INNE GAŁĘZIE PRZEMYSŁU ›
GOSPODARKA WODNA ›
2011-12 |
| |
|
|
Prenumerata
|
50 lat zbiornika i elektrowni wodnej Koronowo
|
|
ZBIGNIEW JANUSZ AMBROŻEWSKI 
|
Obiekt wybudowany w latach 1956-1961
był całkowicie zaprojektowany i nadzorowany
przez młodych inżynierów, którzy -
podobnie jak autor artykułu - mniej więcej
w tym samym czasie rozpoczęli swą pierwszą
pracę zawodową w Warszawskim Biurze
Projektów Siłowni Wodnych. Koncepcja
rozwiązania obiektu pochodziła z lat 30.
ubiegłego wieku, a jej autorami byli prof.
Karol Pomianowski i inż. Alfons Hoffmann.
Sam projekt został wykonany na początku
lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku w tym
biurze.
■ Zamiast wstępu
Po studiach na Wydziale Inżynierii
Politechniki Warszawskiej rozpocząłem
pracę (od 2.01.1953 r., z nakazu pracy)
na stanowisku projektanta w Warszawskim
Biurze Projektów Siłowni Wodnych.
Biuro to zostało z czasem wcielone
do Biura Studiów i Projektów Energetycznych
Energoprojekt 1). Zbiornik
wodny Koronowo był chyba pierwszą
z dużych inwestycji wodnych zaprojektowanych
przez to biuro. Obiekt składa
się z zapory ziemnej na Brdzie w Pieczyskach,
kanału lateralnego wykorzystującego
ciąg jezior polodowcowych
biegnących równolegle do Brdy, uzupełnionych
przekopem pomiędzy nimi,
jazu awaryjnego, kanału roboczego,
zamku wodnego, rurociągów doprowadzających
wodę do elektrowni w Samociążku,
samej elektrowni wodnej i kanału
odpływowego łączącego elektrownię
wodną z Brdą.
Generalnym projektantem był początkowo
mgr inż. Herszenberg, absolwent
radzieckiego Instytutu Hydrotechnicznego.
Po jego wyjeździe z Polski
w 1957 r. generalnym projektantem, aż
do zakończenia inwestycji, był inż. Józef
Dębowski, absolwent Politechniki
Szczecińskiej, jednocześnie projektant
zapory ziemnej w Pieczyskach. Byłem
w tym czasie kierownikiem kilkunastoosobowego
zespołu projektowego.
W zespole projektowaliśmy technologię
wykonywania robót i ich organizację
oraz zaplecze techniczne budowy.
Wydaje mi się, że zaprojektowaliśmy
również którąś z budowli zasadniczych;
mógł to być przekop między jeziorami
i chyba kanał odpływowy z elektrowni[...]
|
|
|
|
Dialog wokół gospodarowania wodami Konsultacje społeczne 1 września 2011 r. - 29 lutego 2012 r.
|
|
Udział społeczeństwa w planowaniu
gospodarowania wodami
Ramowa Dyrektywa Wodna (Dyrektywa 2000/60/WE),
która weszła w życie dnia 22 grudnia 2000 r., wprowadza
zintegrowaną politykę wodną mającą na celu zapewnienie,
utrzymanie lub poprawę stanu zasobów wodnych i ekosystemów
od wód zależnych. Umożliwi to rozwój gospodarczy i społeczny
przy jednoczesnym poszanowaniu potrzeb środowiska.
Podstawowym dokumentem planistycznym Ramowej Dyrektywy
Wodnej są plany gospodarowania wodami na obszarach
dorzeczy - podlegają one aktualizacji w cyklach sześcioletnich.
Każdy etap planowania wymaga udziału społeczeństwa,
czyli stwarzania społeczeństwu możliwości wpływu na
przebieg procesu aktualizacji planów, identyfikacji programów
działań oraz oceny rezultatów ich wdrażania. Aby wypełnić ten
obowiązek, opracowano "Program udziału społeczeństwa we
wdrażaniu Ramowej Dyrektywy Wodnej w Polsce". Zgodnie
z zapisami ustawy Prawo wodne transponującej wymagania
RDW, a jednocześnie z założeniami Programu ..., konsultacje
prowadzone podczas aktualizacji planów gospodarowania
wodami będą się odbywać w trzech turach:
I tura - "Harmonogram i program prac związanych z aktualizacją
planów gosp[...]
|
|
|
|
FAK TY
|
|
|
Ewa Skupińska
|
Nowy minister środowiska
Nowym ministrem środowiska został Marcin
Korolec, dotychczasowy podsekretarz stanu
w Ministerstwie Gospodarki (od listopada 2005 r.).
