Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"WANDA GUMOWSKA"

Prof. dr hab. LIDIA BURZYŃSKA (1944÷2008)

Czytaj za darmo! »

W dniu 30.05.2008 roku zmarła prof. dr hab. Lidia Burzyńska, wybitny elektrochemik, profesor Akademii Górniczo- Hutniczej w Krakowie. W pierwszą rocznicę śmierci, artykuł ten poświęcam Jej pamięci. Prof. dr hab. Lidia Burzyńska urodziła się 21.11.1944 roku w Jaworznie. W rodzinnym mieście, w latach 1951÷1958, uczęszczała do szkoły podstawowej, a w okresie od 1958 do1962 roku — do Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Bielsku-Białej. W 1962 roku Profesor Lidia Burzyńska podjęła studia na Wydziale Matematyki-Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończyła w 1967 roku, uzyskując stopień magistra chemii. W 1967 roku rozpoczęła pracę w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w Katedrze Chemii Fizycznej i Elektrochemii, gdzie pracowała przez całe swoje życ[...]

PROF. DR HAB. INŻ. JERZY OSTOJA SĘDZIMIR (1924–2018) DOI:10.15199/67.2018.7.1


  W dniu 8 marca 2018 r. zmarł prof. dr hab. inż. Jerzy Ostoja Sędzimir, emerytowany profesor zwyczajny Wydziału Metali Nieżelaznych Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, wybitny specjalista w dziedzinie chemii fizycznej, elektrochemii, hydrometalurgii i korozji. Artykuł ten poświęcam Jego pamięci. Prof. dr hab. inż. Jerzy Ostoja Sędzimir urodził się w Kartuzach. Wczesne lata swego życia spędził w Radziechowie oraz w Stryju (k. Lwowa), skąd w 1940 r. w związku z zagrożeniem aresztowania i wywózką, przedostaje się do Krakowa. W roku 1943 kończy tu Szkołę Chemii Technicznej. Następnie pracuje w Stacji Badania Gleby, której laboratorium było wykorzystywane do prowadzenia zajęć w ramach Tajnego Uniwersytetu. W kwietniu 1945 r. Profesor zaczyna studia na Wydziale Metalurgicznym AGH, które kończy z wyróżnieniem w roku 1950, uzyskując dyplom magistra inżyniera metalurga. W trakcie studiów, w 1946 r. podejmuje pracę w Zakładzie Chemii Fizycznej i Elektrochemii. W roku 1948 rozpoczyna studia na Wydziale Filozoficznym (Chemia) Uniwersytetu Jagiellońskiego i w 1952 r. uzyskuje dyplom magistra filozofii. W 1954 r. zostaje kierownikiem Zakładu Chemii Fizycznej i Elektrochemii. W 1957 r. uzyskuje stopień naukowy kandydata (ówczesny doktorat). Korzystając ze stypendium British Cuncil, odbywa roczny staż naukowy (1959/60) w Anglii (University of Cambridge, Departament of Metallurgy). Prowad[...]

