Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Zofia Spiak"

Ocena możliwości wykorzystania odpadów mineralnych do rewitalizacji składowiska odpadów flotacyjnych z przemysłu miedziowego


  Badano możliwość wykorzystania odpadów mineralnych i organicznych do poprawy właściwości osadów flotacyjnych w celu przywrócenia zdegradowanych terenów do ich funkcji pierwotnych. Doświadczenia prowadzono w komorze fitotronowej, w której do osadu flotacyjnego pochodzącego z nieczynnego zbiornika Wartowice zlokalizowanego na Dolnym Śląsku dodawano odpady mineralne pochodzące z działalności wydobywczej zlokalizowanej w sąsiedztwie zbiornika. Odpadami mineralnymi były fosfogips, piasek, skała płonna oraz nadkład z eksploatacji kamieniołomu, natomiast jako odpadowe substancje organiczne stosowano trociny bukowe oraz słomę z dodatkiem preparatów mikrobiologicznych. Przydatność tych odpadów oceniano, uprawiając na przygotowanych wg schematu podłożach 3 gatunki roślin. Po zbiorze określano ich skład chemiczny, a także wzajemny stosunek wybranych składników pokarmowych oraz pierwiastków toksycznych. Oceniano również skład chemiczny podłoży, a w tym opracowaniu przedstawiono zawartość fosforu oraz wybranych metali ciężkich. Wykazano, że wprowadzenie Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Zofia Spiak*, Krzysztof Gediga Ocena możliwości wykorzystania odpadów mineralnych do rewitalizacji składowiska odpadów flotacyjnych z przemysłu miedziowego Assessment of the applicability of some mineral wastes for revitalization of a postflotation dumping site Dr inż. Krzysztof GEDIGA w roku 1983 ukończył studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Obecnie jest zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Żywienia Roślin Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Specjalność - chemia rolnicza. Katedra Żywienia Roślin, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, � ul. Grunwaldzka 53,50-357 Wrocław, tel./fax: (71) 320-56-14, e-mail: zofia.spiak@up.wroc.pl Prof. dr hab. inż. Zofia SPIAK w roku 1973 ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Obecnie jest zatrudniona na stanowisku profesora zwyc[...]

Przydatność wybranych gatunków roślin do zasiedlania terenów zdegradowanych przez przemysł miedziowy


  Określono możliwości zasiedlenia zbiorników odpadów flotacyjnych pochodzących z przemysłu miedziowego przez wybrane gatunki roślin. Doświadczenia prowadzono w hali wegetacyjnej, gdzie na odpadzie flotacyjnym pozyskanym ze zbiornika Wartowice, wzbogaconym odpadami mineralnymi i organicznymi, przez 3 lata uprawiano kilka gatunków roślin. Przydatność badanych gatunków oceniano na podstawie możliwości ich plonowania oraz gromadzenia fosforu i miedzi. Do zasiedlenia tych niekorzystnych dla wzrostu i rozwoju roślin terenów wytypowano lucernę, koniczynę oraz mieszankę tych roślin z kilkoma gatunkami traw. W każdym roku badań rośliny te plonowały zadowalająco, co pozwoli w krótkim czasie pokryć powierzchnię zbiornika i wytworzyć darń. Mimo niewielkich zawartości fosforu w podłożu, wszystkie gatunki roślin pobierały wystarczające dla procesów metabolicznych ilości tego składnika, a w warunkach nadmiernej koncentracji miedzi w odpadzie akumulowały tego metalu niewielkie ilości. Oznaczona zawartość w ich tkankach pozwoliła zakwalifikować je nawet na cele paszowe. Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Zofia Spiak*, Krzysztof Gediga Przydatność wybranych gatunków roślin do zasiedlania terenów zdegradowanych przez przemysł miedziowy Applicability of selected plant species for the occupance of land degraded by copper industry Dr inż. Krzysztof GEDIGA w roku 1983 ukończył studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Obecnie jest zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Żywienia Roślin Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Specjalność - chemia rolnicza. Katedra Żywienia Roślin, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu,� ul. Grunwaldzka 53, 50-357 Wrocław, tel./fax: (71) 320-56-14, e-mail: zofia.spiak@up.wroc.pl Prof. dr hab. inż. Zofia SPIAK w roku 1973 ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Obecnie jest zatrudniona na stanowisku profesora zwyczajnego, kierownika kat[...]