Od 2010 r. jest członkiem Rady Nadzorczej Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospo darki
Wodnej, a od kwietnia 2011 r. reprezentuje Polskę
w Radzie Międzynarodowej Agencji ds. Energii
Odnawialnej; jest członkiem Rady Doradczej UE ds.
Gazu Unia Europejska-Rosja. Więcej informacji na
temat nowo powołanego ministra można znaleźć na
stronie internetowej Ministerstwa Środowiska.
■ Program Bezpieczeństwa Powodziowego
w Dorzeczu Wisły Środkowej
Kazimierz Dolny, 19 października 2011 r.
Wojewoda mazowiecki Jacek Kozłowski, inicjator
Programu Bezpieczeństwa Powodziowego
w Dorzeczu Wisły Środkowej, zaprosił gości na
posiedzenie Komitetu Sterującego tego programu.
Gościem specjalnym był Jerzy Miller, minister spraw
wewnętrznych i administracji.
Zebrani mieli okazję wysłuchać m.in. następujących
wystąpień:
􀀂 Programy bezpieczeństwa powodziowego
dorzeczy: Odry, górnej Wisły i środkowej Wisły
w polityce rządu RP - minister Jerzy Miller;
􀀂 Program Bezpieczeństwa Powodziowego
w Dorzeczu Wisły Środkowej - prezentacja założeń
po konsultacjach społecznych w regionach - wojewoda
Jacek Kozłowski;
􀀂 Koreferat do założeń programu Wisły środkowej
- prof. Janusz Zaleski;
􀀂 Rola samorządów wojewódzkich we wdrażaniu
programów bezpieczeństwa powodziowego
górnej i środkowej Wisły - Krzysztof Hetman, marszałek
województwa lubelskiego (w zastępstwie
wystąpił wicemarszałek);
􀀂 Zagrożenie powodziowe w Warszawie -
Michał Olszewski, wiceprezydent Warszawy, i Adam
Sulejowski;
􀀂 Plany bezpieczeństwa powodziowego
w dorzeczu Loary - Zbigniew Gąsowski, konsultant
Komisji Europejskiej.
- Dziękuję Jackowi Kozłowskiemu i tym, którzy
przyczynili się do powstania tego programu. Idzie
się krok po kroku, realizując zadanie. Nad każdym
pr[...]
|
|
|
|
Głowica prerotacyjna do kształtowania pola prędkości cieczy w obszarze ssawnym pompy wirowej
|
|
|
MARIAN MIKOŚ MICHAŁ KARCH
|
W artykule przedstawiono etapy budowy
głowicy prerotacyjnej skonstruowanej
na potrzeby badania nowej metody stałociśnieniowej
regulacji wydajności pomp
wirowych. Metoda ta opiera się na kształtowaniu
pola prędkości cieczy w obszarze
przedwirnikowym pompy. Przedstawione
zostały również rezultaty pomiarów uzyskane
na zbudowanym stanowisku badawczym
wskazujące na celowość dalszego
rozwoju proponowanej metody.Stosowane algorytmy projektowania
oraz techniki wytwarzania pomp
wirowych są zaawansowane w stopniu
zapewniającym stosunkowo wysoką
sprawność przekazywania energii
strudze cieczy w optymalnym punkcie
pracy. Odrębne zagadnienie sta-
MARIAN MIKOŚ
Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
Katedra Systemów Energetycznych i Urządzeń Ochrony Środowiska
MICHAŁ KARCH
Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie
Katedra Górnictwa Podziemnego
W artykule przedstawiono etapy budowy
głowicy prerotacyjnej skonstruowanej
na potrzeby badania nowej metody stałociśnieniowej
regulacji wydajności pomp
wirowych. Metoda ta opiera się na kształtowaniu
pola prędkości cieczy w obszarze
przedwirnikowym pompy. Przedstawione
zostały również rezultaty pomiarów uzyskane
na zbudowanym stanowisku badawczym
wskazujące na celowość dalszego
rozwoju proponowanej metody.
nowi natomiast możliwość rozszerzania
obszaru energooszczędnej pracy
pompy, czyli uzyskiwanie wysokich
sprawności również w jak najszerszym
[...]
|
|
|
|
INFORMACJE NOWOŚCI INFORMACJE
|
|
Australijskie Stowarzyszenie Wody
AWA (Australian Water Association)
Australijskie Stowarzyszenie Wody jest
najważniejszym stowarzyszeniem dla profesjonalistów
zajmujących się wodą oraz
organizacji aktywnych w sektorze wodnym.