Elektrochemiczna metoda otrzymywania nanokompozytów Al2O3 – Co oraz Al2O3 – Fe


  Metoda elektrochemiczna otrzymywania nanokompozytów Al2O3 - metal (lub stop) opiera się na procesie dwuetapowym. W pierwszym etapie, w procesie anodowego utleniania aluminium, wytwarza się warstewkę tlenkową o uporządkowanej porowatej strukturze heksagonalnej. W drugim - w porach membrany tlenku glinu, w procesie elektrolizy z roztworów zawierających jony metali (Co, Fe, Ni itp.), osadza się katodowo metal lub stop. Warstewki Al2O3 otrzymywano w dwuetapowym procesie anodowego utleniania aluminium w roztworze kwasu szczawiowego. Otrzymano cienkie membrany, które stanowiły "szablon" dla wbudowania kobaltu i żelaza. Metale te osadzano w porach membrany w procesie elektrolizy z roztworów siarczanowych. Elektroosadzanie prowadzono z zastosowaniem prądu stałego, w lub bez zewnętrznego pola magnetycznego. Zewnętrzne pole magnetyczne stosowane w procesie elektroosadzania metali wpływa na własności magnetyczne uzyskanych materiałów. Słowa kluczowe: membrana anodowego tlenku aluminium, nanodruty, kobalt, żelazo Electrochemical method of manufacturing of Al2O3-Co and Al2O3-Fe nanocomposites The electrochemical method for obtaining of the Al2O3 - metal (or alloy) nanocomposite structure is based on a two-stage process. The fi rst stage - anodic oxidation of alumnium, leads to the typical porous, hexagonal cell structure of aluminium oxide. The second stage is the process of metal (Co, Fe, Ni etc.) incorporation in to the membrane pores via electrodeposition of metal ions from sulphate baths. The oxide layers on aluminium were obtained in a two-stage process of anodic oxidation in an oxalic acid solution. These processes resulted in obtaining thin membranes, which were used as a ‘templates’ for the incorporation of cobalt and iron particles. The metals were deposited in to membrane pores by the DC electrodeposition of cobalt and iron from sulphate electrolytes. The effect of the external magnetic fi eld on the electrodeposition of polycryst[...]

CEMENTACJA MIEDZI Z ZASTOSOWANIEM CYNKU, ŻELAZA I ALUMINIUM Z KWAŚNYCH ROZTWORÓW SIARCZANOWYCH. KINETYKA PROCESU I MORFOLOGIA OSADÓW WYCEMENTOWANEJ MIEDZI DOI:10.15199/67.2017.1.2


  Zastosowano metodę cementacji do odzysku miedzi z roztworów odpadowych o niskiej zawartości miedzi. Cementacja jest samorzutnym procesem elektrochemicznym, w trakcie którego jony metalu bardziej szlachetnego osadzają się na powierzchni metalu mniej szlachetnego, a metal mniej szlachetny ulega roztwarzaniu. Miedź wytrąca się najczęściej za pomocą metalicznego żelaza, cynku lub aluminium. Określono wpływ składu elektrolitu oraz rodzaju metalu wytrącającego (Zn, Fe, Al.), na kinetykę procesu cementacji miedzi oraz morfologię powstającego osadu miedzi. Stosowano elektrolity siarczanowe (CuSO4 i H2SO4) o różnym stężeniu jonów Cu2+ (2,5-7,5 g/dm3) lub H2SO4 (1,25-5,0 g/dm3). Liniowy przebieg zależności ln CCu 2+ = ƒ(t) wskazuje, że proces cementacji miedzi cynkiem, żelazem i aluminium, przebiega w obszarze kontroli dyfuzyjnej. Osady miedzi otrzymanej w wyniku cementacji cynkiem lub żelazem, mają postać zbitych, gąbczastych aglomeratów o przypadkowym kształcie. Morfologia osadów uzyskanych podczas cementacji miedzi przez aluminium, zależy od składu elektrolitu. W elektrolicie zawierającym wyłącznie aniony SO4 2-, uzyskuje się miedź w postaci dużych kryształów o budowie dendrytycznej, podczas gdy w elektrolicie zawierającym dodatkowo jony Cl -, kryształy miedzi są znacznie mniejsze, o budowie krystalograficznej odpowiadającej strukturze RSC(A1). Słowa kluczowe: cementacja miedzi, kinetyka procesu, morfologia osadów miedzi CEMENTATION OF COPPER ONTO ZINC, IRON AND ALUMINIUM FROM ACIDIC SULPHATE ELECTROLYTES. A KINETIC STUDY AND MORPHOLOGY OF CEMENTED COPPER DEPOSITS Cementation method was used for the recovery of copper from waste solutions with low concentration of metal ions. Cementation is a spontaneous electrochemical process of deposition of more noble metal on the surface of the less noble metal accompanied by simultaneous dissolution of the less noble metal. Copper is precipitated usually using metallic iron, zinc or aluminum. The inf[...]

 Strona 1