BUDOWNICTWO I GEODEZJA ›
GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ›
2011-12 |
| |
|
|
Prenumerata
|
Analiza produkcji, sprzedaży wody i awarii podsystemu dystrybucji wody wodociągu w Myślenicach
|
|
Barbara Budziło  Krzysztof Wierzba
|
Celem pracy jest analiza produkcji i sprzedaży wody oraz awarii
wodociągu myślenickiego w latach 2003-2008. Podstawę tej analizy
stanowią dane zebrane z badań eksploatacyjnych w Miejskim
Zakładzie Wodociągów i Kanalizacji w Myślenicach. Zebrane dane
dotyczą: produkcji wody, sprzedaży z uwzględnieniem poszczególnych
celów oraz awaryjności podsystemu dystrybucji wody. Sprzedaż
wody w analizowanym okresie na poszczególne cele kształtuje
się następująco: największa ilość pobierana jest dla gospodarstw domowych
ok. 55%, sprzedaż hurtowa ok. 21%, cele inne 15,7%, oraz
zakłady przemysłowe 8,4%. Procentowy udział strat rzeczywistych
wody w sieci wodociągowej waha się od 18% do 52,3%, a średnia
wysokość strat wynosi 40%. W latach 2003-2008 sieć rozdzielcza
uległa zwiększeniu o ok. 3,9%, a podłączenia wodociągowe o 11,5%
w stosunku do 2003 r. Przewody sieci wodociągowej wykonane są
z tworzywa sztucznego (PCV, PE) oraz stali, żeliwa i azbestocementu.
Obecnie jest wiele prac na temat zapotrzebowania, produkcji,
strat w sieci, awarii i uszkodzeń [1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11] równocześnie
istnieją obszerne dane o wodociągach [12] w Polsce, które
jednak nie objęły wszystkich Przedsiębiorstw i dlatego powinno się
dalej uzupełniać te materiały. Wskaźniki intensywności uszkodzeń
λ dla sieci rozdzielczej w Myślenicach wahają się od 0,85 do 0,3
uszk./km·rok (średnio 0,48 uszk./km·rok), a wskaźnik podłączeń
wodociągowych w granicach od 1,02 do 0,5 uszk./km·rok (średnia
wartość 0,72 uszk./km·rok). W 2008 r. zostały przekroczone dopuszczalne
wartości wskaźnika λ co świadczy o potrzebie renowacji
i odnowy sieci wodociągowej. Zmniejszenie wycieków wody
ma także aspekt ekonomiczny i dlatego tak ważna jest konserwacja
istniejącej sieci, a co za tym idzie, zmniejszenie jej awaryjności.
Ogólna charakterystyka systemu zaopatrzenia w wodę
System zaopatrzenia w wodę miasta Myślenic został oddany
do eksploatacji w 1966 r. Obecnie pro[...]
|
|
|
|
Instalacje cyrkulacyjne ciepłej wody użytkowej Część ii – analiza porównawcza metod projektowania
|
|
|
Przemysław Muszyński
|
Opracowanie stanowi kontynuację artykułu pt.: Instalacje cyrkulacyjne
ciepłej wody użytkowej. Część I - współczesne metody
projektowania.
W tym artykule porównano metody projektowania instalacji
cyrkulacyjnej c.w.u.. Dla przykładowego budynku wielorodzinnego
zaprojektowano instalację rozprowadzającą ciepłą wodę użytkową
oraz przewody cyrkulacyjne w oparciu przedstawione wcześniej
metody projektowania (rys. 1).Wprowadzono numerację odcinków obliczeniowych, jak na powyższym
rysunku. Działki instalacji rozprowadzającej c.w.u. oznaczono
w kolorze czerwonym, natomiast działki instalacji cyrkulacyjnej
w kolorze pomarańczowym.Analizie poddano wyniki obliczeń otrzymane następującymi
metodami:
 złożoną z równoważeniem statycznym,
oznaczoną jako - ,
 złożoną z równoważeniem dynamicznym,
oznaczoną jako - ,
 uproszczoną z równoważeniem statycznym,
oznaczoną jako - .