Jako organizacja niezależna i niedziałająca
dla zysku AWA odgrywa ważną
rolę we wspieraniu australijskiego sektora
wodnego w zakresie opracowania efektywnych
i zrównoważonych praktyk zarządzania
zasobami wodnymi.
AWA zajmuje wyjątkowe miejsce
w sektorze, jako jedyny pomiot reprezentujący
wszystkie dyscypliny związane
z wodą. Członkami AWA są inżynierowie,
naukowcy, konsultanci, menadżerowie
środowiska, personel techniczny
oraz wiele innych osób z sektora publicznego,
prywatnego, jak i organizacji
pozarządowych.
Działania AWA skupiają się na współpracy
z ekspertami w celu dostarczenia
profesjonalnych rozwiązań oraz stworzenia
mo[...]
|
|
|
|
Kontrowersje wokół zbiorników zaporowych w Polsce i na świecie
|
|
|
Ryszard Kornijów
|
Artykuł jest obszernym i interesującym
przeglądem opinii i argumentów przede
wszystkim jednak przeciwników budowy
zapór.
Sądzimy, zgodnie z przytoczonym mottem,
że nowe zapory są i będą budowane,
a inne będą modernizowane lub rozbierane.
Niewątpliwie i w tym jesteśmy zgodni z Autorem:
decyzje o budowie zapory powinny
wynikać z "wyższej konieczności" i być poprzedzone
głębokimi studiami i analizami.
Z przytoczonego powyżej motta
wynika, że budowane na rzekach zapory
wodne postrzegane są na świecie
zarówno jako błogosławieństwo,
jak i przekleństwo. Z jednej strony bowiem
niewątpliwie pełniły i nadal pełnią
doniosłą rolę w rozwoju cywilizacji,
z drugiej zaś z ich budową i funkcjonowaniem
wiążą się ponoszone ogromne
koszty społeczne, często nieproporcjonalne
do uzyskiwanych korzyści.
Zapory spowodowały też wiele nieodwracalnych
szkód w środowisku przyrodniczym.
Stąd też wzmaga się opór
przeciwko ich budowie, a nawet żąda
się usuwania już istniejących. To z kolei
powoduje mobilizację środowisk hydrotechników,
poszukujących możliwości
rozpoczęcia nowych inwestycji, co
prowadzi do coraz większej rozbieżności
postaw pomiędzy zwolennikami
i przeciwnikami zabudowy hydrotechnicznej
rzek.
Celem tego artykułu jest przybliżenie
problematyki związanej ze środowiskowymi
i społecznymi aspektami
funkcjonowania zapór na świecie
i w Polsce. Specjalną uwagę położono
na nabierające dynamiki zjawisko rozbierania
zapór w wielu krajach. Kwestie
te w Polsce są niezwykle ważne
w świetle prowadzonych od lat dyskusji
nad celowością inwestowania
w nowe zapory oraz szukania bezpiecznych
i ekonomicznie zasadnych
rozwiązań dla zapór starzejących się
i powodujących zagrożenia w dalszej
eksploatacji.
■ Zapory na świecie. Historia i stan
obecny
Pierwsze zbiorniki zaporowe były
budowane już w starożytnym Egipcie
ok. 4000 lat p.n.e. Znaczny wzrost dynamiki
liczby budowanych zapór przypadł
na czasy nowożytne, a więc począwszy
od XVI [...]
|
|
|
|
Linia brzegu w postępowaniach administracyjnych - wnioski z orzecznictwa
|
|
|
KRZYSZTOF KOWALSKI
|
Linię brzegu ustala w prowadzonym
postępowaniu administracyjnym określony
prawem organ. Jak pokazuje praktyka,
postępowania te różnią się od siebie szczegółowością
i dbałością o reguły prawne.
Z orzecznictwa sądów administracyjnych
wynika, że część decyzji ma wady, które
można uznać za symptomatyczne. W artykule
opisano podstawowe niedoskonałości
procesów ustalania linii brzegu na
podstawie orzeczeń sądów administracyjnych
oraz doświadczeń autora zebranych
podczas uczestniczenia w postępowaniach
administracyjnych w sprawie ustalenia linii
brzegu. Znajomość uwag sądów może pozwolić
na udoskonalenie procesów administracyjnych
i podniesienie jakości wydawanych
decyzji.
