r e k l a m a

ELEKTRONIKA, ENERGETYKA, ELEKTROTECHNIKA »

PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE

(ang. TELECOMMUNICATION REVIEW ? TELECOMMUNICATION NEWS)

Czasopismo Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP)
rok powstania: 1928
Miesięcznik

Czasopismo dofinansowane w 2010 r. przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Tematyka:
Obejmuje zagadnienia naukowo-techniczne i techniczne dotyczące: elektroniki, teletransmisji, komutacji, radiokomunikacji, radiofonii i telewizji, technik multimedialnych, miernictwa, publikowane są też artykuły przekrojowe, dotyczące... więcej »

Artykuły naukowe zamieszczane w czasopiśmie są recenzowane.

Procedura recenzowania

Prenumerata

Zamów papierową prenumeratę w wersji PLUS czasopisma PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE i zyskaj dostęp do pozostałych elektronicznych publikacji tego czasopisma z lat 2004-2011 (od 1 marca również rok 2012).
Nie zwlekaj - skorzystaj z tysięcy publikacji o najwyższym poziomie merytorycznym.

prenumerata papierowa roczna PLUS (z dostępem do archiwum e-publikacji) - tylko 346,68 zł
prenumerata papierowa roczna PLUS z 10% rabatem (umowa ciągła) - tylko 312,01 zł *)
prenumerata papierowa roczna - 302,40 zł
prenumerata papierowa półroczna - 151,20 zł
prenumerata papierowa kwartalna - 75,60 zł

okres prenumeraty:

*) Warunkiem uzyskania rabatu jest zawarcie umowy Prenumeraty Ciągłej (wzór formularza umowy do pobrania).
Po jego wydrukowaniu, wypełnieniu i podpisaniu prosimy o przesłanie umowy (w dwóch egzemplarzach) do Zakładu Kolportażu Wydawnictwa SIGMA-NOT.

Zaprenumeruj także inne czasopisma Wydawnictwa "Sigma-NOT" - przejdź na stronę fomularza zbiorczego »

2011-12

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

TREŚĆ ROCZNIKA 2011

Ambroziak Sławomir - Mobilne stanowisko pomiarowe do badań propagacyjno-zasięgowych ............................................................ 2-3 58 Balkowska Grażyna - Odpowiednie dać rzeczy słowo ................... 2-3 96 Balkowska Grażyna - O odpowiedzialność za słowo w technice 10 1557 Barański Przemysław - System telenawigacji dla osoby niewidomej ............................................................................................ 8-9 730 Bartczak Tomasz - Usługa IPTV w sieciach operatorskich ............ 10 1547 Bartoszewska Barbara - Rozwój szerokopasmowego dostępu do Internetu w Polsce .......................................................................... 2-3 73 Bęben Andrzej - Architektura systemu IIP ...................................... 8-9 720 Białoń Andrzej - Kompatybilność elektromagnetyczna taboru miejskiego i kolejowego - wymagania normatywne ........................ 10 1535 Bieńkowski Paweł - Techniczne aspekty monitoringu pola elektromagnetycznego w środowisku .............................................. 2-3 79 Bohdanowicz Adrian - Proces standaryzacji oraz perspektywy rozwoju systemów komórkowych ................................................... 6 185 Bryś Rafał - Mechanizmy QoS płaszczyzny sterowania w systemach specjalnych - wyniki badań symulacyjnych .............................. 11 1574 Brzostowski Krzysztof - Integracja aplikacji e-zdrowie w sieciach z gwarancją jakości usług ............................................................... 8-9 747 Buczak Szymon - Detekcja i lokalizacja uszkodzeń w sieciach optycznych ..................................................................................... 1 3 Bujacz Michał - Dźwiękowa prezentacja otoczenia niewidomym - prototyp urządzenia Naviton ............................................................ 8-9 733 Burakowski Wojciech - patrz: Bęben Andrzej ................................. 8-9 720 Chołda Piotr - Optymalizacja działania aplik... więcej»

Ukierunkowanie prac modernizacyjnych systemu GMDSS (Jerzy Czajkowski)

O tendencjach rozwojowych Światowego Systemu Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System) Podkomitet COMSAR Międzynarodowej Organizacji Morskiej IMO (International Maritime Organization) informował - anonsując rozpoczęcie stosownych działań - już w trakcie obchodów dziesiątej rocznicy pełnego wdrożenia tego systemu, tj. 1 lutego 2009 r. W [1] autor przedstawił prace modyfikujące niektóre podsystemy GMDSS-u, natomiast w [2] - celowość i konieczność jego modernizacji. Przypomnijmy niektóre argumenty. Planowanie systemu odbywało się około 25 lat temu. Od tego czasu wiele się zmieniło, w wyniku postępu w telekomunikacji. Rozwój technik cyfrowych spowodował nieprzewidywane wcześniej zmiany na rynku morskiego sprzętu radiokomunikacyjnego. Ponadto nie stworzono mechanizmu stopniowego wprowadzania do systemu GMDSS nowo tworzonych, nowoczesnych rozwiązań systemowych i technicznych. Reasumując, na forum międzynarodowych organizacji IMO i ITU (International Telecommunication Union) rozpoczęły się przygotowania do procesu modernizacji tego systemu. Na ostatnim posiedzeniu Podkomitetu COMSAR w marcu 2011 r. nakreślono plan działania i ustalono zakres prac związanych z przeglądem podsystemów i procedur GMDSS. Podczas obrad Podkomitetu zarysował się plan prac, podzielony na trzy etapy: - przeprowadzenie prac studyjnych (Scoping Exercise), które powinny trwać 2 lata, - dokonanie przeglądu podsystemów składowych i procedur, na co przewidziano około 5 lat, - przeprowadzenie modernizacji systemu, przewidywane w okresie około 10 lat. ... więcej»

Architektura systemów informatycznych w nowoczesnych przedsiębiorstwach telekomunikacyjnych (Bartosz Chrabski, Piotr Zawistowski)

Stwierdzenie "czas to pieniądz" brzmi banalnie. Nie ma jednak lepszego sposobu na krótkie hasłowe określenie strategii dowolnego większego przedsiębiorstwa. Jednym z czynników decydujących o sukcesie na rynku międzynarodowej konkurencji jest czas dotarcia na ten rynek przy jednoczesnej redukcji kosztów. Szybsze dostarczenie produktu oznacza przewagę nad konkurencją, co przekłada się na zyski, mierzalne nie tylko finansowo. Umiejętność szybkiego zareagowania na produkty i działania konkurencji redukuje odpływ klientów i wzmacnia lojalność dotychczasowych. Za kolejny czynnik sukcesu można uznać wysoki współczynnik zadowolenia. Zadowoleni klienci generują stały dochód i są efektywniejszym i bardziej wiarygodnym źródłem reklamy, niż specjalnie przygotowane kampanie marketingowe. Innym czynnikiem sukcesu jest niska cena albo relacja ceny do jakości, zależnie od produktu i grupy docelowej. Na sukces składa się wiele czynników. Rzadko jest on dziełem przypadku, zwykle natomiast efektem dobrej organizacji firmy, zoptymalizowanych procesów biznesowych, a także, a może przede wszystkim - efektem wysiłków jej pracowników. W przypadku firm telekomunikacyjnych duże znaczenie mają systemy informatyczne, które przez liczne usługi biorą udział w generowaniu zysku oraz gwarantują parametry, przekładające się na sukces lub porażkę. Ich rozwój oraz utrzymanie powinno być efektem przemyślanych decyzji i długofalowej strategii, zorientowanej na cele firmy. Dlatego organizacja systemów informatycznych powinna być odzwierciedleniem procesów biznesowych i umożliwiać realizację założeń strategicznych. Jednym ze sposobów spełnienia obydwu założeń jest stworzenie architektury zorientowanej na usługi SOA - Service-Oriented Architecture, przedstawionej w artykule. W pierwszej jego części został omówiony biznesowy kontekst SOA, a więc kwestie związane z ekonomiką i organizacją firmy telekomunikacyjnej, na które może wpłynąć omawiana architektura. W drugi... więcej»

Analiza wyników pomiaru rozkładu natężenia pola elektromagnetycznego w komorze rewerberacyjnej (Zbigniew M. Jóskiewicz, Adam J. Pomianek)

Specyficzne warunki rozchodzenia się fal radiowych wewnątrz komory rewerberacyjnej (RC) oraz zmienne warunki propagacji fal powodują, że w przestrzeni pomiarowej uzyskuje się pola elektromagnetyczne o dużych poziomach natężenia i statystycznym charakterze, a tym samym o zbliżonym do rzeczywistych warunków sposobie oddziaływania na badane obiekty. Te cechy i właściwości komory umożliwiły nie tylko zastosowanie jej w badaniach kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń, ale także do pomiaru skuteczności ekranowania obudów urządzeń, kabli, złączy i materiałów barierowych, sprawdzenia właściwości absorberów, pomiaru wybranych parametrów anten i zastępczej mocy promieniowanej przez urządzenia radiowe, a nawet badania właściwości transmisyjnych systemów radiowych. Komora może być zarówno stacjonarnym urządzeniem zainstalowanym w laboratorium badawczym, jak i mobilnym stanowiskiem w postaci namiotu wykonanego z materiału tekstylnego o dużej skuteczności ekranowania dla pól elektromagnetycznych. Dużym atutem komory rewerberacyjnej, decydującym o jej atrakcyjności, oprócz charakteru środowiska elektromagnetycznego i wielkości przestrzeni pomiarowej, jest odizolowanie wewnętrznego środowiska wygenerowanego w komorze od niepożądanych pól, pochodzących z otoczenia. Zwykle współczynnik ekranowania komory wynosi ok. 100 dB, gdy jest ona wykonana z elementów metalowych oraz ok. 60 dB dla komór wykonanych ze specjalnych materiałów tekstylnych. Środowisko pomiarowe jest odmienne, niż w innych stanowiskach pomiarowych do badania EMC, bowiem zjawiskiem pożądanym są odbicia fal radiowych od ścian i elementów wyposażenia komory rewerberacyjnej. Dlatego odmienna jest metodyka i charakter badań. Stosowanie obrotowych metalowych mieszadeł, ruchomych lub elastycznych ścian przy odpowiedniej liczbie zmian ich położenia zapewnia statystycznie równomierny rozkład gęstości energii elektromagnetycznej w komorze i tym samym nie wymaga zmiany położenia b... więcej»

Analiza rekordu taryfikacyjnego central telefonicznych (Mateusz Witański)

W ostatnim czasie bardzo dużo mówi się o billingach telekomunikacyjnych, zarówno w aspekcie prawnym, jak i finansowym. Billing staje się dowodem w sprawie lub podstawą namierzenia przestępców, jest także jednym z pierwszych elementów, którymi zajmują się w firmach zarządzający polityką finansową. Zestawienie rozmów, jakie jest podstawą każdego billingu, zawiera zasadnicze informacje o wykonanym połączeniu. Nie jest to jednak wszystko, co może i powinno być generowane, aby billing był w pełni wiarygodny. Ważna jest także informacja, z jakiego źródła pochodzą dane - od operatora miejskiego czy może z centrali telefonicznej obsługującej dane przedsiębiorstwo lub instytucję. Rekordy taryfikacyjne, będące podstawą zestawienia billingowego, generuje praktycznie każda centrala telefoniczna. Obecnie oprogramowanie billingowe jest częścią prawie każdego systemu telekomunikacyjnego sprzedawanego na rynku. Polscy producenci dostarczają je jako część rozwiązania telekomunikacyjnego, pozostali zazwyczaj posiłkują się zewnętrznym oprogramowaniem, konfigurowanym specjalnie w aspekcie ich rozwiązań telekomunikacyjnych. Można więc założyć, że w każdej sytuacji, gdy wystąpi taka potrzeba, otrzymamy interesujące nas zestawienie billingowe. Milcząco zakłada się także, że każde zestawienie billingowe, o którym jest mowa przy różnych okazjach, znaczy to samo i z dużą dozą wiarygodności można porównywać ze sobą te zestawienia. Co ciekawe, większość osób zajmujących się telekomunikacją, w tym także instalacją central telefonicznych, wychodzi właśnie z takiego założenia. Nie jest ważne, jaki system billingowy się posiada i z jaką centralą telefoniczną on współpracuje - zestawienie billingowe zawsze powinno być takie samo. Rzeczywistość jest inna. To, co u większości producentów sprzętu telekomunikacyjnego nazywa się rekordem taryfikacyjnym (Call Detail Record), dla każdego z nich oznacza rekord zawierający szczegóły rozmowy telefonicznej, jednak zawa... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-11

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Sprzętowy generator rastra jako narzędzie wspomagające infiltrację elektromagnetyczną (Ireneusz KUBIAK, Sławomir MUSIAŁ)