Dane podstawowe:
★ budynek mieszkalny z 5 kondygnacjami mieszkalnymi,
★ centralne przygotowanie ciepłej wody użytkowej,
★ 4 piony wodociągowe,
★ stały obieg wody cyrkulacyjnej na długości przewodów rozdzielczych
i pionowych c.w.u.,
★ instalacja rozprowadzająca c.w.u. oraz powrotna wykonana z rur
stalowych,
★ minimalna temperatura wody w punkcie czerpalnym tp cz=55°C,
★ [...]
|
|
|
|
Metoda wyboru Lokalnej Stacji Doczyszczania Wody
|
|
|
Maciej Malarski
|
W większości nowo budowanych budynkach użytkowania zbiorowego
o wysokim standardzie, instalowane są Lokalne Stacje
Doczyszczania Wody. Ich zadaniem jest poprawianie parametrów
jakości wody wykorzystywanej dla celów bytowo-sanitarnych i/lub
celów technicznych w budynkach.
Woda na cele bytowo-sanitarne powinna spełniać wymagania
zawarte w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia [9]. Dostarczana do
budynków woda wodociągowa może charakteryzować się podwyższonymi
wartościami niektórych wskaźników wody (w skrajnych
przypadkach wartości poszczególnych wskaźników mogą przekraczać
wartości dopuszczalne). Dlatego dla celów bytowo-sanitarnych
redukcja niepożądanych wskaźników jakości wody dotyczy głównie
produktów korozji sieci wodociągowej, związków wypłukiwanych
ze ścianek przewodów, wtórnych zanieczyszczeń mikrobiologicznych,
a także nadmiernej dla konsumenta zawartości związków żelaza
(ich wartość często zwiększa się w wyniku kontaminacji wody
[7]) oraz nadmiernej ilości związków chloru.
Woda na cele techniczne w budynkach użytkowania zbiorowego
powinna charakteryzować się przede wszystkim znacznie mniejszą
474 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ gRUDZIEŃ 2011
twardością niż woda na cele bytowo-sanitarne, mniejszą skłonnością
do wytrącania kamienia kotłowego, a także w wielu przypadkach
mniejszym zagrożeniem występowania bakterii (w tym bakterii
Legionella). W tym celu woda wodociągowa w LSDW, oprócz
usunięcia z niej produktów kontaminacji wody, powinna być poddana
dodatkowo procesom prowadzącym do:
- usunięcia nadmiernych ilości związków chloru,
- redukcji związków wpływających na twardość wody,
- redukcji związków sprzyjających namnażaniu się bakterii.
Należy zaznaczyć, że w budynkach o wyższym standardzie, decydent
może życzyć sobie wody o lepszych właściwościach fizykochemicznych
i biologicznych.
Stosowane w LSDW procesy takie jak: filtracja, sorpcja, wymiana
jonowa, odwrócona osmoza, utlenianie, wzbogacanie wody, dezynfekcja,
wy[...]
|
|
|
|
Obsługa stacji redukcyjno-pomiarowych gazu ziemnego w oparciu o ocenę stanu technicznego. Część II. Przykłady zastosowań
|
|
|
Maciej Witek
|
Realizacja działań eksploatacyjnych zależna od stanu technicznego
obiektu technologicznego jest całkowicie nowym podejściem
do zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania stacji gazowych
w Polsce, wzorowanym na metodzie zarządzania ryzykiem rurociągów
opublikowanej w 1991 r. przez W.K Muhlbauera [1] oraz niemieckich
wytycznych branżowych opisanych w DVGW G 495 [2].
Przedstawioną w części I tego artykułu metodykę oceny punktowej
można stosować w odniesieniu do stacji gazowych dla ciśnień wejściowych
do 10 MPa wg [3,7], eksploatowanych w przesyle i dystrybucji
gazu ziemnego. Forma obsługi stacji gazowej średniego lub
wysokiego ciśnienia wg stanu technicznego wymaga od operatora
sieci:
a) nadzorowania pracy obiektu za pomocą telemetrii (wynika pośrednio
z wartości wag punktowych modelu oceny),
b) systematycznego gromadzenia i dokumentowania danych o wartościach
mierzonych oraz wielkościach stanu poszczególnych
elementów stacji, a także porównania wartości rzeczywistych
z wymaganymi,
c) analizy zakłóceń i awarii, w celu stwierdzenia przyczyn ich występowania
oraz wyeliminowania potencjalnych zagrożeń poprzez
działania profilaktyczne,
d) wdrożenia programu szkoleń kadry technicznej, również w firmach
serwisujących stacje gazowe, a przy nowych zatrudnieniach
pracowników, uwzględniania kwalifikacji i zdobytego
doświadczenia zawodowego.