Ostatnie lata pokazują wzrost liczby
postępowań administracyjnych
związanych z ustaleniem linii brzegu
cieków naturalnych. Budowa urządzeń
wodnych, regulacja koryt cieków,
trwałe zajęcia gruntów przez wodę
płynącą wymagają ustalenia linii brzegu.
Procesy administracyjne w tym
przedmiocie bazują, oprócz prawa administracyjnego,
na przepisach materialnych
zebranych w ustawie Prawo
wodne. Normy te jednak są odczytywane
niekiedy z nadmierną swobodą,
co zakłóca jednolitość postępowań
administracyjnych. Dodatkowo organy
wykazują często brak konsekwencji
w egzekwowaniu wymogów ustawowych.
Zbyt duże zaufanie do wnioskodawców
i dokumentacji przez nich
przygotowanej sprawia, że wydawane
decyzje mogą nie spełniać podstawowych
wymogów prawa wodnego. Prawo
administracyjne nakłada na organy
obowiązki i ujmuje w ramy przepisów
wszystkie prawem zdefiniowane
postępowania. Zgodnie z tym organy
są zobowiązane działać na podstawie
prawa (art. 6 k.p.a.), co w wypadku
ustalania linii brzegu dotyczy przede
wszystkim przepisów art. 15 i 15a prawa
wodnego. W trakcie postępowania
organ jest zobowiązany do podejmowania
wszelkich działań niezbędnych
do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego
(art. 7 k.p.a.). W tym celu
powinien przeprowadzić wyczerpujące
badanie zgrom[...]
|
|
|
|
Monitoring stanu ilościowego wody wokół zbiornika wodnego Kuźnica Warężyńska Część I. Monitoring w piezometrach ujmujących plejstoceński poziom wodonośny
|
|
|
JANUSZ KROPKA NATALIA JOŃSKA
|
Przedstawiono obserwacje dynamiki
zmian położenia zwierciadła wody w plejstoceńskim
poziomie wodonośnym prowadzone
w piezometrach, tworzących sieć monitoringu
lokalnego wokół zbiornika. Dokonano
analizy wyników pomiarów hydrogeologicznych
w 20 piezometrach w okresie
od czerwiec-listopad 2004 r. (tj. od odwiercenia
piezometrów) do 19.10.2009 r. Świadczą
one o zróżnicowanej reakcji zwierciadła
wody w piezometrach na spiętrzenie wody
w wyrobisku popiaskowym w przedziale
rzędnych od 241,50 do 264,00 m.
Zbiornik Kuźnica Warężyńska (dalej
KW) powstał w latach 2003-2006
w wyniku zagospodarowania wyrobiska
po eksploatacji piasku podsadzkowego
kopalni Kuźnica Waręźyńska
[5, 9]. Podstawowe parametry zbiornika
przedstawia tab. I. Zbiornik KW jest
położony we wschodniej części Kotliny
Dąbrowskiej, na terenie gmin Siewierz
i Dąbrowa Górnicza, w środkowej części
województwa śląskiego (rys. 1).
Wybrane elementy zagospodarowania
przestrzennego, charakterystykę
fizyczno-geograficzną, zarys budowy
geologicznej i warunków hydrogeologicznych
Kotliny Dąbrowskiej przedstawiono
w pracach [3, 5-7].
Monitoring ilościowy wody podziemnej
[1] w rejonie zbiornika bazuje na pomiarach
położenia poziomu zwierciadła.
Antropogeniczne zmiany zwierciadła
wody podziemnej towarzyszą zaprzestanej
odkrywkowej eksploatacji górniczej
piasku oraz jednoczesnej rekultywacji
wodnej wyrobiska popiaskowego.
Omawiana sieć monitoringu należy
do podsystemu monitoringu lokalnego,
którego zadaniem jest m.in. kontrola
zmieniającego się poziomu zwierciadła
wody podziemnej w okresie [11]:
□ powstawania zbiornika wodnego
w wyrobisku popiaskowym oraz towarzyszącemu
mu wypełnianiu się lokalnego
leja depresji w zasięgu terenu
górniczego zlikwidowanej kopalni piasku
Kuźnica Warężyńska,
□ wahań przypadających po okresie
wzniosu.
Zmiany kierunku przepływu wody
podziemnej, wynikające ze zmiany
położenia zwierciadła, mają charakter
stały i w konsekwencji [...]
|
|
|
|
Podpisano list intencyjny ws. budowy stopnia wodnego Niepołomice na Wiśle
|
|
|
Joanna Marzec Agata Wojdalska Zbigniew Siedlarz
|
18 października 2011 r. na Zamku
Królewskim w Niepołomicach podpisano
list intencyjny o woli współpracy
w zakresie budowy stopnia wodnego
Niepołomice.