Effect of nitrogen and potassium compounds on the soil phosphorus solubility. Wpływ związków azotu i potasu na rozpuszczalność fosforu glebowego


  NH4NO3 and KCl were added to soils with varying P content (316-456 mg/kg). A decrease in pH of the soil from 6.0 down to 5.0 was obsd. The addn. of N and K to the soil resulted in an increase in contents of available P and active P in the soils independing on the test performed. Przedstawiono wyniki badania wpływu stosowania nawozów azotowych i potasowych na dostępność dla roślin fosforu glebowego. Badania prowadzono na glebie pochodzącej z wieloletniego doświadczenia polowego, w której zróżnicowano zasobność w fosfor. Do badanej gleby na tle obiektu kontrolnego dodawano azot w postaci NH4NO3 i potas w postaci KCl w dwóch dawkach i inkubowano je w warunkach laboratoryjnych przez 10 tygodni w temp. 21°C. Wilgotność gleby utrzymywano na poziomie 60% kapilarnej pojemności wodnej. Po zakończeniu inkubacji oznaczono zakwaszenie gleby oraz zawartość w niej przyswajalnego dla roślin potasu i magnezu. Wpływ dodanych związków azotu i potasu na rozpuszczalność fosforu glebowego oznaczono za pomocą roztworów o różnej sile ekstrakcji, testami Egnera i Riehma oraz Olsena. Wykorzystano również test CaCl2 (P aktywny) do oznaczania stężenia fosforu w roztworze glebowym. Otrzymane wyniki poddano analizie statystycznej. Wykazano, że inkubowanie gleby z dodatkiem saletry amonowej powodowało tym większe obniżenie ilości fosforu ekstrahowanego mleczanem wapnia, im więcej tego nawozu wprowadzono do gleby. Ten sam nawóz zwiększał natomiast zasobność gleby w fosfor ekstrahowany węglanem sodu. Nawóz potasowy wniesiony do gleby w postaci KCl decydował o zwiększeniu puli fosforu przyswajalnego dla roślin jedynie wtedy, gdy gleba była wyczerpana z tego składnika. Oba nawozy zwiększały stężenie fosforu aktywnego w roztworze glebowym. Fosfor jest pierwiastkiem, który podobnie jak azot gromadzi się w glebach głównie w poziomie orno-próchnicznym. W roztworze glebowym gleb uważanych za zasobne w fosfor w warstwie 0-40 cm [...]

Increase in soil phosphorus uptake under increasing doses of mineral nitrogen. Uruchamianie rezerw fosforu glebowego pod wpływem dawek azotu mineralnego


  Maize was cultivated in post expts. on soils fertilized with mineral and org. fertilizers (manure) for 28 years and with only mineral fertilizers. The soils were addn. fertilized with NH4NO3 (2.5-7.5 g/m2). The yield of maize dry matter and P uptake were much higher when the org. fertilizerscontg. soils were used. The P uptake increased also with increasing the N doses during fertilizing. Badano możliwość wykorzystania rezerw fosforu glebowego (nagromadzonych w glebie w wyniku stosowania superfosfatu i obornika) przez kukurydzę nawożoną wzrastającymi dawkami saletry amonowej. Doświadczenie prowadzono na poletkach o powierzchni 0,5 m2, wypełnionych glebą pobraną z pola doświadczalnego, na którym przez 28 lat (7 czteroletnich zmianowań) oceniano plonowanie roślin i właściwości gleby nawożonej obornikiem i nawozami mineralnymi. Na tle zróżnicowanego stanu fosforowego, zawartości węgla organicznego i zasobności tej gleby stosowano wzrastające dawki azotu w postaci saletry amonowej. Wykorzystanie fosforu nagromadzonego w glebie w wyniku wcześniejszego wieloletniego nawożenia mineralnego i organicznego oceniano na podstawie plonowania kukurydzy, zawartości fosforu w jej częściach nadziemnych, pobrania tego składnika wraz z plonem oraz jego efektywności fizjologicznej. Wykazano, że stosowanie wzrastających dawek saletry amonowej (bez nawożenia fosforem) wpływało na wykorzystanie rezerw fosforu glebowego w tym większym stopniu, im większą dawkę fosforu wprowadzono do gleby. Jednak było to bardziej widoczne na glebach, na któ-rych w doświadczeniu polowym oprócz nawozów mineralnych stosowano obornik. Lepsze wykorzystanie fosforu nagromadzonego w glebie w wyniku wzrastającego nawożenia saletrą amonową powodowało wzrost plonu kukurydzy, większe pobranie fosforu, a także zwiększało efektywność fizjologiczną tego składnika. Przemysł nawozów fosforowych w Polsce korzysta głównie z surowców [...]