Często zastanawiamy się, jak przebieg w postaci kombinacji impulsów o różnym czasie trwania, różnych amplitudach, różnych czasach narastania i opadania, dodatkowo jeszcze z towarzyszącymi temu niezliczonymi zaburzeniami środowiskowymi, może stanowić zagrożenie. W jaki sposób wyłowić informację, która może stanowić o bezpieczeństwie firmy. Jak dane zapisane cyfrowo odtwarzać (dokonywać ich rekonstrukcji)? Takie pytania nasuwają się niejednemu z nas i słysząc doniesienia o możliwościach podsłuchu elektromagnetycznego, często przyjmujemy je z niedowierzaniem. Lekceważący stosunek do tych zagadnień najczęściej jest wynikiem braku świadomości zagrożeń. Postawmy sobie pytanie, w jakiej postaci informacja jest najczęściej przyswajana przez człowieka? Odpowiedź jest prosta. Informacja oddziałuje przede wszystkim na wzrok. Z tego typu przypadkiem mamy do czynienia np. w systemach komputerowych, gdzie dane są wyświetlane na monitorach. Obrazy w postaci sygnałów elektrycznych, przesyłane kablem sygnałowym między kartą graficzną a urządzeniem zobrazowania, nieintencjonalnie są wypromieniowywane w postaci pola elektromagnetycznego. Stanowi ono proste źródło informacji o danych przetwarzanych przez urządzenie informatyczne. Co ciekawe, analogiczne zagrożenie stanowi drukarka laserowa, a szczególnie jej laser, który jest nieodzownym elementem procesu przenoszenia danych z postaci elektrycznej na papier. Tego typu zjawiska w głównej mierze przyczyniły się do popularyzacji problematyki elektromagnetycznego przenikania informacji. monitory komputerowe i drukarki - źródła emisji ujawniającej Obecnie najbardziej popularne są monitory pracujące w standardach VGA i DVI oraz drukarki laserowe. Zasada działania tych urządzeń jest oparta na wykorzystaniu technik grafiki rastrowej. Działają one na analogicznej zasadzie jak popularne, kineskopowe odbiorniki telewizyjne. Obraz na ekranie (bądź wydruk na papierze) jest tworzony w sposób sekwencyjny, li... więcej»

60 LAT Wojskowego Instytutu Łączności (Krzysztof Łysek)

Szanowni Państwo! W bieżącym roku Wojskowy Instytut Łączności (WIŁ) obchodził jubileusz 60-lecia swego istnienia. Fakt ten skłania do refleksji i wspomnień o historii oraz kolejnych pokoleniach, które w ciągu sześćdziesięciu lat uczestniczyły w tworzeniu, transformacji oraz działalności tego instytutu, czyniąc go dzisiaj znaną w kraju i za granicą placówką naukowo- badawczą. Początki Instytutu sięgają roku 1951, kiedy to w dniu 18 marca zostało wydane zarządzenie organizacyjne szefa Sztabu Generalnego nr 077/Org., nakazujące dowódcy okręgu wojskowego sformowanie z dniem 1 maja 1951 roku Poligonu Naukowo-Badawczego Łączności w Zegrzu, przemianowanego 18 marca 1954 roku na Poligon Naukowo-Badawczy Sprzętu Łączności. Głównym zadaniem nowej placówki było badanie i doskonalenie sprzętu łączności znajdującego się w wyposażeniu Sił Zbrojnych RP.Pierwszym komendantem Poligonu został ppłk Kuźma Topolniak, oficer radziecki. Jego następcami byli ppłk Alfred Śmiotanko oraz pułkownicy: Tadeusz Niewiadomski, Bernard Mieńkowski, Tadeusz Gaj, Zdzisław Walicki, Marian Krutki, Wojciech Oszywa, Marek Suchański, który funkcję komendanta, a następnie dyrektora WIŁ pełnił przez 18 lat. W 2009 r. na to stanowisko wyznaczono dr. inż. Krzysztofa Łyska. Pierwsze zespoły badawcze zostały zaangażowane do konstrukcji węzłów łączności dla różnych szczebli dowodzenia, od dywizji do frontu. Starsze pokolenie do dzisiaj pamięta ich kryptonimy: DUKAT, KARAT, AGAT i FLORET. Wdrażano je do produkcji w warsztatach łączności w Zegrzu lub w stołecznym przemyśle. Trzeci komendant Instytutu, mjr Tadeusz Niewiadomski, zainicjował i nadzorował realizację ważnego obszaru badań dotyczących utajniania sygnałów dalekopisowych. W wyniku tych prac powstało pierwsze urządzenie utajniające BOCIAN. Były to narodziny jednej z głównych specjalności Instytutu, stanowiących dzisiaj naszą wizytówkę. Wtedy też powstał pierwszy w Polsce bębnowy aparat telekopiowy służący do przes... więcej»

Kształtowanie sygnału wideo zmniejszające podatność infiltracyjną monitorów komputerowych

Od kilkunastu lat bardzo dużo mówi się o konieczności ochrony informacji przed elektromagnetycznym przenikaniem. Jest to wynik wielu badań, które udowodniły, że istnieje możliwość bezinwazyjnego uzyskania informacji przez osoby trzecie, wykorzystujące promieniowanie elektromagnetyczne lub emisje przewodzone. W każdym z tych przypadków występujące emisje muszą być skorelowane z informacją niejawną.Wspomniane badania pokazały, że zabezpieczenia w postaci szyfrowania danych są niewystarczające. W całym procesie przetwarzania tych danych istnieje moment, gdy występują one w postaci jawnej, np. wyświetlanie ich na monitorze komputerowym czy też wydruk na drukarce laserowej. Ochrona przed przenikaniem informacji niejawnych poza strefy kontroli emisji promieniowanych czy też przewodzonych polegała i polega przede wszystkim na stosowaniu rozwiązań inżynierii kompatybilności elektromagnetycznej: filtracji sygnałów, filtracji sieci zasilania, ekranowania. Często stosowano również (w pierwszych rozwiązaniach urządzeń specjalnych) Zmienność opóźnienia, obserwowana na poziomie - warstwy aplikacji, jest zdecydowanie mniejsza, niż na poziomie warstwy sieciowej. Jest to spowodowane działaniem protokołów RTP/RTCP odpowiedzialnych za obsługę ruchu czasu rzeczywistego (RT). W czasie realizacji projektu przeprowadzono także inne badania, nieopisane w niniejszym artykule, umożliwiające wysunięcie następujących wniosków. - Funkcje realizowane przez zaproponowany mechanizm kolejkowania oraz mechanizm WRED pokrywają się w zakresie ograniczania nadmiernego ruchu telekomunikacyjnego. Dlatego należy rozważyć zasadność stosowania obu tych mechanizmów równocześnie. - Rywalizacja o zasoby transmisyjne, do której dochodziło w złożonych strukturach sieciowych, powodowała pojawienie się znaczącej zmienności opóźnienia przesyłanych danych, obserwowanej na poziomie warstwy sieciowej. Zmienność opóźnienia jest tym większa, im większa jest złożoność topologii ... więcej»

Programowy generator rastra (Krystian GRZESIAK, Artur PRZYBYSZ)

Zgodnie z zapisami ustawy o ochronie informacji niejawnych, w systemach teleinformatycznych, przeznaczonych do przetwarzania informacji, stanowiących tajemnicę państwową, konieczne jest stosowanie urządzeń spełniających odpowiednie wymagania, w tym ochrony elektromagnetycznej. Większość systemów teleinformatycznych przeznaczonych do tego typu zastosowań, w tym systemów oferowanych przez Wojskowy Instytut Łączności, opiera się na zestawach komputerowych. Muszą one podlegać badaniom, mającym na celu określenie stopnia ich zabezpieczenia. Istotnym elementem tego typu badań jest klasyfikacja emisji elektromagnetycznych powstających w trakcie pracy badanego urządzenia, prowadzona pod względem określenia stopnia ich powiązania z przetwarzaną w urządzeniu informacją. Najbardziej efektowną, ale również wiarygodną, metodą wykazania takiego związku jest odtworzenie - na podstawie analizowanych emisji - informacji przetwarzanych w danym urządzeniu. Metoda odtworzenia informacji jest szczególnie przydatna w ocenie urządzeń przeznaczonych do zobrazowywania informacji, np. monitorów czy drukarek laserowych. Ze względu na charakterystyczny sposób ich pracy (wykorzystanie grafiki rastrowej, informacja przesyłana w sposób szeregowy, kodowanie poziomem sygnału), odtworzenie tego typu informacji, w przypadku odpowiednio dużego stosunku mocy sygnału użytecznego do mocy szumów i zakłóceń środowiskowych, jest zadaniem stosunkowo prostym. Uzyskanie czytelnego obrazu wymaga tzw. zrastrowania rejestrowanego sygnału w sposób analogowy lub cyfrowy, czyli przyporządkowania badanej emisji odpowiednich wartości częstotliwości odchylania poziomego i pionowego (znalezienia długości odcinków rejestrowanej emisji, odpowiadających długości pojedynczej linii oraz całego obrazu). Zadaniem rastra programowego, wykonanego w formie oprogramowania działającego w środowisku Windows, jest zobrazowanie w formie czytelnej dla ludzkiego oka informacji odtworzonej z zar... więcej»

Sprzętowa generacja ciągów losowych z przepływnością 100 Mbit/s (Marek LEŚNIEWICZ)

Losowe ciągi binarne - dalej będą nazywane krótko ciągami losowymi - mają liczne i poważne zastosowania w wielu dziedzinach nauki i techniki. Do najważniejszych należą zastosowania w kryptografii, statystyce, obliczeniach numerycznych, symulacjach stochastycznych i cyfrowym przetwarzaniu sygnałów, a ostatnio w technice algorytmów randomizowanych. Niestety, z powodu braku źródeł ciągów prawdziwie losowych [2], [6], w powyższych zastosowaniach rutynowo stosuje się ciągi pseudolosowe generowane algorytmicznie. Prowadzi to najczęściej do złych wyników aplikacyjnych, ponieważ ciągi te w ogólności nie mają zadowalających właściwości i parametrów statystycznych, a w szczególności właściwości ergodyczności (kolejne fragmenty tego samego ciągu wykazują zmienność właściwości i parametrów statystycznych), a nawet stacjonarności (dwa ciągi generowane dwoma pozornie podobnymi algorytmami mają inne właściwości i parametry) [2]. Zasadniczym problemem w wytwarzaniu i aplikacji algorytmicznych ciągów pseudolosowych jest ich nieokreśloność. Ciągi te nie mają a priori matematycznie udowodnionych właściwości i parametrów probabilistycznych, zatem pozostają one nieznane i przed użyciem konkretnej próby danego ciągu jej losowość w sensie właściwości i parametrów statystycznych musi zostać a posteriori zweryfikowana metodami pomiarowymi [2], [19]. Ponieważ taka weryfikacja odbywa się zwykle na relatywnie nielicznych próbach ciągu, to wyniki weryfikacji dla części tych prób są pozytywne, dla części zaś negatywne, co uniemożliwia postawienie hipotezy o bezwarunkowej losowości danego ciągu. Ponadto nader często wyniki te zależą od doboru warunków początkowych algorytmu generującego dany ciąg, co oczywiście wyklucza postawienie tezy o jego ergodyczności, a w konsekwencji stacjonarności. Problem braku źródeł ciągów prawdziwie losowych jest wręcz ogólnoświatowy. Można tylko wspomnieć, że zapowiadane od wielu lat przez NSA (National Security Agency) [14]... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-10

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Usługa IPTV w sieciach operatorskich (Tomasz Bartczak, Maciej Piechowiak, Tomasz Szewczyk, Piotr Zwierzykowski)

Zwiększenie przepływności łączy dostępowych do sieci Internet, przy jednoczesnym obniżeniu ich kosztów, stworzyło nowe możliwości rozwoju usług teleinformatycznych. Jedną z usług, w której najlepiej wykorzystano nowe możliwości, okazała się usługa telefonii internetowej VoIP (Voice over IP) [1]. Nowa telefonia zmieniła rynek usług i sprawiła, że usługi głosowe przestały być domeną tradycyjnych operatorów telekomunikacyjnych. Atrakcyjność cenowa i dostępność VoIP wywołała migrację znacznej liczby abonentów operatorów tradycyjnych1). Rosnąca konkurencja skłoniła tych operatorów do obniżania cen i wprowadzania nowych usług. Wielu z nich dostrzegło szansę na zmianę tej niekorzystnej tendencji w trójusługach (Triple Play) [20][21], na które składają się szerokopasmowy dostęp do Internetu, telefonia internetowa oraz IPTV (IP TeleVision). Dwie pierwsze usługi są już dobrze znane, natomiast IPTV to stosunkowo nowy termin. Pojęcie to jest elastycznie interpretowane, ale najczęściej przez usługę IPTV rozumie się rozsiewczą transmisję telewizyjną w sieciach IP oraz wideo na żądanie VoD (Video on Demand)[22]. Wyzwania związane z usługą IPTV Realizację transmisji telewizyjnych w sieciach IP wiąże się z przesyłaniem dużych ilości danych i dlatego szczególnie duże znaczenie dla rozwoju IPTV miało wprowadzenie standardu kodowania MPEG-4 (Moving Picture Experts Group). Umożliwił on zredukowanie o około połowę - w porównaniu ze standardem MPEG-2 - przepływności niezbędnej do zapewnienia transmisji wideo o określonej jakości [12][17]. W tabeli 1 porównano przepływność wymaganą do przesłania standardowego sygnału telewizyjnego (SDTV - Standard Definition TeleVison) oraz sygnału telewizji wysokiej jakości (HDTV - High Definition TeleVison) przy zastosowaniu kodeków MPEG-2 i MPEG-4 [1]. ??Tabela 1. Wymagana przepływność przy przesyłaniu SDTV i HDTV [22] Metoda kompresji SDTV HDTV MPEG-2 2-4 Mbit/s 16-19 Mbit/s MPEG-4 1,5-2 Mbit/s 6-8 Mbit/s Za... więcej»