Dokument został podpisany przez
następujących sygnatariuszy: Leszka
Karwowskiego, prezesa Krajowego
Zarządu Gospodarki Wodnej, Michała
Wilkowskiego, prezesa Zarządu MEW
SA, Mieczysława Janusza Jagłę, prezesa
Stowarzyszenia Miłośników Ziemi
Niepołomickiej i Zbigniewa Siedlarza,
koordynatora Stowarzyszenia Miłośników
Ziemi Niepołomickiej ds. Promocji
i Rewitalizacji Wiślanego Szlaku Żeglownego.
W uroczystości wzięli udział
także przedstawiciele administracji rządowej
i s[...]
|
|
|
|
Polskie szlaki żeglowne.Szlak Bugu.Sarnaki
|
|
|
Wojciech Jastrzębiec Kuczkowski
|
Wieś, siedziba gminy. Od Bugu kilka kilometrów, leży nad rzeczką
Sarenką, dopływem Bugu. Wójt Andrzej Lipka, tel. (83) 359-91-98,
e-mail: sarnakigw@op.pl, www.sarnaki.pl.
Przebiega tędy droga krajowa 19, wiodąca od przejścia granicznego
w Kuźnicy Białostockiej do Rzeszowa - przez Białystok-
-Siemiatycze-Łosice-Lublin-Kraśnik-Janów Lubelski-Nisko. Następna
ważna droga 811 prowadzi z Białej Podlaskiej do Sarnak, gdzie
kończy się jej trasa. Przez przystanek kolejowy Sarnaki wiedzie
trasa kolejowa z Siedlec do Czeremchy, ważnego węzła kolejowego.
Gmina ta rozciągnięta jest wzdłuż lewego brzegu Bugu, nad którym
leżą wsie: Borsuki, Serpelice, Klepaczew, Zabuże, Mierzwice Nowe,
Buźka, Kózki, Binduga, Klimczyce. Można zatem w pełni Sarnaki
nazwać gminą nadbużańską. Z gminą siemiatycką łączą gminę
sarnacką most kolejowy i most drogowy na
szosie 19. Jest to zatem teren gminy historycznie
należący do Ziemi Mielnickiej.
W historii Sarnaki są mocno opóźnione,
bo pierwsza historyczna informacja odnotowuje
akt erygowania parafii w 1430 r.
założonej przez przybyszów z Mazowsza
- Sarnackich (lub Sarnickich). O tym, że
było tu daleko od wichrów historii, świadczy
najlepiej fakt, że Wikipedia - jako
jedyny fakt z historii dawnej - podaje, że
w 1754 r. ówczesny właściciel miejscowości,
Łukasz Aleksander Butler, wystarał się
o nadanie praw miejskich u króla Augusta
III Sasa. To świadczyłoby o dużej aktywności
mieszkańców. Tylko 115 lat trwał
miejski żywot Sarnak. Jako represja za
powstanie styczniowe ukaz carski pozbawił
je praw miejskich, jak setki innych na
rozległych terenach objętych powstaniem.
Po miejskich czasach pozostał układ urbanistyczny.
Przede wszystkim obszerny
rynek, na którym rozstawiały się kramy
wędrownych kupców i rzemieślników, ze
swoimi towarami i wyrobami, oraz fury wieśniaków
ze swoimi artykułami rolnymi. Wokół rynku, a i na środku,
stłoczone były sklepiki i karczmy, przede wszystkim żydowskie.
Oprócz jednej, półno[...]
|
|
|
|
Projekty dotyczące zagrożenia powodziowego w zlewniach: Raby, Sanu, Wisłoki, Wisłoka, Nidy i Czarnej Staszowskiej
|
|
W związku z pojawiającymi się w ostatnim
czasie informacjami i opiniami na temat realizowanych
przez RZGW w Krakowie projektów
dotyczących określenia zagrożenia powodziowego
w zlewniach: Raby, Sanu, Wisłoki,
Wisłoka, Nidy i Czarnej Staszowskiej, (m. in.
w piśmie zastępcy Prezesa KZGW do Marszałka
Województwa Podkarpackiego) w nawiązaniu
do artykułu zamieszczonego w numerze
12/2010 miesięcznika "Gospodarka Wodna"
w dodatku "Woda" poświęconemu aktywności
regionalnych zarządów gospodarki wodnej,
a zatytułowanego "10 lat działalności OKI
w Krakowie", jako przedstawiciele podmiotów
realizujących przedmiotowe projekty zmuszeni
jesteśmy zająć poniższe stanowisko.