Metodykę oceny stanu technicznego stacji gazowych należy
poddawać okresowej analizie i dostosowywać kryteria oraz ich
wagi punktowe do zmian mających wpływ na użytkowanie obiektu
oraz nabytego z czasem doświadczenia, w tym warunków działania
danego operatora sieci, np. wpływ szkód górniczych. W pierwszym
okresie wdrożenia w przedsiębiorstwie formy obsługi stacji redukcyjno-
pomiarowych na podstawie stanu technicznego, zaleca się
przeprowadzanie weryfikacji metodyki, nie rzadziej niż co 3 lata. Po
dokonaniu dwóch pierwszych weryfikacji oraz dostosowaniu wagi
kryteriów do specyfiki działania operatora, mo[...]
|
|
|
|
Oczyszczanie wód z zawiesin w systemach hydrofitowych
|
|
|
Ewa Burszta-Adamiak Janusz Łomotowski Magdalena Kuśnierz Bogumiła Smolińska
|
Jednym z ważniejszych składników ładunku zanieczyszczeń
w wodach opadowych i dołowych są zawiesiny [7,11,15]. Potrzeba
ich usuwania wiąże się z koniecznością minimalizowania zagrożenia
przed nadmiernym zanieczyszczeniem wód powierzchniowych.
Bezpośrednie odprowadzanie wód z dużą ilością zawiesin do naturalnych
cieków, mogłoby doprowadzić do nadmiernego nagromadzenia
cząstek organicznych i mineralnych na dnie odbiornika,
zamulenia koryta rzecznego i w konsekwencji do jego wypłycenia.
W celu zapobiegania akumulacji zawiesin stosuje się różne systemy
podczyszczające. Stosowane do tej pory tradycyjne metody
oczyszczania wód, tj. za pomocą osadników współpracujących
z piaskownikami, separatorów, oddzielaczy wirowych, itd. nie zawsze
rozwiązują problemy związane z zanieczyszczeniem środowiska.
Trudności w usuwaniu zawiesin metodami mechanicznymi
wynikają z charakteru nanoszonych cząstek. Większość zawiesin
występuje w postaci koloidalnej, co znacznie utrudnia proces ich
oczyszczania konwencjonalnymi metodami. Dodatkowo konieczność
usuwania awarii, wynikających z częstych zaniedbań eksploatacyjno-
serwisowych, podraża koszty funkcjonowania urządzeń
mechanicznych.
Alternatywnym rozwiązaniem lub też formą wsparcia tradycyjnych
rozwiązań oczyszczania wód i spływów opadowych oraz
wód dołowych, mogą być biosystemy. Technologia oczyszczania
wód z zawiesin przy użyciu filtra roślinnego polega na przepływie
wody przez obszar zasiedlony roślinnością wodną i błotną,
w wyniku czego następuje mechaniczne osiadanie zawiesin na roślinach
oraz biochemiczne przyspieszanie procesów aglomeracji
drobnych cząstek. Ułatwia to ich osiadanie w formie kłaczków.
Oczyszczalnie tego typu charakteryzują się niskimi kosztami, niewymagającą
technologią, wysoką tolerancją na różnice w ilości
i jakości dopływu oraz elastycznością w zastosowaniu i wizualnym
wpasowaniu w krajobraz [5]. Oczyszczalnie hydrofitowe są
systemami dynamicznymi, których struktura i kompozy[...]
|
|
|
|
ROCZNY SPIS TREŚCI.TREŚĆ ROCZNIKA LXXXV Z 2011 ROKU
|
|
GAZOWNICTWO
Nr/str
Barczyński A., Grabowski H. - Strefy kontrolowania gazociągu
wybudowanego technologią wiercenia kierunkowego
pod terenem leśnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2/38
Barczyński A., Grządzielski W. - Wpływ czynników
prawnych i ekonomicznych na rozwój sieci gazowej dystrybucyjnej
w gminach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 6/202
Barczyński A. - Przeciwpożarowe zaopatrzenie w wodę
stacji gazowych zgodnie z Rozporządzeniem MSWiA . . 3/78
Barczyński A. - Zasadność montowania układów zabezpieczających
punkty wyjścia z systemu przesyłowego
w świetle Rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie
szczegółowych warunków funkcjonowania systemu
gazowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9/314
Butrymowicz C., Czerski G., Tałach Z. A. - Badania użytkowanych
gazowych przepływowych ogrzewaczy wody . . . . . 3/79
Dyakowska E., Pęgielska M. - http://www.gazwoda.pl/
index.php? option=content&task=view&id=7004 Pomiar
i detekcja emisji gazu ziemnego z systemu przesyłowego-
rozwiązania i perspektywy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7-8/246
Matkowski A., Sienkiewicz M. - Polski terminal gazu
skroplonego (LNG)- geneza i ewolucja projektu . . . . . . . 9/306
Osiadacz A., Kaczyński P. - Zjawisko uderzenia hydraulicznego
w gazociągu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 4/122
Osiadacz A., Kotyński Ł. - Metody pośrednie wykrywania
nieszczelności w sieciach gazowych Cz. I . . . . . . . . 11/423
Szoplik J. - Wyniki statycznej symulacji przepływu gazu
w sieci niskiego ciśnienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5/162
Witek M. - Obsługa stacji redukcyjno-pomiarowych
gazu ziemnego w oparciu o ocenę stanu technicznego
Cz.I Omówienie metodyki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11/418
Witek M. - Obsługa stacji redukcyjno-pomiarowych
gazu ziemnego w oparciu o ocenę stanu technicznego
Cz.II Przykłady zastosowań . . . . . . .[...]