Problem nieświadomości użytkownika jako koszt usługi przenoszenia numerów (Ewa Galewska)

Dzięki działaniom podjętym przez Unię Europejską obecnie użytkownicy telefonów mogą korzystać z usługi przenoszenia numerów. Umożliwia ona zachowanie tego samego numeru w przypadku zmiany dostawcy usług telekomunikacyjnych. Użytkownicy mogą zmieniać operatorów nie narażając się na związane z tym uciążliwości w postaci np. powiadamiania o zmianie numeru, wymianie druków firmowych czy wizytówek. Uprawnienie do przeniesienia numeru wpływa na rozwój konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Wzmacniając pozycję usługobiorcy względem dostawcy, wymusza na przedsiębiorcach konkurowanie w zabieganiu nie tylko o nowych, ale również o dotychczasowych użytkowników. Jednym z warunków prawidłowego funkcjonowania usługi przenoszenia numerów jest zapewnienie przejrzystości taryf, co podkreślono w pkt. 41 preambuły dyrektywy 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej [1]. Konieczność zachowania tej przejrzystości odnosi się zarówno do użytkowników, którzy przenoszą numery, jak i do użytkowników wykonujących do nich połączenia. W przypadku pierwszej grupy przejrzystość ta wiąże się z dostarczaniem odpowiednich informacji, dotyczących opłat pobieranych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych w związku z przeniesieniem numeru telefonicznego. W prawie istnieją odpowiednie instrumenty, gwarantujące dostarczanie takich informacji. Z tego względu ten aspekt wymogu zachowania przejrzystości taryf nie jest przedmiotem niniejszego artykułu. Znacznie bardziej skomplikowaną postać przybiera wymaganie zachowania przejrzystości taryf w przypadku wykonywania połączenia do przeniesionego numeru podjęte w niniejszym artykule. Korzystanie z usługi przenoszenia numerów powoduje, że użytkownicy nie mają, tak jak wcześniej, możliwości ustalenia opłaty za połączenie na podstawie numeru telefonicznego. Jego postać bowiem już nie wyznacza usługodawcy, ponieważ prefiks nie wskazuje sieci, wykorzystywanej przez użytkownika, do którego jest wykonywane połączenie... więcej»

Analiza skuteczności ekranowania obudowy ze szczeliną z wykorzystaniem zaburzania wewnętrznego rozkładu pola (Andrzej Rusiecki)

Ekranowanie jako metoda redukcji natężenia pola elektromagnetycznego jest stosowana od początków wykorzystania fal elektromagnetycznych w komunikacji. O ile reguły związane ze zjawiskiem ekranowania są relatywnie proste, o tyle rozwiązania analityczne mogą być w praktyce stosowane jedynie dla bardzo prostych przypadków rzeczywistych obudów, mających redukować natężenie pola elektromagnetycznego [1]. Reguły te są podstawą do zgrubnego oszacowania skuteczności ekranowania (SE) obudów urządzeń elektronicznych wykonanych z różnych materiałów, o różnej grubości ścian, jak również zawierających otwory o różnych rozmiarach i kształtach. W przypadku rzeczywistych obudów SE można uzyskać praktycznie jedynie przez jej pomiar lub analizę numeryczną. Skuteczność ekranowania jest miarą redukcji natężenia pola elektromagnetycznego przez obudowę. Jest ona obliczana, jak i mierzona, zwykle z wykorzystaniem dwóch wartości: natężenia pola - występującego w danym urządzeniu bez obudowy ochronnej, jak i mierzonego/obliczanego w obecności obudowy. Działa to obustronnie, to znaczy obudowa może również chronić otoczenie przed emisją z wnętrza urządzenia. Można mówić o SE, korzystając z mocy (W), natężenia pola elektrycznego (V/m) lub magnetycznego (A/m). W zależności od tego można rozważać SEP, SEE lub SEH. Ponieważ występuje duża różnica między tymi wartościami natężenia pola - stosuje się tu miarę decybelową według równania: SEP = 10 log10(P1/P2), gdzie P1 - to moc promieniowana przez urządzenie bez obudowy, P2 - moc promieniowana przez urządzenie zamknięte w obudowie. SEE = 20 log10(E1/E2), tu podobnie E1 - wartość składowej elektrycznej w wybranym miejscu przestrzeni, np. w odległości 10 cm od urządzenia bez obudowy, E2 - wartość składowej elektrycznej w tym samym miejscu, jednak już w sytuacji, gdy urządzenie jest zamknięte w obudowie. Analogicznie jest dla SEH, z tym że są uwzględniane wówczas wartości natężenia składowej magnetycznej H. P... więcej»

Wydajność ruterów w sieciach LAN (Tomasz Długosz, Radosław Wróbel)

Początki sieci komputerowych sięgają lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to powstała pierwsza rozległa sieć ARPANET (Advanced Research Projects Agency Network) [1][2]. Od tego czasu można zaobserwować ogromny postęp w rozwoju tego typu sieci - począwszy od lokalnej sieci komputerowej LAN (Local Area Network), a skończywszy na globalnej, jaką jest Internet. Obecnie dla każdego z nas Internet jest jednym z najpopularniejszych mediów, o czym może świadczyć wzrost liczby Polaków korzystających z zasobów globalnej sieci w ciągu ostatniej dekady (rys. 1) [3]. Tak gwałtowny rozwój był możliwy m. in. dzięki temu, że wykształcił się nowy model społeczeństwa, zwanego informacyjnym, które nieustannie szuka informacji oraz odczuwa dużą potrzebę komunikowania się z innymi. Dodatkowo korzysta z całego zestawu usług multimedialnych, strony http (HyperText Transfer Protocol), poczty elektronicznej, telefonii internetowej VoIP (Voice over IP), wideokonferencji, wideo na żądanie VoD (Video on Demand) (tabela 1)Rozwój usług świadczonych w sieciach komputerowych (przede wszystkim multimedialnych) stawia nowe wymagania zarówno całej sieci, jak i poszczególnym jej urządzeniom. Szczegółowe analizy wykorzystania lokalnych sieci komputerowych LAN do świadczenia usług multimedialnych można znaleźć m.in. w [4][5]. W niniejszym artykule autorzy skupią się natomiast na analizach wydajności rutera wykorzystywanego w domowych sieciach LAN. Ze względu na ograniczenia dotyczące rozmiarów publikacji nie będą poruszane kwestie związane z zasadą działania sieci komputerow... więcej»

Kompatybilność elektromagnetyczna taboru miejskiego i kolejowego – wymagania normatywne (Andrzej Białoń, Artur Dłużniewski, Łukasz John)

UWARUNKOWANIA PRAWNE BADAŃ TABORU W zakres certyfikacji kolejowego taboru szynowego wchodzą między innymi badania kompatybilności elektromagnetycznej. Wynika to z zapisów, zawartych w dyrektywie Rady Europy 2004/108/WE, dotyczącej kompatybilności elektromagnetycznej (EMC). Obejmuje ona swym zakresem urządzenia, systemy instalacji stacjonarnych i ruchomych, urządzenia końcowe, które mogą być źródłem zaburzeń elektromagnetycznych. Zapisy określają zasady wprowadzenia na rynek - lub do użytkowania - nowych urządzeń. Badania kompatybilności elektromagnetycznej kolejowego taboru szynowego muszą być wykonywane również według obowiązujących dokumentów normatywnych, zharmonizowanych z dyrektywą 2004/108/WE. Normy zharmonizowane zawierają wymagania w zakresie odporności oraz emisji. W przypadku emisji zaburzeń - w normach zharmonizowanych podano wymagania dotyczące zakresu częstotliwości, w którym należy wykonać badania, dopuszczalne poziomy emisji oraz sprecyzowano metodykę wykonywania badań. W przypadku odporności - podano rodzaje zaburzeń środowiskowych, jakim powinien być poddany tabor kolejowy, ostrość prób narażeń oraz metodę ich symulacji. Dla obu przypadków zdefiniowano tryby pracy obiektu w czasie przeprowadzania badań certyfikacyjnych oraz kryteria oceny zgodności, na podstawie których dokonuje się oceny ich wyników. Wymagania certyfikacji taboru kolejowego są zapisane również w Technicznej Specyfikacji Interoperacyjności - Tabor (TSITabor). Ze względu na złożoność interoperacyjnego systemu kolejowego powstały specyfikacje podzielone na dedykowane podsystemy. Został w nich opisany podsystem tabor. Dodatkowo po badaniach normatywnych tabor kolejowy w Polsce musi uzyskać świadectw... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-8-9

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Performance Study of IEEE 802.15.4 Networks under Saturation Conditions Analiza wydajności sieci IEEE 802.15.4 w warunkach nasycenia (Elżbieta Zielińska)

The IEEE 802.15.4 standard defines the physical (PHY) and Medium Access Control (MAC) layers for Low-Rate Wireless Personal Area Networks (LR-WPAN) [1]. IEEE 802.15.4 is expected to become the dominant standard in sensor networking as it provides multiple features targeted towards minimizing the energy consumption. These improvements are related to the effective contention resolution in channel access - the introduction of superframe structure, presence of time slots and fewer attempts of sensing of the channel availability (Clear Channel Assessment). The low power consumption characteristics capacitate the construction of sensor networks on the basis of IEEE 802.15.4 technology. These are expected to experience periodical flooding of data frames to be forwarded to a sink, e.g. due to a simultaneous detection of a certain phenomena by multiple sensors, therefore it is crucial to quantitatively predict the throughput degradation in such conditions. The maximum achievable data rate for a single edge node can be calculated with the knowledge of channel access probability, the length of the data frame and the Bit Error Rate (BER). The assumed topology is a star topology, that is, every data source is competing for channel access to transmit to one coordinator. This work provides calculation method of the saturation throughput, based on a simplified Markov chain model of the CSMA/CA algorithm for the IEEE 802.15.4 standard. Furthermore, it introduces a novel model of the physical layer for LR-WPANs. The performance study is conducted for networks functioning in the unacknowledged mode of frame reception, under heavy-load conditions, and it allows quantitative prediction of throughput degradation with the increase in the number of contributing data sources. Overview of IEEE 802.15.4 PHY and MAC layer s The LR-WPAN standard defines two functional planes - the physical layer and the MAC layer. The physical layer is responsible for tra... więcej»

System telenawigacji dla osoby niewidomej (Paweł Strumiłło, Przemysław Barański, Maciej Polańczyk)

Od kilku lat w Instytucie Elektroniki Politechniki Łódzkiej trwają prace badawcze i wdrożeniowe, których celem jest opracowanie systemu nawigacji dla osób niewidomych oraz rozwiązań wspomagających podróżowanie w mieście zarówno tych osób, jak i słabowidzących (www.naviton.pl). Z ankiet przeprowadzonych z nimi wynika, że istnieją bariery ograniczające ich mobilność. Respondenci wskazywali na takie problemy, jak trudność omijania przeszkód, znajdowania drogi i marszu wzdłuż zadanej ścieżki do punktu docelowego oraz korzystania ze środków transportu miejskiego. Z przeprowadzonego rozeznania literatury tematu wynika, że istnieje wiele opracowań urządzeń do wspomagania osób niewidomych w samodzielnym poruszaniu się (Electronic Travel Aids - ETA). Są to m.in. urządzenia do punktowej detekcji przeszkód (wyposażane w czujniki ultradźwiękowe i dalmierze laserowe) lub systemy wizyjne (m.in. stereowizyjne), orientujące w otoczeniu za pomocą "obrazów" dźwiękowych lub bodźców dotykowych. Obszerniejszy przegląd urządzeń tej klasy można znaleźć w opracowaniach [1, 2]. Rozwijane są również systemy nawigacji satelitarnej (z interfejsem głosowym), przeznaczone specjalnie dla osób niewidomych. Polskim urządzeniem wykorzystującym nawigację GPS jest Nawigator firmy Migraf (www. migraf.pl). W literaturze opisano też kilka oryginalnych systemów prototypowych, w których zastosowano sieć tzw. radiolatarni wbudowanych w infrastrukturę przestrzeni miejskiej. Radiolatarnie komunikują się bezprzewodowo z osobami niewidomymi (m.in. z zastosowaniem techniki RFID - Radio-frequency identification lub promieni w podczerwieni) i informują o ich lokalnej i globalnej pozycji geograficznej [3]. Niestety, żadne z tych urządzeń klasy ETA nie jest powszechnie ... więcej»

PL-LAB - sieć eksperymentalna projektu Inżynieria Internetu przyszłości (Jarosław Śliwiński, Radosław Krzywania, Łukasz Dolata)