The effect of mineral wastes on the mobility of copper in post-flotation sediments Wpływ odpadów mineralnych na mobilność miedzi w osadach flotacyjnych DOI:10.15199/62.2016.5.32


  Three selected plant species and their mixts. were grown up in the region of Lower Silesia on substrates doped with sand, waste rock, phosphogypsum, and overburden from the operation of the quarry. In plants harvested 2-3 times a year, the Cu content was variable depending on the species and the grooving period but it was below 25 mg/kg dry mass. Badano wpływ dodatku odpadów mineralnych do osadów flotacyjnych na mobilność miedzi oraz możliwość przemieszczania się tego pierwiastka do części nadziemnych uprawianych roślin. Doświadczenia prowadzono w nieczynnym zbiorniku osadów flotacyjnych "Wartowice 3" zlokalizowanym na Dolnym Śląsku. Na wyznaczonych tam poletkach osad flotacyjny mieszano z odpadami mineralnymi pochodzącymi z działalności wydobywczej zlokalizowanej w sąsiedztwie zbiornika. Odpad stanowił piasek, skała płonna, fosfogips oraz nadkład z eksploatacji kamieniołomu. Do osadu dodawano także preparat wapniowo-magnezowy (PRP). Wpływ odpadów na mobilność miedzi oceniano na podstawie zawartości tego pierwiastka w kilku gatunkach roślin oraz w podłożach, na których były uprawiane. Wykazano, że wprowadzenie do osadów flotacyjnych odpadów mineralnych powodowało obniżenie zawartości miedzi przyswajalnej przez rośliny oraz ograniczało jej pobieranie przez wszystkie gatunki roślin. Zawartość miedzi w roślinach zależała od okresu wegetacji i nie przekraczała 25 mg/kg s.m. Przeróbka rud metali nieżelaznych, w tym głównie miedzi, prowadzi do powstawania dużej ilości odpadów, które gromadzone na składowiskach są ważnym elementem gospodarki przestrzennej w rejonie ich wydobycia1-3). Odpady te, zajmujące często znaczne powierzchnie, charakteryzują się niekorzystnymi właściwościami, takimi jak mała przewiewność, duża retencja wód opadowych, złe warunki powietrzno- wodne, brak substancji organicznej i mała zasobność w przyswajalne dla roślin składniki pokarmowe. W składzie chemicznym osadów flotacyjnych występują w dużych stęż[...]

Changes in solubility of selected phosphorous compounds and their use by plants Zmiany rozpuszczalności wybranych związków fosforu oraz ich wykorzystanie przez rośliny DOI:10.15199/62.2016.6.28


