był to inżynier specjalista
bardzo zaangażowany w sprawę
optymalizacji gospodarki na użytkach
zielonych (poprzez meliorację i zagospodarowanie
pomelioracyjne, właściwą
eksploatację systemów odwadniająco-
nawadniających oraz powszechne
stosowanie zabiegów pielęgnacyjnych),
a także aktywny działacz społeczny
na rzecz Stowarzyszenia Inżynierów
i Techników Wodnych i Melioracyjnych
oraz Zarządu Okręgu Związku Zawodowego
Pra[...]
|
|
|
|
Wspomnienia pośmiertne - Ewa Pasiciel 1962 - 2010
|
|
|
Janusz Wiśniewski
|
Spotkałem Ją w 1987 r. na Wydziale
Melioracji Akademii Rolniczej w Poznaniu,
gdzie prowadziłem wykłady
z gospodarki wodnej. Od razu pokazała
zdecydowany charakter. Zapytałem
studentów, czy są zainteresowani pracą
w Okręgowej Dyrekcji Gospodarki
Wodnej w Poznaniu. Zgłosiła się tylko
Ewa; powiedziałem, że jestem zainteresowany
głównie mężczyznami,
bo praca terenowa, trudna. Pod koniec
semestru pytam ponownie, czy
są chętni. Nie było, więc rzucam -
a ta pani co się zgłaszała? Ewa wstała
i mówi: przecież chciał pan chłopaków,
a jak widać nie jestem chłopakiem,
więc bez łaski. We wrześniu podjęła
pracę w moim dziale - eksploatacji
wód. Później okazało się wielokrotnie,
że była najsilniejszym chłopakiem
wśród wszystkich pracowników, np.
przy meblowaniu pomiesz[...]
|
|
|
|
Wspomnienia pośmiertne - Włodzisław Hrabowski 1932-2010
|
|
|
Joanna Konwerska-Hrabowska
|
29 grudnia 2010 r. na wojskowym cmentarzu
Powązkowskim w Warszawie pożegnaliśmy
doc. dr. inż. Włodzisława Hrabowskiego,
wybitnego hydrotechnika, autorytet
w dziedzinie inżynierii wodnej, kawalera
Krzyża Orderu Odrodzenia Polski, Człowieka
wielkiej wiedzy tak technicznej, jak
i humanistycznej, Człowieka pełnego życzliwości
i otwartego serca. Jego prochy spoczęły
w grobie rodzinnym.
Jego główną pasją życiową było bezpieczeństwo
budowli hydrotechnicznych.
Temu problemowi poświęcił cały swój twórczy
umysł, zdolności inżynierskie i talent
organizacyjny. Skupiły się tu istotne cechy
Jego charakteru: troska o ludzi i dążenie
do perfekcji w rozwiązaniach technicznych,
mających zapewnić bezpieczeństwo użytkownikom
i współużytkownikom budowli
wodnych - zapór, elektrowni wodnych, wałów
przeciwpowodziowych.
Był inicjatorem utworzenia służby kontroli
zapór, współtwórcą i wieloletnim kierownikiem
Ośrodka Technicznej Kontroli Zapór
w IMGW w Warszawie. Inicjował nowoczesne
rozwiązania z zakresu bezpieczeństwa
budowli hydrotechnicznych - współtworzył
automatyczne[...]
|
|
|
|
Zarządzanie pracą kaskady elektrowni wodnych w sytuacjach wyjątkowych w czasie powodzi
|
|
|
ROBERT CIECHACKI STEFAN STEFAŃSKI
|
Elektrownie wodne pracujące w kaskadzie
- obok optymalnego wykorzystania
wody w rzece do produkcji energii elektrycznej
- pełnią też bardzo ważną funkcję
swoistego regulatora spływu wody.
Szczególnego znaczenia nabiera rola tych
elektrowni w sytuacjach powodziowych.
W artykule poruszono temat takiego opomiarowania
wymaganego odcinka rzeki,
które pozwoli na współzależne sterowanie
wszystkimi elektrowniami pracującymi
w kaskadzie oraz umożliwi wykorzystanie
tych pomiarów do ostrzegania o zagrożeniach
powodziowych.
ROBERT CIECHACKI, STEFAN STEFAŃSKI
Instytut Energetyki Oddział Gdańsk
Zarządzanie pracą kaskady elektrowni wodnych
w sytuacjach wyjątkowych w czasie powodzi
Elektrownie wodne w dzisiejszej
gospodarce mają do spełnienia rolę
wytwórców energii elektrycznej opartej
na odnawialnych źródłach energii i muszą
być podporządkowane właściwemu
prowadzeniu gospodarki wodnej.
Współpraca jednostek wytwórczych
energii, skupionych w odpowiednich
grupach energetycznych, z terenowymi
oddziałami gospodarki wodnej jest
unormowana i przebiega harmonijnie.
Innych działań wymaga współpraca
tych jednostek w sytuacjach wyjątkowych,
a z takimi mamy do czynienia
w czasach powodzi. W Polsce występuje
kilka rodzajów powodzi, które generalnie
można podzielić na cztery grupy:
□ powodzie opadowe, w których
czynnikiem wymuszającym jest opad
deszczu,
□ powodzie roztopowe, w których
czynnikiem wymuszającym jest temperatura
powietrza i skutkiem tego topnienie
pokrywy śnieżnej,
□ powodzie zatorowe spowodowane
bezpośrednio zatorem lodowym lub
śryżowym,
□ powodzie sztormowe wywołane
wiatrem.
Częstość powyższych powodzi, a ta[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