Obszar badań dotyczących Internetu przyszłości (Future Internet) obejmuje dwa główne nurty: rewolucyjny i ewolucyjny. W nurcie rewolucyjnym zakłada się znaczne zmiany w działaniu sieci Internet, wymagające w praktyce istotnych, a zatem kosztownych zmian w jej infrastrukturze. W zamian oczekuje się istotnych korzyści związanych ze zwiększoną wydajnością, uproszczonym zarządzaniem siecią, lepszym wykorzystaniem zasobów itp. Z kolei w nurcie ewolucyjnym uwagę skupia się na wyszukaniu elementów obecnej architektury sieci, których funkcje można rozszerzyć, zmodyfikować lub zastąpić. Potencjalny zasób korzyści jest ograniczony w porównaniu z nurtem rewolucyjnym, jednak z drugiej strony koncepcja ta umozliwia zachowanie obecnie działających usług i aplikacji. Zagadnienia poruszane w projekcie Inżynieria Internetu przyszłości (akronim IIP - Invisible Internet Project) reprezentują oba te nurty: tworzenie sieci z nowymi zasadami przesyłania danych i zasadami zarządzania oraz rozszerzanie możliwości istniejących sieci IP, w tym sieci IPv6. Jednym z podstawowych elementów w badaniach nad Internetem przyszłości są sieci eksperymentalne, które umożliwiają praktyczne testowanie proponowanych rozwiązań opisanych np. w [1], [2] i [3]. Sieć eksperymentalna projektu IIP, nazwana PL-LAB, łączy laboratoria, w których znajduje się sprzęt, umożliwiający badania w szerszym zakresie: od aplikacji aż do programowalnych układów, obsługujących przekaz danych. W niniejszym artykule będzie opisana sieć PL-LAB, infrastruktura sieci z uwzględnieniem połączeń przez sieć PIONIER, a następnie system dostępu, dzięki któremu użytkownicy tworzą eksperymenty. Artykuł zamyka część zawierajaca wnioski. Infra struk... więcej»

RoboMote - mobilna platforma sensorowa (Łukasz Kietliński, Krzysztof Lembke, Marcin Golański, Radosław Schoeneich)

Bezprzewodowe sieci sensorów WSN (Wireless Sensor Networks) to sieci małych, autonomicznych węzłów, wykorzystywanych do prowadzenia pomiarów za pomocą zestawu wyspecyfikowanych czujników. Ze względu na małe rozmiary węzłów i wzajemną komunikację bezprzewodową mogą one być rozmieszczone w dowolnej topologii, co więcej, często w trudno dostępnych miejscach. Mikrosieci WSN mają jednak wiele ograniczeń, takich jak niską moc obliczeniową, niewielki rozmiar pamięci i ograniczony zasięg komunikacji. Pomimo to znajdują one szeroki zakres zastosowań, np. w elektrowniach jądrowych, gdzie - ze względu na poziom promieniowania - ingerencja człowieka jest ograniczona do minimum. W celu zwiększenia użyteczności sensorów opracowano koncepcję węzła, którego konstrukcja umożliwi dynamiczną zmianę położenia. Sieć mobilnych sensorów zapewni możliwość obserwacji miejsc potencjalnie niebezpiecznych, niedostępnych dla człowieka. W przypadku zagrożeń promieniotwórczych, chemicznych czy innych katastrof przemysłowych wykorzystanie mobilnego węzła jest uzasadnione. Specjalizowany sensor doskonale poradzi sobie w obszarach niebezpiecznych, w których obecność człowieka wiązałaby się z utratą zdrowia. Zastosowanie zespołu wyposażonych w zestaw czujników, poruszających się robotów współpracujących ze sobą i tworzących rekonfigurowane sieci WSN, zapewni dokonywanie złożonych pomiarów czy obserwacji występujących zjawisk. Dzięki małym rozmiarom, mobilny mikrorobot-sensor może poruszać się w trudno dostępnych miejscach, umożliwiając badanie zjawisk w samym ich centrum. W artykule przedstawiono koncepcję prototypu mobilnego węzła sensorowego, który umożliwi rozszerzenie funkcji klasycznych sieci czujników. Zostały poruszone zarówno sprzętowe, jak i programowe aspekty projektu robota-sensora RoboMote. Zało żenia projektowe W procesie projektowania mobilnego sensora RoboMote jest konieczne zapewnienie mobilności i integralności platformy. W tym celu wyróżnion... więcej»

Kierowanie wiadomości adresowanych opisowo przy wykorzystaniu złożonych modeli kontekstu w sieciach DTN (Radosław Olgierd SCHOENEICH)

W ostatnich pięciu latach uwaga badaczy pracujących nad tematyką bezprzewodowych sieci ad-hoc zaczęła skupiać się na zagadnieniach zapewnienia komunikacji między węzłami sieci o strukturze niespójnej. Sieci takie są określane jako odporne na niespójność [2] (Delay and Disruptive Tolerant Network - DTN). Komunikacja między węzłami - pomimo owej niespójności - jest realizowana przez fizyczne przenoszenie wiadomości pomiędzy elementami sieci. Wykorzystuje się możliwości składowania i przenoszenia wiadomości między odseparowanymi podsieciami używając tzw. węzłów-nośników (ferries, mules). Węzeł-nośnik podczas przemieszczania się pomiędzy poszczególnymi podsieciami przyjmuje, przenosi i przekazuje wiadomości, umożliwiając komunikowanie się na duże odległości [3]. Z racji swoich właściwości sieci DTN rozszerzają, a w wielu przypadkach umożliwiają, komunikację w specyficznych zastosowaniach. Wśród nich na szczególną uwagę zasługuje aplikacja na potrzeby zastosowań militarnych i ratowniczych, gdzie z definicji niewłaściwe jest założenie wykorzystania tradycyjnej infrastruktury telekomunikaPRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIV  i WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE  ROCZNIK LXXX  nr 8-9/2011 741 W pierwszym kroku algorytmu (krok 0) w tablicy rutingu poszukiwane jest pojęcie "Strażak" oraz jego podpojęcia, w przypadku niepowodzenia zostają przeszukane nadpojęcia (krok 1: "Obsługa" i "Uczestnik Zdarzenia"). Jeżeli przeszukiwania nie odniosą skutku, oznacza to, że cyjnej ze względu na jej niedostępność lub małą odporność na ataki i celowe sabotaże. Zasadnicza właściwość braku spójności sieci jest powodem problemów z nadawaniem i utrzymywaniem unikalnych adresów, opartych na identyfikatorach. Jednocześnie z każdym dniem coraz wyraźniej rysuje się możliwość wykorzystania kontekstu, czyli opisu stanu i otoczenia do określania węzłów w sieci, nazywana adresowaniem kontekstowym [4]. Adresowanie to ma istotne zalety... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-7

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Matematyczna teoria ewidencji w lokalizacji stacji nadawczo-odbiorczych na obszarach objętych monitorowaniem ruchu morskiego (Tomasz NEUMANN )

Automatyczny system identyfikacji AIS (Automatic Identification System) to technika, umożliwiająca wymianę danych pomiędzy statkami, morskimi obiektami stałymi, jak również jednostkami lotniczymi. Możliwa jest wymiana danych w relacji stacje brzegowe - obiekty na morzu. Technika ta zapewnia możliwość śledzenia ruchu oraz nadzór nad obiektami pozostającymi w strefie odpowiedzialności. Schemat działania systemu pokazano na rys. 1.Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie aplikacji AisNET, opracowanej oraz zaimplementowanej przez autora, jako narzędzia przeznaczonego do projektowania i symulacji ruchu statków oraz - co istotniejsze - wymiany danych między statkami pływającymi w rejonach ograniczenia ruchu. AIS - OGÓLNA CHARAKTERYSTKA Każdy statek, wyposażony w urządzenie systemu automatycznej identyfikacji AIS, wykryje, w zakresie działania urządzeń UKF, inne jednostki i otrzyma od nich przewidziany protokołem zestaw danych. Aby uniknąć wzajemnego zagłuszania, dane są nadawane w systemie SOTDMA (Self-Organizing Time Division Multiple Access) - samoorganizowanego wielodostępu w dziedzinie czasu. Każdy statek przez krótki czas nadaje, powtarzając to nadawanie w odstępach zależnych od prędkości i zmiany kursu. Czas ten wynosi około 10 sekund dla statków poruszających się szybko lub zmieniających ... więcej»

Szanowni Czytelnicy! (Jerzy Czajkowski)

W niniejszym zeszycie Przeglądu Telekomunikacyjnego I Wiadomości Telekomunikacyjnych zaprezentowano wybraną tematykę prac prowadzonych w Akademii Morskiej w Gdyni, która bezpośrednio lub pośrednio wiąże się z rozwojem systemów podnoszących bezpieczeństwo żeglugi na świecie. Są to w szczególności zagadnienia, którymi zajmuje się Podkomitet d.s. radiokomunikacji, poszukiwań i ratownictwa - CO MSA R: tematyka GMDSS jednostek morskich podległych konwencji SOLAS , jak i jednostek poza klasyfikacyjnych (w tym jachtów uprawiających żeglugę w rejonach A3 i A4), plan implement... więcej»

Radiokomunikacyjne problemy planu implementacji strategii e-nawigacji (Karol Korcz )

W 2006 roku na forum Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO - MSC (Maritime Safety Committee) kilka państw zgłosiło propozycję przygotowania szerokiej strategii włączenia nowych technik w sposób strukturalny, z zapewnieniem ich zgodności z już istniejącymi różnymi technikami nawigacyjnymi i komunikacyjnymi oraz usługami. Nadrzędnym celem tej strategii miały być poprawa efektywności, bezpieczeństwa i zmniejszenie kosztów całego systemu, zapewniającego globalne pokrycie oraz mającego zastosowanie dla wszystkich typów statków morskich [1]. W odpowiedzi na tę propozycję MSC podjęło decyzję o rozpoczęciu prac nad projektem Przygotowanie strategii e-nawigacji, zlecając prowadzenie go przez dwa podkomitety techniczne IMO: Podkomitet ds. Bezpieczeństwa Żeglugi - NAV (Sub-Committee on Safety of Nawigation) oraz Podkomitet ds. Radiokomunikacji, Poszukiwań i Ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radiocommunications, Search and Rescue). Na koordynatora projektu wyznaczono Podkomitet NAV [1]. Do prac nad tym projektem zaproszone zostały również Międzynarodowe Stowarzyszenie Władz Latarni Morskich - IALA (International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities), Radiokomunikacyjne problemy planu implementacji strategii e-nawigacji Karol Korcz * Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna - IHO (International Hydrographic Organization) i Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Kapitańskich - IFSMA (The International Federation of Shipmasters’ Associations). Po dwóch latach prac, w grudniu 2008 r., Strategia e-nawigacji została przyjęta na 85 sesji Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO (MSC85). W konsekwencji tej decyzji przyjęto następną, a mianowicie do programu pracy podkomitetów IMO NAV, COMSAR i dodatkowo Podkomitetu ds. Szkolenia Zawodowego i Obowiązków Wachtowych - STW (Sub- Committee on Standards of Training and Watchkeeping) wprowadzono nowy temat: Przygotowanie planu implementacji strategii e-nawigacji. Z... więcej»

Rozwój i modernizacja europejskiego zintegrowanego systemu monitorowania ruchu statków i przekazywania informacji o statkach (Ryszard Wawruch )

Łączna powierzchnia morskich akwenów państw członkowskich Unii Europejskiej (UE) wynosi około 4 324 782 km2, a linia brzegowa ma długość ponad 70 000 km. Pod banderami tych państw jest eksploatowanych około 10 000 zatrudnionych w żegludze międzynarodowej morskich statków pasażerskich i towarowych o pojemności brutto 300 i powyżej, co stanowi 24,27% floty światowej. Dlatego Parlament Europejski i Komisja Transportu przypisują zagadnieniom morskim szczególną wagę. Dowodem słuszności tego stwierdzenia jest przyjęcie i realizacja przez wymienione instytucje tak zwanej zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej (Integrated Maritime Policy for European Union). Do zasadniczych jej celów należy zaliczyć: - budowę Europejskiego Systemu Obserwacji Morskiej (European System of Maritime Surveillance - ESMS), - rozwój Europejskiego Systemu Informacyjnego i Monitorowania Ruchu Statków (Vessel Traffic Monitoring and Information System - VTMIS). Organami UE, realizującymi zadania wynikające z przyjętej zintegrowanej polityki morskiej, są Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS - Committee on Safe Seas and the Prevention of Pollution from Ships) i Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA - European Maritime Safety Agency). Jednym z głównych zadań omawianej polityki jest zwiększenie współdziałania i integracji różnych istniejących morskich systemów nadzoru i monitorowania, wprowadzonych przez Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) z podobnymi systemami wprowadzanymi przez inne instytucje UE: Generalny Dyrektoriat ds. Rybołówstwa i Spraw Morskich Statków Rybackich i Europejską Agencję ds. Zarządzania i Współpracy Operacyjnej na Granicach Zewnętrznych (FRONTEX). Analiza podjęta w dalszej części artykułu będzie dotyczyć rozwoju Europejskiego Systemu Informacyjnego i Monitorowania Ruchu Statków (VTMIS), którego elementami są: - system monitorowania ruchu statków i pr... więcej»