Kategorycznie sprzeciwiamy się insynuowaniu,
że podstawowe prace w zakresie modelowania
wykonywane były przez pracowników
RZGW Kraków. Taka teza stawia nasze firmy
w niekorzystnym świetle.
W ramach prac w powyższych projektach
w zakresie modelowania hydrodynamicznego
(1D i 2D) udział brały zespoły wysoko kwalifikowanych
specjalistów zarówno krajowych, jak i zagranicz[...]
|
|
|
|
ROCZNY SPIS TREŚCI
|
|
List SITWM do premiera Donalda Tuska w sprawie projektu
ustawy MSWiA 129 (z. 4)
Jan Zieliński - Modernizacja Państwowej Służby Hydrologiczno-
Meteorologicznej Instytutu Meteorologii i Gospodarki
Wodnej w latach 2000-2005 139 (z. 4)
PROBLEMY HYDROTECHNIKI
Sławomir Bajkowski - Hydrauliczne i konstrukcyjne parametry
małych jazów 154 (z. 4)
Grzegorz Beziuk, Remigiusz Mydlikowski - Wyznaczanie
struktury wału przeciwpowodziowego poprzez sondowanie
metodą FEM 158 (z. 4)
Antoni Bojarski, Halina Franik - Zmiany ciśnienia w podłożu
fliszowym zapory betonowej obserwowane w okresie realizacji
jego uszczelnienia 235 (z. 6)
Grzegorz Chudy, Robert Kazana, Tomasz Wróblewski - Przystosowanie
Kanału Miejskiego we Wrocławiu do przepuszczania
wielkiej wody kontrolnej 243 (z. 6)
Zofia Gręplowska, Krzysztof W. Książyński - Analiza DPSIR
jako narzędzia planowania ochrony przeciwpowodziowej
- problemy z zastosowaniem 190 (z. 5)
Teresa Jarzębińska - Modelowanie przepływów w kanale Raduni
na potrzeby ochrony przeciwpowodziowej Gdańska
195 (z. 5)
Tomasz Kałuża, Przemysław Tymków, Agata Wencel - Wykorzystanie
technik geomatycznych do oceny wpływu roślinności
na kształtowanie warunków przepływu na terenach
zalewowych 162 (z. 4)
Marian Mokwa, Robert Głowski - Badania modelowe ujęcia
wody dla projektowanej małej elektrowni wodnej w Brzegu
200 (z. 5)
Remigiusz Mydlikowski, Adam Szynkiewicz - Ocena stanu
wału przeciwpowodziowego przy użyciu radaru GPR
207 (z. 5)
Włodzimierz Parzonka, Robert Głowski - Określenie objętości
fali powodziowej w Widawie w przekroju wodowskazowym
Krzyżanowice w lipcu 1997 r. 210 (z. 5)
Włodzimierz Parzonka, Robert Kasperek, Robert Głowski,
Rafał Łagosz - Ocena stanu koryta właściwego Odry na
odcinku meandrów granicznych w aspekcie zabezpieczenia
erodowanych brzegów 168 (z. 4)
Michał Wierzbicki, Mateusz Hämmerling, Bogusław Przedwojski
- Wpływ budowy progów stabilizujących na kształtowanie
się układu zwierciadła wody i dn[...]
|
|
|
|
Wybitni - Wiktor Ignacy Godlewski 1831-1900
|
|
|
Zdzisław Mikulski
|
Przyrodnik, badacz Syberii, konstruktor
przyrządów do badania jezior, działacz społeczny.
Ur. 30 XII 1831 r. w Bogutach Wielkich
(obecnie w pow. Ostrów Mazowiecka), syn
Aleksandra i Karoliny Ciołkowskiej, z drobnej
szlachty. Ukończył gimnazjum w Łomży
(1850 r.). Początkowo pracował w administracji
majątków, jednocześnie współpracując
z Warszawskim Gabinetem Zoologicznym
(WGZ). W 1864 r. za udział w Powstaniu
Styczniowym został zesłany na Syberię, na
Zabajkale, gdzie nawiązał kontakt z innymi
polskimi zesłańcami, m.in. z Benedyktem
[...]
|
|
|
|
Twój Profil
Twój koszyk