|
|
|
|
Wpływ składu granulometrycznego zanieczyszczeń na jakość wód i ścieków oczyszczanych w systemach ekologicznych
|
|
|
Agnieszka Tuszyńska Katarzyna Kołecka
|
Podstawowym zagrożeniem wód śródlądowych jest ich eutrofizacja,
będąca głównie wynikiem odprowadzania niedostatecznie
oczyszczonych ścieków i spływów powierzchniowych
(Luederitz i in., 2001; Richter i Burchardt, 2009; Schroeder
i in., 2006). Ostatnia Dyrektywa Ramowa dotycząca ochrony
wód (RDW 2000/60/WE) wymusza obowiązek zapewnienia do
roku 2015 "dobrej" jakości wód powierzchniowych. W związku
z tym podejmowane regulacje prawne wprowadzają niższe wartości
stężeń związków azotu i fosforu w oczyszczonych ściekach
(Rozporz. MŚ: Dz.U. z dn. 09.12.2002 r.; Rozporz. MŚ: Dz.U.
z dn. 01.03.2004 r.).
W ostatnich latach coraz częściej zaobserwować można stosowanie
ekologicznych systemów oczyszczających (ETS, w jęz.
ang. Ecological Treatment Systems) m.in. do renaturalizacji wód
powierzchniowych i doczyszczania ścieków komunalnych. W celu
ochrony rzek i jezior przed dopływem wysokich ładunków zanieczyszczeń
ze źródeł obszarowych, ekologiczne systemy buduje się
najczęściej wzdłuż ich linii brzegowej. ETS-y projektuje się również
jako III stopień oczyszczania biologicznego w oczyszczalniach
konwencjonalnych. Systemy te mają za zadanie doczyszczać odpływające
z osadników wtórnych ścieki z substancji organicznej
i związków biogennych.
Ich olbrzymią zaletą jest niska energochłonność. Są to również
rozwiązania proste w budowie, tanie w eksploatacji, a przy
tym doskonale wkomponowują się w krajobraz naturalny. Jak
pokazują dotychczasowe doświadczenia z zastosowaniem analizy
cyklu życia (w jęz. ang. Life Cycle Assessment LCA) w globalnej
środowiskowej ocenie, stosowane dotychczas chemiczne
metody strącania związków fosforu ze ścieków wypadają negatywnie
w porównaniu z systemami ekologicznymi. Systemy ekologiczne
ze względu na wysoki efekt ekologiczny i niskie koszty
eksploatacji są rekomendowane do oczyszczania ścieków i wód
powierzchniowych z zanieczyszczeń (Konieczny i Dobrucka,
2008).
Budowa systemów ETS i zasiedlająca je roślinność umo[...]
|
|
|
|
Wstępna ocena studni awaryjnych na terenie miasta Rzeszowa
|
|
|
Janusz R. Rak Piotr Koszelnik Magdalena Mucha
|
Podstawowym źródłem zaopatrzenia w wodę do spożycia Rzeszowa
jest ujęcie i zakład uzdatniania wody (ZUW) w Zwięczycy,
który czerpie wodę z rzeki Wisłok. Na terenie miasta znajduje się
187 studni publicznych (127 wierconych i 60 kopanych) będących
w gestii MPWiK, o szacowanej wydajności 16 000 m3/d (667,1 m3/h)
oraz 1100 studni indywidualnych [3]. Pod względem fizycznogeograficznym
obszar Rzeszowa położony jest w obrębie: Kotliny
Sandomierskiej, Pogórza Rzeszowskiego, a od południa graniczy
z Pogórzem Strzyżowsko-Dynowskim. Na terenie miasta występują
dwa poziomy wodonośne: neogeński i czwartorzędowy. Poziom
neogeński występuje na niewielkim obszarze i charakteryzuje się
nieznaczną miąższością, co powoduje, że nie ma znaczenia użytkowego.