Rozszerzenie obszaru A1 GMDSS na Południowym Bałtyku (Tadeusz Stupak )

W celu podniesienia poziomu bezpieczeństwa żeglugi i ochrony środowiska morskiego w obszarach morskich RP oraz zwiększenia efektywności obsługi statków w polskich portach jest realizowany projekt Krajowego Systemu Bezpieczeństwa Morskiego. Trwa obecnie procedura przetargu dla wyłonienia jego wykonawcy. W ramach tego projektu ma być rozbudowany system radiolokacyjnej osłony żeglugi do portów, modernizacja systemu VTMS Szczecin - Świnoujście a także krajowej sieci AIS i DGPS oraz budowa infrastruktury informatycznej i łączności ze statkami. System ten umożliwi monitorowanie i kontrolę ruchu jednostek poruszających się na polskich obszarach morskich i obejmie trzy podsystemy składowe: System Nadzoru i Monitorowania Bezpieczeństwa - Ruchu Morskiego (SMRM), - Krajową Sieć Stacji Bazowych AIS (LB AIS), - System Wczesnego Ostrzegania (EWS). Polski system monitorowania ruchu morskiego składa się z dwóch służb kontroli ruchu, wyposażonych w urządzenia radarowe, kamery CCTV, sprzęt łączności i mierniki parametrów hydrometeorologicznych, niecelowe. Wymagałoby to bowiem ustalenia wielu współczynników oraz wyceny wielu elementów niematerialnych. Dopiero gdy dokona się tych ustaleń, będzie możliwe i celowe wyliczenie konkretnych sum pieniędzy oraz porównanie kosztów i zysków. Zauważono ponadto, że analiza ryzyka związana z pracami prowadzonymi w ramach IMO została już zdefiniowana w dokumencie: IMO Formal Safety Assessment Guidelines (FSA). Dokument ten jest spójny z rezolucjami Zgromadzenia Ogólnego IMO dotyczącymi metod pracy organizacji i stanowi bardzo dobrą podstawę do analizy ryzyka. Zgadzając się co do potrzeby dalszych prac nad analizą kosztów/zysków i ryzyka, zaaprobowano metodykę pracy nad tymi zagadnieniami zalecaną we wspomnianym dokumencie IMO [6]. * * * Przedstawiony zakres prac pokazuje złożoność i rozmiar działań związanych z Planem implementacji strategii e-nawigacji w żegludze morskiej. Wiele z obecnych propozycji ma cha... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-6

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Proces standaryzacji oraz perspektywy rozwoju systemów komórkowych (Małgorzata Wimmer, Adrian Bohdanowicz)

Techniki umożliwiające komunikację zmieniają nasze życie. Nikt już dziś nie wyobraża sobie świata bez telefonu komórkowego, laptopa z dostępem do szybkiego Internetu, a samej sieci - bez portali społecznościowych, serwisów, takich jak YouTube, czy tysięcy blogów. W lipcu 2010 roku Facebook miał zarejestrowanych 500 milionów użytkowników, z czego każdego dnia do serwisu logowało się 50% z nich, przy czym użytkownicy korzystający z serwisu za pośrednictwem telefonów komórkowych byli o 50% bardziej aktywni. Codziennie świat spędza na blogach i portalach społecznościowych ponad 110 miliardów minut, co odpowiada 22% czasu spędzonego on-line. Z raportu opublikowanego przez agencję Ruder Finn [1] wynika, iż z portali społecznościowych korzysta 91% użytkowników sieci komórkowych i 76% użytkowników desktopów. Czy zatem telefon komórkowy stał się platformą lepszą do tego celu? Wygląda na to, że tak. O ile jeszcze 10-15 lat temu telefon komórkowy służył nam wyłącznie do rozmów, o tyle dziś stał się już osobistym asystentem oferującym, poza standardową funkcjonalnością, także stały dostęp do Internetu oraz całe bogactwo aplikacji, z których spora część wymaga ciągłego dostępu do sieci (always on). Liczba nowych urządzeń mobilnych, które towarzyszą nam każdego dnia oraz aplikacji, z których korzystamy, jest ogromna, a ich wpływ na funkcjonowanie i rozwój sieci komórkowych nie może pozostać niezauważony. Google poinformowało, iż zaledwie po tygodniu od wprowadzenia iPhona 3GS na rynek wzrost ruchu w popularnym serwisie YouTube wyniósł 400%! W roku 2010 w niektórych sieciach HSPA zaobserwowano wzrost ruchu od 400 do 1000%! Prognozy wzrostu liczby abonentów komórkowych sieci szerokopasmowych oraz związanego z nim wzrostu ruchu mobilnego Internetu przedstawiono na rys. 1. Dodatkowo zarysowuje się coraz wyraźniejszy trend, iż aplikacje przestają być związane z danym urządzeniem. Jeszcze wczoraj telewizor służył do oglądania telewizji, telefon... więcej»

Radiowe techniki lokalizacji obiektów w pomieszczeniach (Jerzy Kołakowski)

Systemy lokalizacji osób i przedmiotów wewnątrz pomieszczeń znajdują coraz liczniejsze zastosowania w życiu współczesnego człowieka [4]. Są stosowane w szpitalach do szybkiej lokalizacji personelu, pacjentów i urządzeń. W zakładach produkcyjnych poprawiają organizację procesu wytwarzania przez optymalizację wykorzystania narzędzi, kontrolę przepływu materiałów i przemieszczania się pracowników. W hurtowniach zapewniają szybką lokalizację palet i kontenerów. W sklepach mogą być wykorzystane do analizy przepływu towarów i klientów. Zapewniają personalizację i lokalizację przekazu informacji; może być ona dostarczona konkretnemu odbiorcy przebywającemu na określonym obszarze. Systemy lokalizacyjne odgrywają również dużą rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa. Umożliwiają śledzenie osób wykonujących niebezpieczne zadania. Zapewniają kontrolę transportu niebezpiecznych substancji oraz efektywną kontrolę dostępu do stref, w których jest zagrożone ludzkie zdrowie. Równie liczne zastosowania znalazły w sferze rozrywki. Są wykorzystywane podczas produkcji filmów, opracowywania animacji komputerowych. Umożliwiają tworzenie interaktywnych gier, w których działanie komputera jest uwarunkowane ruchami uczestnika gry. Oferta systemów zapewniających lokalizację obiektów jest obecnie bardzo szeroka. Ich klasyfikacja obejmuje systemy stosowane wewnątrz pomieszczeń oraz systemy z zasady działające poza budynkami, niegwarantujące jednak dokładnej lokalizacji w ich wnętrzu. Specyfika systemów działających w budynkach w dużym stopniu różni się od systemów wykorzystywanych na zewnątrz. Podstawowa przyczyna tych różnic jest związana z właściwościami kanału radiowego. Pomimo stosunkowo niedużych odległości, mamy do czynienia ze znacznymi zmianami tłumienia sygnału (sygnał przechodzi przez ściany, pomiędzy piętrami). Duża liczba elementów odbijających i niewielka odległość sprawia, że liczba sygnałów odbitych, docierających do odbiornika, jest znaczna, ... więcej»

Czy bardzo szybkie sieci dostępowe zmienią istotnie sposób korzystania z Internetu oraz treści multimedialnych? (Rafał Dziedzic)

Zaledwie 5 lat temu tylko 3% użytkowników Internetu w Polsce miało łącza o prędkości transmisji powyżej 2 Mbit/s, penetracja Internetu wynosiła 28%, a 40% ankietowanych przez GUS deklarowało brak potrzeby dostępu do niego. Obecnie rynek oferuje usługi kusząc prędkością powyżej 40 Mbit/s w różnych technikach, a penetracja Internetu przekroczyła 50%. Na podstawie doświadczeń i tendencji w krajach, w których rewolucja internetowa nastąpiła wcześniej, warto tu zastanowić się, czy techiki szybkiego dostępu zmienią w istotny sposób korzystanie z Internetu w Polsce, a w szczególności czy zmieni się sposób, w jaki użytkuje się treści multimedialne. Wyjaśnimy również różnice pomiędzy technikami dostępowymi. DOSTĘP DO SIECI Dostęp stacjonarny Szybki dostęp do Internetu ma w Polsce zaledwie dziesięcioletnią historię. W styczniu 2001 roku Telekomunikacja Polska pilotażowo uruchomiła usługi w opcjach od 256 kbit/s do 2 Mbit/s (abonament miesięczny wynosił odpowiednio od 300 do 1500 zł). Usługa była dostępna wyłącznie dla abonentów TP w Warszawie, obsługiwanych przez jedną centralę w centrum miasta i została oparta na technice ADSL - transmisji danych przez łącza miedziane, używane do telefonii stacjonarnej. W 2002 r. po raz pierwszy pojawiła się nazwa Neostrada i nastąpiło szybkie rozszerzanie dostępności usługi, początkowo na kilka największych miast, a następnie na kolejne, mniejsze miejscowości. Na ten okres przypada też pojawienie się szerokopasmowego dostępu do Internetu przez sieci telewizji kablowej. Na początku 2007 r. zniesiono miesięczne limity transferu we wszystkich opcjach Neostrady. Pierwszą przyczyną wprowadzenia tej zmiany była rezygnacja z usługi wielu dotychczasowych klientów. Drugą, nie mniej ważną, było uzyskanie przez operatorów alternatywnych możliwości świadczenia usługi stałego dostępu do Internetu, na łączach TP, bez ograniczeń w ilości pobieranych danych. Lata 2009 - 2011 to prawdziwy początek ultraszybkiego do... więcej»

Modelowanie i optymalizacja obciążeń ruchowych radiowej sieci dostępowej (Maciej Stasiak)

Od czasu realizacji pierwszego połączenia głosowego w sieci ruchomej drugiej generacji GSM (Global System for Mobile Communications) w 1991 roku można mówić o bezdyskusyjnym sukcesie sieci komórkowych. Obecnie umożliwiają one dostęp do Internetu oraz realizację usług multimedialnych. Powstają pierwsze sieci czwartej generacji, oparte całkowicie na technikach IP (Internet Protocol). Problemy projektowania współczesnych sieci komórkowych, zwłaszcza obsługujących ruch wielousługowy, tj. sieci 3G i w przyszłości 4G, gwarantujących określony poziom jakości obsługi zgłoszeń, wskazują na potrzebę opracowania efektywnych metod optymalizacji, wymiarowania i oceny obciążalności ruchowej takich sieci. Proces wymiarowania sieci komórkowych umożliwia określenie właściwych pojemności elementów systemu, które - przy założonym obciążeniu systemu - zapewniają zakładany poziom GoS (Grade of Service) i QoS (Quality of Service). W trakcie wymiarowania systemu występuje również potrzeba uwzględnienia wzajemnych zależności procesów obsługi zgłoszeń w sieci podstawowej i sieci dostępowej oraz w poszczególnych elementach tej drugiej, np. w systemie UMTS (Universal Mobile Telecommunication System): interfejsu radiowego WCDMA (Wideband Code Division Multiple Access) i interfejsu Iub. Interfejsy radiowe i inne interfejsy sieci dostępowej w systemach 2G, 3G i 4G decydują o jej efektywności ruchowej. 194 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIV  i WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE  ROCZNIK LXXX  nr 6/2011 W artykule przedstawiono zagadnienia analitycznego modelowania interfejsów radiowej sieci dostępowej. W pierwszej części omówiono sposób reprezentacji ruchu wielousługowego w sieciach z integracją, zwracając szczególną uwagę na metodę tzw. dyskretyzacji pasma. Następnie opisano podstawy modelowania interfejsów radiowej sieci dostępowej z wbudowanymi mechanizmami zarządzania ruchem. W kolejnym rozdziale przedstawiono najważn... więcej»

Krajowa Konferencja Radiokomunikacji, Radiofonii i Telewizji Poznań 2011

Szanowni Państwo! Krajowa Konferencja Radiokomunikacji, Radiofonii i Telewizji, odbywająca się w Poznaniu w dniach 8 - 10 czerwca 2011 roku, to już jedenaste spotkanie w tej postaci. Warto przypomnieć, że pierwsza konferencja KKRRiT, od której wprowadzono formułę tzw. konferencji kroczącej, została zorganizowana w Poznaniu w 2001 roku. Odbywała się ona wtedy w World Trade Center, a komitet organizacyjny był wspierany przez przedstawicieli najważniejszych ośrodków akademickich prowadzących badania i kształcących w dziedzinie radiokomunikacji i multimediów: Politechniki Warszawskiej, Wrocławskiej, Gdańskiej, Poz... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-5

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Wybrane metody ochrony danych w systemie RSMAD (Sławomir Gajewski, Małgorzata Gajewska, Marcin Sokół)