  CaHPO4·2H2O and NH4H2PO4 were used for fertilizing the CaCO3 and/or red clover straw-contg. lessive, mediumheavy and fertile soils (P doses 100-200 mg/kg) used for growing maize and buckwheat in pot expts. The fertilization resulted in an increase in plant biomass yield and in P uptake by the plants. The presence of lime and straw resulted in increasing the biomass yield and P uptake. The methods used for detn. of P content (Yanai, Egner-Riehm P active and P desorption after Huay) gave quite different results. Przedstawiono wpływ stosowania dihydratu wodorofosforanu wapnia oraz diwodorofosforanu amonu na wytwarzanie biomasy oraz nagromadzenie fosforu przez grykę i kukurydzę. Doświadczenie wazonowe prowadzono na średniej glebie płowej o uregulowanym odczynie i bardzo wysokiej zasobności w przyswajalne formy P, K i Mg. Fosforany stosowano w trzech dawkach, na tle wnoszenia do gleb węglanu wapnia lub słomy koniczyny czerwonej. Po wegetacji roślin w glebach analizowano rozpuszczalność związków fosforu za pomocą testów: Yanai, Egnera i Riehma oraz Huaya (P aktywny i P desorbowany). Wprowadzanie do gleby fosforanów wpływało istotnie na przyrost biomasy roślin. Po nawożeniu wodorofosforanem wapnia gleb wapnowanych oraz nawożonych słomą uzyskiwano wyższe plony obu roślin oraz większe nagromadzenie w nich P. Stosowanie fosforanu amonu pod przedplon w warunkach uprawy kukurydzy na glebie nawożonej słomą powodowało obniżenie plonowania oraz zmniejszenie pobrania P przez tę roślinę. Większe ilości fosforu rozpuszczalnego stwierdzano po ekstrakcji gleb roztworem Yanai niż Egnera i Riehma (DL), jednak na obiektach wapnowanych więcej tego składnika odnajdywano w roztworze mleczanu wapnia. W glebach wapnowanych, nawożonych fosforanem amonu stwierdzono mniejsze ilości wszystkich analizowanych form P niż po stosowaniu fosforanu wapnia. O dostępności fosforu dla roślin decyduje wiele procesów zależnych od czynników klimatyczno-gle[...]

Ocena toksyczności przekompostowanych sorbentów glinokrzemianowych stosowanych do filtracji powietrza


  Dokonano oceny sposobu zagospodarowania przez kompostowanie sorbentów glinokrzemianowych (haloizyt aktywowany oraz bentonit prażony) wykorzystanych do filtracji powietrza. Po okresie aerofiltracji zużyte sorbenty zostały wymieszane z pomiotem kurzym, słomą oraz torfem i przekompostowane przez 100 dni. Do oceny fitotoksyczności użyto testu Phytotoxkit (z wykorzystaniem Lepidium sativum, Sinapis alba i Sorghum saccharatum) oraz testu toksyczności ostrej na dżdżownicach Eisenia fetida. Przeprowadzono również badania dotyczące toksyczności tych kompostów dla gorczycy uprawianej w warunkach doświadczeń wazonowych. Stwierdzono, że haloizyt aktywowany wykazywał toksyczność w stosunku do dżdżownic oraz trzech gatunków roślin we wczesnych fazach rozwojowych w warunkach laboratoryjnych. Fitotoksyczność kompostu z udziałem haloizytu została potwierdzona również w warunkach doświadczeń wazonowych. Natomiast kompost zawierający bentonit prażony w każdym przypadku wykazywał działanie stymulujące. The spent activated halloysite and roasted bentonite (after 10 days of air filtration) were composted for 100 days with poultry litter, straw and peat. The composts were aUniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu; bPolitechnika Wrocławska Maciej Durkaleca,*, Sebastian Opalińskia, Zofia Spiaka, Mariusz Korczyńskia, Katarzyna Chojnackab Ocena toksyczności przekompostowanych sorbentów glinokrzemianowych stosowanych do filtracji powietrza Toxicity of composted aluminosilicate sorbents used for air filtration Mgr inż. Maciej DURKALEC w roku 2009 ukończył studia na Wydziale Biologii i Hodowli Zwierząt Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Obecnie jest uczestnikiem studiów doktoranckich na tym samym wydziale. Specjalność - chemia środowiska, ekotoksykologia. Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Chełmońskiego 38C, 51-630 Wrocław, tel./fax: (71) 320-58-66, e-mali: maciej.durkalec@up.wroc.pl [...]

 Strona 1