Poziom czwartorzędowy występuje w obrębie piaszczystożwirowych
utworów tarasów Wisłoka i jest podstawowym poziomem
wodonośnym [1]. Miąższość warstwy wodonośnej wynosi od
kilku do kilkunastu metrów. W pradolinie Wisłoka potencjalna wydajność
otworów studziennych wynosi od 5 do 30 m3/h. Głównym
wskaźnikiem zanieczyszczeń wód podziemnych jest żelazo (nawet
do 8,3 g/m3) i mangan (do 0,26 g/m3). Studnie publiczne wraz z lokalnym
ujęciem głębinowym przy ul. Mazowieckiej (240 m3/d),
stanowią awaryjne zaopatrzenie miasta w wodę [6].
W artykule przedstawiono wyniki analiz jakości wody z wybranych
studni awaryjnych na terenie Rzeszowa oraz dokonano bilansu
zaopatrzenia w wodę w sytuacji kryzysowej.
468 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ gRUDZIEŃ 2011
2. Materiał i metody
W piętnastu studniach na terenie miasta przebadano wodę pod
kątem jej jakości fizyczno-chemicznej. Badania przeprowadzono
w maju 2009 r. [2]. Lokalizacja punktów pomiarowych przedstawiała
się następująco:
1 - studnia przy ulicy Hetmańskiej,
2 - studnia przy ulicy Niedzielskiego,
3 - studnia przy ulicy Podwisłocze,
4 - studnia przy ulicy Świadka,
5 - studnia przy ulicy Popiełuszki,
6 - studnia przy ulicy Paderewskiego,
7 - stud[...]
|
|
|
|
Wyznaczanie przepływu obliczeniowego wody w instalacji wodociągowej dla obiektów basenowych
|
|
|
Sebastian Englart Edyta Dudkiewicz
|
Zgodnie z warunkami technicznymi [1] instalacja wodociągowa
powinna być zaprojektowana i wykonana w sposób zapewniający
zaopatrzenie w wodę budynku, zgodnie z jego przeznaczeniem
oraz spełniać wymagania określone w Polskiej Normie dotyczącej
projektowania instalacji wodociągowych. W nowelizacji Rozporządzenia
z 2010 roku [2] przywołano normę PN-92/B-01706 [3] między
innymi w zakresie zasad ogólnych wymiarowania przewodów
wodociągowych oraz w sposobie wyznaczania przepływu obliczeniowego
wody. Norma podaje równania, pozwalające wyznaczyć
przepływ obliczeniowy w budynkach mieszkalnych, budynkach
biurowych oraz hotelach i domach towarowych. Dla instalacji wodociągowych
w innych obiektach, zgodnie z normą, należy dobrać
wzór do ustalenia przepływu obliczeniowego przez analogię do
sposobu korzystania z instalacji przez użytkowników. Ponadto norma
dopuszcza stosowanie innych metod obliczeniowych uzasadnionych
technicznie. W literaturze, m.in. w [4], podano równania
pozwalające wyznaczyć przepływ obliczeniowy dla szkół i szpitali.
Równania dla tych obiektów zaczerpnięto z normy niemieckiej [5]
i mogą stanowić uzupełnienie wzorów podanych w PN.
Normy [3 i 4] nie podają jednak odpowiednich wzorów do obliczenia
przepływu wody na zapleczu sanitarnym w obiektach basenów
kąpielowych. Problematykę wyznaczania przepływu obliczeniowego
w zakładach kąpielowych poruszono w artykule [7].
Autorzy [7] stwierdzili, że wzory podane w normie [3] nie mogą
stanowić analogi dla zakładu basenowego i dla tego typu obiektu
zalecono stosowanie metody obliczeniowej Szopenskiego, opisanej
w publikacjach [8,9]. Wybór tej metody obliczeniowej, jest uzasadniony
technicznie, a więc jest zgodny z PN [3].
W praktyce projektanci często sięgają jedynie do równań zamieszczonych
w normie [3], wykorzystując wzory dla budynków
mieszkalnych lub hoteli, nie uwzględniając, że w przypadku basenów
wszystkie natryski mogą pracować jednocześnie [6], powodując
duży przepływ wo[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