Radiowy system monitorowania i akwizycji danych z urządzeń fotoradarowych (RSMAD) należy do klasy zintegrowanych systemów teleinformatycznych o strukturze rozproszonej. W ogólności funkcje tego systemu umożliwiają wymierne usprawnienie procedur związanych z obsługą dokumentacji mandatowej (prowadzonej przez uprawnione do tego służby) oraz kompleksowe zarządzanie rozległą siecią fotoradarów. W przyszłości system ten będzie mógł także pełnić inne funkcje, o szerszym znaczeniu dla poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym. RSMAD został zaprojektowany na potrzeby służb publicznych, np. policji, inspektoratu transportu drogowego i in., zajmujących się obsługą fotoradarów i z założenia ma objąć swoim zasięgiem obszar całego kraju. Ma on również usprawnić nadzór nad siecią fotoradarów, zarówno przenośnych, przewoźnych, jak i stacjonarnych. Przede wszystkim jednak wdrożenie go ma wpłynąć w wymierny sposób na poprawę bezpieczeństwa w ruchu drogowym, przez oddziaływanie prewencyjne na zachowanie się uczestników tego ruchu. Obecnie w systemie RSMAD transmisja danych odbywa się przede wszystkich za pośrednictwem sieci komórkowych z wykorzystaniem technik: GSM, GPRS, EDGE oraz HSPA/HSPA+. Prowadzone są również intensywne prace badawcze, związane z wykorzystaniem do tego celu testowej sieci trankingowej TETRA, w której transmisja danych z fotoradarów może się odbywać w trybie transmisji wieloszczelinowej. W przyszłości będzie możliwe także wykorzystanie w systemie RSMAD sieci opartych na systemach: LTE, LTE-Advanced, WiMAX Mobile i WiMAX II oraz technice LTHE (Long Term HSPA Evolution) [1]. PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA FUNKCJONALNE SYSTEMU RSMAD System RSMAD zapewnia możliwość równoczesnego korzystania przez wielu użytkowników ze wspólnych zasobów danych, przechowywanych w centrum akwizycji danych (CAD) [2]. W tym też kontekście RSMAD nosi pewne cechy rozproszonego systemu tran-sakcyjnego. Centralnym punktem jest wspomniane CAD, do którego dane ob... więcej»

Rynek komunikacji elektronicznej w Polsce w 2010 roku Część II (Andrzej Zieliński)

Charakteryzując najogólniej zmiany na rynku usług telekomunikacyjnych w 2010 roku należy stwierdzić, że utrzymują się tendencje rozwojowe zarysowane w [1]2) i [2]. Obserwowany od co najmniej pięciu lat spadek liczby abonentów telefonii stacjonarnej trwa nadal. W telekomunikacji mobilnej (komórkowej) podobny wskaźnik (w tym przypadku chodzi o liczbę kart SIM zainstalowanych w telefonach ) nadal rośnie, ale wyraźnie wchodzi w obszar nasycenia. Coraz większe zmiany dotyczą natomiast rynku teleinformatycznego (internetowego), chociaż charakteryzujące go wskaźniki są niestety niskie na tle innych krajów członkowskich UE. W tym ostatnim segmencie rynku telekomunikacyjnego zarysowuje się pewien przełom, związany z uchwaleniem usta- 1) Część I artykułu została opublikowana w zeszycie nr 4’2011 PTiWT 2) Całość wykazu literatury opublikowano w I części artykułu, nr 4’2011 PTiWT wy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych [35] (zwanej megaustawą albo ustawą szerokopasmową) oraz przewidywanym wzrostem efektywności wykorzystania środków UE przeznaczonych na ten cel. Główną przeszkodą w rozwoju tego sektora jest bowiem niedostateczny rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej, przede wszystkim szerokopasmowej, warunkującej rozwój szybkiego Internetu. Analizy przeprowadzone w Urzędzie Komunikacji Elektronicznej (UKE) wskazują, że przekazane przez Unię Europejską środki finansowe, przeznaczone na rozwój infrastruktury kraju, wykorzystuje się niedostatecznie, na poziomie około 5% [42]. Ten wysoce niezadowalający stan ma zasadniczo poprawić megaustawa. Wydaje się więc, że wejście jej w życie można uznać za najważniejsze wydarzenie w funkcjonowaniu rynku telekomunikacyjnego w 2010 roku. Rozbudowa bowiem infrastruktury telekomunikacyjnej (zwłaszcza szerokopasmowej) wpływa na funkcjonowanie całego rynku komunikacji elektronicznej, chociaż realne skutki działania ustawy wystąpią dopiero w latach następnych. Jej implementa... więcej»

Tematyka radiokomunikacji morskiej w świetle obrad COMSAR-15 (Jerzy Czajkowski, Karol Korcz)

W połowie ubiegłego wieku, wraz z dynamicznym rozwojem żeglugi, wzrastało przekonanie państw morskich, iż najlepszym sposobem zwiększenia bezpieczeństwa na morzu będzie przyjęcie i stosowanie w praktyce międzynarodowych regulacji w tym zakresie. W 1948 roku na międzynarodowej konferencji w Genewie przyjęto konwencję formalnie powołującą Międzynarodową Organizację Morską - IMO (International Maritime Organization). Do 1982 roku nazwa organizacji brzmiała: Międzyrządowa Morska Organizacja Konsultacyjna (Inter-Governmental Maritime Consultative Organization - IMCO). Konwencja IMO weszła w życie w roku 1958. Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) jest wyspecjalizowaną agendą ONZ, zajmującą się wyłącznie sprawami morskimi. W szczególności dotyczą one bezpieczeństwa na morzu oraz zapobiegania zanieczyszczaniu środowiska morskiego przez statki. Cele działania IMO są realizowane przez szeroką wymianę informacji, analiz i koncepcji rozwiązań wypracowywanych w jego 4 komitetach, 11 podkomitetach merytorycznych i na bieżąco powoływanych grupach roboczych. W wyniku tych prac są sporządzane i uchwalane międzynarodowe umowy (konwencje) oraz wydawane uchwały i okólniki, zawierające zalecenia i instrukcje oraz interpretacje dla rządów państw członkowskich, a także poprawki do wcześniej uchwalonych konwencji i dokumentów. IMO zajmuje też stanowiska w odniesieniu do działań innych organizacji międzynarodowych, w zakresie zagadnień będących przedmiotem jej zainteresowań. Do wspomnianych komitetów IMO należą: - Komitet Bezpieczeństwa na Morzu - MSC (Maritime Safety Committee), - Komitet Ochrony Środowiska Morskiego - MEPC (Marine Environment Protection Committee), - Komitet Prawny - LEG (Legal Committee) oraz - Komitet ułatwień w Obrocie Morskim - FAL (Facilitation Committee). Sprawami radiokomunikacji morskiej zajmują się Podkomitet ds. radiokomunikacji, Poszukiwań i Ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radio-communications, Search and... więcej»

Wystąpienie prezesa Stowarzyszenia Elektryków Polskich prof. Jerzego Barglika z okazji Światowego Dnia Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego, 2011 (Jerzy Barglik)

Po raz kolejny Stowarzyszenie Elektryków Polskich przystępuje do obchodów Światowego Dnia Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego, organizowanych na pamiątkę podpisania pierwszej Międzynarodowej Konwencji Telegraficznej. To już 146 rocznica tego przełomowego wydarzenia, leżącego u podstaw powołania Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego ITU, który jako wyspecjalizowana agenda Organizacji Narodów Zjednoczonych ma za zadanie uświadamianie ludziom istotnej roli technik komunikacyjnych i informacyjnych (ICT) w ich codziennym życiu. Odzwierciedlenie konkretnych działań ITU odcz... więcej»

Lepsze życie w społecznościach lokalnych dzięki technikom komunikacyjnym i informacyjnym (Andrzej Wilk)

XII Konferencja Okrągłego Stołu: Polska w drodze do Społeczeństwa Informacyjnego, organizowana 17 maja w Światowym Dniu Telekomunikacji i Społeczeństwa Informacyjnego, koncentrując się na problemie aplikacji technik informacyjnych i komunikacyjnych (Information & Communications Technologies - ICT), nawiązuje bezpośrednio do hasła tegorocznych obchodów: Better life in rural communities with ICTs, ogłoszonego przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny - ITU. Polskie tłumaczenie tego hasła, w nieco rozszerzonej formie, akcentując rolę społeczności lokalnych, zwraca uwagę na ważną cechę rural communities, jaką jest ich dobrze rozumiana lokalność. Wpisuje się przy tym w ciągłość myślenia zaprezentowaną przez ITU. Hasło zeszłoroczne Better city, better life with ICTs, również nawiązujące do lepszego życia, dotyczyło bowiem społeczności żyjących na terenach zurbanizowanych, tworzących miejską przestrzeń życia i pracy, w której żyje i pracuje większość Polaków. Od czasu, kiedy telekomunikacja w większości państw świata, w tym w Polsce, stała się dziedziną biznesową, a nie obszarem odpowiedzialności państwowej, minęło już nieco lat. Mechanizmy ekonomiczne stały się główną determinantą rozwoju sieci i świadczonych za jej pomocą usług, a wraz z rozwojem konkurencji nastąpiła prywatyzacja większości operatorów telekomunikacyjnych. Niekiedy poprzedziła ona rzeczywistą demonopolizację, co spowodowało zastąpienie monopolu państwowego prywatnym, a czasem nawet kontrolowanym przez inną, silniejszą władzę państwową. Z natury rzeczy zatem nie potrzeby społeczne, definiowane przez struktury centralne lub samorządowe, lecz oczekiwana dochodowość sieci telekomunikacyjnej i usług w niej dostępnych, interes firmy właścicielskiej lub inne czynniki polityczno-biznesowe stały się głównym wyznacznikiem działań organizacyjnych i inwestycyjnych. W tej sytuacji różnego rodzaju inicjatywy, zapisy koncesyjne i specjalne fundusze, uruchamiane przez admi... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-4

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Telekomunikacja światowa w statystyce Stan na dzień 1 stycznia 2010 roku (Bolesław Grejcz)

Współczesna telekomunikacja jest dziedziną działalności, umożliwiającą porozumiewanie się na odległość za pośrednictwem urządzeń elektronicznych. W miarę potrzeb tworzy się różnego rodzaju sieci telekomunikacyjne. Na przykład do zarządzania zakładami pracy są organizowane wydzielone sieci wewnątrzzakładowe. Ale mogą one też obejmować swoim zasięgiem obszary osiedli, regionów, krajów, a nawet kontynentów. Są przeznaczone do współdziałania ze służbami lub obiektami o szczególnym znaczeniu dla gospodarki lub życia społecznego. Można tutaj wymienić liczne przedsięwzięcia, znajdujące zastosowanie przy wytwarzaniu energii elektrycznej, cieplnej, dostawie wody, w transporcie ludzi i towarów, służbie zdrowia i ratownictwie, służbie meteorologicznej, bezpieczeństwie wewnętrznym i obronności kraju. Dostęp osób prywatnych do tego rodzaju wyodrębnionych sieci jest na ogół bardzo ograniczony. Nie są również podawane do publicznej wiadomości odpowiednie dane statystyczne. Porozumiewanie się osób prywatnych i licznych instytucji jest realizowane w sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego. Ukształtowały się dwa rodzaje takich sieci. Są to telekomunikacyjne sieci stacjonarne i radiokomunikacyjne sieci mobilne. W obu rozwiązaniach najbardziej powszechną usługą telekomunikacyjną jest telefonia. Z tego względu przyjęto, że dla oceny rozwoju telekomunikacji w rozważanym kraju są miarodajne takie wskaźniki telefoniczne, jak liczba abonentów i gęstość, wyrażona ich łączną liczbą, przypadającą na 100 mieszkańców. Jest to uzasadnione, gdyż łącza telefoniczne wykorzystuje się również do przekazywania wiadomości w postaci tekstowej, graficznej, obrazowej i cyfrowej. W dniu 1 stycznia 2010 roku w sieciach telekomunikacyjnych użytku publicznego na świecie było 5 895 869 600 * Redakcja PTiWT Bolesław Gre jcz* Telekomunikacja światowa w statystyce Stan na dzień 1 stycznia... więcej»

Telekomunikacyjne rozwiązania w pojazdach silnikowych (Tomasz Długosz)

Rozwój telekomunikacji w ciągu ostatnich dziesięcioleci sprawił, że nie jest ona kojarzona jedynie z przesyłaniem głosu. Obecnie jej zastosowania są bardzo szerokie - transmisja danych, monitoring, medycyna, usługi multimedialne [1]. Jednym z wielu zastosowań telekomunikacji jest także elektromechanika pojazdowa. Współczesny samochód został wprost naszpikowany rozmaitymi czujnikami i systemami elektronicznymi, których zadaniem jest kontrola prawidłowej pracy pojazdu oraz zapewnienie bezpieczeństwa kierowcy i pasażerów [2]. Wszystkie zebrane informacje są przesyłane z poszczególnych czujników do centralnego procesora i w odpowiedni sposób przetwarzane. To natomiast wymaga zastosowania odpowiednich rozwiązań telekomunikacyjnych, umożliwiających przesyłanie danych oraz układów elektronicznych, zwiększających odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Systemy diagnostycz... więcej»

Luka popytowa na usługi mobilne na Białorusi (Łukasz Konopielko, Evgen Dovnar)

Rynek telekomunikacyjny Białorusi widziany z zewnątrz wydaje się stosunkowo silnie zmonopolizowany i zamknięty. O ile w odniesieniu do tradycyjnych usług rzeczywistość nie odbiega znacząco od tego wyobrażenia, o tyle w przypadku usług mobilnych natężenie konkurencji, po zmianach własnościowych końca ubiegłej dekady, nie różni się zasadniczo od sytuacji w zbliżonych wielkością krajach europejskich. Nadal jednak istnieją możliwości rozwoju usług, szczególnie w odniesieniu do transmisji danych oraz szerszego dostępu do Internetu. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie tendencji rozwoju usług GSM na Białorusi oraz podjęcie próby oszacowania docelowej pojemności tego rynku. Poza krótkimi raportami rynkowymi i publikacjami prasowymi niewiele było dotychczas prób dokładniejszego opisu i analizy sektora telekomunikacyjnego w tym kraju (por. [1], [2]), zaś liczba i dostępność danych na jego temat jest także ograniczona. Narodowy monopolista Za początek samodzielnego rozwoju usług telekomunikacyjnych na Białorusi można uznać rok 1995, datę utworzenia Beltelecom, u, który pełnił rolę narodowego operatora telekomunikacyjnego. Obecnie jest to dominujący operator na tym rynku, gdyż w roku 2004 zostały mu podporządkowane regionalne przedsiębiorstwa telekomunikacyjne, a także wydzielona sieć telefoniczna stolicy - Mińska oraz inne samodzielnie dotychczas działające publiczne przedsiębiorstwa związane z branżą, co stworzyło scentralizowaną instytucję, kontrolującą w zamierzeniu cały rynek telekomunikacyjny w kraju. Państwo kontroluje więc podstawowe elementy infrastruktury telekomunikacyjnej, wpływając w ten sposób na warunki świadczenia usług nie tylko na tradycyjnych rynkach, takich jak telefonia stacjonarna, ale także na rynku telefonii mobilnej (stawki interkonektowe, tranzyt ruchu F2M). Beltelecom jest nadzorowany bezpośrednio przez Ministerstwo Telekomunikacji, mając monopol zarówno na połączenia międzynarodowe, jak i międzystref... więcej»

90. rocznica urodzin Stefana Hahna (Jacek Jarkowski Józef Modelski)

S t e f a n L u d w i k H a h n urodził się 20 lutego 1921 r. w Poznaniu, gdzie w roku 1939 ukończył liceum im. Ignacego Paderewskiego. Kampanię wrześniową przeżył w oblężonej Warszawie. W październiku 1939 r. został wysiedlony z Poznania i wraz z rodziną zamieszkał w Warszawie. W tym czasie studiował w Szkole im. Wawelberga i Rotwanda oraz Tajnej Politechnice Warszawskiej. Był żołnierzem Służby Łączności Komendy Warszawskiej, a następnie Komendy Głównej Armii Krajowej. Po zakończeniu wojny kontynuował studia i w 1949 roku ukończył Wydział Elektryczny Politechniki Warszawskiej. Tutaj rozpoczął pracę nauczyciela akademickiego i działalność naukową. Losy swe związał z zespołem Katedry Urządzeń Radiotechnicznych, później przekształconej w Instytut Radioelektroniki. Jego zainteresowania naukowe skoncentrowały się na zagadnieniach teorii radiokomunikacji i układów radiotechnicznych. Specyfika tych czasów wymagała prowadzenia jednocześnie prac naukowych i konstrukcyjnych w zakresie wyspecjalizowanych przyrządów pomiarowych. Dydaktyka wymagała również, oprócz wprowadzania najnowszych zdobyczy naukowych, budowy aparatury laboratoryjnej dydaktycznej i naukowej. Profesor wykazał tu wielkie zaangażowanie i inwencję. Doprowadziło to do powstania wielu nowatorskich stanowisk laboratoryjnych. Warto wymienić takie urządzenia, jak modulatory FM, generatory wielkiej częstotliwości, wysoko stabilne wzorce częstotliwości, odbiorniki częstotliwo... więcej»

Systemy wykrywania intruzów wykorzystujące metody sztucznej inteligencji (Przemysław Kukiełka, Zbigniew Kotulski)

W ostatnich latach coraz więcej różnorodnych instytucji, przy prowadzeniu działalności, korzysta z sieci Internet. Powstają sklepy internetowe, większość firm udostępnia swoją ofertę lub informacje o rodzaju prowadzonej działalności na stronach WWW. Również coraz więcej osób korzysta z dobrodziejstw bankowości elektronicznej. W Internecie pojawiają się też nowe usługi, takie jak: telefonia VoIP, komunikatory internetowe, gry sieciowe albo usługi audio/wideo: radio internetowe, IPTV, WEBTV. Dodatkowo wiele instytucji ma oddziały na całym świecie, które wymieniają informacje pomiędzy sobą z wykorzystaniem ogólnodostępnej sieci Internet. Niestety, rozwój Internetu wiąże się również ze zwiększoną liczbą przypadków naruszenia bezpieczeństwa systemów informatycznych. Dlatego bardzo ważną rolę odgrywa obecnie ich zabezpieczenie przed tego typu niepożądanymi działaniami. W celu ochrony systemów informatycznych pracujących w sieci lokalnej danej instytucji przed niepowołanym dostępem oraz działaniami mającymi na celu ograniczenie ich dostępności oraz niezawodności wykorzystuje się urządzenia lub oprogramowanie, pełniące rolę zapory sieciowej (firewall). Niestety, zapory sieciowe nie są w stanie wykryć i przeciwdziałać wszystkim atakom, ponieważ w stopniu bardzo ograniczonym sprawdzają treść przenoszoną przez pakiety IP. Z tego też powodu na przykład próby zainstalowania złośliwego oprogramowania typu robaki i konie trojańskie nie będą przez nie na ogół zauważone. Dlatego jest konieczne uzupełnienie zabezpieczeń o system wykrywania włamań IDS (Intrusion Detection System) umieszczony zazwyczaj jako druga linia obrony za systemem zapory sieciowej. Systemy IDS są użyteczne nie tylko do wykrywania ataków zakończonych sukcesem, ale również do monitorowania i rejestrowania prób złamania zabezpieczeń systemu informatycznego. Systemy IDS Systemy wykrywania intruzów IDS można zdefiniować jako jeden z mechanizmów nadzorowania bezpieczeństwa, p... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-2-3

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Odpowiednie rzeczy dać słowo (Grażyna Balkowska)

Jak (nie) korzystać ze słowników, czyli poszukiwanie poprawności językowej (na przykładzie terminala) Jaki język mają Polacy, wiadomo już od czasów Mikołaja Reja. Jest to nasz, czyli swój, a nie jakiś "gęsi" język, jakby to mógł określić ktoś nienawykły do szeleszczących głosek polskiego. Skądinąd wiadomo jednak, że na polszczyznę wpływały i wpływają różne języki, współcześnie zaś przemożny wpływ ma język angielski. Zasięg tego zjawiska jest szerszy, dotyczy przecież nie tylko Polski i jest związany z rolą krajów anglojęzycznych, głównie Stanów Zjednoczonych, odgrywaną m.in. w polityce, ekonomii, rozwoju wielu dyscyplin naukowych. Jeśli w kulturze materialnej danego kraju pojawiają się nowe przedmioty i procesy, tam też zostają nazwane. Efekty osiągnięć technicznych szybko znajdują nabywców na całym świecie, a wraz z nimi wędrują do różnych krajów nazwy i instrukcje obsługi, pisane w danym języku. Potrzeba korzystania z takich i innych tekstów i coraz powszechniejsza znajomość języków obcych sprawiają, że spolszczaniem zajmują się nie tylko zawodowi tłumacze, lecz i inne osoby. O tym, że tłumaczenie jest procesem żmudnym i wymagającym dobrego przygotowania i filologicznego, i odnoszącego się do danej dziedziny, przekonywać nikogo nie trzeba. Jak odmieniać nowe wyrazy Pojawianie się w języku nowych wyrazów sprawia, że użytkownicy języka zaczynają się zastanawiać, jak należy je odmie- Od redakcji Podczas Krajowego Sympozjum Telekomunikacji i Teleinformatyki , 2010 jego uczestnicy dzielili się uwagami i spostrzeżeniami na temat języka publikacji reprezentowanej przez nich branży. Okazało się bowiem, że istnieje potrzeba zwrócenia większej uwagi na takie nim posługiwanie się, aby był bardziej precyzyjnym i sprawnym narzędziem wymiany myśli technicznej. Redakcja nasza, uwzględniając tę potrzebę, postanowiła na łamach PTiWT poświęcić nieco miejsca wybranym zagadnieniom językowym. Zwróciliśmy się więc do językoznawcy mgr Grażyny... więcej»

Przegląd mechanizmów zwiększających niezawodność pracy sieci bezprzewodowej przez transmisję równoległą (Ha Quang HUY)

Obecnie sieci bezprzewodowe są już powszechnie wykorzystywane zarówno w domach, jak i w biurach. Praca w sieci bezprzewodowej wymaga nie tylko zwykłego dostępu do Internetu - łącze internetowe musi się charakteryzować coraz większą niezawodnością i lepszą przepływnością, aby bez problemów zapewnić korzystanie z sieci bezprzewodowej. W celu zwiększania niezawodności pracy w sieci, wymyślono różne metody i mechanizmy. Jednak są one płatne, skomplikowane i zazwyczaj wymagają dodatkowego sprzętu sieciowego lub serwerów (np. stworzenia klastra serwerów, by dublować funkcje poszczególnych serwerów). Dlatego przedstawiono tutaj rozwiązanie, które jest skuteczne, bezpłatne i proste w konfiguracji. Na podstawie obsewacji można stwierdzić, że wraz z rozwojem techniki i wzrostem popularności sieci IEEE 802.11 coraz częściej mamy do czynienia z wieloma sieciami bezprzewodowymi istniejącymi w jednym miejscu, np. w bloku mieszkalnym, w firmie lub na uczelni. Powstaje więc pytanie, dlaczego nie wykorzystuje się tej dostępności do wielu sieci w celu zwiększenia wydajności i niezawodności ich pracy. Propozycja jednoczesnego korzystania z wielu sieci polega na skonfigurowaniu serwera i klienta na jednym komputerze (rys.1). Na rysunku tym przedstawiono korzystania z zasobów dwóch... więcej»

91. rocznica urodzin redaktora Bolesława Grejcza

Bolesław Grejcz urodził się 10 lutego 1920 roku w Trokach. W latach 1930-1938 uczęszczał do ośmioklasowego gimnazjum matematyczno-przyrodniczego im. Karola Brzostowskiego w Suwałkach. Po maturze został powołany do służby wojskowej w Szkole Podchorążych w Zegrzu. Praktykę wojskową odbył w kompanii łączności 5 dywizji piechoty we Lwowie. Po wybuchu drugiej wojny światowej brał udział w obronie Lwowa. Po kapitulacji dostał się do niewoli sowieckiej, a po ucieczce, do niewoli niemieckiej. Został wywieziony do obozu jeńców wojennych Stalag VID w Dortmundzie. W Niemczech pracował niewolniczo do kwietnia 1945 roku. Po wyzwoleniu przez armię amerykańską zgłosił się do Polskiego Obozu Wojskowego w Dossel, gdzie organizował sieć łączności dla potrzeb komendantury obozu. Do kraju powrócił w 1946 roku. Podjął pracę zawodową na stanowisku technika w Rejonowym Urzędzie Telefoniczno-Telegraficznym w Ełku, a następnie w Urzędzie Telekomunikacyjnym w Warszawie. W 1947 roku rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. Egzamin dyplomowy zdał 31 marca 1952 roku na Wydziale Łączności, uzyskując stopień magistra nauk technicznych i inż... więcej»

An Evaluation of Ultra-Wideband Leading Edge Detection Positioning Receivers Ocena odbiorników z detekcją progową wykorzystywanych w ultraszerokopasmowych systemach lokalizacyjnych (Jerzy Kołakowski)

Positioning systems are often classed as multilateral or unilateral [1]. In the multilateral system the position of a mobile transmitter is calculated using results of measurements taken by a network of fixed receivers placed in known locations. By contrast, in the unilateral system the receiver calculates its position itself. Calculations are based on measured time intervals between signals coming from transmitters placed in known positions (Fig. 1). Impulse ultra-wideband technology (I-UWB) seems to be especially suitable for positioning purposes. Implementation of narrow pulses allows for excellent resolution of time measurement and therefore UWB localization techniques usually rely on time interval measurements. There are two main techniques for UWB positioning: Time of Arrival (TOA) and Time Difference of Arrival (TDOA) [3]. The first one depends on propagation time measurements so it requires cooperation between the transmitter and the receiver. In the second technique the receiver performs measurements autonomously. The paper deals with investigation of receivers used in ultrawideband unilateral positioning systems based on TDOA technique. Performance of the system (e.g. accuracy of positioning, position update rate) depends on the properties of receivers used in the system.The design of ultra-wideband TDOA measuring receivers is a topic of many publications, but their authors usually focus on achieved positioning accuracy, but not on receiver evaluation. Although technical characteristics and methods of measurement of location and tracking systems are covered in ETSI standard [6], only the method for measurements of receiver spurious emissions is specified. The knowledge of the receiver characteristics is very important, because it enables comparison of different receiver designs, simplifies network planning and enables compatibility analyses. The paper is focused on characterization of receivers’ sensitivity an... więcej»

Usługi IP Multimedia Subsystem (Wojciech MOLISZ, Paweł GAŁKA)

W zeszycie 12/2009 Przeglądu Telekomunikacyjnego i Wiadomości Telekomunikacyjnych dokonano wprowadzenia do architektury IP Multimedia Subsystem (IMS) [1]. Niniejszy artykuł jest poświęcony usługom oferowanym przez ten system. W pierwszej części zostały omówione pierwotne usługi, które można już określić mianem tradycyjnych, a w drugiej - nowe, jakie pojawiły się ostatnio. Do usług tradycyjnych zalicza się usługi: obecności, PoC (Push to talk over Cellular) i komunikatora. Nowością są usługi: konferencji HD, telewizji IP opartej na IMS, scentralizowane usługi IMS oraz szeroko dyskutowana zunifikowana komunikacja. Tradycyjne us ługi IMS Usługa obecności Usługa obecności (krótko: obecność) (Presence Service) to dynamiczny profil użytkownika, który jest widoczny dla innych i wykorzystywany do jego prezentowania oraz przekazywania informacji, dotyczących woli i preferowanego sposobu komunikacji (np. mowa, wideo, komunikator). Obecność może być widziana jako status użytkownika w odbiorze innych użytkowników lub status innych użytkowników w odbiorze danego użytkownika. Status, poza wspomnianymi wcześniej informacjami, może zawierać dane dotyczące obecnego stanu terminalu użytkownika, jego lokalizacji oraz możliwości (capabilities). Informacje obecności dotyczą danej osoby. Wskazują stronie inicjującej komunikację, czy osoba, z którą chce się połączyć, jest dostępna oraz czy wyraża wolę komunikacji. Z drugiej strony informacje obecności mogą być wykorzystywane przez pojedynczego użytkownika do komunikacji z innymi - może on określić czy i w jaki sposób chce się z nimi komunikować. Początkowo głównym czynnikiem stymulującym rozwój usługi obecności była usługa komunikatora, jednak przewiduje się, że usługa obecności będzie ułatwiać komunikację mobilną w różnych formach. Będzie wskaźnikiem zdolności do uczestniczenia w różnego rodzaju sesjach, włączając w to rozmowy, wideo czy gry on-line. Cała komunikacja mobilna będzie oparta na u... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »

2011-1

KUP TERAZ »

DOSTĘP CZASOWY do archiwalnych (lata 2004-2011) e-zeszytów czasopisma

KUPUJĘ - 12h tylko 73.80 zł »

KUPUJĘ - 4h tylko 43.05 zł »

KUPUJĘ - 1h tylko 24.60 zł »

UWAGA! - Oferujemy również w atrakcyjnej cenie dostęp czasowy do archiwalnych e-zeszytów czasopism z wybranej branży

W numerze m.in.:

Deployment of DVB-H Networks in Urban Areas Using Cable TV Networks Budowa sieci DVB-H na obszarach zabudowanych z wykorzystaniem sieci TV kablowej (Jarosław Szóstka)

The main condition of the successful DVB-H network deployment is good coverage of the target area. There are four reception classes [1]. Mobile TV is willingly watched in apartments or office rooms. However, obtaining good indoor coverage is hardly possible with traditional high-power transmission centers with high antennas (a good exception - thanks to the very favorable lie of the land - is the DVB-H network in Budapest). It is confirmed by simulations and test results [1]. A much better solution is the network of medium-power (up to 1 kW EIRP) transmitters, similar to a GSM network. Indoor coverage may be also insufficient in this case due to the building structure. It can be especially seen in high-density housing of town centers. An additional disadvantageous factor is the necessity to obtain the permission for power transmitters radiating the fields higher than the local environmental limits. Transmitting antennas are immediately noticed by people who begin to organize protests delaying the network deployment. The paper [1] showed that much better results could be obtained with a dense SFN network using low-power transmitters. The advantages of this solution are good indoor coverage and the lack of the problems related to obtaining the environmental permission for transmitters with EIRP higher than 15 W (in Poland). The solution had to be verified in practice (propagation tests), because it is very difficult to simulate useful coverage in actual buildings met in various towns and countries. The cost of low-power transmitters and antennas is relatively small. The main problem was the distribution network for DVB-H/T signals feeding many transmitters spread over a town. All possible transmission networks, which potentially can be found in towns, were carefully analyzed. The analysis revealed that well-designed, deployed and maintained CATV networks could be used as distribution networks. CATV networks are present in most ... więcej»

Bezpieczeństwo i wydajność wybranych algorytmów kryptograficznych w systemie RSMAD (Sławomir Gajewski, Marcin Sokół, Małgorzata Gajewska)

Radiowy system monitorowania i akwizycji danych (RSMAD) z urządzeń fotoradarowych to nowoczesny, rozproszony system teleinformatyczny - wykorzystujący nowoczesne techniki transmisji radiowej oraz uwzględniający najskuteczniejsze zasady bezpieczeństwa i ochrony informacji. System ten jest przede wszystkim wykorzystywany do transmisji, archiwizacji i eksploracji danych o wykroczeniach drogowych, pobieranych z urządzeń fotoradarowych (przenośnych, przewoźnych i stacjonarnych), dostarczanych przez różnych producentów. Celem budowy tego systemu jest głównie poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym, poprzez ograniczenie liczby wykroczeń i przez to zmniejszenie liczby zdarzeń oraz zmniejszenie liczby ich ofiar [1]. Ponadto RSMAD znacznie usprawni pracę policji oraz innych służb odpowiedzialnych za kontrolę ruchu drogowego nie tylko dzięki automatycznej transmisji zdjęć z fotoradarów, ale również dzięki możliwości zdalnej konfiguracji parametrów tych urządzeń i dostosowywania ich do chwilowych potrzeb, wynikających z aktualnej sytuacji drogowej. W ogólności działanie systemu RSMAD polega na transmisji zarejestrowanych danych o wykroczeniach drogowych do specjalnie zaprojektowanego centrum akwizycji danych RSMAD (w skrócie CAD), które stanowi centralny punkt systemu. Dane, są przesyłane w postaci zabezpieczonych kryptograficznie bloków transportowych, zawierających informacje obrazowe o wykroczeniach drogowych. Transmisja ta odbywa się za pośrednictwem publicznych sieci komórkowych (GSM, UMTS) oraz policyjnych sieci trankingowych (TETRA), jak również sieci Internet. Architektura CAD będzie rozproszona z pełnym zachowaniem cech transparentności. W jej skład będą wchodzić: centrum utrzymania i diagnostyki, centrum dostarczania usług oraz centrum danych, co pokazano na rys. 1. System umożliwia ponadto bezpieczną dwustronną komunikację z centralną ewidencją pojazdów i kierowców (w skrócie CEPiK). Rys. 1. Uproszczona... więcej»

Dynamic Spectrum Management for Military Wirelles Networks Dynamiczne zarządzanie widmem w wojskowych sieciach bezprzewodowych (Piotr Gajewski, Marek Suchański)

Static spectrum utilization has significant operational implications which have been brought to light by expensive spectrum utilization measurements [1]. They showed that a large part of the radio spectrum is allocated but barely used in most locations. The current spectrum management methods have left very little spectrum to allocate both for new services and for the expansion of existing services, leading to an artificial spectrum scarcity, even though large parts of spectrum remain underutilized. Military missions of the last 20 years provided a great experience in the area of simultaneous exploitation of a huge number of wireless networks in a small area. Such situations abounded with collisions of these systems creating a serious danger for the army’s own combat units. For this reason, the US army approaches the problem of rationalization of spectrum consumption through the use of more effective spectrum management methods as one of problems requiring urgent solution [2]. A dramatic growth in the demand of wireless access’ users to the information and communications services calls for more and more efficient methods for spectrum utility. The frequency spectrum is one of genuinely natural resources in a global information society. The term "dynamic spectrum management" (DSM) covers a range of different areas, like dynamic channel allocation (DCA), frequency assignment, spectrum coexistence and spectrum access both to the licensed and unlicensed frequency bands. Several implementations of a real-time DSM algorithms have been already studied and recently published [3] ÷ [7], including the triggering of DSM algorithm, management of traffic on the used carriers, the adaptation of radiated power, coding and modulation, the beam-forming technique, the prediction of networks loading and allocation decisions. Each of the above listed questions should be solved by means of specialized optimization methods. The possibil... więcej»

Detekcja i lokalizacja uszkodzeń w sieciach optycznych (Szymon Buczak, Andrzej Jajszczyk)

Sieci optyczne umożliwiają przesyłanie coraz większej ilości danych, a pojedyncze włókno optyczne może przenosić nawet kilkanaście Tbit/s. Uzyskiwanie tak dużych przepływności powoduje, że każde uszkodzenie sieci może wiązać się z ogromnymi stratami danych. Dlatego bardzo ważne staje się opracowanie sposobów szybkiej detekcji i lokalizacji uszkodzeń. W sieciach, w których sygnał optyczny jest przetwarzany do postaci elektrycznej, w każdym ich węźle detekcja uszkodzeń opiera się na analizie sygnału elektrycznego, np. pomiarze stopy błędów. W sieciach w pełni optycznych AON (All Optical Network) sygnał jest przesyłany przez węzły bez konwersji do postaci elektrycznej. Powoduje to, że wiele znanych dotychczas metod detekcji i lokalizacji uszkodzeń nie może zostać zastosowanych i należy opracować nowe metody lub odpowiednio dostosować istniejące. Gdy w warstwie optycznej sieci wystąpi uszkodzenie, powinno ono zostać jak najszybciej wykryte i zlokalizowane. Szybkie wykrycie nieprawidłowego działania sieci umożliwia szybkie jej odtworzenie. Dzięki temu uszkodzenie może być niezauważalne dla warstw wyższych, w których detekcja i lokalizacja trwa znacznie dłużej. Pro blem detekcji i lokalizacji uszkodze ń Detekcja i lokalizacja uszkodzeń odbywa się w kilku etapach. Na początku trzeba określić zestaw informacji wejściowych, na podstawie których będzie monitorowany stan sieci. Następnie należy zdefiniować sposób, w jaki będą one przetwarzane w przypadku, gdy wystąpi uszkodzenie, w wyniku czego będzie można je wykryć i zlokalizować. Informacje wejściowe mogą być zbierane różnymi sposobami. Może to być regularne sprawdzanie parametrów sieci lub odbieranie informacji z elementów, które są w stanie wygenerować alarm w przypadku wystąpienia uszkodzeń. Odpowiedni wybór monitorowanych parametrów i alarmów jest bardzo istotny. Wiąże się z tym nie tylko szybkość i dokładność wykrywania uszkodzeń, ale również koszt monitorowania sieci. Gdy j... więcej»

Zintegrowany węzeł łączności dla operacji wojskowych i kryzysowych - TURKUS (Emil KUBERA, Krzysztof ZUBEL, Marek SUCHAŃSKI)

Zaangażowanie Sił Zbrojnych RP w prowadzenie operacji pokojowych poza granicami Polski wskazuje na konieczność zweryfikowania wymagań stawianych militarnym systemom łączności. Obecnie oczekuje się, aby systemy łączności, rozwijane na potrzeby operacji pokojowych, zapewniały dalekosiężną łączność bezprzewodową pomiędzy krajem i dowolnymi lokalizacjami na świecie. Taka funkcjonalność jest zapewniana głównie przez systemy łączności satelitarnej oraz krótkofalowej łączności jonosferycznej. Ponadto użytkownicy oczekują od misyjnych systemów łączności szerokiego spektrum świadczonych usług, od telefonii jawnej i utajnionej poprzez różnorodne usługi transmisji danych, do wideokonferencji włącznie. Wymaga się również, aby obiekty stosowane do budowy takich systemów łączności umożliwiały tworzenie elastycznych architektur sieciowych złożonych z różnej liczby węzłów o różnej liczbie użytkowników. Podkreślana jest także potrzeba integracji podsystemów wchodzących w skład misyjnego systemu łączności, tak aby jego użytkownik miał tylko jeden uniwersalny terminal końcowy zapewniający korzystanie z zasobów wszystkich podsystemów składowych. Szczególny nacisk kładzie się na bezpieczeństwo załóg przemieszczających się w obiektach łączności w ramach konwojów od miejsc wyładunku sprzętu do miejsc pełnienia służby. Zwracana jest również uwaga na potrzebę zapewnienia łatwości transportowania poszczególnych elementów oraz obiektów wykorzystywanych do budowy misyjnych systemów łączności. Powyższe uwarunkowania spowodowały, że w Wojskowym Instytucie łączności, w ramach realizacji projektu celowego, opracowano mobilny zintegrowany węzeł łączności TURKUS (ZWŁ TURKUS) dla operacji wojskowych i kryzysowych. Opracowanie to wpisuje się w generalny trend poprawy efektywności wykorzystania zasobów osobowych i sprzętowych sił ekspedycyjnych, uczestniczących w różnorodnych kontyngentach wojskowych. ZWŁ TURKUS opracowano w dwóch wersjach: dla operacji bojow... więcej»

Zobacz wszystkie publikacje »